nowe płyty

„EINAUDI UNDISCOVERED”

WYBÓR UNIKALNYCH NAGRAŃ I NIEPUBLIKOWANYCH WCZEŚNIEJ UTWORÓW LUDOVICO EINAUDIEGO

        Od zarejestrowanych na żywo „La Nascita” czy „In Un’Altra Vita”, po remiks kompozycji „Experience” stworzony przez Starkeya, wraz z mniej znanym materiałem i dziełami muzyki filmowej – nowy album daje słuchaczom możliwość odkrywania na nowo muzyki tego wszechstronnego artysty. Wydawnictwo zawiera również rzadko prezentowaną wokalną wersję jego najpopularniejszej kompozycji, „Nuvole Bianche”, oraz temat główny z filmu „Trzecie morderstwo”, który wcześniej został wydany tylko w Japonii.

        Dzięki trwającej poand trzy dekady karierze, jego kompozycje stały się jednymi z najbardziej rozpoznawalnych na świecie, czyniąc go jednym z najpopularniejszych kompozytorów muzyki współczesnej. Jego siedem koncertów w sali londyńskiego Barbican Centre zeszłego lata zostało całkowicie wyprzedanych. Zajmuje on regularnie czołowe miejsca w światowych rankingach z muzyką klasyczną wraz ze swoimi niesamowicie pięknymi i sugestywnymi kompozycjami. Einaudi stał się najpopularniejszym w streamingu artystą klasycznym na świecie wszech czasów – jedno na dziesięć odtworzeń muzyki klasycznej w Wielkiej Brytanii to jego kompozycja. Przy ponad milionie odtworzeń dziennie artysta osiągnął oszałamiającą liczbę 2,4 miliarda odtworzeń.

        Na „Einaudi Undiscovered” kompozytor oddaje się refleksji na temat muzyki, która powstawała w trakcie jego całej kariery muzycznej. Jak wyjaśnia: „Za każdym razem, gdy słucham moich albumów, zauważam, że wszystkie one zawierają jeden lub więcej szczególnych momentów, które przykuwały uwagę słuchaczy bardziej niż inne. Niekiedy, niezależnie od moich intencji, niektóre z nich stały się ponadczasowymi klasykami, kiedy reszta pozostaje w cieniu. Mając to na uwadze, wybrałem kilka utworów z różnych albumów i partytur filmowych, które nie były tak eksponowane, jak inne, mając nadzieję, że odkryję dla publiczności niektóre z tych kompozycji, które uważam za ważną część mojego repertuaru”.

        Nazwany przez the Telegraph „pianistą z tendencjami boga rocka”, Einaudi wydał 14 albumów studyjnych, w tym innowacyjny „Seven Days Walking” (2019). Ponadto kompozytor udostępnił niedawno swój projekt „12 Songs From Home”, na który składają się utwory nagrane przez niego w czasie przymusowej izolacji w domowym zaciszu, po transmisji kilku koncertów w mediach społecznościowych bezpośrednio z jego salonu.

        Bez wątpienia Einaudi jest jednym z najbardziej płodnych artystów współczesnych naszych czasów. Po eksperymentach z rozmaitymi stylami, które pomogły mu rozwinąć charakterystyczne brzmienie, jego repertuar jest pełen ukrytych skarbów, jak i znanych klasyków, na które pianista rzuca nowe światło dzięki temu albumowi.

„Miło mi było spojrzeć wstecz, odświeżyć wspomnienia, dać się zaskoczyć i niejako odkrywać siebie na nowo, komponując naszyjnik z kamieni mojej przeszłości.”

Lista utworów

Fuori Dal Mondo
Other Nature with Robert & Ronald Lippok – Whitetree
Due Tramonti
In Un’Altra Vita – Live at La Scala (Milan, 2003)
Koepenik with Ronald Lippok – Whitetree
Main Theme from „The Third Murder”
Elegy for the Arctic
Giorni Dispari
Al Di Là Del Vetro – Live at La Scala (Milan, 2003)
Resta Con Me
Lady Jane – Live at La Scala (Milan, 2003)
La Nascita – Live at Berlin
Inizio
Choros
Mali Sajio with Ballaké Sissoko
Mercury Sands with Robert & Ronald Lippok – Whitetree
Taranta
Circles (Based on „Experience”) with Greta Svabo Bech
Nuvole Bianche with Alessia Tondo
Experience – Starkey Remix

 

Piotr Kościk - "Fermata"

            Sonaty fortepianowe Wolfganga Amadeusa Mozarta należą do utworów często wykonywanych nawet przez bardzo młodych pianistów. Może trochę rzadziej słyszymy podczas recitali w salach koncertowych sonaty fortepianowe Józefa Haydna, najstarszego z klasyków wiedeńskich.
Sonaty Haydna i Mozarta należą do żelaznego repertuaru pianistów. Jest także mnóstwo nagrań sonat tych kompozytorów i bez trudu można je znaleźć na płytach lub w Internecie.

            Nowiuteńka płyta zatytułowana „Fermata”, którą Państwu polecam zawiera dwie bardzo znane Sonaty (C-dur KV 330 i a-moll KV 310) Mozarta oraz popularne Sonaty (C-dur i e-moll) Haydna. Wykonawcą jest Piotr Kościk, polski pianista młodego pokolenia od kilkunastu lat mieszkający na stałe w Wiedniu.
Studia i działalność artystyczna Piotra Kościka w Wiedniu oraz na terenie Austrii, również w miastach, w których żyli oraz komponowali Haydn i Mozart, miała z pewnością wpływ na jego interpretacje utworów zamieszczonych na płycie.
Jego wiedza i doświadczenie zawodowe oraz ogromna dociekliwość w realizacji wszystkich niuansów, tej bardzo przejrzystej muzyki sprawia, że słuchamy jej z zachwytem.
Artysta zachwyca także klarownością, brzmieniem dźwięku fortepianu.

