nowe płyty

DISNEY GOES CLASSICAL

MUZYKA Z FILMÓW UWIELBIANYCH PRZEZ CAŁE RODZINY W NOWYCH OLEŚNIEWAJĄCYCH WERSJACH

TEMATY Z FILMÓW:

KRÓL LEW Z UDZIAŁEM MATTEO BOCELLEGO,

PIĘKNA I BESTIA, ALADYN I WIELU INNYCH!

W WYKONANIU ROYAL PHILHARMONIC ORCHESTRA

„DISNEY GOES CLASSICAL” UKAŻE SIĘ NAKŁADEM DECCA RECORDS 2 PAŹDZIERNIKA 2020 ROKU

Decca Records i Walt Disney Records z Disney Music Group mają zaszczyt zapowiedzieć

Disney Goes Classical - nowy albumu przywołujący kolory, emocje i czystą radość muzyki z filmów Disneya w zupełnie nowej odsłonie.

Dzięki zaangażowaniu prestiżowej Royal Philharmonic Orchestra i wielu znanych nazwisk światowej muzyki, uwielbiane motywy Disneya zostały po mistrzowsku przearanżowane i nagrane w londyńskim Abbey Road Studios, gdzie powstały jedne z najlepszych ścieżek filmowych ostatniego stulecia.

Album zawiera muzykę z najbardziej rozpoznawalnych filmów Disneya od jego Złotej Ery, przez renesans lat dziewięćdziesiątych, aż po współczesne czasy animacji CGI. Od Księgi dżungli i Pinokia po kultowe ścieżki dźwiękowe z filmów Pocahontas, Mała Syrenka, Aladyn czy Herkules – 80 lat magii Disneya weszło w inny wymiar niesamowitego kinowego brzmienia.

Pierwszy utwór z tego wydawnictwa, poruszająca wersja piosenki „Can You Feel the Love Tonight” w wykonaniu Matteo Bocellego z animowanego klasyka Disneya z lat dziewięćdziesiątych, Król lew, ma dzisiaj swoją premierę. Ballada – napisana przez Eltona Johna i Tima Rice’a – zdobyła Oscara® w kategorii „Najlepsza oryginalna piosenka filmowa” w 1994 roku i pojawiła się w remake’u tego filmu w wersji live-action z 2019 roku. Matteo wystąpił także w duecie ze swoim ojcem Andreą Bocellim w bijącej rekordy popularności piosence „Fall on Me” (pochodzącej z uplasowanej na 1. miejscu list bestsellerów płyty Sì), która została wybrana do napisów końcowych produkcji Disneya, Dziadek do orzechów i cztery królestwa.

Jak mówi Matteo: „Jestem ogromnie podekscytowany, że dołączyłem do tego projektu z Disneyem. Król lew to jeden z najukochańszych filmów mojego dzieciństwa i możliwość zaśpiewania głównego utworu jest dla mnie prawdziwym zaszczytem. Elton John jest jednym z moich muzycznych idoli, zarówno ze względu na jego umiejętność pisania piosenek, jak i wyjątkowy styl. Mam nadzieję, że w muzyce, nad którą obecnie pracuję, uda mi się to wykorzystać te wpływy, i że będę mógł ją już wkrótce zaprezentować.”

Na płycie pojawi się także czterokrotnie nagradzana Grammy® amerykańska sopranistka Renée Fleming z piękną wersją „When You Wish Upon a Star” z filmu Pinokio.

Kolejne wyjątkowe utwory, w tym w wykonaniu słynnej japońskiej gitarzystki klasycznej Kaori Muraji, zabiorą słuchacza w inny wymiar. Album Disney Goes Classical zachwyci rodziny na całym świecie, przenosząc magię arcydzieł filmowych z ekranu wprost do naszych uszu, jak nigdy dotąd.

Disney Goes Classical ukaże się nakładem Decca Records 2 października 2020 roku.

„Can You Feel the Love Tonight” z udziałem Matteo Bocellego jest już dostępny na platformach cyfrowych:

https://Klasyka.lnk.to/MatteoBocelliCanYouFeel

Lista utworów

„Colours of the Wind” z filmu Pocahontas
„A Whole New World” z filmu Aladyn
„Let It Go” z filmu Kraina lodu
„The Bare Necessities” z filmu Księga dżungli
„How Far I’ll Go” z filmu Vaiana: Skarb oceanu
„When You Wish Upon a Star” z udziałem Renée Fleming z filmu Pinokio
„When She Loved Me” z filmu Toy Story 2
„Beauty and the Beast” z filmu Piękna i Bestia
„Go the Distance” z filmu Herkules
„Overture” z filmu Mary Poppins
„Part of Your World” z udziałem Kaori Muraji z filmu Mała Syrenka
„Can You Feel the Love Tonight” z udziałem Matteo Bocellego z filmu Król lew
„I See the Light” z filmu Zaplątani
„Reflection” z filmu Mulan
„Almost There” z filmu Księżniczka i żaba

SACRUM PO GÓRALSKU

Nakładem wydawnictwa ARS SONORA ukazała się osobliwa w swojej formule i programie płyta Sacrum po góralsku. Jest to wielobarwny, niezwykły i niekonwencjonalny projekt artystyczny. Literatura organowa oraz improwizacje inspirowane etniczną sztuką góralską oraz szerokim spektrum ludowym, przeplatają się z oryginalnym folklorem w wykonaniu muzyków z Pienin.

Do udziału w nagraniu zostali zaproszeni: Kapela Góralska Jaśka Kubika z Krościenka nad Dunajcem, jedyna spadkobierczyni ludowej tradycji pienińskiej oraz wybitny wirtuoz organów dr hab. Marek Stefański z Krakowa. Słownym motywem przewodnim nagrania jest wstęp do muzyki, stanowiący fragment Filozofii po góralsku ks. prof. Józefa Tischnera w niezrównanej interpretacji jednego z najwybitniejszych aktorów, legendy polskiej sceny i ekranu, prof. Jerzego Treli

Na miejsce realizacji unikatowego w swojej formule i wartości programowej nagrania zostało wybrane Krościenko nad Dunajcem, a w nim dwa krościeńskie kościoły: Wszystkich Świętych, posadowiony od wieków tuż przy Rynku, skupiający niczym w soczewce historię i tradycję artystyczną Pienin w ich wymiarach sakralnych oraz Chrystusa Dobrego Pasterza, w którym w 2009 roku po raz pierwszy zabrzmiały organy piszczałkowe. Rok później zorganizowano tutaj jedyne w Pieninach, cykliczne wydarzenie artystyczne łączące kulturę wyższą z tradycją pienińską – Letni Festiwal Pieniny-Kultura-Sacrum.

