Jedną z solistek "Gali Gwiazd" inaugurującej 20 maja 56. Muzyczny Festiwal w Łańcucie będzie Katarzyna DONDALSKA.
Artystka należy do grona najwybitniejszych wirtuozów sopranowej techniki koloraturowej we współczesnej wokalistyce. Wielka śpiewaczka operowa Barbara Bonney, w wywiadzie udzielonym dla Telewizji BBC podczas Cardiff Singer of the World Festival, po wysłuchaniu śpiewu polskiej artystki, nazwała ją „Ósmym Cudem Świata”. Trudno się dziwić takiemu entuzjazmowi – ktokolwiek chociaż raz usłyszy ten piękny, zmysłowy głos, fenomenalną technikę a nade wszystko swobodę w poruszaniu się w stratosferycznych przestrzeniach sopranu, będzie przekonany o słuszności tego stwierdzenia i autentycznego zachwytu wypowiadającej te słowa. Katarzyna Dondalska jest kontynuatorką tradycji poruszania się po wokalnej stratosferze, wyznaczonych przez legendarne soprany koloraturowe, wśród których przede wszystkim należy wymienić  Ernę Sack, Mado Robin oraz najbardziej fascynującą Bognę Sokorską.

Katarzyna Dondalska rozpoczęła swoją edukację muzyczną w wieku 5 lat. Podtrzymując rodzinną tradycję grała na skrzypcach. Zainteresowanie śpiewem pojawiło się z czasem i zaowocowało rozpoczęciem nauki pod kierunkiem Maestry Haliny Mickiewiczówny (pierwszej uczennicy wielkiej Ady Sari) w gdańskiej Akademii Muzycznej. Po roku studiów w Gdańsku na Wydziałach Instrumentalnym i Wokalno-Aktorskim, Katarzyna Dondalska kontynuowała je w Niemczech w Staatliche Hochschule für Musik Würzburg. Studia ukończyła uzyskując dyplom instrumentalny (skrzypce) oraz wokalny z wyróżnieniem w klasie mistrzowskiej. Jest finalistką i laureatką znanych międzynarodowych konkursów wokalnych, m.in.  Internationaler Musikwettbewerb der ARD, Cardiff Singer of the World Festival, Koloratur-Gesangswettbewerb Sylvia Geszty w Luxemburgu. W 2011 roku otrzymała stopień doktora w dziedzinie sztuk muzycznych, dyscyplinie artystycznej wokalistyka przyznany przez Radę Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku.

Do jej znaczących ról należą: Królowa Nocy w Czarodziejskim flecie oraz Konstancja w Uprowadzeniu z Seraju W. A. Mozarta, Zerbinetta w Ariadnie na Naxos R. Straussa, Olimpia w Opowieściach Hoffmanna J. Offenbacha, Rozyna w Cyruliku sewilskim G. Rossiniego, tytułowa partia w operze Słowik I. Strawińskiego. Wszystkie to partie kreowała na wielkich scenach operowych na świecie: Grand Opera Houston, Welsh National Opera Cardiff, Korean National Opera Seoul, Teatro Colon Buenos Aires, Teatro Lirico di Cagliari, Nationaltheater Mannheim, Teatr Wielki – Opera Narodowa  w Warszawie. Występowała na estradach znaczących sal koncertowych: New York Avery Fisher Concert Hall, Disney Concert Hall Los Angeles, Washington John F. Kennedy Center for the Performing Arts, Chicago Music Hall, John Bassett Theatre Toronto, Konzerthaus Stockholm, DR Koncerthuset Kopenhagen, Königin-Elisabeth-Saal Brüssel, Alte Oper Frankfurt, Kölner Philharmonie, Philharmonie Berlin, Carl-Orff-Saal am Gasteig München czy Konzerthaus am Gendarmenmarkt Berlin. Współpracowała ze znakomitymi orkiestrami: Royal Philharmonic Orchestra Liverpool, San Diego Symphony Orchestra, WDR Rundfunkorchester Köln, NDR Rundfunksinfonieorchester Hannover, Deutsches Filmorchester Babelsberg, BBC Orchestra London. Śpiewała pod batutą wybitnych dyrygentów: Vasily Petrenko, Dennis Russell Davies, Roberto i Daniele Abbado, Carlo Rizzi, Peter Falk, Michael Jurowski, Paul Esswood . Jej nazwisko pojawiało się na afiszach obok tak wielkich, światowego formatu artystów, jak:  Edita Gruberowa, Francisco Araiza, Diana Damrau ,Desiree Rancatore,  Elmar Gunsch, Günter Wewel, Gunter Emmerlich, Barbara Bonney, Pete York , Lesley Garrett, Markus Werba, Lanze Ryan, Stefan Pop,Ute Lemper, Till Brön- ner, Klaus Hoffmann, Joja Wendt czy Chris de Burgh. Katarzyna Dondalska znana jest szerokiej publiczności z wielu występów radiowych i telewizyjnych: ARD, BBC, RAI, SWR, BR, WDR. Jako pierwsza dokonała nagrań arii Karla Dittersa von Dittersdorf, oraz pieśni religijnych Ottona Mieczyslawy Zukowskiego.  W roku 2015 uzyskala stopien doktora habilitowanego sztuki muzycznej. Od października 2015 Katarzyna Dondalska pełni funkcje Profesora  Nadzwyczajnego   w Akademii Sztuki w Szczecinie.  Jej najnowsze Cd to  "Miłość ,  niebo na ziemi" z utworami Lehara, Straussa, Offenbacha, Dębskiego, Kilara. Właśnie ukazało się najnowsze Cd: Dream with me

