Wyświetlenie artykułów z etykietą: płyty

Daniel Hope - "For Seasons"

Premiera 10.03.2017

Kompilacja największych hitów w dziejach muzyki klasycznej w wyjątkowych interpretacjach, a także post-klasycznych utworów autorstwa najbardziej uznanych kompoztorów współczesnych, w zupełnie nowych, zaskakujących aranżacjach.

Zainspirowany wielkim sukcesem albumu Recomposed Maxa Richtera, Daniel Hope po raz pierwszy sięgnął po Cztery Pory Roku Vivaldiego.

Oprócz wspomnianego arcydzieła album ten zawiera wybór krótkich form na każdy miesiąc roku. Hope wykorzystał muzykę tak odmiennych artystów, jak: Aphex Twin, Nils Frahm, Max Richter czy Chilly Gonzales. Pojawiają się tu też kompozytorzy epoki romantyzmu, między innymi Brahms, czy Schumann.

Spis utworów:

ANTONIO VIVALDI - LE QUATTRO STAGIONI THE FOUR SEASONS

Concerto in E major "La primavera" op.8 no. 1 RV 269

Spring

(1) 1. Allegro

(2) 2. Largo

(3) 3. Allegro

Concerto in G minor "L'estate" op.8 no.2 RV 297

Summer

(4) 1. Allegro non molto

(5) 2. Adagio

(6) 3. Presto

Concerto in F major "L'autunno" op. 8 no. 3 RV 293

Autum

(7) 1. Allegro

(8) 2. Adagio molto

(9) 3. Allegro

Concerto in F minor "L'inverno" op. 8 no.4 RV 297

Winter

(10) 1. Allegro non molto

(11) 2. Largo

(12) 3. Allegro

January

(13) Nils Frahm : Ambre (arr. Christian Badzura)

February

(14) Jean-Philippe Rameau : Danse des Sauvages from Les Indes Galantes

March

(15) Max Richter : O Spring 1 from Recomposed : Vivaldi, The Four Seasons

April

(16) Aphex Twin : Avril 14th (arr. Christian Badzura)

May

(17) Traditional : Amazing Grace (arr. Daniel Hope/Dom Bouffard

June

(18) Pyotr Ilyich Tchaikovsky : June from The Seasons op. 37 (arr. Daniel Hope/Jacques Ammon)

July

(19) Robert Schumann : Am leuchtenden Sommermorgen from Dichterliebe op. 48 ( arr. Daniel Hope)

August

(20) Jason "Chilly Gonzales" Beck: Les doutes d'août (featuring Chilly Gonzales)

September

(21) Kurt Weill : September Song from Knickerbocker Holiday (arr. Paul Bateman)

October

(22) Johann Melchior Molter : Aria II: Lento e sempre piano from Concerto pastorale

November

(23) Johann Sebastian Bach: Aria "Bete aber auch dabei" from Cantata BWV 115

December

(24) Jason "Chilly Gonzales" Beck: Wintermezzo ( featuring Chilly Gonzales)

Postscriptum

(25) Johannes Brahms : Gutten Abend, gut Nacht aus Fünf Lieder für eine Stimme op. 49 ( arr. Daniel Hope)

 

Gidon Kremer - "Preghiera"

Rachmaninov : Piano Trios.

Wspaniały łotewski wirtuoz Gidon Kremer w swoje 70 urodziny (27 lutego 2017) do współpracy zaprosił wiolonczelistkę Giedre Dirvanauskaite oraz pianistę Danila Trifonava.  Obydwoje muzyków Kremer wybrał osobiście.

Oprócz relacji czysto zawodowej artystów łączy przyjaźń.

Wszyscy są wielkimi wirtuozami.

Dla Danila Trifonova współpraca z Kremerem była bardzo interesująca i szczególna. Związane jest to z faktem iż ulubionym kompozytorem Trifonova jest właśnie Sergei Rachmaninov, zaś Gidon Kremer należy do ulubionych wykonawców młodego artysty.