Płyta, którą oddajemy Państwu do dyspozycji jest pierwszą publikacją fonograficzną Fundacji Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE. Naszą intencją jest, aby sztuka, która stanowi jej treść była trwałą wartością i niepowtarzalnym muzycznym wspomnieniem pięknych pienińskich zakątków, tradycji muzycznej rodzimych górali oraz muzyki organowej najwyższej próby twórczej i wykonawczej, która w Krościenku nad Dunajcem wybrzmiewa co roku w letniej porze.

Ów wielokulturowy i wielobarwny w swej kolorystyce brzmieniowej projekt zrealizowano przy wsparciu finansowym Województwa Małopolskiego oraz Gminy Krościenko n. Dunajcem. Płyty będą dystrybuowane bezpłatnie przy okazji wydarzeń kulturalnych online i stacjonarnych organizowanych przez Fundację Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE, pozostają także w dyspozycji Centrum Kultury i Promocji w Krościenku n.D. oraz Wydawnictwa ARS SONORA.

Agnieszka Radwan-Stefańska

Prezes Fundacji Promocji Kultury i Sztuki ARS PRO ARTE

Nicola Benedetti - Elgar: Violin Concerto

★★★★★ - "Dynamiczna interpretacja, odświeżająca i przekonująca ... trudno wyobrazić sobie bardziej magiczne wykonanie" – The Times

Nowy album artystki poświęcony jest muzyce Edwarda Elgara, a jego centralnym punktem jest Koncert skrzypcowy h-moll, op. 61.
Artystce towarzyszy London Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Vladimira Jurowskiego.

ALBUM DOSTĘPNY W SERWISACH CYFROWYCH:

https://Klasyka.lnk.to/NicolaBenedettiElgar

Premiera na CD – lipiec 2020

Spis utworów:

EDWARD ELGAR

Violin Concerto in B minor, Op. 61

Allegro
Andante
Allegro molto

Sospiri, Op. 70

Salut d’Amour, Op. 12

Chanson de Nuit, Op. 15, No. 1

Wykonawcy:

Nicola Benedetti skrzypce

Petr Liminov fortepian

London Philharmonic Orchestra

Vladamir Jurowski dyrygent

J. S. BACH - The Well-Tempered Clavier I - TREVOR PINNOCK,klawesyn

Trevor Pinnock, pionier muzyki dawnej, założyciel i wieloletni lider zespołu The English Concert, z którym zarejestrował szereg sztandarowych nagrań dla Archiv Produktion i Deutsche Grammophon

prezentuje nagranie The Well-Tempered Clavier Jana Sebastiana Bacha, którego dokonał po raz pierwszy dla DG!

https://Klasyka.lnk.to/PinnockBachWellTemperedClavier

Franco Fagioli - Leonardo Vinci: Veni, Vidi, Vinci

Najnowszy solowy album Franco Fagioliego wydany przez Deutsche Grammophon przedstawia arcydzieła neapolitańskiego kompozytora operowego Leonarda Vinci

· Veni, Vidi, Vinci prezentuje kilkanaście arii da capo, w tym światową premierę siedmiu nagrań

· Fagioli, pierwszy kontratenor, który podpisał ekskluzywny kontrakt z wytwórnią Deutsche Grammophon, kontynuuje uznaną współpracę artystyczną z Il Pomo d’Oro

Późnobarokowe arcydzieła wracają do życia na najnowszym albumie Franco Fagioliego dla Deutsche Grammophon: Leonardo Vinci – Veni, Vidi, Vinci

Ten ceniony argentyński kontratenor prezentuje swoje nadzwyczajne umiejętności wokalne w programie arii jednego z wielkich pionierów opery neapolitańskiej. Album nagrany z towarszyszeniem orkiestry barokowej barokową Il Pomo d’Oro na instrumentach z epoki pod kierunkiem koncertmistrzyni, Zefiry Valovej, zawiera siedem odkrytych, nigdy wcześniej niezarejestrowanych utworów, opracowanych specjalnie do tego przełomowego projektu. Ukazuje on kunszt kompozytora, którego twórczość zachwycała XVIII-wieczną publiczność i wciąż wzbudza głębokie emocje swoją wirtuozerią i ekspresyjną mocą.

Album Veni, Vidi, Vinci otwierają dwie popisowe arie z opery Il trionfo di Camilla, pierwotnie napisane dla prima donny Faustiny Bordoni w 1725 roku. Następnie słyszymy recitativo accompagnato „Ove corri? Ove vai?” oraz urokliwą arię „Sorge talora fosca l’aurora” z opery L’Ernelinda, która miała swoją premierę w Neapolu w 1726 roku. Nagranie zawiera również dwie arie z Medo (1728), wykonane po raz pierwszy przez legendarnego kastrata Carlo Broschiego, znanego jako Farinelli, oraz wzniosłą arię „Gelido in ogni vena” z opery Siroe re di Persia (1726). Inne wyróżniające się arie to „Nave altera” z opery Gismondo re di Polonia (1727), w której zbuntowany książę Primislao stara się pogodzić swoje pragnienie pokoju z polityczną dumą; „Vil trofeo”, dialog na wysoki głos i trąbkę solo z Alessandro nell’Indie (1730); oraz aria pastoralna „Quell’usignolo ch’è innamorato” z opery Gismondo, z ewokacją słowików na dwóch fletach obbligato.

Nowy album Franco Fagioliego wydany przez Deutsche Grammophon, to kolejne wydawnictwo po nagraniu Handel Arias, docenionym przez miesięcznik Gramophone za „spektakularne koloratury”, „skalę barwy wokalnej” i „autentyczność wykonania”, a przez ClassicsToday za „oszałamiającą grę Il Pomo d'Oro — stylową i doskonale zestrojoną”.