            W nagraniu słychać także świetną akustykę sali Liszt Center w Raiding , niewielkiej miejscowości w której urodził się Ferenc Liszt, oddalonej niecałą godzinę podróży samochodem od Wiednia. Zachęcam Państwa do sięgnięcia po płytę zatytułowaną „Fermata” z sonatami Józefa Haydna i Wolfganga Amadeusa Mozarta.

            Dodam jeszcze, że nagrania są dostępne online na kilku portalach muzycznych i streamingowych, takich jak Spotify.
Płyta także dostępna jest w wersji fizycznej i można ją nabyć w sklepie internetowym -
Link: https://redpmusic.at/p/piotr-koscik-fermata

Spis utworów:
Mozart – Piano Sonata no. 10 in C major KV 330
1. Allegro moderato
2. Andante cantabile
3. Allegretto

Haydn - Piano Sonata in C major Hob. XVI : 50
4. Allegro
5. Adagio
6. Allegro molto

Haydn - Piano Sonata in e minor Hob. XVI : 34
7. Presto
8. Adagio
9. Finale. Molto vivace

Mozart – Piano Sonata no. 8 in. A minor KV 310
10. Allegro maestoso
11. Andante cantabile
12. Presto

Piotr Kościk – fortepian
Lisztzentrum Raiding – recording
redpmusic - production 2020

LANG LANG premiera albumu “Bach Goldberg Variations”

Lang Lang na żywo z Pekinu!

Spotkanie online

piątek 4 września, godz. 16:00

 

Prezentacja albumu połączona z krótkim występem oraz sesją Q & A, podczas której artysta odpowie na pytania fanów z całego świata.

Zapraszamy na kanał YouTube Lang Langa: https://bit.ly/3ltI8MK

AURORA ORCHESTRA - MUSIC OF THE SPHERES

Spis utworów:

1. Mozart:  cz.I Allegro vivace [Symphony No. 41 in C Major, K. 551 "Jupiter"]
2. Mozart:  cz.II Andante cantabile [Symphony No. 41 in C Major, K. 551 "Jupiter"]
3. Mozart: cz.III Menuetto (Allegretto-Trio) [Symphony No. 41 in C Major, K. 551 "Jupiter"]

4. Mozart: cz.IV Molto allegro [Symphony No. 41 in C Major, K. 551 "Jupiter"]

5. Richter: Journey (CP1919)

6. Dowland: 2. Time Stands Still (Arr. Muhly) [Third Booke of Songes, 1603]

7. Adès: 1. Rings [Violin Concerto "Concentric Paths"]

8. Adès: 2. Paths [Violin Concerto "Concentric Paths"]

9. Adès: 3. Rounds [Violin Concerto "Concentric Paths"]

10. Bowie: Life on Mars? (Arr. Barber)

Music of the Spheres to debiut Aurora Orchestra dla Deutsche Grammophon.

Album oparty jest na starożytnej greckiej koncepcji o ruchu planet, wytwarzającym niebiańską harmonię o głębokim pięknie i znaczeniu. Ta poetycka idea niesłyszalnej dla ludzkiego ucha muzyki w kosmosie stała się przewodnią koncepcją rozumienia wszechświata dla myślicieli i naukowców przez ponad dwa tysiące lat, od starożytności do renesansu.

To pierwszy raz, kiedy Aurora przeniosła swoje nowatorskie podejście znane z występów orkiestry do nagrania studyjnego. Serce albumu stanowi niezapomniane wykonanie 41. i zarazem ostatniej symfonii Mozarta, zwanej „Jowiszową”, natomiast kompozycja Journey (CP1919) autorstwa Maxa Richtera została zamówiona specjalnie do tego projektu i jest inspirowana odkryciem CP1919, pierwszego pulsara, czyli gwiazdy neutronowej. W dziele wykorzystano rytmy, którym odpowiadają te same proporcje, jakie starożytni astronomowie wykorzystywali do opisu orbit planet. Richter – zainspirowany projektami orkiestry pod nazwą „by heart” – stworzył je do wykonania przez muzyków z pamięci. Początkowo Aurora, wykonując ten utwór na żywo, spowita jest absolutną ciemnością, po czym powoli iluminacja świetlna odsłania artystów, łącząc ich światłem w piękny, XVII-wieczny diagram harmonicznego porządku kosmosu Pitagorasa. Kompozycja Journey (CP1919) jest dostępna w streamingu oraz do pobrania od dzisiaj, 29 maja, a pełny album ukaże się cyfrowo w piątek, 12 czerwca.

Na płycie znajduje się również Koncert skrzypcowy „Concentric Paths” Thomasa Adèsa z solistą Pekką Kuusisto oraz pierwsze nagranie studyjne pieśni Johna Dowlanda, Time Stands Still, z aranżacją Nico Muhly’ego. Utwór ten w wykonaniu Aurory z udziałem solisty Iestyna Daviesa miał swoją światową premierę na scenie Kings Place w listopadzie 2018 roku.

Program dopełnia piosenka Davida Bowiego, Life on Mars, w aranżacji Johna Barbera, która była wykonywana na bis podczas trasy koncertowej Music of the Spheres w Wielkiej Brytanii w czerwcu 2019 roku. Program orkiestry podczas tego tournée, z którym odwiedziła ona Canterbury, Birmingham oraz Londyn, był prezentowany w ramach The Orchestral Theatre, serii ekscytujących wydarzeń, obejmujących różne gatunki muzyczne i formy sztuki, które pozwalają odkryć na nowo format koncertowy i zaoferować odważne, nowe sposoby zainteresowania muzyką orkiestrową.

