nowe płyty

Max Richter prezentuje VOICES

MUZYCZNE I TECHNICZNE OSIĄGNIĘCIE, POPRZEDZONE 10 LATAMI PRZYGOTOWAŃ

„odwrócona” orkiestra, wielojęzykowe narracje i recytacja Kiki Layne

„Podoba mi się idea utworu muzycznego jako miejsca do namysłu, a w obecnych czasach wszyscy musimy sobie wiele rzeczy przemyśleć.” – Max Richter

PREMIERA ALBUMU VOICES : 31 lipca 2020

Ponad dekadę od narodzin koncepcji, pionierski kompozytor Max Richter prezentuje VOICES – nowy przełomowy projekt inspirowany Powszechną Deklaracją Praw Człowieka. Album jest artystyczną odpowiedzią na skomplikowe czasy, w których żyjemy i stawia pytanie o kondycję ludzkiego współczucia i empatii.

W czasie dramatycznej globalnej przemiany, VOICES oferuje muzyczne przesłanie nadziei. Max Richter zaprosił ludzi z całego świata, by współtworzyli to dzieło poprzez odczytanie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, co zostało wplecione w nagranie w wykonaniu „odwróconej” orkiestry. Artysta otrzymał setki zgłoszeń w ponad 70 językach. Melorecytacje budują głosowy pejzaż, przez który płynie muzyka: są one tytułowymi GŁOSAMI.

Max mówi: "Ważne dla mnie jest to, że GŁOSAMI nie są aktorzy ale zwykli ludzie. Ich deklamacje są niewiarygodnie przejmujące.”

Przy projekcie artysta współpracował z laureatką nagrody BAFTA Yulią Mahr, która stworzyła przejmujące video do dwóch pierwszych singli: ‘All Human Beings’ i 'Mercy' . Julia Mahr i Max Richter pracują razem od ponad 25 lat w domowym Studio Richter Mahr, a obrazy stworzone do VOICES to przedsmak większgo projektu filmowego, który zaprezentowany będzie pod koniec roku.

Wyjaśniając koncepcję, jaka się kryje się za projektem VOICES, Richter mówi: „Pierwsze słowa deklaracji sporządzonej w 1948 roku, brzmią: >Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw<. Te inspirujące słowa są naczelną zasadą całej deklaracji, ale patrząc na świat, jaki tworzyliśmy przez dziesięciolecia, odkąd zostały napisane, jasne jest, że je zapomnieliśmy. Ostatnie brutalne wydarzenia w Stanach Zjednoczonych, które doprowadziły do tragicznej śmierci George'a Floyda i Breonny Taylor, jak również inne niezliczone nadużycia na całym świecie, są tego dowodem. W takich chwilach łatwo stracić nadzieję, jednak tak samo, jak problemy naszego świata są naszym własnym dziełem, takie też mogą być ich rozwiązania. Choć przeszłości nie da się zmienić, to przyszłość jest w naszych rękach, a deklaracja przedstawia podnoszącą na duchu wizję lepszego i sprawiedliwszego świata, który jest w naszym zasięgu, jeśli go wybierzemy. VOICES to muzyczna przestrzeń stworzona do ponownego połączenia się z tymi inspirującymi zasadami, a poruszające video autorstwa Yulii Mahr przedstawia tę inspirację w piękny sposób, zapowiadając jej pełnometrażowy film o naszym projekcie.”

Przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1948 roku jako bezpośrednia reakcja na wydarzenia II wojny światowej, Powszechna Deklaracja Praw Człowieka została sporządzona przez grupę filozofów, artystów i myślicieli zwołanych przez Eleanor Roosevelt, by odpowiedzieć na fundamentalne pytania tamtych czasów. Jej głos można usłyszeć na początku VOICES, we włączonym przez Richtera do utworu nagraniu preambuły Deklaracji z 1949 roku. Obok głosu Roosevelt oraz głosów zarejestrowanych przez publiczność z całego świata, pojawia się również narracja cenionej amerykańskiej aktorki Kiki Layne (znanej z filmu Gdyby ulica Beale umiała mówić), której wyrazisty tembr głosu uzupełnia chóralny, orkiestrowy i elektroniczny pejzaż dźwiękowy.

Max Richter wyjaśnia, „Podoba mi się idea utworu muzycznego jako miejsca do namysłu, a w chwili obecnej wszyscy musimy sobie wiele rzeczy przemyśleć. Żyjemy w niezwykle trudnych czasach i patrząc na świat, który stworzyliśmy, łatwo stracić nadzieję i poczuć złość. Ale, tak jak przyczyniliśmy się do powstania problemów, z którymi się teraz borykamy, tak ich rozwiązania są w naszym zasięgu, i Powszechna Deklaracja Praw Człowieka jest czymś, co pokazuje nam właściwy kierunek. Choć Deklaracja nie jest dokumentem idealnym, inspiruje wizję lepszego i bardziej przyjaznego świata.”

VOICES to dziewiąty album studyjny Maxa Richtera, będący kontynuacją tak pionierskich nagrań, jak Memoryhouse (2002), The Blue Notebooks (2004), Infra (2010), Recomposed: Vivaldi - The Four Seasons (2012) oraz SLEEP (2015). Po pięciu latach od wydania, album SLEEP jest wciąż ogólnoświatowym fenomenem: w marcu wrócił na 1. miejsce klasycznej listy amerykańskiego Billboardu; w kwietniu był transmitowany w całości przez stacje radiowe na całym świecie; i przekroczył dotychczas 450 milionów odsłuchań.