Spis utworów:

Leonardo Vinci (1690-1730)

1 Sembro quell’usignolo*

Il trionfo di Camilla, Act III, Scene 5

2 Più non so finger sdegni*

Il trionfo di Camilla, Act III, Scene 14

3 Ove corri? Ove vai?

L’Ernelinda, Act II, Scene 7

4 Sorge talora fosca l’aurora

L’Ernelinda, Act II, Scene 7

5 Gelido in ogni vena

Siroe re di Persia, Act III, Scene 5

6 Quell’usignolo ch’è innamorato*

Gismondo re di Polonia, Act I, Scene 15

7 Barbara mi schernisci

La Rosmira fedele (Partenope), Act III, Scene 3

8 Nave altera, che in mezzo all’onde

Gismondo re di Polonia, Act I, Scene 8

9 Nube di denso orrore*

L’Ernelinda, Act I, Scene 5

10 Sull’ali del suo amor*

L’Ernelinda, Act III, Scene 10

11 Vil trofeo d’un’alma imbelle*

Alessandro nell’Indie, Act I, Scene 3

12 Scherzo dell’onda instabile*

Medo, Act I, Scene 11

13 O da me troppo offesa

Medo, Act II, Scene 4

14 Sento due fiamme in petto

Medo, Act II, Scene 4

*Premiery fonograficzne

SEONG-JIN CHO - THE WANDERER

„...nic tutaj nie jest na pokaz; liczy się tylko muzyka” (The Guardian)

· najnowszy solowy album Seong-Jin Cho “The Wanderer” ukazuje się 8 maja 2020 roku nakładem Deutsche Grammophon

· 25-letni pianista eksploruje trzy arcydzieła repertuaru pianistycznego – Fantazję „Wanderer” Schuberta, Sonatę h-moll Liszta oraz Sonatę Op. 1 Berga

· po docenionych przez krytyków nagraniach dzieł Debussy’ego (2017) i Mozarta (2018), Cho umieszcza muzykę Schuberta, swojego ulubionego kompozytora, w sercu nowego wydawnictwa

Romantyczny motyw wędrowca, wolnego ducha, podejmującego podróż w głąb siebie, przewija się przez najnowszy solowy album Seong-Jin Cho. Program albumu koreańskiego pianisty - muzycznego globtrotera - zawiera dwa arcydzieła XIX-wiecznego repertuaru – Fantazję „Wanderer” Schuberta i Sonatę fortepianową h-moll Liszta. Artysta prezentuje również Sonatę fortepianową Op. 1 Albana Berga, jednoczęściowe dzieło o niezwykłej intensywności.

Wszystkie trzy kompozycje wyłaniają się z prostego tematu lub melodycznego konturu, przekształcanego następnie w trakcie wędrówki poprzez wariacje, rozwinięcia i rozwiązania. „Ta muzyka spogląda w przyszłość i czerpie z przeszłości” - zauważa Seong-Jin Cho. „Fascynuje mnie zdolność tych kompozytorów do tworzenia wielkich dzieł z zaledwie kilku elementów. Sposób, w jaki rozwijają kompozycję z pojedynczego motywu, jest fascynujący. Co za kreatywność! Co za wyobraźnia!”

Fantazja C-dur D760, znana jest jako Fantazja „Wanderer” (Fantazja „Wędrowiec”), ponieważ cytuje z utworu kompozytora o tym tytule, Der Wanderer, pochodzącym z 1822 roku. Inwencja, zakres emocjonalny i wyzwania techniczne tego czteroczęściowego dzieła stawiają przed wykonawcami ogromne wymagania. „Należy szczególnie podkreślić znaczenie pierwszego słowa tytułu” - mówi Cho. „To dzieło czerpie przede wszystkim z fantazji, z wyobraźni, a więc z wolności twórczej.”

Sonata h-moll Liszta, ukończona w 1853 roku i poświęcona Robertowi Schumannowi, wstrząsnęła ówczesną publicznością swoją skalą symfoniczną i rewolucyjną, jednoczęściową formą. „Traktuje ona o życiu, miłości i śmierci, o Mefistofelesie i Fauście” - komentuje Seong-Jin Cho. „Widzę te trzydzieści minut muzyki jako cykl życia, z kulminacją w punkcie centralnym kompozycji. Granie Liszta jest jak wejście w stan ekstazy.”

Sonata fortepianowa Berga, również h-moll, powstała ze szkiców wykonanych podczas jego studiów nad kompozycją u Arnolda Schoenberga, i została ukończona w 1909 roku. Cho po raz pierwszy odkrył ten utwór jako nastolatek dzięki nagraniu Glenna Goulda, po czym przestudiował dogłębnie jego formę i treść. „Każdy szczegół jest tu doskonale dopracowany”- zauważa pianista - „znajdujemy tu echa Wagnera, odniesienia do stylu Beethovena, a nawet do francuskiego impresjonizmu.”

Od czasu wygrania Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 2015 roku, jednego z najbardziej prestiżowych wyróżnień dla młodych artystów, Seong-Jin Cho koncertuje na największych światowych scenach. Jego debiutancki album wydany nakładem Deutsche Grammophon, który ukazał się w ciągu kilku dni po zwycięstwie w Konkursie Chopinowskim, znalazł się na 1. miejscu najlepszych albumów pop w Korei Południowej, i stworzył podwaliny pod jego obecny status supergwiazdy w Azji. The Wanderer ukazuje się po docenionych przez krytykę nagraniach dzieł Mozarta i Debussy’ego, zachwalanych przez dziennik Daily Telegraph za uchwycenie „tej wyjątkowej kombinacji wzniosłości, lśnienia geniuszu i gwałtownej pasji Debussy’ego”.

Cho przeniósł się do Europy osiem lat temu, by kształcić się pod okiem Michela Béroffa w Konserwatorium Paryskim, i mieszka w Berlinie od 2017 roku. Jednak jako artysta cieszący się dużym zainteresowaniem na całym świecie, czuje się komfortowo z wędrownym życiem koncertującego pianisty.