Diedre Dirvanauskaite to znakomita wiolonczelistka solowa a w dziedzinie muzyki kameralnej występowała z Kremerem już wiele razy jako koncertmistrz orkiestry Kremerata Baltica.

Obydwa tria fortepianowe Rachmaniniva  noszą podtytuł Trio elegiaque (elegijne) oraz zostały napisane pod wpływem Piotra Czajkowskiego.

Sam Rachmaninov tak wspominał : " Ze wszystkich ludzi oraz artystów, których miałem okazję poznać, Czajkowski był najbardziej inspirujący. Jego delikatność ducha była wyjątkowa".

Specjalnym dodatkiem nagrania jest utwór Preghiera. Jest to transkrypcja tematu  Adagio sostenuto z Koncertu Fortepianowego nr. 2 Sergei'a Rachmaninova dokonana przez Fritza Kreislera na skrzypce i fortepian.

Wykonanie nagranych na płycie utworów na żywo spotkało się z bardzo dobrymi recenzjami. Dla L.A Tims'a był to " Koncert życia".

"Według mnie", wyjaśnia Kremer" bycie artystą zawsze wiąże się z powołaniem". Ale, jak podkreśla, "nie chciałbym, żeby zabrzmiało to pretensjonalnie, ponieważ to nie ja jestem w tym wszystkim ważny. To muzyka jest źródłem z którego czerpię energię. Ja tylko próbuję przekazać tę energię słuchaczom. Czynię to za pomocą nut, wykonując dany repertuar, dzięki muzykom, których wybieram. Szukam takich, z którymi będę mógł swobodnie konwersować w języku muzyki”.

 

Preghiera

Gidon Kremer - skrzypce

Danil Trifonov - fortepian

 

Spis  utworów:

 

Sergei Rachmaninov

Trio elegiaque nr 2 d-moll op.9

I Moderato - Allegro vivace

II Quasi Variazione

III Allegro risoluto - Moderato

 

Trio elegiaque nr 1 g-moll

Lento lugubre - Piu vivo

 

Gidon Kremer - skrzypce

Giedre Dirvanauskaite - wiolonczela

Danil Trifonov - fortepian

Płytę poleca Anna Stopińska - Paja

Joep Beving. Prehension

ŁAGODNY OLBRZYM O DELIKATNYM DOTYKU...

Kompozytor i wykonawca Joep Beving, jeden z najchętniej słuchanych żyjących pianistów na świecie, dołączył do grona artystów Deutsche Grammophon. Owocem tej współpracy jest album "Prehension" (premiera 07.04.2017)

Holenderski muzyk Joep (jego imię wymawia się 'Jup') to wielka postać serwisów streamingowych. Artysta jest "wielki" także i w rzeczywistosci, dzięki swojemu niebagatelnemu wzrostowi (prawie 210 cm), niesfornym, długim włosom i okazałej brodzie stał się ikoną sukcesu, sam pisząc i nagrywając, a następnie wydając swój debiutancki album "Solipsism" (obecnie dostępny w katalogu cyfrowym DG), który doczekał się prawie 60 milionów odsłuchań.

Delikatne melodie Joepa z miejsca przypadły do gustu słuchaczom, a jego utwory zaczęły pojawiać się na playlistach serwisów streamingowych obok dzieł Maxa Richtera, Ólafura Arnaldsa czy Nilsa Frahma.

"Nazywam to prostą muzyką wyrażającą skomplikowane emocje" - podkreśla Joep, podsumowując swoją uniwersalność. "Świat stał się bardzo nerwowy, a ja odczuwam głęboką potrzebę łączenia się z ludźmi na tym podstawowym, ludzkim poziomie. Muzyka to język uniwersalny, posiada moc jednoczenia".

