relacje

Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Msza h-moll Bacha w Leżajsku

25 maja, kolejny, już 10 i zarazem przedostatni koncert Festiwalu Muzycznego w Łańcucie.

W Bazylice Ojców Bernardynów w Leżajsku - monumentalne dzieło Jana Sebastiana Bacha - Msza h - moll BWV 232

Wykonawcami byli:
- Wrocławska Orkiestra Barokowa pod kierownictwem artystycznym Jarosława Thiela,
- Chór Narodowego Forum Muzycznego kierowany przez Agnieszkę Franków - Żelazny
- Aldona Bartnik - sopran I,
- Bożena Bujnicka - sopran II,
- Joanna Dobrakowska - mezzosopran,
- Maciej Gocman - tenor,
- Szymon Komasa - baryton,
- Zbigniew Pilch - skrzypce /koncertmistrz/.
Całość poprowadził Andrzej Kosendiak , założyciel i Dyrektor Narodowego Forum Muzyki im. Witolda Lutosławskiego we Wrocławiu.

           Wrocławska Orkiestra Barokowa to jedyny w Polsce zespół mogący się poszczycić posiadaniem kolekcji instrumentów historycznych
Chór NFM jak i Orkiestra Barokowa założone w 2006 roku przez Pana Andrzeja Kosendiaka, to zespoły o wspaniałych osiągnięciach nie tylko w Polsce, ale także w wielu krajach na świecie.

          Każdy, kto zna Mszę h - moll J.S.Bacha wie doskonale, jakie wymagania stawia ten utwór przed wykonawcami.
W sobotę w wykonaniu Zespołów Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu oraz znakomitych solistów otrzymaliśmy wspaniałą ponad dwugodzinną muzyczną ucztę.

Wielkie brawa i podziękowania dla Wszystkich.

Dzieło mistrza Jana Sebastiana Bacha jak i sylwetki wykonawców przybliżył publiczności Pan Stefan Münch.

Tadeusz Stopiński

Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Koncert w Krasiczynie

          24 maja, ósmy dzień Muzycznego Festiwalu w Łańcucie. Tym razem plener na dziedzińcu Zamku w Krasiczynie. Cudowny, renesansowo-manierystyczny Zamek z niepowtarzalną dekoracją sgrffitową. Wspaniały park. Zamek zbudowali Krasiccy, w kolejnych latach zmieniali się właściciele, od lat 30 XIX wieku do 1939 roku był własnością książąt Sapiehów. Tu urodził się kardynał Adam Sapieha. Po 1944 roku Zamek podupadał. Co prawda trwały prace konserwatorskie ale dopiero przejęcie mecenatu nad Zamkiem przez Agencję Rozwoju Przemysłu, pozwoliło na przywrócenie temu obiektowi. Dziś jest to kolejny klejnot Podkarpacia. Po prostu należy go zobaczyć na żywo. POLECAM!!!.

          Piątkowy koncert plenerowy w Krasiczynie odbył się w ramach obchodów 200. rocznicy urodzin ojca naszej opery narodowej - Stanisława Moniuszki .
Był to już 9 koncert w ramach tegorocznego Festiwalu Muzycznego w Łańcucie.
           Publiczność przywitali: Marszałek Województwa Podkarpackiego Pan Władysław Ortyl oraz Dyrektor Festiwalu Pani prof.Marta Wierzbieniec. Następnie mikrofon przejęła prowadząca koncert - Agata Konarska. W koncercie udział wzięli soliści - laureaci konkursów Moniuszkowskich: Panie : Urszula Kryger - mezzosopran i Aleksandra Kubas - Kruk - sopran, Panowie: Adam Zdunikowski - tenor, Marcin Bronikowski - baryton, Rafał Bartmiński - tenor i Hubert Zapiór - baryton. Solistom towarzyszyła Orkiestra Symfoniczna Filharmoni Podkarpackiej wzmocniona udziałem muzyków z Czech i Węgier pod batutą Jiřì Pertdlìka.
Listy Stanisława Moniuszki do żony czytał Henryk Talar.
          W ponad dwugodzinnym koncercie wysłuchaliśmy utworów Stanisłwa Moniuszki poczynając od Mazura że "Strasznego dworu " poprzez arie i duety z oper: "Halka", "Verbum nobile", " Strasznego dworu " aż kończącą koncert "Prząśniczkę" w wykonaniu wszystkich solistów.
           Nie zabrakło dzieł młodszego o miesiąc od Moniuszki, Jakuba Offenbacha, utworów znanyego kompozytorowi Giocchino Rossiniego , ale też najsłynniejszych arii twórców takich jak Georges Bizet, Gaetano Donizetti, Franz von Suppé, czy Camil Saint Saëns.
Były uwerury, tańce, arie i duety.
           Koncert zakończyła "Prząśniczka" w wykonaniu wszystkich solistów, którzy na bis zaśpiewali nieśmiertelne " Libiamo" z opery "Traviata" Giuseppe Verdiego.
Pokaz ogni sztucznych nad dziedzińcem Zamku dopełnił szczęścia publiczności, nagradzającej gorącymi brawami każdego solistę i na zakończenie wszystkich wykonawców.