Max Richter nadal przesuwa granice muzyki, sztuki i technologii – tworząc nowe ścieżki twórcze, aby dotrzeć do słuchaczy na całym świecie. Te nowe projekty są nie tylko kolejną odsłoną jego niezwykłego talentu, ale także wezwaniem do kontemplacji i docenienia wartości wspólnoty w tych trudnych czasach.

„Richter jest architektem post-minimalistycznej rewolucji elektronicznej na pograniczu muzyki klasycznej” – The Economist

Max Richter jest jedną z najwybitniejszych postaci sceny muzyki współczesnej. Od syntezatorów i komputerów po orkiestrę symfoniczną, innowacyjna twórczość Richtera obejmuje albumy solowe, balety, występy w salach koncertowych, muzykę do filmów i seriali telewizyjnych, instalacji video art i dzieł teatralnych. Pisze pięknie dopracowane, inteligentne kompozycje, rozbrajające w swojej szczerości; jego muzyka, pomimo leżącego u jej podstaw wyrafinowania, pozostaje dostępna dla wszystkich. Niesłabnący czar jego muzyki zaowocował ponad miliardem odsłuchanych w streamingu utworów i milionem sprzedanych albumów.

Choć od dawna jest twórcą awangardowym z racji swoich wpływowych albumów solowych, jego nazwisko przeniknęło ostatnio do świadomości publicznej poprzez jego współpracę z wieloma twórcami filmowymi. Takie tytuły, jak: zdobywca Złotego Globu i Europejskiej Nagrody Filmowej Walc z Baszirem, kultowy serial HBO Pozostawieni, film dramatyczny Sama przeciw wszystkim z Jessicą Chastain w roli głównej, western Hostiles z Christianem Bale’em, Czarne lustro Charliego Brookera czy Tabu Toma Hardy’ego, który przyniósł Richterowi jego pierwszą nominację do nagrody Emmy – wszystkie czerpały z jego sztuki. Oprócz licznych zamówień na ścieżki dźwiękowe, wielu reżyserów, w tym Martin Scorsese (Wyspa tajemnic) i Denis Villeneuve (Nowy początek), zagłębiali się w katalog muzyki Richtera, kiedy potrzebowali czegoś wyjątkowego. Ostatnie ścieżki dźwiękowe jego autorstwa towarzyszą takim filmom, jak Kokainowy Rick z Matthew McConaughey’em, Maria, królowa Szkotów z Saoirse Ronan i Margot Robbie, Ad Astra z Bradem Pittem, jak również serialowi HBO Genialna przyjaciółka. Jego kolejnym projektem teatralnym będzie MADDADDAM, nowy balet brytyjskiego choreografa Wayne'a McGregora, inspirowany twórczością Margaret Atwood.

LANG LANG OGŁASZA PREMIERĘ NAGRANIA WARIACJI GOLBERGOWSKICH JOHANNA SEBASTIANA BACHA!

Album jest kulminacją 20-letniej pracy artysty nad utworem i najbardziej osobistym projektem w jego dotychczasowej karierze.

To także pierwsze w historii fonografii wydawnictwo łączące dwa nagrania tego dzieła: wersję studyjną i nagranie dokonane na żywo w legendarnym Kościele św. Tomasza
w Lipsku, gdzie pracował oraz jest pochowany Johann Sebastian Bach.

Album ukaże się 4 września 2020 roku, nakładem Deutsche Grammophon.

Lang Lang zrealizował marzenie swojego życia, nagrywając Wariacje Goldbergowskie, monumentalne dzieło Johanna Sebastiana Bacha, często nazywane „muzycznym Everestem”. Album ukaże się 4 września nakładem wytwórni Deutsche Grammophon,
jako dwa uzupełniające się niejako nagrania w wykonaniu pianisty: pierwsze z nich to rejestracja recitalu na żywo, wykonanego 5 marca tego roku, w Kościele św. Tomasza w Lipsku, gdzie Bach pracował przez prawie 30 lat i gdzie jest pochowany; drugie zostało zrealizowane 15 marca, w Jesus-Christus-Kirche w Berlinie.

„Mam teraz 38 lat i chociaż wciąż jestem młody, to myślę, że nadszedł czas na nowy etap
w moim rozwoju artystycznym”, mówi Lang Lang. „Przeniosłem się na zupełnie nowy obszar z Wariacjami Goldbergowskimi i naprawdę całkowicie zanurzyłem się w tym projekcie. Moim celem jako artysty jest nieustanne pogłębianie samoświadomości i wiedzy oraz inspirowanie innych. To ciągły proces, ale ten konkretny projekt zaprowadził mnie
na tej drodze o wiele dalej.”

Długa podróż pianisty do serca jednego z największych arcydzieł światowej kultury rozpoczęła się od lekcji poświęconych muzyce Bacha w rodzinnych Chinach. Miał zaledwie 17 lat, kiedy zagrał z pamięci Wariacje Goldbergowskie dla dyrygenta i pianisty Christopha Eschenbacha, co było niezapomnianym przeżyciem dla obu muzyków.

Następnie Lang Lang pobierał nauki od czołowych interpretatorów muzyki tego kompozytora, między innymi dyrygenta Nikolausa Harnoncourta oraz klawesynisty i specjalisty w dziedzinie dawnych instrumentach klawiszowych, Andreasa Staiera.

Pozwalając, by jego relacja z dziełem Bacha dojrzewała naturalnie, Lang Lang poczuł w końcu gotowość do nagrania wspaniałej Arii i 30 wariacji.