Koncert inaugurujący 56. Muzyczny Festiwal w Łańcucie nie bez powodu został nazwany "Galą gwiazd". Publiczność będzie mogła wysłuchać dwóch znakomitych sporanistek - Katarzyny Dondalskiej i Joanny Woś, oraz mezzosopranistki Moniki Ledzion - Porczynskiej. Męskie partie śpiewać będą tenor Paweł Skałuba i baryton Andrzej Dobber.
Andrzej DOBBER to jeden z największych barytonów świata. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Laureat prestiżowych konkursów wokalnych, m.in. w: Gütersloch (Neue Europeische Stimmen), Wiedniu (Belvedere), Monachium (Grand Prix konkursu ARD). Występuje na największych scenach świata, m.in. w: Berlinie (Deutsche Oper, Komische Oper, Staatsoper), Dreźnie, Essen, Frankfurcie nad Menem. Śpiewał również w Hanowerze, Hamburgu, Karlsruhe, Kolonii, Lipsku, Monachium, Norymberdze, Amsterdamie, Brukseli, Cincinnati, Edynburgu, Florencji, Glasgow, Hongkongu, Londynie (Covent Garden, Albert Hall), Maladze, Mediolanie (La Scala), Montpellier, Nowym Yorku (Metropolitan Opera, Fischer Hall), Paryżu (Opera Bastille), Petersburgu, Tel Awiwie, Tuluzie, Tokio, Vancouver, Wiedniu. Brał udział w Glyndebourne Festival Opera (Macbeth). W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej wystąpił w operach: Simon Boccanegra, Rigoletto i Traviata Verdiego oraz Carmen Bizeta. Spośród wielu osiągnięć artysty warto wspomnieć debiut w mediolańskiej La Scali pod dyrekcją Riccardo Mutiego (Rigoletto, Trubadur) oraz liczne występy na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino pod batutą Zubina Mehty (Trubadur, Attilla, Tosca). W 2007 roku zadebiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera i w Fischer Hall. Rok 2008 przyniósł debiut w londyńskim Covent Garden (Traviata). W tym samym sezonie powrócił do paryskiej Bastille (Luisa Miller), Amsterdamu (Bal maskowy) i Hamburga (Macbeth), wystąpił także w spektaklach: Król Roger w Sankt Petersburgu i Edynburgu, Rigoletto, Traviata w Hamburgu, Nowym Yorku (MET) i Los Angeles, Stiffelio w MET, Simone Boccanegra w Touluzie. Jedyny polski baryton śpiewający główne Verdiowskie partie barytonowe na największych i najbardziej prestiżowych scenach świata.

Już tylko miesiąc dzieli nas od inauguracji 56. Muzycznego Festiwalu w Łańcucie. To wyjątkowe święto muzyki gromadzi przede wszystkim entuzjastów klasycznych brzmień. Muzyczny Festiwal to wydarzenie wielkiego formatu i dlatego organizatorzy - Filharmonia Podkarpacka na czele z dyrektor panią prof. Martą Wierzbieniec -  starają się, aby program każdej edycji obfitował w światowej sławy artystów. W tym roku, podczas plenerowych koncertów przed zamkiem w Łańcucie, w przepieknej Sali Balowej i sali Filharmonii Podkarpackiej, wystąpi wielu wspaniałych artystów, którzy zyskali międzynarodową sławę i są gwiazdami światowych estrad.