Tadeusz Stopiński

 

Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Koncert Mistrzów

         22 maja, kolejny dzień Muzycznego Festiwalu w Łańcucie. Dziś koncert jeden z tych, który będziemy pamiętać długo. Wystąpili : skrzypek Bartłomiej Nizioł oraz pianista Michał Francuz.
        Bartłomiej Nizioł to artysta o światowej sławie. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie prof. Jadwigi Kaliszewskiej. Studia kontynuował pod kierunkiem prof.Pierre'a Amoyala w Conservatoire de Lausanne. I kolejne etapy, kursy muzyczne u najwybitniejszych pedagogów: Zachara Brona, Ruggiera Ricci'ego, Hermana Krebbers'a. Jest laureatem pierwszych nagród na najbardziej prestiżowych konkursach skrzypcowych.
        Dziś Pan Nizioł jest koncertmistrzem orkiestry operowej Zürich Philharmonia oraz profesorem Hochschule der Künste Bern, solistą, kameralistą i profesorem Hochschule der Künste Bern.
        Rzeszowskim melomanom Pan Bartłomiej znany jest od połowy lat 80-tych, kiedy to koncertował w ramach Międzynarodowych Kursów Muzycznych im. Zenona Brzewskiego w Łańcucie A później już jako dojrzały artysta występował na estradzie Filharmonii Podkarpackiej. Bartłomiej Nizioł jest czterokrotnym zdobywcą nagrody Fryderyka za nagrania utworów m.in. Henryka Wieniawskiego, Grażyny Bacewicz, Karola Lipińskiego i Eugēne Ysaýe'a. Jest też zdobywcą prestiżowej nagrody Echo Klassik.
Artysta gra na instrumencie Guarneri del Gesù z 1727 roku.
        Michał Francuz to absolwent Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu w klasie prof. Waldemara Andrzejewskiego i od 2010 roku jest wykładowcą w klasie kameralistyki macierzystej uczelni. Pan Michał to artysta wszechstronny i charyzmatyczny. Koncertujący pianista, kameralista i pedagog. Jako solista współpracuje z licznymi instytucjami muzycznymi w kraju i zagranicą. Prowadzi współpracę kameralną z dużą grupą najwybitniejszych Solistów z Polski i wielu krajów świata w tym i z Bartłomiej Niziołem.
Obaj artyści są promotorami muzyki polskiej.
         W programie łańcuckiego koncertu usłyszeliśmy kolejno: Sonatę op. 13 na skrzypce i fortepian Ignacego Jana Paderewskiego, Sonatę op.13 Zygmunta Stojowskiego, Sonatę G-dur op. 30 na skrzypce i fortepian Władysława Żeleńskiego. I utwór na bis też był kompozycją I.J. Paderewskiego.
        W klimat koncertu wprowadził Pan Maxymilian Bylicki.