Każdy z utworów na płycie "Solipsism" był nagrywany nocą w kuchni jego mieszkania w Amsterdamie. Kiedy jego partnerka i dwie małe córeczki spały, on grał na niemieckim fortepianie, który otrzymał w spadku po babci.

Jego muzyka dotarła w końcu do DG, kiedy przyjaciel Joepa odtworzył album w którymś z berlińskich barów. Przypadkowo znajdował się tam jeden z dyrektorów wytwórni. dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności Joep Beving podpisał kontrakt z najważniejszą firmą w świecie muzyki klasycznej.

Pierwszym owocem tej współpracy będzie krążek "Prehension". Jako naturalny następca albumu "Solipsism", porusza muzyczne i filozoficzne tematy, z którymi identyfikuje się kompozytor. Powściągliwe, hipnotyzujące i melancholijne - te melodie pomogą ukoić najbardziej zranioną duszę.

Spis utworów:

01 - Ab Ovo

02 - Kawakaari

03 - The Gift

04 - Impermanence

05 - Heartfelt Silence

06 - Sonderling

07 - Le Souvenir Des Temps Gracieux

08 - Pippa's Theme

09 - The man Who Carried The Wind

10 - Seelenkind

11 - 432

12 - Hanging D

13 - Heartfelt Silence 2

14 - An Amalgamation Waltz 1839

15 - Every Ending Is A New Beginning

Karol Szymanowski. We mgłach.

Chcę Państwu zaproponować oryginalne nagranie liryki wokalnej z muzyką Karola Szymanowskiego.  Płyta ta zawiera wszystkie utwory z czterech pierwszych opusów pieśni ( 2, 5, 7, 11), powstałych we wczesnym okresie twórczości kompozytora. Poza popularnymi utworami jak "Daleko został cały świat"; "Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza" i "Łabędź" większość z prezentowanych tu pieśni rzadko pojawia się na estradach koncertowych.

Słychać w nich wyraźny wpływ wielkich kompozytorów XIX wieku, choć dominujący jest charakterystyczny indywidualny rys twórczości kompozytora odznaczający się oryginalną emocjonalnością.

Nagranie zostało zrealizowane przez dwójkę artystów : Rafała Majznera (tenor) oraz Katarzynę Rzeszutek (fortepian).

Rafał Majzner edukację wokalną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej im. Grzegorza Fitelberga w Chorzowie w klasie Teresy Markiewicz. W 2003 roku ukończył studia wokalne  na Wydziale Wokalno - Aktorskim  Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach pod kierunkiem Eugeniusza Sąsiadka. Jest  dwukrotnym stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (1998, 2003).

Otrzymał wiele nagród i wyróżnień w kraju  i za granicą.

Rafał Majzner to wieloletni solista Opery Wrocławskiej z którą wykonał 500 przedstawień..

Występował w większości krajów w Europie.

Katarzyna Rzeszutek jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego. Doskonaliła swoje umiejętności na mistrzowskich kursach pianistycznych.

W polu jej szczególnych zainteresowań znajduje się muzyka wokalna oraz nurt wykonawstwa muzyki dawnej. W latach 2009 -2012 była członkiem zespołu Esemble de la cour. Od 2013 roku jest członkiem Zespołu Instrumentów Historycznych. Towarzyszy śpiewakom w międzynarodowych  i ogólnopolskich konkursach wokalnych, otrzymując wielokrotnie nagrody za akompaniament.

DUX 1369 Karol Szymanowski. We mgłach

Spis utworów:

Sześć pieśni na głos i fortepian op.5

Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza na głos i fortepian op. 5

Łabędź na głos i fortepian op. 7

Cztery pieśni na głos i fortepian op. 11

Reżyser nagrania i montaż : Aleksander Dowsilas

Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Płyta nagrana w Filharmonii Podkarpackiej z szansą na Fryderyka

Płyta wydana w wytwórni DUX  zawierająca komplet pieśni Ignacego Jana Paderewskiego, w wykonaniu znakomitych polskich artystów: Anna Radziejewska - mezzosopran, Karol Kozłowski - tenor i Agnieszka Hoszowska - Jabłońska - fortepian, otrzymała nominację do nagrody Fryderyk 2017, w kategorii "Album roku muzyka kameralna".