Bardzo trafnie plenerowy koncert inaugurujący tegoroczny Festiwal nazwany został "Galą Gwiazd", bowiem wszyscy soliści, którzy wystąpią z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Podkarpackiej pod batutą Sławomira Chrzanowskiego, to wielkie gwiazdy teatrów operowych. Dlatego, każdego z nich przedstawimy oddzielnie, a otworzy listę gwiazd tego wspaniałego wieczoru pan Andrzej DOBBER - jeden z największych barytonów świata. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Laureat prestiżowych konkursów wokalnych, m.in. w: Gütersloch (Neue Europeische Stimmen), Wiedniu (Belvedere), Monachium (Grand Prix konkursu ARD). Występuje na największych scenach świata, m.in. w: Berlinie (Deutsche Oper, Komische Oper, Staatsoper), Dreźnie, Essen, Frankfurcie nad Menem. Śpiewał również w Hanowerze, Hamburgu, Karlsruhe, Kolonii, Lipsku, Monachium, Norymberdze, Amsterdamie, Brukseli, Cincinnati, Edynburgu, Florencji, Glasgow, Hongkongu, Londynie (Covent Garden, Albert Hall), Maladze, Mediolanie (La Scala), Montpellier, Nowym Yorku (Metropolitan Opera, Fischer Hall), Paryżu (Opera Bastille), Petersburgu, Tel Awiwie, Tuluzie, Tokio, Vancouver, Wiedniu. Brał udział w Glyndebourne Festival Opera (Macbeth). W Teatrze Wielkim - Operze Narodowej wystąpił w operach: Simon Boccanegra, Rigoletto i Traviata Verdiego oraz Carmen Bizeta. Występował pod batutą wielu wybitnych dyrygentów, takich jak: Christian Thielemann, Colin Davis, Roger Norrington, Arnold Oestmann, Riccardo Chailly, Gary Bertini, Edo de Waart, Pinchas Steinberg, Giuseppe Sinnopoli, Simone Yang, Helmuth Rilling, Kazushi Ono, Stefan Soltesz, Vladimir Fiedosiejew, Vladimir Jurowski, Sylvain Cambrelling, Yakow Kreizberg, Roberto Abbado, Richard Armstrong, Riccardo Muti, Carlo Rizzi, Zubin Mehta, Valery Gergiev. Spośród wielu osiągnięć artysty warto wspomnieć debiut w mediolańskiej La Scali pod dyrekcją Riccardo Mutiego (Rigoletto, Trubadur) oraz liczne występy na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino pod batutą Zubina Mehty (Trubadur, Attilla, Tosca). W 2007 roku zadebiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera i w Fischer Hall. Rok 2008 przyniósł debiut w londyńskim Covent Garden (Traviata). W tym samym sezonie powrócił do paryskiej Bastille (Luisa Miller), Amsterdamu (Bal maskowy) i Hamburga (Macbeth), wystąpił także w spektaklach: Król Roger w Sankt Petersburgu i Edynburgu, Rigoletto, Traviata w Hamburgu, Nowym Yorku (MET) i Los Angeles, Stiffelio w MET, Simone Boccanegra w Touluzie. Jedyny polski baryton śpiewający główne Verdiowskie partie barytonowe na największych i najbardziej prestiżowych scenach świata.

W 2013 roku nagrał solową płytę ARIAS, która w kwietniu 2014 roku zdobyła nagrodę FRYDERYKA w kategorii „Najlepszy album solowy w muzyce klasycznej”.

W lutym 2015 roku otrzymał niemiecki honorowy tytuł Kammersänger przyznawany wybitnym i zasłużonym śpiewakom operowym.To wybitne, elitarne wyróżnienie przyznawane jest bardzo rzadko i tylko przez przedstawicieli najwyższych władz. Godność ta wywodzi się z czasów feudalnych, kiedy królowie i książęta nazywali tak szczególnie wyróżniających się talentem , ulubionych Artystów występujących na ich dworze.