“JOHN WILLIAMS IN VIENNA”

Premiera 14.08.2020

John Williams dodał debiut w charakterze dyrygenta Filharmoników Wiedeńskich do swojej i tak już nieprawdopodobnie długiej listy osiągnięć. Dwa koncerty w sali koncertowej Musikverein w Wiedniu, mające miejsce 18 i 19 stycznia 2020 roku – które były zarazem pierwszymi występami tego twórcy w Europie kontynentalnej – zostały wyprodukowane przez Deutsche Grammophon we współpracy z Wiener Philharmoniker oraz ServusTV i sfilmowane przez firmę Bernhard Fleischer Moving Images (BFMI). Album John Williams in Vienna firmowany legendarnym żółtym logiem, ukaże się 14 sierpnia 2020 roku i będzie dostępny na nośnikach fizycznych i w formacie cyfrowym, w tym na Bluray, CD, LP i eVideo, zarówno w zapisie stereo, jak i Dolby Atmos.

Zanim w sali Musikverein wybrzmiał pierwszy dźwięk, Maestro Williams otrzymał owacje na stojąco. Ścieżki dźwiękowe tego legendarnego amerykańskiego kompozytora należą do jednych z najbardziej lubianych produkcji muzyki filmowej wszech czasów i zdobyły niezliczone prestiżowe nagrody, w tym pięć Oscarów, pięć nagród Emmy, cztery Złote Globy i dwadzieścia pięć nagród Grammy. Jednak, jak powiedział artysta dziękując publiczności za to powitanie, zaproszenie do współpracy z orkiestrą Wiener Philharmoniker było dal niego „jednym z największych zaszczytów w życiu”.

Przez większą część pierwszej połowy koncertu, Williamsowi i orkiestrze towarzyszyła na scenie Anne-Sophie Mutter. Była to wspaniała okazja dla dyrygenta i skrzypaczki do kontynuowania współpracy artystycznej nawiązanej w ubiegłym roku w związku z wydaniem przez Deutsche Grammophon albumu Across the Stars, zawierającego wiele nowych adaptacji muzyki kompozytora na skrzypce i orkiestrę.

„Anne-Sophie Mutter ma niezwykły wachlarz osiągnięć,” powiedział Williams, przedstawiając artystkę. „Jest jedną z najwybitniejszych skrzypaczek na świecie; jest wspaniałą matką; przynosi honor swojemu krajowi. Udając się do Australii, Azji, Ameryki Południowej, Ameryki Północnej czy Europy, jest prawdziwą obywatelką świata.”

Mutter zauroczyła publiczność Musikverein serią wirtuozerskich adaptacji napisanych specjalnie dla niej przez Williamsa, w tym „Hedwig’s Theme” z serii filmów o Harrym Potterze, „Devil’s Dance” z filmu Czarownice z Eastwick oraz temat z Sabriny.

Jak Anne-Sophie Mutter powiedziała po pierwszym koncercie, również dla niej obserwowanie Filharmoników Wiedeńskich, wnoszących swoje niepowtarzalne, bogate brzmienie do niektórych z najbardziej kultowych tematów filmowych Williamsa, było niezwykłą przyjemnością. „To po prostu wspaniałe, jak wytrawni profesjonaliści oraz młodzi członkowie orkiestry łączą się z taką radością w muzyce, której nie grają często”. Daniel Froschauer, dyrektor Wiener Philharmoniker, chciał wyrazić wielki entuzjazm orkiestry w związku z wyjątkową możliwością wykonania tych wspaniałych kompozycji pod batutą ich twórcy: „To była głęboko satysfakcjonująca wymiana artystyczna”.

John Williams, który obchodził swoje 88. urodziny zaledwie kilka tygodni po koncertach w Musikverein, przyznał, że nie był pewien, jak Filharmonicy Wiedeńscy zaadaptują się do grania jego muzyki. „Nie mógłbym być bardziej pozytywnie zaskoczony,” powiedział po ich wspólnych koncertach. „Muszę pochwalić orkiestrę za wspaniałą wirtuozerię i fantastyczną umiejętność wykonywania wszystkich stylów muzycznych.”

Inna miła niespodzianka spotkała artystę podczas jednej z prób, kiedy muzycy sekcji dętej zapytali, czy mógłby on włączyć do programu „Marsz Imperialny” z Gwiezdnych wojen. Ich zjawiskowe wykonanie tego utworu uwydatniło wzajemne zrozumienie i sympatię między orkiestrą a kompozytorem. „To było jedno z najlepszych wykonań tego marszu, jakie kiedykolwiek słyszałem”, stwierdził Williams po koncercie. „Zagrali ten utwór tak, jakby go znali od zawsze, i byłem im bardzo wdzięczny, że mogłem go usłyszeć na zakończenie naszego programu.”

Spis utworów:

1 The Flight To Neverland from "Hook"

2 Excerpts from "Close Encounters Of The Third Kind"

3 Devil's Dance from "The Witches of Eastwick"

4 Adventures On Earth from "E.T. The Extra-Terrestrial"

5 Theme from "Jurassic Park"

6 Dartmoor, 1912 from "War Horse"

7 Suite from "Jaws"

8 Marion's Theme from "Raiders Of The Lost Ark"

9 Main Title from "Star Wars: A New Hope"

10 The Rebellion Is Reborn from "Star Wars: The Last Jedi"

11 Luke & Leia from "Star Wars: The Return of the Jedi“

12 Imperial March from "Star Wars: The Empire Strikes Back"

13 Raider's March from "Raiders Of The Lost Ark"

Max Richter prezentuje VOICES

MUZYCZNE I TECHNICZNE OSIĄGNIĘCIE, POPRZEDZONE 10 LATAMI PRZYGOTOWAŃ

„odwrócona” orkiestra, wielojęzykowe narracje i recytacja Kiki Layne

„Podoba mi się idea utworu muzycznego jako miejsca do namysłu, a w obecnych czasach wszyscy musimy sobie wiele rzeczy przemyśleć.” – Max Richter

PREMIERA ALBUMU VOICES : 31 lipca 2020

Ponad dekadę od narodzin koncepcji, pionierski kompozytor Max Richter prezentuje VOICES – nowy przełomowy projekt inspirowany Powszechną Deklaracją Praw Człowieka. Album jest artystyczną odpowiedzią na skomplikowe czasy, w których żyjemy i stawia pytanie o kondycję ludzkiego współczucia i empatii.