„Mój dom jest gdziekolwiek się znajduję”- mówi artysta. „Czasem po koncertach, jeśli mam czas, wybieram się do muzeum. Uwielbiam również korzystać z transportu publicznego, autobusu czy tramwaju, albo spacerować, odkrywając lokalną architekturę i chodzić do miejsc, takich jak kawiarnie i bary, by napić się kawy czy piwa, obserwować ludzi i poczuć atmosferę miejsca. Ale potrzebuję też ciszy i, podobnie jak Schubert, muszę odbywać krótkie odosobnienia w świecie przyrody, by zregenerować siły i odzyskać równowagę duchową.”

GRIGORY SOKOLOV - BEETHOVEN, BRAHMS, MOZART

Premiera 8 maja

„Dech zapierająca przejrzystość, artykulacja i kolor dźwięku...” (The Guardian)

“Jeden z najwybitniejszych żyjących pianistów” (The Guardian)

Grigory Sokolov powraca, po 3 latach od ostatniego nagrania, z podwójnym albumem z muzyką Beethovena i Brahmsa:

Spis utworów:

CD 1

LUDWIG VAN BEETHOVEN (1770–1827)

Piano Sonata No. 3 op. 2/3 in C major | C-Dur

A 1. Allegro con brio

B 2. Adagio

C 3. Scherzo. Allegro – Trio

D 4. Allegro assai

11 Bagatelles op. 119

E No. 1: Allegretto (in B flat major | B-Dur)

F No. 2: Andante con moto (in C major | C-Dur)

G No. 3: À l’Allemande (in D major | D-Dur)

H No. 4: Andante cantabile (in A major | A-Dur)

I No. 5: Risoluto (in C minor | c-Moll)

J No. 6: Andante – Allegretto (in G major | G-Dur)

K No. 7: Allegro, ma non troppo (in C major | C-Dur)

L No. 8: Moderato cantabile (in C major | C-Dur)

M No. 9: Vivace moderato (in A minor | a-Moll)

N No. 10: Allegramente (in A major | A-Dur)

O No. 11: Andante, ma non troppo (in B flat major | B-Dur)

CD 2

JOHANNES BRAHMS (1833–1897

6 Piano Pieces op. 118

A No. 1: Intermezzo. Allegro non assai, ma molto appassionato (in A minor | a-Moll)

B No. 2: Intermezzo. Andante teneramente (in A major | A-Dur)

C No. 3: Ballade. Allegro energico (in G minor | g-Moll)

D No. 4: Intermezzo. Allegretto un poco agitato (in F minor | f-Moll)

E No. 5: Romanze. Andante – Allegretto grazioso (in F major | F-Dur)

F No. 6: Intermezzo. Andante, largo e mesto (in E flat minor | es-Moll)

4 Piano Pieces op. 119

G No. 1: Intermezzo. Adagio (in B minor | h-Moll)

H No. 2: Intermezzo. Andantino un poco agitato (in E minor | e-Moll)

I No. 3: Intermezzo. Grazioso e giocoso (in C major | C-Dur)

J No. 4: Rhapsodie. Allegro risoluto (in E flat major | Es-Dur)

ENCORES

FRANZ SCHUBERT (1797–1828)

K Impromptu D 935/2 in A flat major | As-Dur

JEAN-PHILIPPE RAMEAU (1683–1764)

L Les Sauvages

JOHANNES BRAHMS

M Intermezzo op. 117/2 in B flat minor | b-Moll

JEAN-PHILIPPE RAMEAU

N Le Rappel des oiseaux

SERGEI RACHMANINOV (1873–1943)

O Prelude op. 32/12 in G sharp minor | gis-Moll

FRANZ SCHUBERT

P Allegretto D 915 in C minor | c-Moll

CLAUDE DEBUSSY (1862–1918)

Q Des pas sur la neige L 117/6

No. 6 from Préludes, Book 1

Wydawnictwo ukazuje się w wersji fizycznej w formacie CD + DVD. Na DVD znalazł się recital artysty z Turynu z dziełami m.in. Mozarta i Beethovena:

DVD:

WOLFGANG AMADEUS MOZART (1756–1791)

Piano Sonata “Sonata facile” K 545 in C major | C-Dur

B 1. Allegro

C 2. Andante

D 3. Rondo. Allegretto

E Fantasia K 475 in C minor | c-Moll

Piano Sonata K 457 in C minor | c-Moll

F 1. Molto allegro

G 2. Adagio

H 3. Allegro assai

LUDWIG VAN BEETHOVEN

Piano Sonata No. 27 op. 90 in E minor | e-Moll

I 1. Mit Lebhaftigkeit und durchaus mit Empfindung und Ausdruck

J 2. Nicht zu geschwind und sehr singbar vorgetragen

Piano Sonata No. 32 op. 111 in C minor | c-Moll

K 1. Maestoso – Allegro con brio ed appassionato

L 2. Arietta. Adagio molto semplice e cantabile

ENCORES

FRANZ SCHUBERT

M Moment musical D 780/1 in C major | C-Dur

FRÉDÉRIC CHOPIN (1810–1849)

2 Nocturnes op. 32

N No. 1: Andante sostenuto (in B major | H-Dur)

O No. 2: Lento (in A flat major | As-Dur)

JEAN-PHILIPPE RAMEAU

P L’Indiscrète

ROBERT SCHUMANN (1810–1856)

Q Arabeske op. 18 in C major | C-Dur

CLAUDE DEBUSSY

R Canope L 123/10

No. 10 from Préludes, Book 2

JOHN WILLIAMS I FILHARMONICY WIEDEŃSCY TWORZĄ FILMOWĄ MAGIĘ

             Premiera albumu „John Williams in Vienna” 14 sierpnia 2020!