Zapraszamy na koncert abonamentowy - 21 kwietnia 2017, PIĄTEK, GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

SERGE PALOYAN - dyrygent

ALAIN JACQUON - fortepian

W programie:

L. van Beethoven - Uwertura "Egmont" op. 84

F. Chopin - Koncert fortepianowy e-moll op. 11

L. van Beethoven - VII Symfonia A-dur op. 92

Koncert abonamentowy - 21 kwietnia 2017, PIĄTEK, GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

SERGE PALOYAN - dyrygent

ALAIN JACQUON - fortepian

W programie:

L. van Beethoven - Uwertura "Egmont" op. 84

F. Chopin - Koncert fortepianowy e-moll op. 11

L. van Beethoven - VII Symfonia A-dur op. 92

Przedmiotem narracji muzycznej do „Egmonta” (1810) jest życie i heroizm XVI-wiecznego arystokraty. Uwertura będąca częścią muzyki do tragedii J. W. Goethego zyskała uznanie nawet w oczach wielkiego poety: „Beethoven z cudownym geniuszem wniknął w moje intencje” – oświadczył po wysłuchaniu muzyki Goethe. Napisana dwa lata po „Egmoncie” VII Symfonia A-dur (1812) osiągnęła u współczesnych największy sukces ze wszystkich dzieł orkiestrowych Beethovena. Ryszard Wagner określił ją mianem „apoteozy tańca” - rzeczywiście rytm wysuwa się w tym dziele na plan pierwszy. Trzy lata po śmierci Beethovena młodziutki Chopin skomponował dwa Koncerty fortepianowe. Drugi z nich zadedykował jednemu z najsłynniejszych wirtuozów swej epoki - Friedrichowi Kalkbrennerowi. Błyskotliwy popis splata się w tym utworze z lirycznymi frazami - to ślad uczuć do Chopina do Konstancji Gładkowskiej, której „modre oczy bardzo wówczas młodego Fryderyka zaprzątały”.

Już rozbrzmiewa radosne Alleluja, ale ja ciągle jestem jeszcze pod ogromnym wrażeniem po wysłuchaniu Koncertu Pasyjnego „Miserere”, który odbył się 8 kwietnia 2017r. w Kościele Garnizonowym w Rzeszowie.

Po raz pierwszy wysłuchałam koncertu w wykonaniu chórów Fusion Ensemble oraz Sweet Voices Fusion. To nowe zespoły, którymi kieruje Justyna Szela - Adamska – chórmistrz, dyrygent i pedagog.O początkach ich działalności media informowały w styczniu i lutym bieżącego roku. Efekty krótkiej pracy są wspaniałe, o czym przekonałam się podczas koncertu w sobotę, poprzedzającą Niedzielę Palmową.

Wieczór  rozpoczęły pieśni wielkopostne: „Krzyżu Święty” – w opracowaniu Jacka Gałuszki, „Wisi na krzyżu” w opracowaniu Przemysława Salamońskiego, oraz dwie jego kompozycje – „O najświętsze oblicze” i „Eli , Eli".                                                                                                                                                             Dobrze znana jest pierwsza z wymienionych pieśni – to fragment łacińskiego hymnu „Pange, lingua gloriosi proelium certaminis”. Autor utworu - Wenancjusz Fortunat, biskup Poitiers – ułożył go dla uczczenia kawałka drzewa Krzyża świętego, podarowanego w 569 księżniczce Radegundzie przez cesarza Justyna II. Najstarszy polski tekst tej pieśni, pochodzący z połowy  XVI wieku, znajduje się w kancjonale Biblioteki Kurnickiej.Autor opracowania – Jacek Gałuszka, doskonale połączył historię ze współczesnością. Podobnie uczynił to Przemysław Salamoński w opracowaniu pieśni „Wisi na krzyżu”. Nie znamy autora tej pieśni, chociaż powstała w XIX wieku. W dwóch kolejnych, wymienionych pieśniach – poznaliśmy kompozytorski talent Przemysława Salamońskiego – absolwenta Akademii Muzycznej w Krakowie, znakomitego kompozytora, aranżera, dyrygenta i organisty, który obecnie zajmuje stanowisko organisty i dyrektora muzycznego Chóru Chłopięcego św. Grzegorza i Scholi Gregoriańskiej w Kościele Chrystusa Króla w Londynie. Należy dodać, że zarówno opracowania, jak i nowe kompozycje urzekają pięknymi melodiami i harmonią, ale stanowią wielkie wyzwanie dla chóru, bo są po prostu trudne. W wykonaniu Fusion Ensemble i Sweet Voices Fusion pod dyrekcją Justyny Szeli Adamskiej, zachwycały czystym pięknym brzmieniem i nienaganną dykcją. Zarówno śpiewający, jak i dyrygentka wykazali się także wielką muzykalnością.