Tadeusz Stopiński

Muzycznego Festiwalu w Łańcucie - Od Monteverdiego do Miny

          21 maja, kolejny dzień Muzycznego Festiwalu w Łańcucie. Dziś w programie włoska muzyka określona tytułem "Od Monteverdiego do Miny - Podróż po włoskiej muzyce od roku 1600 do 60-lat XX stulecia " Wykonawcy to Vincenzo Capezzuto - wokalista oraz zespół kierowany przez Claudia Borgianni'niego SOQQUADRO ITALIANO. W programie usłyszeliśmy wspaniałe aranżacje utworów takich starych mistrzów jak: Francesco Corbetta, Giovanni Girolamo Kapspergera, Enrico Radesca da Foggia, Alessandro Piccinini'ego, Barbary Strozzi, Giovanniego Croce,Santiago de Murci, D.Ortiza, Claudia Monteverdiego, Piętro Andrea Ziani'niego.
Ale też i kompozytorów tworzących dla wielkiej gwiazdy włoskiej piosenki lat 60- tych i 70- tych MINY, takich jak Gino Paoli, Roberto Soffici, Paolo Limiti czy Bruno Canfory.
          Trzeba talentu Claudia Borgianni'niego jego eklektycznej osobowości muzyka i mistrza dialogu sztuk wszelkich no i jego współpracy z wokalistą takim jak Vincenzo Capezzuto by stworzyć coś tak wspaniałego jak program zaproponowany festiwalowej publiczności w Łańcucie.
          Vincenzo Capezzuto sam siebie uważa za tancerza. Był solistą Opery San Carlo w Neapolu.Jego światowa kariera w roli tancerza obejmowała współpracę z takimi choreografami jak Mauro Bigonzetti, Roland Petit, William Forsythe, czy George Balanchine
Jako tancerz, jest laureatem takich nagród jak: Leonid Miassin Award czy Giuliany Penzi Arward /2012/.
          Ale Vincenzo Capezzuto jest też wokalistą. Obdarzony subtelnym chłopięcym niemal altowym głosem doskonale wpisał się w estetykę projektu opracowanego wspólnie z Borgianni'nim w którym muzyka, taniec i aktorstwo są wspólnymi ekspresyjnymi elementami całości .
Capezzuto jako wokalista występował na wielu prestiżowych scenach m.in. Nowojorskiej Carnegie Hall, London BBC Proms, Wigmore Hall czy Akademia Filharmonica Romana.
Artyście w łańcucki wieczór towarzyszył zespół SOQQUADRO ITALIANO MUSICAL ASSOCIATION w składzie:
- Luciano Orologi - saksofon,klarnet,
- Simone Vallerotonda - teorba,gitara barokowa,
- Lorenzo Feder - klawesyn,
- Marco Fortu - kontrabas,
- Dario Panza - perkusja.
          Wprowadzenia w klimat programu, prezentaci bohaterów wieczoru, poszczególnych dzieł i ich twórców dokonała zawsze wspaniała Regina Gowarzewska.
Publiczność gorącą owacją podziękowała artystom za wspaniały wieczór, w zamian otrzymaliśmy od artystów dwa bisy.

Tadeusz Stopiński

Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Koncert Kameralny

20 maja, kolejny dzień Muzycznego Festiwalu w Łańcucie. Koncert kameralny duetu artystów urodzonych w Rumunii a zamieszkałych w Paryżu. Wiolonczelista Andre KIVU wraz z pianistką Marą DOBRESCO zaprezentowali program, w którym obok dzieł Zoltana Kodalya skomponowanych na wiolonczelę i fortepian /Sonata op.4, Adagio i Sonatina/, usłyszeliśmy utwory kompozytorów rumuńskich: Paula Constantinescu, Horatia Radulescu i Sigismunda Toduty.
Doskonałą intetpretację Fugi z Sonaty na skrzypce solo g - moll nr.1 we własnej transkrypcji na wiolonczelę zaprezentował Andrei Kivu.
Nokturn cis - moll op. posthume Fryderyka Chopina wykonała Mara Dobresco.
Na zakończenie usłyszeliśmy Sonatę op. 40 na wiolonczelę i fortepian Dymitra Szostakowicza.
Publiczności nagrodziła wykonawców zasłużonym brawami.

Koncert prowadził redaktor Tadeusz Deszkiewicz.

Dodatkową atrakcję mieliśmy przed rozpoczęciem drugiej części koncertu. Pan Wit Karol Wojtowicz - Dyrektor Muzeum Zamku w Łańcucie zaprosił publiczność na projekcję odnalezionego niedawno filmu, dokumentującego wizytę rumuńskiej pary królewskiej w Łańcucie w 1923 roku podczas ich oficjalnej wizyty w Polsce . Król Ferdynand i Królowa Maria byli zachwyceni dwudniową wizytą w iście królewskiej rezydencji Potockich, jak to określiła w swym liście Królowa Maria.

Tydzień Talentów - Warsztaty z Mistrzami w Kąśnej Dolnej

           Od 12 do 19 maja 2019 roku w Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej odbyła się kolejna edycja festiwalu „Tydzień Talentów”. W tym roku kadrę „Warsztatów z Mistrzami” stanowili: wspaniała sopranistka, profesor Akademii Muzycznej w Krakowie Katarzyna Oleś-Blacha, nestor polskich skrzypków, profesor zwyczajny Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie Roman Lasocki, jeden z najwybitniejszych wiolonczelistów młodego pokolenia, profesor Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku Marcin Zdunik oraz Szymon Nehring, jeden z najbardziej utalentowanych młodych pianistów, jedyny Polak, który otrzymał pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym Artura Rubinsteina w Tel Awiwie.