W czasie dramatycznej globalnej przemiany, VOICES oferuje muzyczne przesłanie nadziei. Max Richter zaprosił ludzi z całego świata, by współtworzyli to dzieło poprzez odczytanie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, co zostało wplecione w nagranie w wykonaniu „odwróconej” orkiestry. Artysta otrzymał setki zgłoszeń w ponad 70 językach. Melorecytacje budują głosowy pejzaż, przez który płynie muzyka: są one tytułowymi GŁOSAMI.

Max mówi: "Ważne dla mnie jest to, że GŁOSAMI nie są aktorzy ale zwykli ludzie. Ich deklamacje są niewiarygodnie przejmujące.”

Przy projekcie artysta współpracował z laureatką nagrody BAFTA Yulią Mahr, która stworzyła przejmujące video do dwóch pierwszych singli: ‘All Human Beings’ i 'Mercy' . Julia Mahr i Max Richter pracują razem od ponad 25 lat w domowym Studio Richter Mahr, a obrazy stworzone do VOICES to przedsmak większgo projektu filmowego, który zaprezentowany będzie pod koniec roku.

Wyjaśniając koncepcję, jaka się kryje się za projektem VOICES, Richter mówi: „Pierwsze słowa deklaracji sporządzonej w 1948 roku, brzmią: >Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw<. Te inspirujące słowa są naczelną zasadą całej deklaracji, ale patrząc na świat, jaki tworzyliśmy przez dziesięciolecia, odkąd zostały napisane, jasne jest, że je zapomnieliśmy. Ostatnie brutalne wydarzenia w Stanach Zjednoczonych, które doprowadziły do tragicznej śmierci George'a Floyda i Breonny Taylor, jak również inne niezliczone nadużycia na całym świecie, są tego dowodem. W takich chwilach łatwo stracić nadzieję, jednak tak samo, jak problemy naszego świata są naszym własnym dziełem, takie też mogą być ich rozwiązania. Choć przeszłości nie da się zmienić, to przyszłość jest w naszych rękach, a deklaracja przedstawia podnoszącą na duchu wizję lepszego i sprawiedliwszego świata, który jest w naszym zasięgu, jeśli go wybierzemy. VOICES to muzyczna przestrzeń stworzona do ponownego połączenia się z tymi inspirującymi zasadami, a poruszające video autorstwa Yulii Mahr przedstawia tę inspirację w piękny sposób, zapowiadając jej pełnometrażowy film o naszym projekcie.”

Przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1948 roku jako bezpośrednia reakcja na wydarzenia II wojny światowej, Powszechna Deklaracja Praw Człowieka została sporządzona przez grupę filozofów, artystów i myślicieli zwołanych przez Eleanor Roosevelt, by odpowiedzieć na fundamentalne pytania tamtych czasów. Jej głos można usłyszeć na początku VOICES, we włączonym przez Richtera do utworu nagraniu preambuły Deklaracji z 1949 roku. Obok głosu Roosevelt oraz głosów zarejestrowanych przez publiczność z całego świata, pojawia się również narracja cenionej amerykańskiej aktorki Kiki Layne (znanej z filmu Gdyby ulica Beale umiała mówić), której wyrazisty tembr głosu uzupełnia chóralny, orkiestrowy i elektroniczny pejzaż dźwiękowy.

Max Richter wyjaśnia, „Podoba mi się idea utworu muzycznego jako miejsca do namysłu, a w chwili obecnej wszyscy musimy sobie wiele rzeczy przemyśleć. Żyjemy w niezwykle trudnych czasach i patrząc na świat, który stworzyliśmy, łatwo stracić nadzieję i poczuć złość. Ale, tak jak przyczyniliśmy się do powstania problemów, z którymi się teraz borykamy, tak ich rozwiązania są w naszym zasięgu, i Powszechna Deklaracja Praw Człowieka jest czymś, co pokazuje nam właściwy kierunek. Choć Deklaracja nie jest dokumentem idealnym, inspiruje wizję lepszego i bardziej przyjaznego świata.”

VOICES to dziewiąty album studyjny Maxa Richtera, będący kontynuacją tak pionierskich nagrań, jak Memoryhouse (2002), The Blue Notebooks (2004), Infra (2010), Recomposed: Vivaldi - The Four Seasons (2012) oraz SLEEP (2015). Po pięciu latach od wydania, album SLEEP jest wciąż ogólnoświatowym fenomenem: w marcu wrócił na 1. miejsce klasycznej listy amerykańskiego Billboardu; w kwietniu był transmitowany w całości przez stacje radiowe na całym świecie; i przekroczył dotychczas 450 milionów odsłuchań.

Max Richter nadal przesuwa granice muzyki, sztuki i technologii – tworząc nowe ścieżki twórcze, aby dotrzeć do słuchaczy na całym świecie. Te nowe projekty są nie tylko kolejną odsłoną jego niezwykłego talentu, ale także wezwaniem do kontemplacji i docenienia wartości wspólnoty w tych trudnych czasach.

„Richter jest architektem post-minimalistycznej rewolucji elektronicznej na pograniczu muzyki klasycznej” – The Economist

Max Richter jest jedną z najwybitniejszych postaci sceny muzyki współczesnej. Od syntezatorów i komputerów po orkiestrę symfoniczną, innowacyjna twórczość Richtera obejmuje albumy solowe, balety, występy w salach koncertowych, muzykę do filmów i seriali telewizyjnych, instalacji video art i dzieł teatralnych. Pisze pięknie dopracowane, inteligentne kompozycje, rozbrajające w swojej szczerości; jego muzyka, pomimo leżącego u jej podstaw wyrafinowania, pozostaje dostępna dla wszystkich. Niesłabnący czar jego muzyki zaowocował ponad miliardem odsłuchanych w streamingu utworów i milionem sprzedanych albumów.