Ukoronowaniem wieczoru było „Miserere” – najsłynniejsza kompozycja włoskiego twórcy i śpiewaka  Gregoria Allegri. Ponieważ utwór ten jest rzadko wykonywany, zapowiadający koncert pan Łukasz Rusin, przybliżył obecnym na koncercie to dzieło. Był to jeden z utworów przeznaczonych do wykonywania wyłącznie raz do roku – w okresie Wielkiego Tygodnia – w Kaplicy Sykstyńskiej. Rękopis był przechowywany w archiwum Kaplicy i pod groźbą ekskomuniki nie wolno było go wynosić, kopiować i rozpowszechniać. Podobno w 1769 roku, 14-letni wówczas Wolfgang Amadeus Mozart zasłynął sporządzeniem „ze słuchu” bezbłędnej i kompletnej partytury utworu w wersji „improwizatorskiej”, po jego dwukrotnym wysłuchaniu. 

Gregorio Allegri przeznaczył „Miserere” na 9 głosów – cztery głosy solowe i pięciogłosowy chór. Podczas koncertu w Kościele Garnizonowym w Rzeszowie, partie solowe wykonali: Jadwiga Kot – Ochał – sopran, Aleksandra Szymańska – sopran, Sarah Britton – alt, Bartosz Tarnawski – baryton i Maciej Szela – kantor. Sekret piękna „Miserere” tkwi w umiejętnościach wykonawców. Potrzebni są znakomici soliści i bardzo dobry chór. Bardzo trudna jest partia solowego sopranu, którą Jadwiga Kot – Ochał zaśpiewała po prostu rewelacyjnie. Jej mocny, dźwięczny koloraturowy sopran, górujący często nad pozostałymi wykonawcami unosił się w górę , pod sklepienie świątyni. Istotny wpływ na wyraz całego dzieła miała partia kantora, którą idealnie wykonał Maciej Szela. Pięciogłosowy chór brzmiał znowu bardzo czysto, a kiedy trzeba było, pozwalał na popisy solistom. Po zakończeniu zabrzmiały długie i gorące brawa, a później zapanowała cisza. W ten sposób publiczność prosiła o bis.

Na bis wysłuchaliśmy jeszcze raz pieśni „Wisi na krzyżu”.  Wszyscy byli zachwyceni i wzruszeni. Należy także dodać, że w Kościele Garnizonowym nie było do tej pory koncertów muzyki klasycznej, a mimo to publiczność wypełniła świątynię. Dziękując wykonawcom proboszcz – kapelan Garnizonu Rzeszów Ks. Prałat ppłk. Władysław Maciej Kozicki, deklarował, że świątynia jest zawsze dla nich otwarta. Może był to dobry początek?

Chcę jeszcze podkreślić, że mamy w Rzeszowie wielu młodych, utalentowanych ludzi, którzy chcą muzykować, chcą wykonywać bardzo trudne utwory. Mamy osobę przygotowaną do prowadzenia zespołów chóralnych, potrafiącą skupić wokół siebie młodzież i zachęcić ją do pracy – jest to pani Justyna Szela – Adamska – absolwentka Instytutu Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego i Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Jej uczniowie, jak również chóry są laureatami wielu festiwali i konkursów w kraju i za granicą. Mam nadzieję, że ich zapał, praca i sukcesy będą doceniane, bo przecież oni nie tylko tworzą kulturę w naszym mieście, ale także są ambasadorami Rzeszowa i Polski.

Zofia Stopińska -  kwiecień 2017r.

MACIEJ STASZEWSKI

FANTASIA IBERICA

Płyta  Macieja Staszewskiego została zrealizowana w ramach projektu badawczego " Muzyka gitarowa Półwyspu Iberyjskiego w XX i XXI wieku. Gatunki, style i inspiracje. Analiza zagadnień na przykładzie twórczości wybranych kompozytorów".

Jej zamysł pojawiła się  z kolei po jednej z podróży wykonawcy po  Półwyspie Iberyjskim.

Inspiracją do jej powstania była fascynacja tamtejszą architekturą, kulturą i dwiema gitarami ( 6- i 10- strunową), które w ostatnich latach zostały zbudowane dla Macieja Staszewskiego w pracowni lutniczej Amalio Bourgeta w Walencji.

"Invocation" (2016) to pierwsza część z planowanego cyklu utworów na gitarę 10 - strunową Macieja Staszewskiego. Podobnie jak "Alzar" (2015) jest muzycznie zakorzeniona w Hiszpanii.

Utwór " Sonitus Noctis" (2004) zbudowany jest na zasadzie kontrastów fakturalnych i wyrazowych.