Na początku marca 2020 roku, na krótko przed rozpoczęciem sesji studyjnych, dał przejmujący publiczny występ w Lipsku, gdzie wykonał to dzieło. „Granie w Kościele św. Tomasza, tak blisko miejsca, w którym Bach został pochowany, było dla mnie nieprawdopodobnie emocjonujące”, wspomina Lang Lang. „Nigdy nie czułem się tak blisko kompozytora, jak podczas tego recitalu. Wersja nagrana na żywo jest bardzo spontaniczna, podczas gdy w wersji studyjnej mój sposób grania jest inny – bardzo przemyślany i refleksyjny. W sytuacji koncertowej doświadczasz 100-minutowego utworu jako całości. W studiu możesz skupić się na pojedynczych szczegółach i niuansach, co oczywiście może znacząco wpłynąć na wrażenia muzyczne.”

Uważa się, że Bach napisał Wariacje Goldbergowskie dla swojego ucznia, nastoletniego wirtuoza klawesynu, Johanna Gottlieba Goldberga. Pierwszy biograf kompozytora rozpropagował informację, że utwór został zamówiony przez cierpiącego na bezsenność rosyjskiego ambasadora na dworze drezdeńskim jako „kojąca i ożywcza” kompozycja do wykonywania w nocy przez młodego Goldberga.

Dzieło opublikowane pod koniec 1741 roku wymaga od wykonawcy pełnego skupienia.

„To nie tylko najbardziej wyjątkowa i twórcza kompozycja w repertuarze pianistycznym, ale również najbardziej wielowymiarowa”, zauważa Lang Lang. „Pozwala nam czerpać ze wszystkiego, co mamy w sobie, ale także uświadamia nam, czego nam brakuje i czego jeszcze musimy się nauczyć.”

*****
Ceniony na całym świecie wirtuoz fortepianu, Lang Lang, sprzedał w swojej karierze miliony albumów oraz sięgnął szczytów klasycznych list przebojów, osiągając równocześnie wielki komercyjny sukces.

W 2007 roku był nominowany do nagrody Grammy, stając się pierwszym chińskim artystą w historii, nominowanym w kategorii Najlepszy Instrumentalista Solowy, a przez magazyn „TIME” został uznany jednym ze 100 najbardziej wpływowych ludzi na świecie.

W ciągu ostatniej dekady Lang Lang koncertował dla miłośników muzyki, światowych liderów, monarchów i dygnitarzy, w tym dla prezydenta Baracka Obamy, papieża Franciszka i królowej Elżbiety II. Występował w salach koncertowych na całym świecie z najlepszymi orkiestrami i dyrygentami.

Muzyka w wykonaniu Lang Langa dotarła do miliardów widzów przed telewizorami, dzięki transmisji jego występów z ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku oraz finału Pucharu Świata FIFA w Rio de Janeiro w 2014 roku. Jego występy podczas gali wręczenia nagród Grammy z zespołem Metallica, Pharrellem Williamsem czy legendą jazzu Herbie Hancockiem, a także tegoroczna imponująca interpretacja piosenki „I Sing the Body Electric”, zdobyły uznanie milionów widzów. Lang Lang wziął również udział w koncercie „One World: Together At Home”, który dzięki transmisji przez główne stacje telewizyjne oraz online na wielu globalnych platformach, obejrzały miliardy widzów.

Skala dokonań muzycznych Lang Langa znajduje odzwierciedlenie w jego niesłabnącym zaangażowaniu w działalność charytatywną, przede wszystkim poprzez fundację Lang Lang International Music Foundation and Keys of Inspiration®.

W 2013 roku artysta został mianowany Posłańcem Pokoju przez Sekretarza Generalnego ONZ, skupiając się na edukacji globalnej. Zainspirował 40 milionów dzieci do nauki gry na fortepianie i opracował niezwykle udane programy edukacyjne. Otworzył również własne szkoły muzyczne, Lang Lang Music World w Shenzhen oraz Lang Lang Art World w Hangzhou.

Poprzedni album Lang Langa, Piano Book, był najlepiej sprzedającym się klasycznym albumem na świecie w 2019 roku. Wspiął się na pierwsze miejsce klasycznych list przebojów w wielu krajach, osiągając zarazem wielki sukces w streamingu, z ponad 170 milionami pobrań.

Lang Lang jest jednym z najbardziej wpływowych muzyków klasycznych na świecie, z ponad 20 milionami obserwujących w mediach społecznościowych.

Wszystko, co robi Lang Lang, opiera się na jego przekonaniu, że „muzyka czyni życie lepszym – uzdrawia, jednoczy i inspiruje, a także czyni nas lepszymi ludźmi”. Wariacje Goldbergowskie to jego najnowsze wydawnictwo, którego celem jest zachęcenie nowego pokolenia słuchaczy do odkrywania zdumiewającej twórczości Bacha.

"Sancta Maria Mater Dei" - nagrania z bazyliki Bernardynów w Leżajsku

           Staraniem i nakładem Klasztoru Bernardynów w Leżajsku oraz lubelskiego wydawnictwa Fanfara ukazała się płyta zatytułowana "Sancta Maria Mater Dei", nagrana na słynnych leżajskich organach przez wirtuoza organów Marka Stefańskiego oraz Zespół Księży Śpiewaków "Servi Domini Cantores".