Choć od dawna jest twórcą awangardowym z racji swoich wpływowych albumów solowych, jego nazwisko przeniknęło ostatnio do świadomości publicznej poprzez jego współpracę z wieloma twórcami filmowymi. Takie tytuły, jak: zdobywca Złotego Globu i Europejskiej Nagrody Filmowej Walc z Baszirem, kultowy serial HBO Pozostawieni, film dramatyczny Sama przeciw wszystkim z Jessicą Chastain w roli głównej, western Hostiles z Christianem Bale’em, Czarne lustro Charliego Brookera czy Tabu Toma Hardy’ego, który przyniósł Richterowi jego pierwszą nominację do nagrody Emmy – wszystkie czerpały z jego sztuki. Oprócz licznych zamówień na ścieżki dźwiękowe, wielu reżyserów, w tym Martin Scorsese (Wyspa tajemnic) i Denis Villeneuve (Nowy początek), zagłębiali się w katalog muzyki Richtera, kiedy potrzebowali czegoś wyjątkowego. Ostatnie ścieżki dźwiękowe jego autorstwa towarzyszą takim filmom, jak Kokainowy Rick z Matthew McConaughey’em, Maria, królowa Szkotów z Saoirse Ronan i Margot Robbie, Ad Astra z Bradem Pittem, jak również serialowi HBO Genialna przyjaciółka. Jego kolejnym projektem teatralnym będzie MADDADDAM, nowy balet brytyjskiego choreografa Wayne'a McGregora, inspirowany twórczością Margaret Atwood.

LANG LANG OGŁASZA PREMIERĘ NAGRANIA WARIACJI GOLBERGOWSKICH JOHANNA SEBASTIANA BACHA!

Album jest kulminacją 20-letniej pracy artysty nad utworem i najbardziej osobistym projektem w jego dotychczasowej karierze.

To także pierwsze w historii fonografii wydawnictwo łączące dwa nagrania tego dzieła: wersję studyjną i nagranie dokonane na żywo w legendarnym Kościele św. Tomasza
w Lipsku, gdzie pracował oraz jest pochowany Johann Sebastian Bach.

Album ukaże się 4 września 2020 roku, nakładem Deutsche Grammophon.

Lang Lang zrealizował marzenie swojego życia, nagrywając Wariacje Goldbergowskie, monumentalne dzieło Johanna Sebastiana Bacha, często nazywane „muzycznym Everestem”. Album ukaże się 4 września nakładem wytwórni Deutsche Grammophon,
jako dwa uzupełniające się niejako nagrania w wykonaniu pianisty: pierwsze z nich to rejestracja recitalu na żywo, wykonanego 5 marca tego roku, w Kościele św. Tomasza w Lipsku, gdzie Bach pracował przez prawie 30 lat i gdzie jest pochowany; drugie zostało zrealizowane 15 marca, w Jesus-Christus-Kirche w Berlinie.

„Mam teraz 38 lat i chociaż wciąż jestem młody, to myślę, że nadszedł czas na nowy etap
w moim rozwoju artystycznym”, mówi Lang Lang. „Przeniosłem się na zupełnie nowy obszar z Wariacjami Goldbergowskimi i naprawdę całkowicie zanurzyłem się w tym projekcie. Moim celem jako artysty jest nieustanne pogłębianie samoświadomości i wiedzy oraz inspirowanie innych. To ciągły proces, ale ten konkretny projekt zaprowadził mnie
na tej drodze o wiele dalej.”

Długa podróż pianisty do serca jednego z największych arcydzieł światowej kultury rozpoczęła się od lekcji poświęconych muzyce Bacha w rodzinnych Chinach. Miał zaledwie 17 lat, kiedy zagrał z pamięci Wariacje Goldbergowskie dla dyrygenta i pianisty Christopha Eschenbacha, co było niezapomnianym przeżyciem dla obu muzyków.

Następnie Lang Lang pobierał nauki od czołowych interpretatorów muzyki tego kompozytora, między innymi dyrygenta Nikolausa Harnoncourta oraz klawesynisty i specjalisty w dziedzinie dawnych instrumentach klawiszowych, Andreasa Staiera.

Pozwalając, by jego relacja z dziełem Bacha dojrzewała naturalnie, Lang Lang poczuł w końcu gotowość do nagrania wspaniałej Arii i 30 wariacji.

Na początku marca 2020 roku, na krótko przed rozpoczęciem sesji studyjnych, dał przejmujący publiczny występ w Lipsku, gdzie wykonał to dzieło. „Granie w Kościele św. Tomasza, tak blisko miejsca, w którym Bach został pochowany, było dla mnie nieprawdopodobnie emocjonujące”, wspomina Lang Lang. „Nigdy nie czułem się tak blisko kompozytora, jak podczas tego recitalu. Wersja nagrana na żywo jest bardzo spontaniczna, podczas gdy w wersji studyjnej mój sposób grania jest inny – bardzo przemyślany i refleksyjny. W sytuacji koncertowej doświadczasz 100-minutowego utworu jako całości. W studiu możesz skupić się na pojedynczych szczegółach i niuansach, co oczywiście może znacząco wpłynąć na wrażenia muzyczne.”

Uważa się, że Bach napisał Wariacje Goldbergowskie dla swojego ucznia, nastoletniego wirtuoza klawesynu, Johanna Gottlieba Goldberga. Pierwszy biograf kompozytora rozpropagował informację, że utwór został zamówiony przez cierpiącego na bezsenność rosyjskiego ambasadora na dworze drezdeńskim jako „kojąca i ożywcza” kompozycja do wykonywania w nocy przez młodego Goldberga.

Dzieło opublikowane pod koniec 1741 roku wymaga od wykonawcy pełnego skupienia.

„To nie tylko najbardziej wyjątkowa i twórcza kompozycja w repertuarze pianistycznym, ale również najbardziej wielowymiarowa”, zauważa Lang Lang. „Pozwala nam czerpać ze wszystkiego, co mamy w sobie, ale także uświadamia nam, czego nam brakuje i czego jeszcze musimy się nauczyć.”