          „Tydzień Talentów” zainaugurowany został 12 maja koncertem w Dworku Ignacego Jana Paderewskiego, podczas którego wystąpili: wybitna sopranistka Katarzyna Oleś-Blacha i laureat VI Konkursu wokalnego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy, tenor Krzysztof Zimny, a towarzyszyła wokalistom pianistka Marta Mołodyńska-Wheeler.
          Drugi koncert odbył się 15 maja w Sali Lustrzanej w Tarnowie i zatytułowany był „Tarnowskie Talenty”, a wystąpili wyłącznie młodzi muzycy: Julia Styrna – klawesyn, Natalia Łazarek – flet, Łukasz Skubisz – akordeon, oraz uczestniczki warsztatów wokalnych Joanna Zaucha – sopran, Dominika Marcinkowska – sopran koloraturowy, a towarzyszył śpiewaczkom pianista Sławomir Kokosza.
          Koncert finałowy odbył się 19 maja w Sali Koncertowej Stodoła w Kąśnej Dolnej, a rozpoczęła go prezentacja wybranych uczestników warsztatów fortepianowych, skrzypcowych i wiolonczelowych.
Młodym instrumentalistom towarzyszyła pianistka Mirella Malorny.
           Wieczór rozpoczął się bardzo interesującym występem wiolonczelisty Tymoteusza Bączkowskiego, ucznia poznańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej w klasie Doroty Hajzer, który wykonał I część Sonaty C-dur Luigi Boccheriniego i utwór zatytułowany „Orientale” Tadeusza Szeligowskiego.
          Również bardzo interesująco zaprezentowała się Kamila Wawrzeńczyk, uczennica Zespołu Państwowych Szkół Muzycznych w Kielcach w klasie fortepianu Artura Jaronia. Kamila Wawrzeńczyk wykonała Balladę g-moll op. 23 Fryderyka Chopina.
           Występy uczestników zakończyło mistrzowskie wykonanie Fantazji na tematy z opery „Faust” Charlesa Gounoda op. 20 na skrzypce i fortepian Henryka Wieniawskiego przez skrzypaczkę Martę Gębską.
Ta 17-letnia artystka z Warszawy należy do grona najwybitniejszych skrzypaczek swojej generacji i aktualnie kształci się pod kierunkiem prof. Romana Lasockiego.
           Po popisach uczestników warsztatów rozpoczął się koncert Mistrzów, a wystąpili Marcin Zdunik – wiolonczela i Szymon Nehring – fortepian.
Pierwsze ogniwo stanowiły utwory Fryderyka Chopina – Sonata g-mol op. 65 na fortepian i wiolonczelę oraz Introdukcja i Polonez brillante op. 3 na fortepian i wiolonczelę.
           Później przyszedł czas na Suitę włoską na wiolonczelę i fortepian Igora Strawińskiego, a na zakończenie planowanej części koncertu wysłuchaliśmy Sonaty G-dur na skrzypce i fortepian Maurice Ravela w opracowaniu na wiolonczelę i fortepian Marcina Zdunika.
Wykonawców, utwory i kompozytorów przybliżał publiczności pan Jan Popis.
           Trudno jest takie mistrzowskie kreacje i przeżycia towarzyszące słuchaczom opisać. Trzeba po prostu być na koncercie. Publiczność była oczarowana wspaniałą grą dwóch wielkich mistrzów Marcina Zdunika i Szymona Nehringa, stąd długie gorące brawa i owacja na stojąco. Pomimo, że koncert trwał w sumie długo, wszyscy oczekiwali na bis. Artyści pożegnali się z publicznością jeszcze jednym utworem Ravela - przepiękną Habanerą.
Jestem szczęśliwa, że mogłam ten niedzielny wieczór spędzić w Kąśnej Dolnej.

           Przyjechałam do Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej po raz pierwszy w tym roku kalendarzowych i zobaczyłam, że wiele się zmieniło przede wszystkim we wnętrzu i otoczeniu Sali Koncertowej Stodoła, bo przybyło miejsce na szatnię, toalety i wygodną garderobę dla wykonawców. Tuż po koncercie rozmawiałam miedzy innymi o tych zmianach z panem Łukaszem Gajem – Dyrektorem Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej.
Łukasz Gaj: Zmiany może nie są aż tak wielkie, ale poprawa infrastruktury jest dla nas bardzo ważna, bo wiąże się z komfortem melomanów, którzy przyjeżdżają na nasze koncerty. Staramy się, aby wszystkie zmiany jak najlepiej melomanom służyły.