Anton Garcia Abril " Dos cantores" (1974) jest utworem napisanym na zlecenie 27. edycji Międzynarodowego Konkursu Gitarowego im. Andresa Segovii odbywającego się w Granadzie. Można zatem przyjąć, że utwór ten  był "dedykowany" wszystkim uczestnikom konkursu.

Carlos Surinach "Sonatina" (1959) to utwór trzyczęściowy, dedykowany Andresowi Segovii, który prawdopodobnie nigdy jej nie wykonał. Hiszpańskie pochodzenie jej twórcy słychać w każdym takcie tej kompozycji.

Joan Manen "Fantasia - Sonata" op. A - 22 (1930)  jest utworem jednoczęściowym, składającym się z wielu ogniw, które odpowiadają kolejnym częściom cyklu sonatowego.

Fernando Lopes - Graca " Sonatina " (1974) Prawykonanie tego utworu odbyło się podczas koncertu w Academia de Amadores de Musica. Jest to utwór trzyczęściowy. Każda z części posiada swój osobliwy charakter.

Regino Sainz de la Maza " Solea" (1976) twórczość kompozytora jest osadzona w tradycji hiszpańskiej muzyki ludowej. Kompozytor wykorzystał tutaj soleę (od soledad co znaczy samotność) - jeden z najstarszych  stylów muzyki flamenco wywodzący się  z słynnej dzielnicy Sewilli - Triany. Flamencolodzy uważają ją  za " królową andaluzyjkich pieśni" i jeden z najważniejszych tańców w repertuarze artystów flamenco.

Maciej Staszewski - gitarzysta i kompozytor. Absolwent Akademii Muzycznej w Łodzi, którą ukończył w klasie gitary klasycznej u prof. Jerzego Nalepki i w klasie kompozycji prof. Jerzego Bauera.

Jako solista i kompozytor wielokrotnie brał udział w festiwalach międzynarodowych. Współpracował z polskimi orkiestrami, m. in. : Z Orkiestrą "Łódzkie smyczki", Polish Cameratą, Orkiestrą Kameralną Akademii Muzycznej w Łodzi, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej. Zajmuje się również muzyką improwizowaną, biorąc udział w projektach free improvisation

Od 2008 roku wykłada w macierzystej uczelni, obecnie na stanowisku adiunkta. Pełni funkcję prodziekana Wydziału Instrumentalnego w kadencji 2016- 2020.

Fantasia Iberica spis utworów:

Maciej Staszewski " Invocation" na gitarę dziesięciostrunową

Anton Garcia Abril "Dos cantores na gitarę :

1. Por la primavera blanca

2. Por los senderos del aire

Carlos Surinach "Sonatina " na  gitarę:

1. Allegretto

2. Andante

3. Allegro

Joan Manen "Fantasia - Sonata" na gitarę op. A-22

Maciej Staszewski " Alcasar" na gitarę

Fernando Lopes - Graca "Sonatina" na gitarę:

1. Un poco mosso e rubato

2. Adante con moto

3. Moderatamente vivo

Regino Sainz de la Maza " Solea" na gitarę

Maciej Staszewski "Sonitus  Noctis" na gitarę:

1. Lento

2. Presto

3. Scherzo

Maciej Staszewski - gitara

DUX, DUX 1336, 2016

Reżyser nagrania i montaż : Michał Szostakowski

Płytę poleca Anna Stopińska - Paja

W kwietniu Centrum Paderewskiego zaprasza również na cykl koncertowy „Estrada Młodych”. Pomiędzy 11 a 25 kwietnia odbędzie się pięć koncertów – egzaminów dyplomowych uczniów tarnowskiego „Muzyka”.

Podczas „estradowych wieczorów” zabrzmią fortepian, organy, flet, gitara i skrzypce. Młodzi artyści wystąpią w sali koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych w Tarnowie (ul. Lippóczego 4), w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Tarnowie (ul. Lwowska 102), w Dworku Paderewskiego w Kąśnej Dolnej oraz w Domu Kultury w Tuchowie.

Wstęp na wszystkie koncerty jest wolny.

Głównym wydarzeniem muzycznym kwietnia będzie koncert znakomitego akordeonisty Marcina Wyrostka. Artysta, który ostatni raz gościł w Kąśnej Dolnej cztery lata temu, wystąpi w doborowym towarzystwie Marcina Jajkiewicza (wokal), Mateusza Adamczyka (skrzypce), Daniela Popiałkiewicza (gitara), Agnieszki Haase-Rendchen (fortepian), Piotra Zaufala (bas) oraz Krzysztofa Nowakowskiego (instrumenty perkusyjne). Wspólnie zaprezentują program zatytułowany „Tango Corazon”.