*****
Ceniony na całym świecie wirtuoz fortepianu, Lang Lang, sprzedał w swojej karierze miliony albumów oraz sięgnął szczytów klasycznych list przebojów, osiągając równocześnie wielki komercyjny sukces.

W 2007 roku był nominowany do nagrody Grammy, stając się pierwszym chińskim artystą w historii, nominowanym w kategorii Najlepszy Instrumentalista Solowy, a przez magazyn „TIME” został uznany jednym ze 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie.

W ciągu ostatniej dekady Lang Lang koncertował dla miłośników muzyki, światowych liderów, monarchów i dygnitarzy, w tym dla prezydenta Baracka Obamy, papieża Franciszka i królowej Elżbiety II. Występował w salach koncertowych na całym świecie z najlepszymi orkiestrami i dyrygentami.

Muzyka w wykonaniu Lang Langa dotarła do miliardów widzów przed telewizorami, dzięki transmisji jego występów z ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku oraz finału Pucharu Świata FIFA w Rio de Janeiro w 2014 roku. Jego występy podczas gali wręczenia nagród Grammy z zespołem Metallica, Pharrellem Williamsem czy legendą jazzu Herbie Hancockiem, a także tegoroczna imponująca interpretacja piosenki „I Sing the Body Electric”, zdobyły uznanie milionów widzów. Lang Lang wziął również udział w koncercie „One World: Together At Home”, który dzięki transmisji przez główne stacje telewizyjne oraz online na wielu globalnych platformach, obejrzały miliardy widzów.

Skala dokonań muzycznych Lang Langa znajduje odzwierciedlenie w jego niesłabnącym zaangażowaniu w działalność charytatywną, przede wszystkim poprzez fundację Lang Lang International Music Foundation and Keys of Inspiration®.

W 2013 roku artysta został mianowany Posłańcem Pokoju przez Sekretarza Generalnego ONZ, skupiając się na edukacji globalnej. Zainspirował 40 milionów dzieci do nauki gry na fortepianie i opracował niezwykle udane programy edukacyjne. Otworzył również własne szkoły muzyczne, Lang Lang Music World w Shenzhen oraz Lang Lang Art World w Hangzhou.

Poprzedni album Lang Langa, Piano Book, był najlepiej sprzedającym się klasycznym albumem na świecie w 2019 roku. Wspiął się na pierwsze miejsce klasycznych list przebojów w wielu krajach, osiągając zarazem wielki sukces w streamingu, z ponad 170 milionami pobrań.

Lang Lang jest jednym z najbardziej wpływowych muzyków klasycznych na świecie, z ponad 20 milionami obserwujących w mediach społecznościowych.

Wszystko, co robi Lang Lang, opiera się na jego przekonaniu, że „muzyka czyni życie lepszym – uzdrawia, jednoczy i inspiruje, a także czyni nas lepszymi ludźmi”. Wariacje Goldbergowskie to jego najnowsze wydawnictwo, którego celem jest zachęcenie nowego pokolenia słuchaczy do odkrywania zdumiewającej twórczości Bacha.

"Sancta Maria Mater Dei" - nagrania z bazyliki Bernardynów w Leżajsku

           Staraniem i nakładem Klasztoru Bernardynów w Leżajsku oraz lubelskiego wydawnictwa Fanfara ukazała się płyta zatytułowana "Sancta Maria Mater Dei", nagrana na słynnych leżajskich organach przez wirtuoza organów Marka Stefańskiego oraz Zespół Księży Śpiewaków "Servi Domini Cantores".

             Ten jedyny w swoim rodzaju ansambl wokalny tworzą czterej księża pochodzący z różnych stron Polski, których łączy profesjonalne muzyczne wykształcenie - wszyscy są absolwentami wydziałów wokalnych akademii muzycznych oraz pedagogami śpiewu, także w uczelniach wyższych - oraz artystyczna aktywność w dziedzinie wokalistyki. Są to: ks. Paweł Sobierajski z Katowic, jezuita Rafał Kobyliński z Bydgoszczy, ks. Robert Kaczorowski z Gdańska oraz redemptorysta Tomasz Jarosz z Głogowa.

Na program nagrania składają się arie oratoryjne i inne utwory w opracowaniu na głosy męskie z towarzyszeniem organów, głównie o tematyce maryjnej, w tym tak znane jak Ave Maria J.S. Bacha-Ch. Gounoda, G. Donizettiego, A. Dossa, oraz mniej popularne, a równie piękne dzieła np. G. Bizeta, A. Stradelli czy S. Kwiatkowskiego. Płyta jest także okazją do obcowania z pięknem i unikatowością brzmienia organów bazyliki Bernardynów w Leżajsku, które prezentują się wszechstronnie w kompozycjach J.S. Bacha oraz w dawnej polskiej muzyce organowej (Tabulatura Jana z Lublina).

Całości wydawnictwa dopełnia bogato ilustrowana książeczka dołączona do płyty, w treści której znajdziemy historię i opis osobliwości brzmieniowych i architektonicznych leżajskich organów autorstwa organologa bernardyna Juliana Śmierciaka, informacje o artystach i okolicznościach powstania tej pięknej fonograficznej publikacji.
Płytę można nabyć w klasztorze Bernardynów w Leżajsku oraz bezpośrednio w lubelskim wydawnictwie Fanfara. Patronem publikacji jest Fundacja Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE.

Wielobarwny muzycznie program płyty w interpretacji uznanych artystów, zaprezentowany w niezwykłym miejscu, którym jest słynna leżajska bazylika, a w niej przede wszystkim monumentalne organy, stanowi okazję do obcowania ze sztuką najwyższej próby twórczej i wykonawczej.

Płyta Leżajsk obraz

MAX RICHTER - WALTZ WITH BASHIR (OST)

Premiera digital: 5 czerwca 2020

Premiera CD & winyl: 14 sierpnia 2020

Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Maxa Richtera do filmu „Walc z Baszirem” (z 2008 r.) jest równie prowokująca i intensywna, jak porywające sceny z tego filmu.