             Ten jedyny w swoim rodzaju ansambl wokalny tworzą czterej księża pochodzący z różnych stron Polski, których łączy profesjonalne muzyczne wykształcenie - wszyscy są absolwentami wydziałów wokalnych akademii muzycznych oraz pedagogami śpiewu, także w uczelniach wyższych - oraz artystyczna aktywność w dziedzinie wokalistyki. Są to: ks. Paweł Sobierajski z Katowic, jezuita Rafał Kobyliński z Bydgoszczy, ks. Robert Kaczorowski z Gdańska oraz redemptorysta Tomasz Jarosz z Głogowa.

Na program nagrania składają się arie oratoryjne i inne utwory w opracowaniu na głosy męskie z towarzyszeniem organów, głównie o tematyce maryjnej, w tym tak znane jak Ave Maria J.S. Bacha-Ch. Gounoda, G. Donizettiego, A. Dossa, oraz mniej popularne, a równie piękne dzieła np. G. Bizeta, A. Stradelli czy S. Kwiatkowskiego. Płyta jest także okazją do obcowania z pięknem i unikatowością brzmienia organów bazyliki Bernardynów w Leżajsku, które prezentują się wszechstronnie w kompozycjach J.S. Bacha oraz w dawnej polskiej muzyce organowej (Tabulatura Jana z Lublina).

Całości wydawnictwa dopełnia bogato ilustrowana książeczka dołączona do płyty, w treści której znajdziemy historię i opis osobliwości brzmieniowych i architektonicznych leżajskich organów autorstwa organologa bernardyna Juliana Śmierciaka, informacje o artystach i okolicznościach powstania tej pięknej fonograficznej publikacji.
Płytę można nabyć w klasztorze Bernardynów w Leżajsku oraz bezpośrednio w lubelskim wydawnictwie Fanfara. Patronem publikacji jest Fundacja Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE.

Wielobarwny muzycznie program płyty w interpretacji uznanych artystów, zaprezentowany w niezwykłym miejscu, którym jest słynna leżajska bazylika, a w niej przede wszystkim monumentalne organy, stanowi okazję do obcowania ze sztuką najwyższej próby twórczej i wykonawczej.

Płyta Leżajsk obraz

MAX RICHTER - WALTZ WITH BASHIR (OST)

Premiera digital: 5 czerwca 2020

Premiera CD & winyl: 14 sierpnia 2020

Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Maxa Richtera do filmu „Walc z Baszirem” (z 2008 r.) jest równie prowokująca i intensywna, jak porywające sceny z tego filmu.

Muzyka, która poruszyła miliony ludzi na całym świecie, Richterowi przyniosła Europejską Nagrodę Filmową w kategorii Najlepszy Kompozytor w 2008 roku.

Antywojenny animowany dokument Ari’ego Folmana „Walc z Baszirem” miał swoją premierę na 61. Festiwalu Filmowym w Cannes i spotkał się z uznaniem krytyków na całym świecie. Oprócz licznych nominacji, w tym do Oscara i BAFTA, Walc z Baszirem, zdobył nagrodę Złoty Glob i César w kategorii Najlepszy Film Obcojęzyczny w 2009 roku.

Nagrody:

2009 Golden Globes – Best Foreign Language Film

2009 Critics’ Choice Movie Award - Best Foreign Language Film

2009 César Award – Best Foreign Film

2009 Writers Guild of America - Best Documentary Screenplay

2009 Tromsø International Film Festival - The Norwegian Peace Film Award

2008 European Film Award – Best Composer (Max Richter)

2008 British Independent Film Awards - Best Foreign Independent Film

2008 Asia Pacific Screen Awards - Best Animated Feature Film

2008 Tokyo Experimental Film Festival - Grand Jury Prize

2008 Warsaw International Film Festival - Feature Film

 

Spis utworów:

Boaz and the Dogs
Organum
The Haunted Ocean 1
JSB/RPG
Shadow Journal
Enola Gay (music by OMD)
The Haunted Ocean 2
Taxi and APC
Any Minute Now/Thinking Back 4:14
I Swam Out to Sea/Return 3:50
Patchouli Oil and Karate 0:36
What Had They Done? 1:48
Into the Airport Hallucination 3:23
The Slaughterhouse 1:32
The Haunted Ocean 3 2:20
Into the Camps 3:14
The Haunted Ocean 4 3:39
Andante/Refl ection (end title) 3:29
The Haunted Ocean 5 (solo version) 1:37

 

LISA BATIASHVILI - CITY LIGHTS

CITY LIGHTS” TO GŁĘBOKO OSOBISTA MUZYCZNA PODRÓŻ I HOŁD DLA CHARLIEGO CHAPLINA

Skrzypaczka przemierza muzycznie 11 miast razem ze swoimi gośćmi, m.in. rodaczką z Gruzji Katie Meluą i gwiazdą trąbki Tillem Brönnerem

Każde z 11 wyróżnionych miast ma osobisty i muzyczny związek z Batiashvili
Płyta zawiera nowe aranżacje muzyki z filmów Charliego Chaplina, przedłużając ubiegłoroczne obchody 130. rocznicy urodzin tego legendarnego artysty
Album współtworzą między innymi kompozytor i aranżer Nikoloz Rachveli, Katie Melua, Till Brönner, Miloš Karadaglić oraz Maximilian Hornung
Wszystkie utwory zostały specjalnie zaaranżowane i nigdy wcześniej nie były publikowane
Album zawiera kompozycje od Jana Sebastiana Bacha i Johanna Straussa po Michela Legranda i Astora Piazzollę
Album łączy różnorodne gatunki, w tym muzykę klasyczną, cygańską, jazz, tango i muzykę filmową

Nowy album Lisy Batiashvil zabiera słuchacza w podróż dookoła świata w 11 starannie dobranych utworach, symbolizujących najważniejsze miasta w życiu artystki, jak również w suicie opartej na muzyce Charliego Chaplina, skomponowanej do obrazu „Światła rampy” i innych jego filmów.