           John Williams dodał właśnie debiut w charakterze dyrygenta Filharmoników Wiedeńskich do swojej i tak już nieprawdopodobnie długiej listy osiągnięć. Dwa koncerty w sali koncertowej Musikverein w Wiedniu, mające miejsce 18 i 19 stycznia 2020 roku – które były zarazem pierwszymi występami tego twórcy w Europie kontynentalnej – zostały wyprodukowane przez Deutsche Grammophon we współpracy z Wiener Philharmoniker oraz ServusTV i sfilmowane przez firmę Bernhard Fleischer Moving Images (BFMI). Album John Williams in Vienna firmowany legendarnym żółtym logiem, ukaże się 14 sierpnia 2020 roku i będzie dostępny na nośnikach fizycznych i w formacie cyfrowym, w tym na Bluray, CD, LP i eVideo, zarówno w zapisie stereo, jak i Dolby Atmos.

            Zanim w sali Musikverein wybrzmiał pierwszy dźwięk, Maestro Williams otrzymał owacje na stojąco. Ścieżki dźwiękowe tego legendarnego amerykańskiego kompozytora należą do jednych z najbardziej lubianych produkcji muzyki filmowej wszech czasów i zdobyły niezliczone prestiżowe nagrody, w tym pięć Oscarów, pięć nagród Emmy, cztery Złote Globy i dwadzieścia pięć nagród Grammy. Jednak, jak powiedział artysta dziękując publiczności za to powitanie, zaproszenie do współpracy z orkiestrą Wiener Philharmoniker było dal niego „jednym z największych zaszczytów w życiu”.

            Przez większą część pierwszej połowy koncertu, Williamsowi i orkiestrze towarzyszyła na scenie Anne-Sophie Mutter. Była to wspaniała okazja dla dyrygenta i skrzypaczki do kontynuowania współpracy artystycznej nawiązanej w ubiegłym roku w związku z wydaniem przez Deutsche Grammophon albumu Across the Stars, zawierającego wiele nowych adaptacji muzyki kompozytora na skrzypce i orkiestrę.

            „Anne-Sophie Mutter ma niezwykły wachlarz osiągnięć,” powiedział Williams, przedstawiając artystkę. „Jest jedną z najwybitniejszych skrzypaczek na świecie; jest wspaniałą matką; przynosi honor swojemu krajowi. Udając się do Australii, Azji, Ameryki Południowej, Ameryki Północnej czy Europy, jest prawdziwą obywatelką świata.”

            Mutter zauroczyła publiczność Musikverein serią wirtuozerskich adaptacji napisanych specjalnie dla niej przez Williamsa, w tym „Hedwig’s Theme” (Motyw Jadwigi) z serii filmów o Harrym Potterze, „Devil’s Dance” (Taniec diabła) z filmu Czarownice z Eastwick oraz temat z Sabriny.

            Jak Anne-Sophie Mutter powiedziała po pierwszym koncercie, również dla niej obserwowanie Filharmoników Wiedeńskich, wnoszących swoje niepowtarzalne, bogate brzmienie do niektórych z najbardziej kultowych tematów filmowych Williamsa, było niezwykłą przyjemnością. „To po prostu wspaniałe, jak wytrawni profesjonaliści oraz młodzi członkowie orkiestry łączą się z taką radością w muzyce, której nie grają często”. Daniel Froschauer, dyrektor Wiener Philharmoniker, chciał wyrazić wielki entuzjazm orkiestry w związku z wyjątkową możliwością wykonania tych wspaniałych kompozycji pod batutą ich twórcy: „To była głęboko satysfakcjonująca wymiana artystyczna”.

            John Williams, który obchodził swoje 88. urodziny zaledwie kilka tygodni po koncertach w Musikverein, przyznał, że nie był pewien, jak Filharmonicy Wiedeńscy zaadaptują się do grania jego muzyki. „Nie mógłbym być bardziej pozytywnie zaskoczony,” powiedział po ich wspólnych koncertach. „Muszę pochwalić orkiestrę za wspaniałą wirtuozerię i fantastyczną umiejętność wykonywania wszystkich stylów muzycznych.”

            Inna miła niespodzianka spotkała artystę podczas jednej z prób, kiedy muzycy sekcji dętej zapytali, czy mógłby on włączyć do programu „Marsz Imperialny” z Gwiezdnych wojen. Ich zjawiskowe wykonanie tego utworu uwydatniło wzajemne zrozumienie i sympatię między orkiestrą a kompozytorem. „To było jedno z najlepszych wykonań tego marszu, jakie kiedykolwiek słyszałem”, stwierdził Williams po koncercie. „Zagrali ten utwór tak, jakby go znali od zawsze, i byłem im bardzo wdzięczny, że mogłem go usłyszeć na zakończenie naszego programu.”

„Francuska muzyka organowa”

           Niedawno stałam się szczęśliwą posiadaczką płyty CD zatytułowanej „Francuska muzyka organowa” , zawierająca siedem dzieł dwudziestowiecznej symfoniki francuskiej. Wszyscy twórcy utworów znali dobrze największe organy symfoniczne zbudowane przez Aristide Cavaillé-Colla w kościele Saint-Sulpice w Paryżu. Dzięki temu instrumentowi Paryż stał się centrum symfoniki organowej, a paryscy organiści zyskali światową sławę.

          Wszystkie utwory zostały nagrane przez Jana Mroczka, polskiego organistę młodego pokolenia na organach Bazyliki Jasnogórskiej. Instrument po gruntownej przebudowie w latach 2010-2012 przez firmę Zdzisława Mollina, posiada bogatą paletę głosów, pozwalającą na prezentację nawet bardzo wymagających utworów.
           Trzeba także podkreślić, że znakomicie wykorzystał walory instrumentu Jan Mroczek, absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie organów prof. Józefa Serafina. W czasie krakowskich studiów Artysta odniósł pierwsze znaczące sukcesy zdobywając nagrody w konkursach organowych w Rumii w 2003 roku (I nagroda – 2003 rok) i w Castellana Grotte (II nagroda – 2004 rok). Kolejnym mistrzem, który wywarł ogromny wpływ na artystyczną drogę Jana Mroczka był Daniel Roth – organista tytularny kościoła St. Sulpice w Paryżu, pod którego kierunkiem pracował najpierw jako stypendysta, a później student Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem.
Jan Mroczek z powodzeniem koncertuje jako solista i kameralista w Polsce oraz w wielu krajach Europy, jak: Luksemburg, Niemcy, Rosja, Litwa, Węgry.
Jest organistą Kościoła Rektorackiego pw. Najświętszego Imienia Maryi w Częstochowie.
W tym mieście prowadzi także działalność pedagogiczną w Zespole Szkół Muzycznych im. Marcina Józefa Żebrowskiego oraz na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Długosza.
W styczniu 2017 roku uzyskał tytuł doktora sztuki w Akademii Muzycznej w Krakowie.