           Zakończony dzisiaj (19 maja) „Tydzień Talentów” był bardzo udany. Podczas koncertu finałowego uczestnicy warsztatów popisali się wspaniałą grą, a później fenomenalnie zagrali wykładowcy: wiolonczelista Marcin Zdunik i pianista Szymon Nehring.
            - Cieszę się bardzo, że występują tutaj młodzi muzycy. W czasie ostatnich trzech lat zauważyłem, że reprezentują coraz wyższy poziom. Myślę, że niedługo uczestnicy naszych warsztatów będą występować w wielu ważnych salach koncertowych na całym świecie i wówczas będziemy mogli się chwalić, że rozpoczynali w Kąśnej.
           Staramy się, aby mogli pracować u nas pod kierunkiem znakomitych mistrzów. W tym roku zaprosiliśmy wybitnych profesorów: skrzypka pana Romana Lasockiego i śpiewaczkę panią Katarzynę Oleś-Blacha, wiolonczelistę pana Marcina Zdunika i pianistę pana Szymona Nehringa. Cieszę się bardzo, że przyjęli nasze zaproszenie i przyjechali do Kąśnej Dolnej.

           Filharmonie i teatry operowe kończą sezony artystyczne, a w Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej sezon trwa.
           - Tak naprawdę „Tydzień Talentów” to u nas pierwszy w tym sezonie festiwal muzyki klasycznej. Przed nami jeszcze wiele wydarzeń, a wśród nich tak ważne festiwale jak : „Bravo Maestro”, czy na zakończenie sezonu „Viva Polonia!”.
            Jestem bardzo szczęśliwy, że otrzymaliśmy dodatkowe środki z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i mogę już powiedzieć, że będziemy mogli w szczególny sposób uczcić na terenie powiatu tarnowskiego 200. rocznicę urodzin Stanisława Moniuszki. Centrum Paderewskiego zorganizuje sześć koncertów edukacyjnych dla młodzieży w różnych ośrodkach naszego regionu. Nasze koncerty zatytułowane będą „Moniuszko Bohater Niezwykły” i będą one przybliżać młodzieży muzykę, życie i działalność ojca polskiej opery narodowej.

            Już w czerwcu Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej organizuje Festiwal Pieśni Kresowej.
           - To dla nas ważne przedsięwzięcie, które organizujemy wspólnie z Zespołem Szkół Ogólnokształcących w Gromniku. Nasze zaproszenie przyjął pan Mieczysław Szcześniak, który będzie w tym roku przewodniczył jury. Młodzi ludzie, którzy lubią śpiewać, będą mogli wystąpić w Centrum Paderewskiego i pokazać swoje talenty.
           Oprócz festiwali, w każdym miesiącu organizujemy co najmniej jeden koncert, a informacje o koncertach i naszej działalności dostępne są na naszej stronie internetowej i na Facebooku. Od tego sezonu można także kupować bilety przez Internet. Myślę, że jest to duże udogodnienie dla melomanów. Zapraszam Państwa serdecznie na wszystkie koncerty organizowane przez Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej.

            Ja również gorąco polecam Państwa uwadze wszystkie wymienione koncerty, warto także odwiedzić to miejsce – Dwór i jego otoczenie, a także kupić bardzo interesującą płytę zatytułowaną „Paderewski. Muzyka mojego domu”. Ten album stanowi przekrój twórczości Mistrza – kameralnej i wokalno-instrumentalnej w wykonaniu znakomitych polskich solistów i kameralistów: skrzypaczki Katarzyny Dudy, sopranistki Hanny Samson, barytona Jacka Jaskuły oraz pianistów Roberta Marata, Roberta Morawskiego i Cezarego Karwowskiego. Płyta jest hołdem złożonym Patronowi instytucji – Artyście i Patriocie, którego życiową misją stało się zaangażowanie w walkę o sprawę polską.
Wszystkie informacje znajdą Państwo na stronie internetowej Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej www.centrumpaderewskiego.pl