Pomysł zrodził się z rozmowy między Batiashvili a jej przyjacielem, kompozytorem i aranżerem Nikolozem Rachvelim — obydwoje są wielbicielami muzyki Charliego Chaplina, którego 130. rocznica urodzin minęła w 2019 roku. Jak mówi Batiashvili: „Chaplin był bardzo popularny w Gruzji, kiedy byłam dzieckiem. To wszechstronnie utalentowany twórca — nie tylko grał i tworzył filmy, pisał także wspaniałą muzykę. Dla mnie reprezentuje on piękno i twórczą wyobraźnię XX wieku.”

Ich koncepcja stworzenia suity inspirowanej muzyką i filmami Charliego Chaplina przerodziła się w projekt autobiograficzny, oparty na najważniejszych miastach w życiu Batiashvili, z którymi łączy ją osobisty lub muzyczny związek. Dla przykładu — Batiashvili urodziła się w Tbilisi; studiowała w Monachium, gdzie po raz pierwszy zaczęła poważnie pracować nad muzyką Bacha; jej kariera rozpoczęła się w Helsinkach na Konkursie Sibeliusa; a Berlin widzi jako swój duchowy dom.

Batiashvili wyjaśnia znaczenie tych lokalizacji: „Nieważne, dokąd się wybierasz ani jak daleko jesteś, zawsze masz wyjątkową relację z miejscami, które stały się częścią ciebie. Te wszystkie miasta znam nie tylko z ich architektury czy muzeów, znam je dogłębnie. Chciałam wyrazić swoje uwielbienie dla muzyki, kultury i ludzi tych miejsc, oraz uchwycić to, co jest w nich wyjątkowe, w pozytywny, unikalny sposób.”

Wybór repertuaru połączył różne style: „Chcieliśmy przedstawić szerokie spektrum utworów, które w swojej różnorodności dopełniałyby się wzajemnie. Każdy z nich został wyprodukowany z wielką miłością i ogromnym zaangażowaniem. Cały album stanowi symbiozę różnych stylów muzycznych. Większość kompozytorów łączy muzykę filmową z muzyką klasyczną, ludową z klasyczną, albo ludową z popularną. Mamy na przykład kompilację kompozycji Kancheliego, zaaranżowaną przez Nikoloza, następnie pojawia się Katie Melua w swojej popowej odsłonie, choć zarazem klasyczna i wyrafinowana stylistycznie, natomiast Miloša nie można już zdefiniować jako stricte klasycznego. Oznacza to, że ta muzyka nigdy nie jest jednowymiarowa — wykracza poza normalne ramy, w jakich umieszczamy muzykę klasyczną i nieklasyczną. Większość z nas uważa, że te granice można nieznacznie przesuwać, ale ważne, by robić to z wyczuciem. Musisz upewnić się, że zachowana jest dbałość o najwyższą jakość, że z tymi wszystkimi aranżacjami, barwami i stylami, to wciąż bogata, przenikająca muzyka.”

Utwory obejmują również szeroki zakres emocjonalny — od radosnych wiwatów wiedeńskiego galopu po nadzieje nowojorskich imigrantów w symfonii „Z Nowego Świata” Dvořáka. Album kończą ciemniejsze tony w Tbilisi w Gruzji. Jak wyjaśnia Batiashvili: „Kilka ostatnich taktów całego albumu przypomina o bólu i niepokojach tego małego kraju, który na przestrzeni swojej historii jest w wiecznym konflikcie, bo narażony na wpływ większych mocarstw, które zawsze czegoś od nas chciały. To niekończąca się historia, wciąż aktualna. To także mój głos w sprawie i kiedy grałam ten utwór, musiałam się powstrzymywać od płaczu, bo to historia moich rodaków i mojego kraju.”

Kluczowy był również wybór muzyków do współpracy. Batiashvili znała gitarzystę Miloša Karadaglića i trębacza Tilla Brönnera, ale nigdy wcześniej z nimi nie grała, a ta okazja była idealna. Z Katie Meluą, rodaczką z Gruzji, poznała się poprzez Nikoloza Rachveliego, a akurat przypadkowo Melua pracowała już nad utworem o Londynie, który chętnie umieściła na płycie.

Motyw skrzypiec również przewija się w niektórych utworach tego albumu. Batiashvili wybrała Buenos Aires, ponieważ tam urodziła się jej nauczycielka Ana Chumachenco, a Budapeszt, bo uważa to miasto za ważny ośrodek rozwoju swojego instrumentu. Sam Charlie Chaplin był skrzypkiem-amatorem; Marlena Dietrich, której piosenka pojawia się w berlińskim utworze, uczyła się gry na skrzypcach na poziomie konserwatorium; a utwór Paris opiera się na Paris Violon Michela Legranda.

Przy tak wielu utworach i muzykach występujących gościnnie, zrealizowanie tego projektu zabrało dużo czasu. Batiashvili wyjaśnia: „Ta produkcja zupełnie różniła się od wszystkich wcześniejszych, nad którymi pracowałam. Nagranie koncertu skrzypcowego zazwyczaj zabiera dwa, trzy dni, dlatego dopiero teraz rozumiem, że artyści potrafią spędzić cały rok na realizacji jednego albumu. Poziom skomplikowania procesu twórczego i emocjonalne zaangażowanie sprawiły, że to osiągnięcie osobiście wiele dla mnie znaczy. Był to jeden z najbardziej złożonych i najciekawszych projektów, jakie kiedykolwiek zrealizowałam, bo wiedzieliśmy, że z każdym krokiem tworzymy coś zupełnie nowego. Żaden z utworów nie został wcześniej nagrany i większość z nich nie była wcześniej wykonywana.”