Z tej nominacji możemy być bardzo dumni, bowiem nagranie zostało zarejestrowane w słynącej z bardzo dobrej akustyki Sali Koncerowej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie, a sławnym śpiewakom towarzyszy wyśmienita pianistka Agnieszka Hoszowska - Jabłońska. Artystka urodziła się w Rzeszowie, tutaj rozpoczynała naukę gry na fortepianie, a po studiach w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Ewy Bukojemskiej i prof. Jerzego Tosika-Warszawiaka, zamieszkała w rodzinnym mieście i oprócz działalności koncertowej, prowadzi działalność pedagogiczną na Wydziale Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego i w Zespole Szkół Muzycznych nr 1 w Rzeszowie.

Ignacy Jan Paderewski przeszedl do historii przede wszystkim jako polityk, a w świecie muzycznym, jako niezrównany wirtuoz. Ale ten geniusz, który przypadkowo grał także na fortepianie, oprócz wykonawstwa zajmował się również kompozycją i pozostawił po sobie szereg bardzo interesujących utworów. Niniejsza płyta zawiera wszystkie pieśni Paderewskiego napisane do tekstów polskich poetów romantycznych i francuskich parnasistów. Po raz pierwszy w historii fonografii zaprezentowane są one w oryginalnej obsadzie głosów wokalnych ( z zachowaniem podziału na teksty męskie i żeńskie). O najwyższej jakości nagrania decydują osoby wykonawców : znakomita kameralistka Agnieszka Hoszowska - Jabłońska towarzyszy Annie Radziejewskiej i Karolowi Kozłowskiemu, należącym do grona najwybitniejszych polskich wokalistów.

Kolejność utworów zamieszczonych na płycie:

Ignacy Jan Paderewski - Cztery pieśni na głos i fortepian op. 7 (1882 - 1885) słowa: Adam Asnyk                                                                                                                                                                        

1 - 4. "Gdy ostatnia róża zwiędła", "Siwy koniu", "Szumi w gaju brzezina", "Chłopca mego mi zabrali"

5. "Konwalijka" na głos i fortepian op. 7 (a) słowa: Adam Asnyk (1882)

Ignacy Jan Paderewski - Cztery Pieśni na głos i fortepian op. 18 (1887 - 1893) słowa: Adam Mickiewicz

6 - 11. "Polały się łzy", "Piosnka dudarza", "Moja pieszczotka", "Nad wodą wielką i czystą", "Tylem wytrwał", "Gdybym się zmienił"

12. Ignacy Jan Paderewski - Dans la foret na głos i fortepian (1896) słowa: Théophile Gautier

Ignacy Jan Paderewski  - Dwanaście pieśni na głos i fortepian op. 22 (1903) słowa: Catulle Mendess

13 - 24. "Dans la foret", "Ton coeur est d'or pur", "Le ciel est tres bas", "Naguere", "Un jeune pâtre", "Elle marche d'un pas distrait", "La nonne", "Viduité", "Lune froide", "Querelleuse", "L'Amour fatal", "L'Ennemie"

Ignacy Jan Paderewski

Pieśni

Wykonawcy: Agnieszka Hoszowska Jabłońska - fortepian, Anna Radziejewska - mezzosopran, Karol Kozłowski - tenor

DUX 1246, DUX 2016

Reżyser nagrania - Małgorzata Polańska .