           Podążając za szczegółowym opisem utworów autorstwa wykonawcy, postaram się przybliżyć Państwu zawartość płyty „Francuska muzyka organowa”.
           Album rozpoczyna I część Allegro maestoso z III Symfonii fis-moll Louisa Vierne’a. Ten fragment oparty jest na dwóch tematach. Pierwszy cechuje duży dramatyzm, zaś drugi, dla kontrastu jest liryczny, nawiązujący do stylu Césara Francka. Narastające crescendo buduje napięcie i osiąga kulminację w repryzie. W dramatyzmie III Symfonii Louisa Vierne’a znawcy dopatrują się odbicia osobistych przeżyć kompozytora – rozstanie z żoną po dziesięciu latach małżeństwa, śmierci matki oraz mistrza Alexandre’a Guilmanta.
           Pod drugim indeksem mamy Chorał z Symfonii Romańskiej op. 73 Charlesa-Marie Widora oparty na melodii wielkanocnej pieśni "Haec dies quam fecit Dominus" („Oto dzień, który dał nam Pan”). W pierwszych taktach słyszymy wyraźnie nawiązanie do bachowskiej tradycji preludiów chorałowych.
           Sinfonietta Jeana Guillou, z której Allegretto zamieszczone jest na płycie, pochodzi z wczesnego okresu twórczości kompozytora. Utwór napisany jest nowoczesnym językiem dźwiękowym, ale rozwiązania formalne kojarzą się z III Symfonią Vierne’a.
           Pod czwartym indeksem wykonawca zamieścił fragment dzieła Marcela Dupré, a jest to "Le Monde dans I’attente du Sauveur" („Świat oczekuje na Zbawiciela”) z Symphonie-Passion – pierwszej wieloczęściowej kompozycji, która została przez twórcę w całości improwizowana podczas koncertu. Inspiracją były możliwości instrumentu na których to wykonanie się odbyło, a były to sławne Wanamaker Organ w Filadelfii, ponieważ Dupré przebywał wówczas na tournée w Stanach Zjednoczonych.
Marcel Dupré był sławnym pedagogiem, a wśród jego wychowanków znaleźli się znani organiści i kompozytorzy, między innymi Jean Guillou i Pierre Cochereau. Drugi z wymienionych zasłynął jako jeden z najwybitniejszych improwizatorów.
          Na podstawie nagrania z 1976 roku David Briggs zrekonstruował Tryptyk symfoniczny na dwa tematy Pierre’a Cochereau, z którego pochodzą zamieszczone na płycie Introdukcja i Scherzo.
          Jan Mroczek sięgnął także po fragment dzieła swego mistrza Daniela Rotha i stąd mamy Andante z Tryptyku Hommage á Pierre Cochereau.
          Płytę zamyka Evocation II Thierry’ego Escaicha. Jest to niewielkich rozmiarów utwór w którym kompozytor wykorzystuje różne brzmienia orkiestry symfonicznej, naśladuje efekty smyczkowego tremolo i spiccato, a nawet brzmienie chóru gregoriańskiego.

           Polecam Państwa uwadze mieniącą się różnymi barwami płytę „Francuska Symfonika Organowa”. Wybrane utwory dają wykonawcy możliwość wirtuozowskiego popisu oraz wykazania się wrażliwością na symfoniczne brzmienia instrumentu. Podobnie jak ja będą Państwo podziwiać nie tylko wspaniałą grę Jana Mroczka, ale także bardzo ciekawy dobór rejestrów podkreślający wszelkie niuanse każdego z prezentowanych dzieł.
           Dla szerokiego grona miłośników muzyki organowej, płyta jest niezwykle cenna, gdyż daje możliwość obserwacji ewolucji dwudziestowiecznej francuskiej symfoniki organowej oraz pokazuje możliwości instrumentu znajdującego się w Bazylice Jasnogórskiej w Częstochowie.