LISTA UTWORÓW · CITY LIGHTS

1 City Memories

1. The Terry Theme from Limelight

Music by Charles Chaplin
2. La Violetera

Music by José Padilla Sánchez
3. Je Cherche Après Titine

Music by Leo Daniderff
4. Awakening from Limelight

Music by Charles Chaplin
5. Theme from Modern Times

Music by Charles Chaplin

6. The Terry Theme from Limelight

Music by Charles Chaplin

2 MUNICH

Johann Sebastian Bach (1685–1750)

Ich ruf’ zu Dir (BWV 639)

arr. for violin solo and strings by Anders Hillborg

3 PARIS
Michel Jean Legrand (1932–2019)

Paris violon

Transcription: Nikoloz Rachveli (*1979)

Text: Eddy Marnay (1920–2003)

4 BERLIN

Ralph Maria Siegel (1911–1972)

Ich hab’ noch einen Koffer in Berlin

Text: Aldo v. Pinelli (1912–1967)

Till Brönner, trumpet

5 HELSINKI
Traditional
Evening Song
arr. by Jarkko Riihimäki (*1974)

6 VIENNA
Johann Strauss (I) (1808–1849)
Furioso Galopp (Vienna Tune), Op.114
after motifs by Franz Liszt
adapted for violin and orchestra by Nikoloz Rachveli

7 ROME
Ennio Morricone (*1928), Andrea Morricone (*1964)
Love Theme (from Cinema Paradiso)
arr. for Violin, Cello and Orchestra by Nikoloz Rachveli,

Gil Goldstein (*1950)
Maximilian Hornung, cello

8 BUENOS AIRES
Astor Piazzolla (1921–1992)
Adiós Nonino / Vuelvo al sur / Buenos Aires Hora Cero
arr. for violin, guitar and orchestra by Nikoloz Rachveli

Miloš Karadaglić, guitar

9 NEW YORK
Antonín Dvořák (1841–1904)
Symphony No. 9 in E minor, Op. 95 ‘From the New World’

orchestrated by Tamás Batiashvili

10 LONDON
Katie Melua (*1984)
No Better Magic
Written by Katie Melua
arr. for Violin, Voice, Guitar and Orchestra by Nikoloz Rachveli
Katie Melua, singer
Tim Harries, bass
Zurab Melua, guitars

11 BUDAPEST

Traditional

Ciocârlia

arr. by Stephan Koncz (*1984)

12 TBILISI
Giya Kancheli (1935–2019)
Medley by Nikoloz Rachveli with excerpts from:

1. Herio Bichebo

2. Tovlis Panteli

3. Lament

4. Styx

Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin (1–7, 9)
Georgia Philharmonic (8, 10–12)

DISNEY GOES CLASSICAL

MUZYKA Z FILMÓW UWIELBIANYCH PRZEZ CAŁE RODZINY W NOWYCH OLEŚNIEWAJĄCYCH WERSJACH

TEMATY Z FILMÓW:

KRÓL LEW Z UDZIAŁEM MATTEO BOCELLEGO,

PIĘKNA I BESTIA, ALADYN I WIELU INNYCH!

W WYKONANIU ROYAL PHILHARMONIC ORCHESTRA

„DISNEY GOES CLASSICAL” UKAŻE SIĘ NAKŁADEM DECCA RECORDS 2 PAŹDZIERNIKA 2020 ROKU

Decca Records i Walt Disney Records z Disney Music Group mają zaszczyt zapowiedzieć

Disney Goes Classical - nowy albumu przywołujący kolory, emocje i czystą radość muzyki z filmów Disneya w zupełnie nowej odsłonie.

Dzięki zaangażowaniu prestiżowej Royal Philharmonic Orchestra i wielu znanych nazwisk światowej muzyki, uwielbiane motywy Disneya zostały po mistrzowsku przearanżowane i nagrane w londyńskim Abbey Road Studios, gdzie powstały jedne z najlepszych ścieżek filmowych ostatniego stulecia.

Album zawiera muzykę z najbardziej rozpoznawalnych filmów Disneya od jego Złotej Ery, przez renesans lat dziewięćdziesiątych, aż po współczesne czasy animacji CGI. Od Księgi dżungli i Pinokia po kultowe ścieżki dźwiękowe z filmów Pocahontas, Mała Syrenka, Aladyn czy Herkules – 80 lat magii Disneya weszło w inny wymiar niesamowitego kinowego brzmienia.

Pierwszy utwór z tego wydawnictwa, poruszająca wersja piosenki „Can You Feel the Love Tonight” w wykonaniu Matteo Bocellego z animowanego klasyka Disneya z lat dziewięćdziesiątych, Król lew, ma dzisiaj swoją premierę. Ballada – napisana przez Eltona Johna i Tima Rice’a – zdobyła Oscara® w kategorii „Najlepsza oryginalna piosenka filmowa” w 1994 roku i pojawiła się w remake’u tego filmu w wersji live-action z 2019 roku. Matteo wystąpił także w duecie ze swoim ojcem Andreą Bocellim w bijącej rekordy popularności piosence „Fall on Me” (pochodzącej z uplasowanej na 1. miejscu list bestsellerów płyty Sì), która została wybrana do napisów końcowych produkcji Disneya, Dziadek do orzechów i cztery królestwa.