"Mieczysław Karłowicz. Philharmonic. Szczecin" z szansą na Fryderyka

   Płyta ta otrzymała nominację do Fryderyka 2017 w kategorii „album roku muzyka symfoniczna i koncertująca”. Fryderyki w tym roku przyznawane są po raz 23. Są to nagrody przyznawane przez przedstawicieli polskiego środowiska muzycznego i branżę fonograficzną zrzeszonych w Akademii Fonograficznej.

Nagrywając album z utworami Mieczysława Karłowicza, skrzypek Bartłomiej Nizioł i Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Szczecinie pod batutą Łukasza Borowicza, oddali hołd patronowi Filharmonii w 140. Rocznicę jego urodzin.

   Dorobek Mieczysława Karłowicza, najwybitniejszego kompozytora Młodej Polski, zamyka się niemal całkowicie w dwudziestoletnim okresie twórczym.

Charakterystyczną formą dla jego muzyki to poemat symfoniczny, który lepiej odpowiadał programowym koncepcjom kompozytora niż klasyczna symfonia.

Gatunek ten w mniemaniu kompozytora pozwalał na rozmaite eksperymenty.

Pociągała go możliwość porozumienia z  publicznością z pomocą programu, którego dzieło nie było jednak prostą ilustracją.

Wszystko w poemacie wynikało z założeń logiki muzycznej, a związek ideowy programu z utworem był rygorystycznie przestrzegany.

Forma wynikała z naturalnego rozwoju myśli i ich zespolenia, a tradycyjne założenia allegra sonatowego, będące przynajmniej formalnym punktem odniesienia, trzymały całość utworu w żelaznych ryzach.

Karłowicza fascynowali nieliczni mistrzowie: Richard Strauss, Richard Wagner, Anton Bruckner, Fryderyk Chopin, Edvard Grieg - każdy z nich był dla niego inspiracją.

Na płycie znalazły się takie kompozycje Mieczysława Karłowicza, jak;

Dwa z pięciu poematów symfonicznych:

"Smutna opowieść" op. 13

"Rapsodia Litewska" op. 11

Koncert skrzypcowy A - dur op. 8:

Allegro moderato

Romanza. Andante

Finale. Vivace Assai

Solistą Koncertu skrzypcowego A - dur op. 8 jest jeden z najwybitniejszych polskich wiolinistów - Bartłomiej Nizioł.

Artysta urodził się w Szczecinie i od początku swojej kariery artystycznej związany jest ze szczecińską filharmonią, gdzie zadebiutował w wieku 12 lat.

Ukończył z wyróżnieniem studia u prof.  Jadwigi Kaliszewskiej w Akademii Muzycznej w Poznaniu. Jest laureatem pierwszych nagród na następujących międzynarodowych konkursach; w Poznaniu, Pretori, Paryżu, Brukseli, Adelajdzie. Koncertował na wszystkich kontynentach. Występował z najwybitniejszymi artystami jak : Marta Argerich, Elizabeth Leonskaja, Fablo Luisi, sir Neville Marriner, Yehudi Menuhin, Heinrich Schiff, David Zinman, Pinkas Zuckerman i wielu innych.

Był jurorem na następujących konkursach; im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu,  im. Niccolo Paganiniego w Genui, im. Tadeusza Wrońskiego w Warszawie.

Od roku 1995 mieszka w Szwajcarii, gdzie koncermistrzuje orkiestrze Opery w Zurychu i prowadzi klasę skrzypiec  na  Uniwersytecie HKB w Bernie. Jest dyrektorem artystycznym festiwalu promującego młode talenty muzyczne w Pile.

Gra na instrumencie Guarneriego del Gesu z 1727 roku. Jest honorowym obywatelem miasta Szczecina.

Nagranie współtworzy Orkiestra Filharmonii Szczecińskiej pod batutą Łukasza Borowicza.

Łukasz Borowicz urodził się w Warszawie . Studiował u Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej w Warszawie., tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007 - 2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej. W roku 2008 został wyróżniony Paszportem Polityki, w 2011 roku nagrodą Koryfeusz Muzyki Polskiej, w 2013 roku - Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida, w 2014 roku - nagrodą Tansman 2014, za wybitną indywidualność muzyczną.