Projekt ten powstał w wyniku fascynacji artystów muzyką argentyńską i latynoamerykańską, która zainspirowała ich do tworzenia tang we własnych aranżacjach: jazzowych, klasycznych, musicalowych i klubowych. Program oparty jest na tangach Astora Piazzolli i Richarda Galliano, a także autorskich kompozycjach Marcina Wyrostka. Debiutancka płyta zespołu „Magia del Tango”, pokryła się złotem już w pierwszym miesiącu sprzedaży, aby finalnie osiągnąć status potrójnej platyny! Album został także nagrodzony na Festivalu Sopot Top Trendy 2010. Żywiołowe reakcje publiczności zainspirowały zespół do wydania płyty „Live”, która jeszcze przed wprowadzeniem do oficjalnej dystrybucji osiągnęła status złotej płyty.

Bilety na koncert „Marcin Wyrostek Tango Corazon” można nabywać w Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej od 12 kwietnia w godzinach pracy biura koncertowego. Cena biletu to 30 zł. Dla melomanów Centrum Paderewskiego tradycyjnie organizuje transport – autokar rusza sprzed Tarnowskiego Teatru o godz. 16:30. Organizator uprzedza o konieczności wcześniejszej telefonicznej rezerwacji miejsc autokarowych.

Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej
tel. 14 621 09 21
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
www.paderewski.tarnow.pl
Partnerem Strategicznym Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej oraz Patronem Sali Koncertowej jest Grupa Azoty S.A.

Wielu wspaniałych przeżyć dostarczyły miłośnikom sztuki; wernisaż wystawy rysunku i malarstwa „Sztuka Wiatrów” oraz koncert. Wydarzenia te odbyły się  9 kwietnia w Łańcucie – o godzinie 16:00 rozpoczął się wernisaż w budynku dawnego Kasyna Urzędniczego, a dwie godziny później odbył się koncert w sali balowej Zamku. Bohaterami byli śpiewak operowy i malarz Marek Wiatr z Jedlicza koło Krosna oraz jego syn Tomasz, który jest lekarzem urologiem, a jego pasją jest rysunek. Sztuka i medycyna od pokoleń związana była z rodziną Wiatrów. Tokarscy, ojciec i dziadek pana Marka byli lekarzami, ale otaczali się artystami. Rodzina była zaprzyjaźniona z córką Marii Konopnickiej, Zofią Mickiewiczową oraz z artystą malarzem Stanisławem Kochankiem. W ich rodzinnym domu mieszkał i malował uczeń Wojciecha Kossaka, malarz batalista Stanisław Studencki. 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Wiosenna Wiosenna pogoda panująca w Łańcucie w niedzielne popołudnie sprzyjała sztuce, bowiem wiele osób przybyło na wernisaż , a przed koncertem sala balowa Zamku wypełniła się po brzegi publicznością, która gorąco oklaskiwała występy gospodarza wieczoru Marka Wiatra i zaproszonych gości. Z panem Markiem Wiatrem mogłam porozmawiać przed rozpoczęciem koncertu.

Zofia Stopińska : Wernisaże „Sztuka Wiatrów” kończą się zwykle muzycznym akcentem. W Łańcucie mieliśmy prawie dwie godziny na podziwianie Pana obrazów i rysunków pana Tomasza Wiatra, a za chwilę rozpocznie się koncert w sali balowej Zamku.

Marek Wiatr : Jest to już szósta nasza wspólna wystawa. Ja wystawiam olejne obrazy, głównie pejzaże, natomiast Tomasz wystawia portrety znanych postaci – aktorów śpiewaków, celebrytów. Ja maluję pędzlem, a Tomasz posługuje się wyłącznie ołówkiem. W naszej rodzinie są bogate tradycje medyczne i artystyczne. Tomasz ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, ale od najmłodszych lat otaczała go sztuka. W rodzinnym domu ciągle poznawał wielu artystów, którzy nas odwiedzali i miał bezpośredni kontakt ze sztuką. Między innymi dzięki temu zaczął rozwijać swoją pasję. W tej chwili jest już lekarzem specjalistą i w wolnych chwilach rysuje – głównie portrety. Do Łańcuta przywiózł tylko część swoich prac. Tym razem po wernisażu mamy koncert w przepięknej sali balowej i zaprosiłem do udziału w nim moich przyjaciół - artystów z krakowskiej Piwnicy pod Baranami Andrzeja Talkowskiego i Rafała Jędrzejczyka,  z Opery Śląskiej w Bytomiu przyjechali: Ewelina Szybilska, Leokadia Duży, Włodzimierz Skalski, Feliks Widera, a przy fortepianie towarzyszy im Halina Marsarlińska. Gościem specjalnym jest śpiewaczka z Chin - doktorantka Akademii Muzycznej w Katowicach.   