Muzyka, która poruszyła miliony ludzi na całym świecie, Richterowi przyniosła Europejską Nagrodę Filmową w kategorii Najlepszy Kompozytor w 2008 roku.

Antywojenny animowany dokument Ari’ego Folmana „Walc z Baszirem” miał swoją premierę na 61. Festiwalu Filmowym w Cannes i spotkał się z uznaniem krytyków na całym świecie. Oprócz licznych nominacji, w tym do Oscara i BAFTA, Walc z Baszirem, zdobył nagrodę Złoty Glob i César w kategorii Najlepszy Film Obcojęzyczny w 2009 roku.

Nagrody:

2009 Golden Globes – Best Foreign Language Film

2009 Critics’ Choice Movie Award - Best Foreign Language Film

2009 César Award – Best Foreign Film

2009 Writers Guild of America - Best Documentary Screenplay

2009 Tromsø International Film Festival - The Norwegian Peace Film Award

2008 European Film Award – Best Composer (Max Richter)

2008 British Independent Film Awards - Best Foreign Independent Film

2008 Asia Pacific Screen Awards - Best Animated Feature Film

2008 Tokyo Experimental Film Festival - Grand Jury Prize

2008 Warsaw International Film Festival - Feature Film

 

Spis utworów:

Boaz and the Dogs
Organum
The Haunted Ocean 1
JSB/RPG
Shadow Journal
Enola Gay (music by OMD)
The Haunted Ocean 2
Taxi and APC
Any Minute Now/Thinking Back 4:14
I Swam Out to Sea/Return 3:50
Patchouli Oil and Karate 0:36
What Had They Done? 1:48
Into the Airport Hallucination 3:23
The Slaughterhouse 1:32
The Haunted Ocean 3 2:20
Into the Camps 3:14
The Haunted Ocean 4 3:39
Andante/Refl ection (end title) 3:29
The Haunted Ocean 5 (solo version) 1:37

 

LISA BATIASHVILI - CITY LIGHTS

CITY LIGHTS” TO GŁĘBOKO OSOBISTA MUZYCZNA PODRÓŻ I HOŁD DLA CHARLIEGO CHAPLINA

Skrzypaczka przemierza muzycznie 11 miast razem ze swoimi gośćmi, m.in. rodaczką z Gruzji Katie Meluą i gwiazdą trąbki Tillem Brönnerem

Każde z 11 wyróżnionych miast ma osobisty i muzyczny związek z Batiashvili
Płyta zawiera nowe aranżacje muzyki z filmów Charliego Chaplina, przedłużając ubiegłoroczne obchody 130. rocznicy urodzin tego legendarnego artysty
Album współtworzą między innymi kompozytor i aranżer Nikoloz Rachveli, Katie Melua, Till Brönner, Miloš Karadaglić oraz Maximilian Hornung
Wszystkie utwory zostały specjalnie zaaranżowane i nigdy wcześniej nie były publikowane
Album zawiera kompozycje od Jana Sebastiana Bacha i Johanna Straussa po Michela Legranda i Astora Piazzollę
Album łączy różnorodne gatunki, w tym muzykę klasyczną, cygańską, jazz, tango i muzykę filmową

Nowy album Lisy Batiashvil zabiera słuchacza w podróż dookoła świata w 11 starannie dobranych utworach, symbolizujących najważniejsze miasta w życiu artystki, jak również w suicie opartej na muzyce Charliego Chaplina, skomponowanej do obrazu „Światła rampy” i innych jego filmów.

Pomysł zrodził się z rozmowy między Batiashvili a jej przyjacielem, kompozytorem i aranżerem Nikolozem Rachvelim — obydwoje są wielbicielami muzyki Charliego Chaplina, którego 130. rocznica urodzin minęła w 2019 roku. Jak mówi Batiashvili: „Chaplin był bardzo popularny w Gruzji, kiedy byłam dzieckiem. To wszechstronnie utalentowany twórca — nie tylko grał i tworzył filmy, pisał także wspaniałą muzykę. Dla mnie reprezentuje on piękno i twórczą wyobraźnię XX wieku.”

Ich koncepcja stworzenia suity inspirowanej muzyką i filmami Charliego Chaplina przerodziła się w projekt autobiograficzny, oparty na najważniejszych miastach w życiu Batiashvili, z którymi łączy ją osobisty lub muzyczny związek. Dla przykładu — Batiashvili urodziła się w Tbilisi; studiowała w Monachium, gdzie po raz pierwszy zaczęła poważnie pracować nad muzyką Bacha; jej kariera rozpoczęła się w Helsinkach na Konkursie Sibeliusa; a Berlin widzi jako swój duchowy dom.

Batiashvili wyjaśnia znaczenie tych lokalizacji: „Nieważne, dokąd się wybierasz ani jak daleko jesteś, zawsze masz wyjątkową relację z miejscami, które stały się częścią ciebie. Te wszystkie miasta znam nie tylko z ich architektury czy muzeów, znam je dogłębnie. Chciałam wyrazić swoje uwielbienie dla muzyki, kultury i ludzi tych miejsc, oraz uchwycić to, co jest w nich wyjątkowe, w pozytywny, unikalny sposób.”

Wybór repertuaru połączył różne style: „Chcieliśmy przedstawić szerokie spektrum utworów, które w swojej różnorodności dopełniałyby się wzajemnie. Każdy z nich został wyprodukowany z wielką miłością i ogromnym zaangażowaniem. Cały album stanowi symbiozę różnych stylów muzycznych. Większość kompozytorów łączy muzykę filmową z muzyką klasyczną, ludową z klasyczną, albo ludową z popularną. Mamy na przykład kompilację kompozycji Kancheliego, zaaranżowaną przez Nikoloza, następnie pojawia się Katie Melua w swojej popowej odsłonie, choć zarazem klasyczna i wyrafinowana stylistycznie, natomiast Miloša nie można już zdefiniować jako stricte klasycznego. Oznacza to, że ta muzyka nigdy nie jest jednowymiarowa — wykracza poza normalne ramy, w jakich umieszczamy muzykę klasyczną i nieklasyczną. Większość z nas uważa, że te granice można nieznacznie przesuwać, ale ważne, by robić to z wyczuciem. Musisz upewnić się, że zachowana jest dbałość o najwyższą jakość, że z tymi wszystkimi aranżacjami, barwami i stylami, to wciąż bogata, przenikająca muzyka.”