Zofia Stopińska

Festiwalowy wieczór z Chopinem, Brahmsem i Dvořakiem

          Głównym bohaterem koncertu, który odbył się 18 maja w Sali balowej Zamku w ramach 58. Muzycznego Festiwalu w Łańcucie był Krzysztof Jabłoński - znakomity, światowej sławy polski pianista, który od ponad 30. lat występuje jako pianista i kameralista na estradach Europy, obu Ameryk i Azji.
           Krzysztof Jabłoński przyjechał do Łańcuta z młodą utalentowaną pianistką Hsiao-Hsien Shen, która występuje jako Rita Shen i od niedawna często pojawiają się na estradach razem grając utwory na cztery ręce.
            Program koncertu był bardzo urozmaicony i znakomicie skomponowany. Ramy planowanej części koncertu stanowiły utwory na cztery ręce: Taniec słowiański Antonina Dvořaka i Tańce węgierskie (nr: 1, 2, 3, 4, 5) Johannesa Brahmsa, a część środkową wypełniły utwory Fryderyka Chopina.
Krzysztof Jabłoński wspaniale wykonał cztery utwory, a były to kolejno: Walc As-dur op. 64 nr 3, Scherzo h-moll op. 20 , Etiuda c-moll op. 10 nr 12 „Rewolucyjną” i Polonez As-dur op. 53, a przed przerwą usłyszeliśmy jeszcze Grand duo Concertant E-Dur na fortepian i wiolonczelę na temat z opery „Robert Diabeł” Mayerbeera w wersji na cztery ręce.
           Po przerwie przy fortepianie zasiadł Krzysztof Jabłoński i wykonał rewelacyjnie dwa arcydzieła Fryderyka Chopina Balladę g-moll op. 23 oraz Andante spianato i Wielki Polonez Es-dur op. 22 .
           Planowaną część wieczoru zakończyły Tańce węgierskie Johannesa Brahmsa, które zawsze w dobrym wykonaniu podbijają serca publiczności. Oczywiście Artyści musieli dokonać wyboru i postanowili, że wykonają pięć pierwszych utworów z tego cyklu. Później były długie gorące brawa i owacja na stojąco, a podziękowaniem Artystów były bisy – pierwszy w wykonaniu duetu, a wieczór zakończył Krzysztof Jabłoński skrzącą się perlistymi kaskadami dźwięków Etiudą Ges-dur op. 10 nr 5 skomponowaną przez Fryderyka Chopina tak, że wykonawca gra jedynie na czarnych klawiszach.
           Opuściłam salę balową łańcuckiego Zamku zachwycona i na długo w mojej pamięci pozostaną wspaniałe kreacje Krzysztofa Jabłońskiego, a szczególnie: Scherza h-moll, Etiudy c-moll „Rewolucyjnej”, Poloneza As-dur oraz Andante spianato i Wielkiego Poloneza Es-Dur.
Podczas krótkiego pobytu w Łańcucie pan Krzysztof Jabłoński znalazł czas na wywiad dla czytelników „Klasyki na Podkarpaciu” i mam nadzieję, że jeszcze w maju zdążę go opublikować.

           Przed nami jeszcze osiem festiwalowych wieczorów i z pewnością każdy z nich dostarczy wielu wrażeń i wzruszeń. Większość koncertów odbędzie się w sali balowej Zamku w Łańcucie, ale będziemy także na koncertach we wspaniałej barokowej bazylice OO. Bernardynów w Leżajsku, na dziedzińcu Zamku w Krasiczynie i w sali Filharmonii Podkarpackiej.

Zofia Stopińska

Inauguracja Muzycznego Festiwalu w Łańcucie

           Wspaniałym koncertem zespołu The King’s Singers został zainaugurowany 11 maja 2019r., w sali balowej łańcuckiego Zamku 58. Muzyczny Festiwal w Łańcucie.
           To jeden z najlepszych zespołów wokalnych na świecie działający od 1 maja 1968r. przez sześciu absolwentów King’s College. W ubiegłym roku Królewscy Śpiewacy świętowali 50-lecie działalności. Zespół koncertował na wszystkich kontynentach oprócz Afryki, już dwukrotnie występował podczas łańcuckich Festiwali i był entuzjastycznie przyjmowany. Tak też było wczoraj w Łańcucie.
           Na długie brawa i owacje na stojąco Zespół sobie zasłużył proponując publiczności bardzo różnorodny program w najlepszym pod każdym względem wykonaniu: idealnej intonacji, brzmieniu i dykcji, a wszystko sposób bardzo naturalny. Od pierwszego utworu Artyści nawiązali kontakt z publicznością.
           Pomimo, że koncert był prowadzony przez pana Adama Rozlacha, popularnego dziennikarza PR i krytyka muzycznego, King’s Singersi pokazali, że są także znakomitymi i dowcipnymi konferansjerami swoich koncertów.
           Program łańcuckiego koncertu można podzielić na trzy ogniwa: w pierwszym słuchaliśmy mistrzowskich prezentacji utworów nieco lżejszego kalibru - jak chociażby tradycyjnej pieśni „I love my love” czy „When she loved me” Randy Newmana w aranżacjach Philipa Lawsona (byłego członka zespołu), później zabrzmiały perełki muzyki klasycznej – m.in. Johannesa Brahmsa, Edwarda Elgara, renesansowe madrygały Orlanda di Lasso zakończyły pierwszą część wieczoru. W części drugiej znalazły się dwa złożone z kilku części utwory: „Tuoll on mun kultani” w arr. Boba Chilcott’a oraz „Rakastava” Jeana Sibeliusa. Publiczość była tak zachwycona, że każdą część nagradzała gromkimi brawami. Wieczór zakończyły oczywiście bisy, a później członkowie zespołu spotkali się z publicznością w jadalni nad bramą przez którą przechodzi się do sali balowej i podpisywali płyty, rozmawiali, pozowali do zdjęć.
           Kunsztu zespołu The King’s Singers ani atmosfery panującej w sali balowej łańcuckiego Zamku nie da się opisać słowami. Trzeba było tam po prostu być. Cudowny pod każdym względem wieczór.
           Mają Państwo taką okazję, bowiem koncert zostanie powtórzony dzisiaj (12 maja) o godz. 15:00. Polecam gorąco, może są jeszcze resztki biletów.