Dyskografia Łukasza Borowicza liczy ponad 65 albumów.  Komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika nagrany z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin dla wytwórni ZPO został uhonorowany Special Achievement Awart ICMA 2015. Nagrania Łukasza Borowicza zostały także nagrodzone BBC Music Orchertal Choice (2010), BBC Opera Choice  (2013) oraz dwukrotnie Diapasson d'Or  (2010 i 2013)

Z wielką radością polecam Państwu to nagranie. Dzieła jednego z najsłynniejszych kompozytorów polskich wykonane są przez najwybitniejszych polskich artystów. 

DUX 1377 Mieczysław Karłowicz. Philharmonic Szczecin

Producent Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza w  Szczecinie.

Producent wykonawczy : Dorota Serwa

Producent nagrania, montaż : Hein Laabs

Z niecierpliwością czekamy na werdykt Akademii Fonograficznej. Pragnę także poinformować, że wręczenie nagród w kategoriach muzyki poważnej odbędzie się 24 kwietnia 2017 roku – podczas uroczystości w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie.

Anna Stopińska - Paja

Penderecki - Chamber Music Vol.II

W twórczości Krzysztofa Pendereckiego wiolonczela zajmuje miejsce szczególne, będąc główną bohaterką licznych kompozycji kameralnych i orkiestrowych tego wybitnego kompozytora. Niniejsza płyta, kontynuująca serię wydawniczą utworów kameralnych Krzysztofa Pendereckiego, została w całości poświęcona wiolonczeli, występującej jako instrument solowy oraz w zmultiplikowanym składzie. Kolejne kompozycje prezentowane na nagraniu znakomicie ilustrują bogactwo twórczości artysty, który w wieloletnim procesie poszukiwania i doskonalenia swojego muzycznego języka sięgał zarówno po środki awangardowe, jak i pochodzące z dawnych epok. Usłyszymy zatem pełne sonorystycznych eksperymetów "Capriccio per Siegfried Palm", nawiązującą do tradycji baroku i romantyzmu "Suite", kompozycje wirtuozowskie oraz liryczne "Agnus Dei", słowem pełną paletę wiolonczelowego artyzmu i wyrazu. Wszystko w pełnym koncentracji wykonaniu Jakoba Spahna, niezwykłego, młodego niemieckiego wiolonczelisty, któremu w utworach kameralnych towarzyszą najznakomitsi polscy wirtuozi tego instrumentu.

Wszystkie utwory zostały nagrane w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach w latach 2015 - 1016.

Spis utworów:

Caprriccio per Siegfried Palm na wiolonczelę solo (1968),

Cadenza na wiolonczelę solo - transkrypcja Jakob Spahn (1983 - 84)

Per Slava na wiolonczelę solo (1985 - 86)

Suite na wiolonczelę solo (1994 - 2013)

Serenata na 3 wiolonczele (2008)

Violoncello totale na wiolonczelę solo (2011)

Agnus Dei na 8 wiolonczel (2008)

Ciaccona in memoriam Giovanni Paolo II per 6 wiolonczel (2015)

Wykonawcy:

Jakob Spahn - wiolonczela

Izabela Buchowska - wiolonczela,

Tomasz Daroch - wiolonczela

Jan Kalinowski - wiolonczela,

Marta Kordykiewicz - wiolonczela

Rafał Kwiatkowski - wiolonczela,

Mikołaj Pałosz - wiolonczela,

Beata Urbanek-Kalinowska - wiolonczela

DUX, DUX 1244, 2016

Małgorzata Polańska - reżyser nagrania

 

 