Utwory obejmują również szeroki zakres emocjonalny — od radosnych wiwatów wiedeńskiego galopu po nadzieje nowojorskich imigrantów w symfonii „Z Nowego Świata” Dvořáka. Album kończą ciemniejsze tony w Tbilisi w Gruzji. Jak wyjaśnia Batiashvili: „Kilka ostatnich taktów całego albumu przypomina o bólu i niepokojach tego małego kraju, który na przestrzeni swojej historii jest w wiecznym konflikcie, bo narażony na wpływ większych mocarstw, które zawsze czegoś od nas chciały. To niekończąca się historia, wciąż aktualna. To także mój głos w sprawie i kiedy grałam ten utwór, musiałam się powstrzymywać od płaczu, bo to historia moich rodaków i mojego kraju.”

Kluczowy był również wybór muzyków do współpracy. Batiashvili znała gitarzystę Miloša Karadaglića i trębacza Tilla Brönnera, ale nigdy wcześniej z nimi nie grała, a ta okazja była idealna. Z Katie Meluą, rodaczką z Gruzji, poznała się poprzez Nikoloza Rachveliego, a akurat przypadkowo Melua pracowała już nad utworem o Londynie, który chętnie umieściła na płycie.

Motyw skrzypiec również przewija się w niektórych utworach tego albumu. Batiashvili wybrała Buenos Aires, ponieważ tam urodziła się jej nauczycielka Ana Chumachenco, a Budapeszt, bo uważa to miasto za ważny ośrodek rozwoju swojego instrumentu. Sam Charlie Chaplin był skrzypkiem-amatorem; Marlena Dietrich, której piosenka pojawia się w berlińskim utworze, uczyła się gry na skrzypcach na poziomie konserwatorium; a utwór Paris opiera się na Paris Violon Michela Legranda.

Przy tak wielu utworach i muzykach występujących gościnnie, zrealizowanie tego projektu zabrało dużo czasu. Batiashvili wyjaśnia: „Ta produkcja zupełnie różniła się od wszystkich wcześniejszych, nad którymi pracowałam. Nagranie koncertu skrzypcowego zazwyczaj zabiera dwa, trzy dni, dlatego dopiero teraz rozumiem, że artyści potrafią spędzić cały rok na realizacji jednego albumu. Poziom skomplikowania procesu twórczego i emocjonalne zaangażowanie sprawiły, że to osiągnięcie osobiście wiele dla mnie znaczy. Był to jeden z najbardziej złożonych i najciekawszych projektów, jakie kiedykolwiek zrealizowałam, bo wiedzieliśmy, że z każdym krokiem tworzymy coś zupełnie nowego. Żaden z utworów nie został wcześniej nagrany i większość z nich nie była wcześniej wykonywana.”

LISTA UTWORÓW · CITY LIGHTS

1 City Memories

1. The Terry Theme from Limelight

Music by Charles Chaplin
2. La Violetera

Music by José Padilla Sánchez
3. Je Cherche Après Titine

Music by Leo Daniderff
4. Awakening from Limelight

Music by Charles Chaplin
5. Theme from Modern Times

Music by Charles Chaplin

6. The Terry Theme from Limelight

Music by Charles Chaplin

2 MUNICH

Johann Sebastian Bach (1685–1750)

Ich ruf’ zu Dir (BWV 639)

arr. for violin solo and strings by Anders Hillborg

3 PARIS
Michel Jean Legrand (1932–2019)

Paris violon

Transcription: Nikoloz Rachveli (*1979)

Text: Eddy Marnay (1920–2003)

4 BERLIN

Ralph Maria Siegel (1911–1972)

Ich hab’ noch einen Koffer in Berlin

Text: Aldo v. Pinelli (1912–1967)

Till Brönner, trumpet

5 HELSINKI
Traditional
Evening Song
arr. by Jarkko Riihimäki (*1974)

6 VIENNA
Johann Strauss (I) (1808–1849)
Furioso Galopp (Vienna Tune), Op.114
after motifs by Franz Liszt
adapted for violin and orchestra by Nikoloz Rachveli

7 ROME
Ennio Morricone (*1928), Andrea Morricone (*1964)
Love Theme (from Cinema Paradiso)
arr. for Violin, Cello and Orchestra by Nikoloz Rachveli,

Gil Goldstein (*1950)
Maximilian Hornung, cello

8 BUENOS AIRES
Astor Piazzolla (1921–1992)
Adiós Nonino / Vuelvo al sur / Buenos Aires Hora Cero
arr. for violin, guitar and orchestra by Nikoloz Rachveli

Miloš Karadaglić, guitar

9 NEW YORK
Antonín Dvořák (1841–1904)
Symphony No. 9 in E minor, Op. 95 ‘From the New World’

orchestrated by Tamás Batiashvili

10 LONDON
Katie Melua (*1984)
No Better Magic
Written by Katie Melua
arr. for Violin, Voice, Guitar and Orchestra by Nikoloz Rachveli
Katie Melua, singer
Tim Harries, bass
Zurab Melua, guitars

11 BUDAPEST

Traditional

Ciocârlia

arr. by Stephan Koncz (*1984)

12 TBILISI
Giya Kancheli (1935–2019)
Medley by Nikoloz Rachveli with excerpts from:

1. Herio Bichebo

2. Tovlis Panteli

3. Lament

4. Styx

Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin (1–7, 9)
Georgia Philharmonic (8, 10–12)

Subskrybuj to źródło RSS