Kolejne koncerty 58. Muzycznego Festiwalu w Łańcucie rozpoczną się od 18 maja 2019 roku.

Zofia Stopińska

Strachy i czary

Rok Moniuszkowski

          „Publiczność płakała ze wzruszenia, szalała z zachwytu, każde słowo trafiało wprost do znękanych serc, obmywało je we łzach gorącej miłości do ojczyzny” – pisała prasa po premierze opery Stanisława Moniuszki pt. „Straszny dwór”, która miała miejsce 28 września 1865 roku w Warszawie. To tak zaniepokoiło cenzurę, że po trzech spektaklach dzieło zdjęto z afisza. Za życia Moniuszko już go nie zobaczył i nie usłyszał.

          W Roku Moniuszkowskim Zespół Opery Krakowskiej przygotował to znakomite dzieło z największą starannością. Bo też Moniuszko, jak pisze w programie Andrzej Kosowski „napisał wybitną muzycznie operę do doskonale przygotowanego libretta oraz połączył wątek komediowy z akcentami narodowymi.” Autor libretta Jan Chęciński, uznany literat, przyjaciel Moniuszki, za podpowiedzią kompozytora, zwrócił uwagę na tomik „Starych gawęd i obrazów” K. W. Wójcickiego, szczególnie na „Gawędę dworzan w baszcie nad bronią. Straszny dwór” i tak powstał tekst wyjątkowy, „pomysłowy, muzycznie wdzięczny, z wierszem płynnym, słowem ciętym i w charakterze trafnym...”

           „Straszny dwór” uważany za operę komiczną, w krakowskiej inscenizacji zaczyna się całkiem poważnie i dramatycznie. Na scenie pojawiają się szarzy, połamani, zgnębieni wojną żołnierze, może powstańcy styczniowi, bez cienia radości i nadziei. Jak w teatrze Kantora... Ten wstrząsający zabieg przekonuje, zastanawia, każe zamyślić się nad sensem każdej wojny, powstania czy rewolucji. Ale gdy Ojczyzna w potrzebie...

           Nie po raz pierwszy podziwiam reżysera Laco Adamika za wyważone proporcje między wartościami ideowymi, programowymi dzieła a jego artystyczną realizacją, za szacunek do tradycji i – do partytury. I jeszcze ma to dzieło przemawiać do współczesnego odbiorcy... Zaiste, karkołomne, trudne zadanie, z którego reżyser wywiązał się bardzo dobrze.

          Jestem zachwycony ostatnią krakowską inscenizacją „Strasznego dworu.” Świetny dobór solistów – wspaniałe głosy, przekonująca gra aktorska, czytelne słowa, perfekcyjna dykcja, intonacja, frazowanie, lekkość interpretacji... Widać i słychać, że artyści czują się w swoich rolach swobodnie i ich wykonanie sprawia im prawdziwą radość i satysfakcję.

          Byłem na spektaklu 4 maja 2019 roku. Podziwiałem wzruszające interpretacje Moniki Korybalskiej (Jadwiga), Eweliny Wiśnieckiej (Hanna), Tomasza Kuka (Stefan), Bartosza Urbanowicza (Zbigniew), Adama Szerszenia (Miecznik). Szczególne uznanie kieruję do wykonawców ról niesłusznie nazywanych drugoplanowymi: Magdaleny Barylak (Cześnikowa), Wołodymyra Pańkiwa (Skołuba), Krzysztofa Kozarka (Damazy), Pawła Szczepanka (Grześ), Anny Gajdzik-Krzyżanowskiej (Stara niewiasta) i Kamili Mędrek-Żurek (Marta). Wszak to one dodają smaku, soli i pieprzu, zwłaszcza w operze komicznej! Do tego chóry - rewelacyjne, cudownie brzmiące, starannie przygotowane przez Ewę Bator i Jacka Mentla, wdzięczna choreografia Przemysława Śliwy, balet przygotowany przez Elenę Korpusenko, oszczędna scenografia i kostiumy Barbary Kędzierskiej, nastrojowe światło, precyzyjnie grająca orkiestra pod dyrekcją Piotra Wajraka – wszystko to dopełniało całości dzieła, urzekającego atmosferą polskości, wzajemnej miłości i szacunku. Co współczesnym daj Boże!