Flute Reflections

Małżeństwo znakomitych flecistów Agata Kielar-Długosz i Łukasz Długosz, razem z muzykami Filharmonii Kameralnej im. Witolda Lutosławskiego w Łomży prezentuje program złożony z dość rzadko spotykanych kompozycji przeznaczonych na 2 flety i orkiestrę. Nagranie zostało zrealizowane jako element kampanii edukacyjnej "Barwy muzyki" skierowanej do najmłodszych odbiorców sztuki. I rzeczywiście, utwory Antonio Vivaldiego, fragment z oratorium "L' Enfance du Christ" Hectora Berlioza i współczesny koncert Janusza Bieleckiego skrzą się plastycznymi dźwiękowymi obrazami. Bez trudu wyczuwamy głębokie porozumienie i jedność koncepcji wykonawczej pomiędzy solistami, które sprawiają, że "Fletowe refleksje" są prawdziwą przyjemnością dla słuchaczy w każdym wieku.

Spis utworów:

1 - 3 . Antonio Vivaldi - Koncert C-dur na 2 flety, orkiestrę smyczkową i basso continuo, RV 533 - części: Allegro -  Largo - Allegro

4 . Hector Berlioz - L' Efance du Christ na 2 flety i orkiestrę op. 25

5 - 7 . Antonio Vivaldi  - Koncert D - dur Il Gardelino na flet, orkiestrę smyczkową i basso continuo op. 10 nr 3, RV 428 - części : Allegro - Cantabile - Allegro

8 - 10 . Janusz Bielecki - Koncert na 2 flety i orkiestrę smyczkową - części : Andante. Allegro - Andante tristemente - Vivo

11 - 13 . Koncert g-moll na 2 flety, orkiestrę smyczkową i basso continuo, RV 103 - części : Allegro ma cantabile - Largo - Allegro non molto

Łukasz Długosz - flet ( 1 - 13) 

Agata Kielar-Długosz - flet  (1 - 4 , 8 - 13)

Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży

Jan Miłosz Zarzycki - dyrygent

DUX, DUX 1333, 2016

Andrzej Brzoska - reżyseria nagrania, montaż, mastering

 

 

 

Chopin: Works for piano & orchestra

Jan Lisiecki prezentuje mniej popularne dzieła Chopina na fortepian i orkiestrę symfoniczną. Ten rodzaj repertuaru rozpoczął wielką międzynarodową karierę pianisty, stając się jego znakiem firmowym.

Wydanie obu koncertów fortepianowych (nagranych z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod batutą Howarda Shelleya, gdy Jan miał odpowiednio 13 i 14 lat), zostało okrzyknięte jednym z najbardziej ekscytujących wydarzeń związanych z obchodami 200-lecia urodzin Chopina w 2010 roku. Nagranie to było punktem zwrotnym w życiu artysty, przyniosło mu prestiżową nagrodę Diapason Decouverte (maj 2010) i sprawiło, że artystyczny świat zwrócił uwagę na młodziutkiego pianistę. Wkrótce Lisiecki podpisał kontrakt ze słynną firmą Deutsche Grammophon. Dziś Jan spełnił swoje marzenie nagrania kompletnych dzieł Chopina na fortepian i orkiestrę symfoniczną.

Utwory, których dotychczas brakowało mu do osiągnięcia tego celu zostały zarejestrowane w studio z towarzyszeniem hamburskiej Orkiestry NDR Elbphiharmonie pod batutą Krzysztofa Urbańskiego. Album Lisieckiego to interesująca pozycja w katalogu Deutsche Grammophon, przede wszystkim z uwagi na sam repertuar, na który pianiści decydują się niezmiernie rzadko. Utwory te trudno napotkać na pojedynczym krążku, a ich nagrania są zwykle dostępne jedynie w kolekcjonerskich boxach. Na przykład Wielki Polonez Es-dur został nagrany w wersji z orkiestrą symfoniczną w 1979 roku przez Krystiana Zimermana i Carla Marię Giuliniego. Utwór ten jest dostępny jedynie w wielopłytowym zestawie The Complete Chopin Edition, wydanym przez DG w 1999 roku.