Jak mówi Matteo: „Jestem ogromnie podekscytowany, że dołączyłem do tego projektu z Disneyem. Król lew to jeden z najukochańszych filmów mojego dzieciństwa i możliwość zaśpiewania głównego utworu jest dla mnie prawdziwym zaszczytem. Elton John jest jednym z moich muzycznych idoli, zarówno ze względu na jego umiejętność pisania piosenek, jak i wyjątkowy styl. Mam nadzieję, że w muzyce, nad którą obecnie pracuję, uda mi się to wykorzystać te wpływy, i że będę mógł ją już wkrótce zaprezentować.”

Na płycie pojawi się także czterokrotnie nagradzana Grammy® amerykańska sopranistka Renée Fleming z piękną wersją „When You Wish Upon a Star” z filmu Pinokio.

Kolejne wyjątkowe utwory, w tym w wykonaniu słynnej japońskiej gitarzystki klasycznej Kaori Muraji, zabiorą słuchacza w inny wymiar. Album Disney Goes Classical zachwyci rodziny na całym świecie, przenosząc magię arcydzieł filmowych z ekranu wprost do naszych uszu, jak nigdy dotąd.

Disney Goes Classical ukaże się nakładem Decca Records 2 października 2020 roku.

„Can You Feel the Love Tonight” z udziałem Matteo Bocellego jest już dostępny na platformach cyfrowych:

https://Klasyka.lnk.to/MatteoBocelliCanYouFeel

Lista utworów

„Colours of the Wind” z filmu Pocahontas
„A Whole New World” z filmu Aladyn
„Let It Go” z filmu Kraina lodu
„The Bare Necessities” z filmu Księga dżungli
„How Far I’ll Go” z filmu Vaiana: Skarb oceanu
„When You Wish Upon a Star” z udziałem Renée Fleming z filmu Pinokio
„When She Loved Me” z filmu Toy Story 2
„Beauty and the Beast” z filmu Piękna i Bestia
„Go the Distance” z filmu Herkules
„Overture” z filmu Mary Poppins
„Part of Your World” z udziałem Kaori Muraji z filmu Mała Syrenka
„Can You Feel the Love Tonight” z udziałem Matteo Bocellego z filmu Król lew
„I See the Light” z filmu Zaplątani
„Reflection” z filmu Mulan
„Almost There” z filmu Księżniczka i żaba

SACRUM PO GÓRALSKU

Nakładem wydawnictwa ARS SONORA ukazała się osobliwa w swojej formule i programie płyta Sacrum po góralsku. Jest to wielobarwny, niezwykły i niekonwencjonalny projekt artystyczny. Literatura organowa oraz improwizacje inspirowane etniczną sztuką góralską oraz szerokim spektrum ludowym, przeplatają się z oryginalnym folklorem w wykonaniu muzyków z Pienin.

Do udziału w nagraniu zostali zaproszeni: Kapela Góralska Jaśka Kubika z Krościenka nad Dunajcem, jedyna spadkobierczyni ludowej tradycji pienińskiej oraz wybitny wirtuoz organów dr hab. Marek Stefański z Krakowa. Słownym motywem przewodnim nagrania jest wstęp do muzyki, stanowiący fragment Filozofii po góralsku ks. prof. Józefa Tischnera w niezrównanej interpretacji jednego z najwybitniejszych aktorów, legendy polskiej sceny i ekranu, prof. Jerzego Treli

Na miejsce realizacji unikatowego w swojej formule i wartości programowej nagrania zostało wybrane Krościenko nad Dunajcem, a w nim dwa krościeńskie kościoły: Wszystkich Świętych, posadowiony od wieków tuż przy Rynku, skupiający niczym w soczewce historię i tradycję artystyczną Pienin w ich wymiarach sakralnych oraz Chrystusa Dobrego Pasterza, w którym w 2009 roku po raz pierwszy zabrzmiały organy piszczałkowe. Rok później zorganizowano tutaj jedyne w Pieninach, cykliczne wydarzenie artystyczne łączące kulturę wyższą z tradycją pienińską – Letni Festiwal Pieniny-Kultura-Sacrum.

Płyta, którą oddajemy Państwu do dyspozycji jest pierwszą publikacją fonograficzną Fundacji Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE. Naszą intencją jest, aby sztuka, która stanowi jej treść była trwałą wartością i niepowtarzalnym muzycznym wspomnieniem pięknych pienińskich zakątków, tradycji muzycznej rodzimych górali oraz muzyki organowej najwyższej próby twórczej i wykonawczej, która w Krościenku nad Dunajcem wybrzmiewa co roku w letniej porze.

Ów wielokulturowy i wielobarwny w swej kolorystyce brzmieniowej projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego oraz Gminy Krościenko n. Dunajcem. Płyty będą dystrybuowane bezpłatnie przy okazji wydarzeń kulturalnych online i stacjonarnych organizowanych przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE, pozostają także w dyspozycji Centrum Kultury i Promocji w Krościenku n.D. oraz Wydawnictwa ARS SONORA.

Agnieszka Radwan-Stefańska

Prezes Fundacji Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE

Nicola Benedetti - Elgar: Violin Concerto

★★★★★ - "Dynamiczna interpretacja, odświeżająca i przekonująca ... trudno wyobrazić sobie bardziej magiczne wykonanie" – The Times

Nowy album artystki poświęcony jest muzyce Edwarda Elgara, a jego centralnym punktem jest Koncert skrzypcowy h-moll, op. 61.
Artystce towarzyszy London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vladimira Jurowskiego.