          Z zainteresowaniem obejrzałem na Antresoli Opery Krakowskiej wystawę „Stanisław Moniuszko na scenie Opery Krakowskiej” oraz na IV piętrze cykl dwunastu litografii inspirowanych „Śpiewnikami domowymi” St. Moniuszki, których autorką jest Joanna Tumiłowicz, matematyk, plastyk, recenzent muzyczny.

           A ja jestem dumny, że na scenie Opery Krakowskiej znakomicie prezentują się artyści, którzy swoją muzyczną edukację rozpoczynali w Rzeszowie. W operze „Straszny dwór” St. Moniuszki czołowe role grają: Paweł Skałuba (Stefan) i Bartosz Urbanowicz (Zbigniew), a w operze „Beata”, także St. Moniuszki, występuje Paula Maciołek (Dorota).

Andrzej Szypuła

Ars et Gloria

Koncert w 200. Rocznicę Urodzin Stanisława Moniuszki

          Zachwycona rzeszowska publiczność gorącymi oklaskami nagradzała wykonawców nadzwyczajnego uroczystego koncertu, który miał miejsce w niedzielę 5 maja 2019 roku w sali dużej Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie, dokładnie w dniu 200. Urodzin wielkiego twórcy naszej polskiej opery narodowej, Stanisława Moniuszki.

           Wystąpili laureraci III Międzynarodowego Konkursu Wokalnego „Ars et Gloria”, który miał miejsce w dniach 2-6 stycznia 2019 roku w Akademii Muzycznej w Katowicach: Justyna Bujak – sopran, Roksana Wardenga – mezzosopran, Piotr Brożek – tenor, David Roy – baryton, Jakub Szmidt – bas i ks. Paweł Sobierajski - baryton, zarazem konfernasjer koncertu, który z wielką swadą opowiadał o losach rodzinnych i muzycznych bohatera wieczoru Stanisława Moniuszki, ubarwiając spotkanie celnymi anegdotami. Ks. dr hab. Paweł Sobierajski jest cenionym śpiewakiem, pedagogiem Akademii Muzycznej w Katowicach.

           Podczas koncertu w serdecznym, ciepłym nastroju słuchaliśmy świetnych wykonań pieśni: „Znaszli ten kraj”, „Krakowiaczek”, „Prząśniczka”, a także arii z oper: „Verbum nobile”, „Hrabina”, „Halka”, „Straszny dwór”. Solistom towarzyszyła Orkiestra Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego w Rzeszowie pod dyrekcją Maestro Sławomira Chrzanowskiego, która z iście szlachecką fantazją zagrała także Uwerturę do opery „Verbum nobile”, Tańce góralskie z opery „Halka” i na koniec Mazura z opery „Straszny dwór”.

           Mienił się cały ten nadzwyczajny koncert różnymi kolorami muzycznych wrażeń i nastrojów, od pełnych ducha religijnych, patriotycznych zamyśleń, sielskich dumek po dziarskie rytmy, pełne radości i nadziei. Oby nam i dzisiaj ich nie brakowało!

          Ponadczasowa wartość muzyki St. Moniuszki, to patriotyczny duch polskiego narodu, jaki w niej pobrzmiewa, miłość do Boga i Ojczyzny, do tradycji, rodzimej kultury, która budzi serca, daje poczucie tożsamości i narodowej wspólnoty, pozwalającej przetrwać trudne czasy z nadzieją na lepsze jutro. Pisał Adam Mickiewicz: „Płomień rozgryzie malowane dzieje, skarby mieczowi spustoszą złodzieje, pieśń ujdzie cało.”

          Cele Konkursu „Ars et Gloria”, czyli „Sztuka i chwała”, to właśnie ukazanie tych dwóch wielkich wartości narodu polskiego, jakimi są: sztuka i chwała Boża, nieodłącznie ze sobą związane z dziejami naszej Ojczyzny. To zarazem promowanie i popularyzowanie sakralnej literatury wokalnej wśród młodych wykonawców, a także wspieranie ich w dalszym kształceniu i artystycznym rozwoju.

          Jednym z jurorów Konkursu była prof. Marta Wierzbieniec, dyrektor Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego w Rzeszowie, która zaprosiła laureatów Konkursu na koncert do Rzeszowa. Świetny to był pomysł, albowiem obok jakże ciekawych artystycznych prezentacji mogliśmy zobaczyć i usłyszeć utalentowanych, ambitnych młodych śpiewaków, którzy z wielką pasją i oddaniem podejmują pałeczkę pokoleń, godną takich znakomitych artystów, jak Marcella Sembrich-Kochańska, Antonina Kawecka, Bogdan Paprocki czy Andrzej Hiolski. Życzymy im radości i szczęścia na dalszej artystycznej drodze.

Andrzej Szypuła

Subskrybuj to źródło RSS