Zofia Stopińska

JAN MROCZEK
organy Bazyliki Jasnogórskiej

1. Louis Vierne [1870-1937]
Allegro maestoso from Symphony No. 3, Op. 28

2. Charles-Marie Widor [1844-1937]
Choral from Symphonie Romane, Op. 73

3. Jean Guillou [1930]
Allegretto from Sinfonietta, Op. 4

4. Marcel Dupré [1886-1971]
‚Le monde dans l’attente du Sauveur’ from Symphonie-Passion, Op. 23

5. Pierre Cochereau [1924-1984]
Introduction & Scherzo from Triptyque Symphonique Sur Deux Thèmes

6. Daniel Roth [1942]
– Andante from Triptyque Hommage à Pierre Cochereau

7. Thierry Escaich [1965]
Evocation II

TT: 52:15

Reminiscencje – 30 lat Centrum Paderewskiego

          Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej świętuje w tym roku 30 lecie działalności. Ten jubileuszu był dla pana Łukasza Gaja i jego pracowników pretekstem do przygotowania m. in. wspaniałej płyty CD zatytułowanej „Reminiscencje. 30 lat Centrum Paderewskiego”.
           Pozwolę sobie zacytować słowa napisane przez dyrektora Łukasza Gaja, zamieszczone we wstępie do książeczki dołączonej do płyty: „Reminiscencje to historia trzech dekad działalności instytucji, opowiedziana przez związanych z nią znakomitych polskich artystów. Niemal wszyscy występujący na płycie muzycy koncertowali w Kąśnej wielokrotnie, stając się integralną częścią sztandarowych festiwali. Piotr Pławner, Mariusz Patyra, Tomasz Strahl, Robert Morawski i Klaudiusz Baran to nie tylko doskonali instrumentaliści, ale także przyjaciele Centrum Paderewskiego, którzy zawsze z życzliwością i aprobatą reagowali na nasze artystyczne pomysły – nawet te karkołomne”.
Płytę nagraną w polskim domu Ignacego Jana Paderewskiego i zarazem jedynej jego na świecie posiadłości, która się zachowała, rozpoczyna przepiękna Melodia op. 8 nr 3 w wykonaniu Tomasza Strahla, jednego z najwybitniejszych polskich wiolonczelistów, i wyśmienitego pianisty Roberta Morawskiego.
Melodia to jeden z pięciu utworów ze zbioru „Chants du voyageur” op. 8 skomponowanych przez Paderewskiego na fortepian. Tomasz Strahl wyjaśnia, skąd pochodzi opracowanie:
„Kiedy miałem dziesięć lat Melodię Ignacego Jana Paderewskiego wybrał dla mnie mój tata i opracował na wiolonczelę. Dopiero po jego śmierci, robiąc porządki w papierach, odnalazłem ten utwór, i teraz często go grywam... Jest piękny, arcypolski i świetnie brzmi na „cello”!”.
Ci sami artyści grają rewelacyjnie również drugi utwór, a Tomasz Strahl napisał o nim tak: „Bardzo lubię wykonywać Pezzo Capriccioso Piotra Czajkowskiego – to hit wirtuozerii – obowiązkowy na konkursie imienia Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Łączy patos, głębię i wirtuozerię. Zawiera głębokie treści niezapisane w nutach...”.
Warto nadmienić, że występy Tomasza Strahla w Kąśnej Dolnej są gorąco oklaskiwane od 1996 roku, bowiem wtedy odbył się pierwszy festiwal Bravo Maestro.
W trzecim utworze zachwyci nas swoją maestrią, wykonując Taniec orientalny nr 2 Enrique Granadosa, wspaniały, niezwykle wszechstronny akordeonista Klaudiusz Baran, który tak uzasadnia wybór tego utworu:
„Muzyka jest dla mnie przekazywaniem emocji, nastrojów, komunikacją uczuć, a niekiedy odzwierciedleniem ludzkiej duszy. Te najczystsze emocje, wyraziste i nieskażone zawarte są w muzyce, która czerpie z życia, tradycji, natury. Pełno ich w twórczości kompozytorów hiszpańskich, gdzie południowy temperament przyprawiony był kombinacją wielu iberyjskich kultur. Być może w mojej krwi płynie jakaś ich cząstka, bowiem czuję, że jest mi szczególnie bliska. Chcąc podzielić się tym niezwykłym sentymentem, wybrałem Taniec orientalny nr 2 Enrique Granadosa, oryginalnie przeznaczony na fortepian, który w wersji na akordeon lśni całkiem nowym blaskiem”.
Klaudiusz Baran wystąpił po raz pierwszy w Kąśnej Dolnej w 2002 roku i od razu Centrum Paderewskiego stało się dla Artysty miejscem szczególnym, ale wkrótce przestał się tutaj czuć jak gość i uważa, że to stolica polskiej kameralistyki.
W kolejnym (czwartym) utworze albumu podziwiamy wspaniałą grę Piotra Pławnera, należącego do najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojej generacji, który tak pisze o zamieszczonym w jego wykonaniu, z towarzyszeniem Roberta Morawskiego, utworze:
„Wybór Scherza Johannesa Brahmsa nie jest dla mnie przypadkowy. Utwór został napisany przez młodego kompozytora, a ja wprowadziłem go do mojego repertuaru w wieku siedemnastu lat. Scherzo jest źródłem niesamowitej energii towarzyszącej mi w trakcie publicznego wykonywania tego utworu.
W nawiązaniu do tego, że Bravo Maestro w Kąśnej Dolnej, w którym miałem przyjemność uczestniczyć, jest festiwalem muzyki kameralnej, wybór Scherza był dla mnie jak najbardziej logiczny i oczywisty”.
Warto dodać, że Piotr Pławner po raz pierwszy wystąpił w tym magicznym miejscu w 2005 roku.
Na płycie nagranej w jedynym na świecie zachowanym domu Ignacego Jana Paderewskiego, nie mogło zabraknąć utworu Fryderyka Chopina, bowiem utwory Chopina często zamieszczał w programach swoich koncertów. Zachowały się także nagrania, a o tym, jak Paderewski interpretował Chopina w ostatnich latach życia, możemy się przekonać choćby oglądając nakręcony w 1937 roku film zatytułowany „Sonata księżycowa”, w którym znajdziemy fragment recitalu artysty.
Na płycie Reminiscencje zamieszczony został Polonez A-dur op. 40 nr 1 Fryderyka Chopina w kreacji znakomitego pianisty Roberta Morawskiego, który swój wybór uzasadnia krótko:
„Chyba nie ma drugiego takiego utworu w polskiej muzyce, który tak jednoznacznie mógłby stanąć obok Mazurka Dąbrowskiego, jak Polonez A-dur Fryderyka Chopina. Na dźwięk którego publiczność wstaje. Który słysząc – mówię: Polska. Który od dziecka marzyłem, by zagrać, a wreszcie teraz w Kąśnej Dolnej mogę nagrać”.
Robert Morawski jest często oklaskiwany jako kameralista i solista przez publiczność festiwali organizowanych w Kąśnej Dolnej od 2007 roku. Za każdym razem zachwyca się magią tego miejsca, patronem Janem Ignacym, jego muzyką, oraz gościnnością gospodarzy.
Z pewnością zachwycą się Państwo dwoma cudownymi utworami dobrze znanymi nie tylko melomanom, a są to: Kaprys nr 24 Niccolo Paganiniego i Czardasz Vittorio Montiego w wykonaniu rewelacyjnego skrzypka Mariusza Patyry, pierwszego Polaka, który wygrał Premio Niccolo Paganini w Genui w 2001 roku i zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie kaprysów wielkiego wirtuoza.
Mariusz Patyra pojawił się po raz pierwszy w Kąśnej Dolnej w ubiegłym roku na festiwalu Bravo Maestro i możne powiedzieć, że „pierwszym pociągnięciem smyczka” zdobył serca publiczności. Wiele osób bezpośrednio po koncercie pytało, kiedy wystąpi po raz kolejny. Oto jak Mariusz Patyra uzasadnił wybór utworów na płytę:
„Kaprys nr 24 Niccolo Paganiniego to jedno z najwspanialszych dzieł, jakie zostały napisane. Marzenie wielu muzyków-wykonawców. To również obiekt fascynacji kompozytorów, a dla mnie nieśmiertelny i towarzyszący mi przez całe życie „przyjaciel”. To kamień milowy na mojej drodze artystycznej.
„Czardasz” Vittorio Montiego to efektowny i bardzo wdzięczny utwór, zawsze entuzjastycznie przyjmowany przez publiczność. Dla mnie piękne wspomnienie mojej przyjaźni ze Zbigniewem Wodeckim. To właśnie z Nim wykonałem ten utwór po raz pierwszy w Operze Leśnej w Sopocie”. W drugim utworze Mariuszowi Patyrze towarzyszy jego Kwintet Smyczkowy w składzie: Paulina Burczyńska – skrzypce, Kinga Politowska – skrzypce, Anastazja Ziemkowska – altówka, Klaudia Marzec – wiolonczela, Piotr Mocarski – kontrabas.
Album zamykają Bagatele op. 47 Antonína Dvořaka. Jest ich w sumie pięć w kolejności: Allegretto scherzando, Tempo di minuetto. Grazioso, Allegretto scherzando, Canon. Andante con moto, Poco allegro.
Wykonawcami są: Piotr Pławner – skrzypce, Mariusz Patyra – skrzypce, Tomasz Strahl – wiolonczela i Klaudiusz Baran – akordeon, który uzasadnia wybór tego utworu tak:
„Wybór Bagatel, kompozycji Antonina Dvořaka, jest ściśle związany z festiwalem Bravo Maestro, w trakcie którego miałem okazję wykonać je wielokrotnie, a za każdym razem na wyraźne życzenie melomanów!
Osobiście podzielam ich zachwyt tą barwną kompozycją, która mieni się feerią barw i nastrojów. Choć jej generalny przekaz jest pełen optymizmu, to nie jest pozbawiona charakterystycznego dla naszych południowych sąsiadów dystansu do otaczającej nas rzeczywistości – nuty zadumy i melancholii. W całości formy dominuje jednak nastrój żartu, wdzięk, gracja i poczucie humoru.
Co ciekawe kompozycja ta, pomimo że chętnie sięgają po nią pianiści, oryginalnie przeznaczona jest na dwoje skrzypiec, wiolonczelę i... harmonium – instrument będący w pewnym sensie protoplastą dzisiejszego akordeonu, a to z racji zastosowania tego samego źródła dźwięku, czyli stroika przelotowego. Współczesny akordeon koncertowy dysponuje bogatymi możliwościami kształtowania dźwięku, co najmniej jak instrumenty smyczkowe. Czy wyobraźnia muzyczna Dvořaka wyprzedzała swoje czasy? Kto wie? Przekonają się Państwo sami”.
Album Reminiscencje. 30 lat Centrum Paderewskiego mieni się różnymi barwami klasycznej muzyki kameralnej, przeznaczonej dla szerokiego grona publiczności. Każdy, kto słucha tej przepięknej muzyki, nie ma wątpliwości, że są to mistrzowskie kreacje na najwyższym poziomie.
Zachęcam do odwiedzenia strony internetowej Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. Mogą Państwo wysłuchać całego krążka online, znaleźć informacje o historii i działalności tej instytucji, ale ogromną przyjemność sprawi każdemu sięgnięcie po album, wysłuchanie nagrań na dobrym sprzęcie w domu oraz zapoznanie się z informacjami o wykonawcach, którzy uczestniczyli w tym nagraniu, i o historii Centrum Paderewskiego. Jest to przepiękne, bardzo starannie opracowane wydawnictwo. To doskonała wizytówka dla wszystkich twórców tego albumu.