ALBUM DOSTĘPNY W SERWISACH CYFROWYCH:

https://Klasyka.lnk.to/NicolaBenedettiElgar

Premiera na CD – lipiec 2020

Spis utworów:

EDWARD ELGAR

Violin Concerto in B minor, Op. 61

Allegro
Andante
Allegro molto

Sospiri, Op. 70

Salut d’Amour, Op. 12

Chanson de Nuit, Op. 15, No. 1

Wykonawcy:

Nicola Benedetti skrzypce

Petr Liminov fortepian

London Philharmonic Orchestra

Vladamir Jurowski dyrygent

J. S. BACH - The Well-Tempered Clavier I - TREVOR PINNOCK,klawesyn

Trevor Pinnock, pionier muzyki dawnej, założyciel i wieloletni lider zespołu The English Concert, z którym zarejestrował szereg sztandarowych nagrań dla Archiv Produktion i Deutsche Grammophon

prezentuje nagranie The Well-Tempered Clavier Jana Sebastiana Bacha, którego dokonał po raz pierwszy dla DG!

https://Klasyka.lnk.to/PinnockBachWellTemperedClavier

Franco Fagioli - Leonardo Vinci: Veni, Vidi, Vinci

Najnowszy solowy album Franco Fagioliego wydany przez Deutsche Grammophon przedstawia arcydzieła neapolitańskiego kompozytora operowego Leonarda Vinci

· Veni, Vidi, Vinci prezentuje kilkanaście arii da capo, w tym światową premierę siedmiu nagrań

· Fagioli, pierwszy kontratenor, który podpisał ekskluzywny kontrakt z wytwórnią Deutsche Grammophon, kontynuuje uznaną współpracę artystyczną z Il Pomo d’Oro

Późnobarokowe arcydzieła wracają do życia na najnowszym albumie Franco Fagioliego dla Deutsche Grammophon: Leonardo Vinci – Veni, Vidi, Vinci

Ten ceniony argentyński kontratenor prezentuje swoje nadzwyczajne umiejętności wokalne w programie arii jednego z wielkich pionierów opery neapolitańskiej. Album nagrany z towarszyszeniem orkiestry barokowej barokową Il Pomo d’Oro na instrumentach z epoki pod kierunkiem koncertmistrzyni, Zefiry Valovej, zawiera siedem odkrytych, nigdy wcześniej niezarejestrowanych utworów, opracowanych specjalnie do tego przełomowego projektu. Ukazuje on kunszt kompozytora, którego twórczość zachwycała XVIII-wieczną publiczność i wciąż wzbudza głębokie emocje swoją wirtuozerią i ekspresyjną mocą.

Album Veni, Vidi, Vinci otwierają dwie popisowe arie z opery Il trionfo di Camilla, pierwotnie napisane dla prima donny Faustiny Bordoni w 1725 roku. Następnie słyszymy recitativo accompagnato „Ove corri? Ove vai?” oraz urokliwą arię „Sorge talora fosca l’aurora” z opery L’Ernelinda, która miała swoją premierę w Neapolu w 1726 roku. Nagranie zawiera również dwie arie z Medo (1728), wykonane po raz pierwszy przez legendarnego kastrata Carlo Broschiego, znanego jako Farinelli, oraz wzniosłą arię „Gelido in ogni vena” z opery Siroe re di Persia (1726). Inne wyróżniające się arie to „Nave altera” z opery Gismondo re di Polonia (1727), w której zbuntowany książę Primislao stara się pogodzić swoje pragnienie pokoju z polityczną dumą; „Vil trofeo”, dialog na wysoki głos i trąbkę solo z Alessandro nell’Indie (1730); oraz aria pastoralna „Quell’usignolo ch’è innamorato” z opery Gismondo, z ewokacją słowików na dwóch fletach obbligato.

Nowy album Franco Fagioliego wydany przez Deutsche Grammophon, to kolejne wydawnictwo po nagraniu Handel Arias, docenionym przez miesięcznik Gramophone za „spektakularne koloratury”, „skalę barwy wokalnej” i „autentyczność wykonania”, a przez ClassicsToday za „oszałamiającą grę Il Pomo d'Oro — stylową i doskonale zestrojoną”.

Spis utworów:

Leonardo Vinci (1690-1730)

1 Sembro quell’usignolo*

Il trionfo di Camilla, Act III, Scene 5

2 Più non so finger sdegni*

Il trionfo di Camilla, Act III, Scene 14

3 Ove corri? Ove vai?

L’Ernelinda, Act II, Scene 7

4 Sorge talora fosca l’aurora

L’Ernelinda, Act II, Scene 7

5 Gelido in ogni vena

Siroe re di Persia, Act III, Scene 5

6 Quell’usignolo ch’è innamorato*

Gismondo re di Polonia, Act I, Scene 15

7 Barbara mi schernisci

La Rosmira fedele (Partenope), Act III, Scene 3

8 Nave altera, che in mezzo all’onde

Gismondo re di Polonia, Act I, Scene 8

9 Nube di denso orrore*

L’Ernelinda, Act I, Scene 5

10 Sull’ali del suo amor*

L’Ernelinda, Act III, Scene 10

11 Vil trofeo d’un’alma imbelle*

Alessandro nell’Indie, Act I, Scene 3

12 Scherzo dell’onda instabile*

Medo, Act I, Scene 11

13 O da me troppo offesa

Medo, Act II, Scene 4

14 Sento due fiamme in petto

Medo, Act II, Scene 4

*Premiery fonograficzne

Subskrybuj to źródło RSS