Fani filmu z pewnością pamiętają Wielki Polonez w interpretacji Władysława Szpilmana, (w którego wcielił się Adrien Brody), gdy triumfalnie rozbrzmiewa pod koniec słynnego Pianisty (2002) Romana Polańskiego. Szpilman powraca nim na scenę, zostawiając za sobą koszmar II wojny światowej. Fryderyk Chopin ukończył pracę nad dwoma słynnymi koncertami fortepianowymi w 1830 roku. Wcześniej, jeszcze podczas studiów na warszawskiej Akademii Muzycznej, komponował trzy inne utwory na fortepian i orkiestrę ( Wariacje, Fantazję oraz Rondo). Wielki Polonez Es-dur powstał w 1831 roku, a Andante spianato zostało dodane jako jego wstęp kilka lat później. Godnym podkreślenia wydaje się fakt, że Chopin, urodzony w 1810 roku, pisywał utwory na fortepian i orkiestrę symfoniczną tylko w początkowym stadium swojej kompozytorskiej kariery.

Spis utworów:

Fryderyk Chopin: Andante Spianato And Grande Polonaise Brillante In E Flat, op. 22 

Krakowiak, Concert-Rondo In F Major, Op. 14

Variations On "La ci darem la mano", Op. 2

Fantasy On Polisk Airs In A, Op. 13

Nocturne In C Sharp Minor, op. Posth.

Andrea Ottensamer "New Era"

Ceniony przez krytyków klarnecista Andreas Ottensamer prezentuje swój pierwszy album nagrany dla wytwórni Decca Classics - New Era. Artyście towarzyszą muzycy poczdamskiej Akademii Kameralnej oraz przyjaciele, którzy na co dzień grają z Ottensamerem w orkiestrze Filharmoników Berlińskich: oboista Albrecht Mayer i flecista Emmanuel Pahud.

Nowa płyta Ottensamera zawiera starannie wyselekcjonowany repertuar z okresu XVIII-wiecznej szkoły mannheimskiej, a w szczególności dzieła Mozarta, Danziego, Jana Stamitza oraz jego syna Carla Philippa Stamitza. Szkoła ta była kolebką nowej, rewolucyjnej myśli, miejscem sprzyjającym muzycznym eksperymentom, w którym doskonale czuli się artyści z całej Europy. Wielokulturowość zaowocowała nowym, wielobrawnym brzmieniem, a Mannheim zapisał się na kartach historii muzyki jako miejsce, które pomogło uformować orkiestrę we współcześnie znanym kształcie. Klarnet dołączył do orkiestrowego instrumentarium własnie w Mannheim, dzięki czemu po raz pierwszy usłyszał go Mozart.

Jak zauważa sam Ottensamer: "To fascynujące, że Mannheim zainspirowało tak wielu kompozytorów i muzyków. Stało się centrum kompozycji, gry, nauczania i dyrygentury, a artyści, niczym gwiazdy rocka, doprowadzali publiczność do szaleństwa"

Spis utworów:

1 - 3. Johann Stamitz - Clarinet Concerto in B-flat

4 - 6. Franz Danzi - Concertino for Clarinet and Basson (trans. Cor anglais) and Orchestra in B-flat, Op. 47

7. W. A. Mozart - "Se viver non degg'io" from Mitridate for clarinet and flute. With Emmanuel Pahud (flute), arr Stephan Koncz

8. Franz Danzi - Fantasy on "La ci darem la mano" from Don Giovanni foor clarinet and flute

9.. W. A. Mozart - "Batti batti o bel Masetto" from Don Giovanni for basset clarinet and flute. With Emmanuel Pahud (flute), arr Stephan Koncz

10 - 12. C.P.Stamitz - Clarinet Concerto No.7 in E-flat (Darmstadter No.1)

Subskrybuj to źródło RSS