Zofia Stopińska

"Reminiscencie. 30 lat Centrum Paderewskiego"

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941)
1. Melodia op. 8 nr 3 | 5:17

Piotr Czajkowski (1840-1893)
2. Pezzo capriccioso op. 62 | 6:41

Enrique Granados (1867-1916)
3. Taniec orientalny nr 2 | 4:30

Johannes Brahms (1833-1897)
4. Scherzo z Sonaty FAE | 5:52

Fryderyk Chopin (1810-1849)
5. Polonez A-dur op. 40 nr 1

Niccolò Paganini (1782-1840)
6. Kaprys nr 24 | 4:26

Vittorio Monti (1868-1922)
7. Czardasz | 4:54

Antonín Dvořák (1841-1904)
Bagatele op. 47
8. Allegretto scherzando | 2:46
9. Tempo di minuetto. Grazioso | 2:36
10. Allegretto scherzando | 2:48
11. Canon. Andante con moto | 3:10
12. Poco allegro | 4:21

Total time | 52:53

Piotr Pławner – skrzypce | 4, 8-12
Mariusz Patyra – skrzypce | 6-12
Tomasz Strahl – wiolonczela | 1-2, 8-12
Klaudiusz Baran – akordeon | 3, 8-12
Robert Morawski – fortepian | 1-2, 4-5

Mariusz Patyra Quintet | 7
Paulina Burczyńska – skrzypce
Kinga Politowska – skrzypce
Anastazja Ziemkowska – altówka
Klaudia Marzec – wiolonczela
Piotr Mocarski – kontrabas

Nagranie zrealizowano w Sali Koncertowej Stodole w Kąśnej Dolnej

Reżyseria nagrania | Małgorzata Polańska, Marcin Domżał, Michał Szostakowski
Montaż | Marcin Domżał, Michał Szostakowski
Mastering | Marcin Domżał
Strojenie fortepianu | Michał Twardy
Projekt graficzny | Piotr Barszczowski
Fotografie | Stanisław Janik, Łukasz Olszewski, Kornelia Cygan
Skład tekstu | Rafał Dymerski, Łukasz Olszewski
Redakcja | Marcin Targoński

2019 DUX Recording Producers, Morskie Oko 2, 02-511 Warszawa | DUX 1649

Subskrybuj to źródło RSS