Z. S. : To grono przyjaciół jest coraz większe i już międzynarodowe, bo podczas koncertów organizowanych przez Pana śpiewali artyści z różnych krajów europejskich, a dzisiaj mamy gościa z dalekich Chin. Na ten wieczór przygotowaliście utwory, które kocha publiczność pod każdą szerokością geograficzną.

M. W. : Kierowałem się słowami Wiesława Ochmana, który już dawno temu powiedział mi, że trzeba zapraszać dobrych artystów i wykonywać repertuar, który ludzie po prostu lubią. Każdy jest zmęczony codziennym życiem i chce przyjść na koncert, aby wypocząć. Jestem przekonany, że muzyka: Lehara, Kalmana, Straussa, a także kilka pieśni i piosenek, dostarczą wszystkim wiele radości.

Z. S. : Jest Pan śpiewakiem i malarzem. Te dwa nurty toczą się prawie równolegle, ale pewnie z różnym natężeniem. Co ostatnio przeważało – muzyka czy malarstwo?

M. W. : Malarstwo przez pewien czas było trochę na uboczu, ale w ostatnich miesiącach więcej czasu poświęciłem na malowanie, bo zainspirowała mnie piękna zima. Powszechnie się mówi, że śnieg jest biały, ale on ma wiele kolorów i dlatego namalowałem dwanaście obrazów w czasie tej zimy. Część z nich jest eksponowana na tej wystawie, ale staram się dzielić swoje serce i czas równo – dla muzyki i malarstwa. Jestem szczęśliwy, że jestem artystą i mogę uprawiać dwie z najpiękniejszych dziedzin sztuki.

Z. S. : Od pewnego czasu zajmuje się Pan także pedagogiką, prowadząc Szkołę Wokalno-Aktorską w Krośnie. Organizuje Pan koncerty także dla swoich najzdolniejszych uczniów.

M. W. : Faktycznie staram się, aby jak najczęściej występowali, bo to ważny element kształcenia. Mam wielu zdolnych uczniów, bo Podkarpacie obfituje w talenty muzyczne – szczególnie wokalne. Nigdy nie mam wolnego czasu, bo jeśli nie maluję, to śpiewam, albo uczę lub organizuję jakiś koncert.

Z. S. : Z pewnością już przygotowuje Pan kolejną edycję Festiwalu w Żarnowcu.

M. W. : W zasadzie program jest już gotowy. Wystawimy „Halkę” – Stanisława Moniuszki i ten spektakl odbędzie się 2 września. Planuję koncert poświęcony pamięci Krzysztofa Klenczona z Markiem Piekarczykiem w roli głównej,  będzie tradycyjnie gala operetkowa. Nie będę mówił o wszystkim, co planuję w Żarnowcu, bo jest jeszcze sporo czasu, a dzisiaj mamy piękny wiosenny wieczór i występujemy w Łańcucie.

Z. S. : Wystawa rysunku i malarstwa „Sztuka Wiatrów” eksponowana jest także w pięknej sali niedaleko Zamku.

M. W. : Jest to budynek Muzeum Historii Miasta i Regionu – dawne Kasyno Urzędnicze. Sala wystawowa jest bardzo piękna, ale jak każde pomieszczenie, ma ograniczone możliwości – stąd ja przywiozłem tylko trzynaście obrazów, natomiast portretów Tomasza jest bardzo dużo. Portrety są mniejsze i można ich było zamieścić o wiele więcej.

Z. S. : Kasyno Urzędnicze mieści się w ścisłym centrum miasta, wiele osób codziennie przechodzi obok tego budynku i pewnie część zechce wstąpić, aby podziwiać Wasze prace.

M. W. : Wystawa będzie czynna przez co najmniej miesiąc i serdecznie zapraszamy wszystkich do jej odwiedzenia.

Z Markiem Wiatrem rozmawiała Zofia Stopińska  9 kwietnia 2017 roku w Łańcucie.