nowe płyty

Michał Buczkowski & Aleksander Wilgos Opus 1

Płyta ta jest owocem wspólnych zainteresowań muzycznych skrzypka Michała Buczkowskiego oraz gitarzysty Aleksandra Wilgosa. Nagranie jest konsekwencją ich poszukiwań i pasji, radości odkrywania nowych brzmień i kolorów, tak niezwykłych we współgraniu skrzypiec i gitary.

Andaluza i Oriental pochodzą z cyklu 12 Tańców hiszpańskich Enerique Granadosa na fortepian z 1890 roku. Utwory te są stylizacją tańców hiszpańskich. Elementy folkloru są kanwą na której powstały charakterystyczne, ale i samodzielne stylistycznie utwory.
Większość kompozycji na płycie w podobny sposób czerpie z muzyki ludowej pochodzącej z kraju kompozytora: "Pieśń kurpiowska" Karola Szymanowskiego - z muzyki polskiej, "Duety" Beli Bartoka - z węgierskiej, a "Suite Maximo" Diego Pujola - z argentyńskiej. "Spiegel im Spiegel" Arvo Pärta wyróżnia się stylistycznie, należy do nurtu minimal music, utwór skomponowany jest przy użyciu bardzo ograniczonego materiału muzycznego i minimalnych środków kompozytorskich.
Znaczną część płyty stanowią utwory, które nie były w oryginale napisane na skrzypce i gitarę. Niektóre z nich, w tym "Pieśń kurpiowska" Szymanowskiego i "Duety" Bartoka, po raz pierwszy zostały nagrane w takim składzie.

Michał Buczkowski - laureat prestiżowego stypendium Rządu belgijskiego oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Studiował w Akademii Muzycznej im. St. Moniuszki w Gdańsku w klasie skrzypiec prof. Mirosławy Pawlak. Studia te ukończył w 2005 roku. Następnie kontynuował edukację w klasie prof. Roberta Szredera w Konserwatorium Muzycznym w Maastricht w Holandii. W roku 2007 jako stypendysta odbył studia w klasie skrzypiec prof. Kati Sebestyen w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Brukseli.
W czerwcu 2011 roku Michał Buczkowski ukończył z wyróżnieniem studia w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Brukseli w klasie prof. Zygmunta Marka Kowalskiego.

Aleksander Wilgos - koncertuje jako solista oraz kameralista.
Ważnym momentem w jego edukacji były studia w Konserwatorium Muzycznym w Maastricht (2008 - 2010) u prof. Carlo Marchione, który zaraził go pasją do tworzenia transkrypcji. Podstawą jego pracy doktorskiej było kilkanaście transkrypcji. Jest laureatem wielu nagród na konkursach gitarowych. Otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP oraz stypendium "Młoda Polska"
Aleksander Wilgos jest nauczycielem gry na gitarze. Od kilku lat pracuje jako asystent prof. Marcina Zalewskiego w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
Spis utworów:
Enrique Granados - "Andaluza", Taniec hiszpański nr 5 na fortepian, transkrypcja na flet i gitarę; Y Rivoal, G. Lambert
Enrique Granados - "Oriental", Taniec hiszpański nr. 3 na fortepian, transkrypcja A. Wilgos

Karol Szymanowski - "Pieśń kurpiowska "Zarzyjze, kuniu" na głos i fortepian, transkrypcja na skrzypce i fortepian P. Kochański, transkrypcja na skrzypce i gitarę A. Wilgus

Arvo Pärt - "Spiegel im Spiegel " na skrzypce i fortepian transkrypcja A. Wilgos

Bela Bartok - 44 Duety na dwoje skrzypiec, wybór, transkrypcja A. Wilgos:
Ruska pieśń
Bajka
Smutek
Piosenka do tańca
Pieśń żniwna
Pizzicato
Taniec transylwański

Maximo Diego Pujol - "Suite Buenos Aires" na flet (skrzypce) i gitarę
I Pompeya
II Palermo
III San Telmo
IV Microcentro

Wykonawcy: Aleksander Wilgos - gitara, Michał Buczkowski - skrzypce

DUX 1421

Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Songs & Fantasmagories - Izabela Kopeć

Mezzosopranistka Izabela Kopeć przywraca pamięć o polskim kompozytorze Ludomirze Michale Rogowskim.

Songs & Fantasmagories

15 września ukaże się najnowsza płyta „Songs & Fantasmagories” mezzosopranistki Izabeli Kopeć, nagrana z towarzyszeniem Orkiestry Teatru Wielkiego Opery Narodowej pod batutą Łukasza Borowicza i Ewy Pelweckiej (fortepian).


Materiał na płycie jest efektem 4-letniej badawczej i artystycznej pracy polskiej mezzosopranistki nad dorobkiem Ludomira Michała Rogowskiego – polskiego kompozytora, równolatka Karola Szymanowskiego, który niesłusznie został zapomniany. Album, który oddajemy w ręce słuchaczy zawiera unikalne nagrania kompozycji wokalno-instrumentalnych L.M. Rogowskiego, napisanych na przestrzeni 50 lat jego kariery w Polsce, we Francji i Chorwacji.
W czasach, gdy polscy twórcy hołdowali kosmopolityzmowi, Rogowski walczył o propagowanie polskiej muzyki i wykonywanie dzieł polskich kompozytorów na naszych scenach. Rogowski uważany był w dwudziestoleciu międzywojennym za jednego z bardziej obiecujących kompozytorów, jednak szybko zyskał łatkę ,,narodowca '' i na wiele lat zniknął z kart historii polskiej muzyki.
„Zaintrygował mnie ten nieznany artysta z Lublina. Jego mistycyzm, wrażliwość na piękno i bezkompromisowość wskazywały na twórcę niezmiernie interesującego. Zaczęłam poszukiwania. Nie było to łatwe, bo jego muzyka wokalno-instrumentalna nie została nigdy
wcześniej nagrana ”– mówi Izabela Kopeć.

Michał Ludomir Rogowski był jednym z bardziej interesujących kompozytorów i dyrygentów, tworzących w I połowie XX wieku, jest dziś w Polsce mało znany. Biografowie Rogowskiego zwracają uwagę, iż: „nazwisko Rogowskiego pojawia się w prestiżowych encyklopediach muzycznych, natomiast brak jest nagrań jego muzyki. Izabela Kopeć nagrała jedyne, zachowane i artystycznie ciekawe kompozycje Rogowskiego , które prezentuje na dwupłytowym albumie „Pieśni i Fantasmagories” .
Ludomir Michał Rogowski
Urodził się w 1881 roku w Lublinie. Ukończył studia w Warszawskim Instytucie Muzycznym
(kompozycja u Zygmunta Noskowskiego i Romana Statkowskiego, dyrygentura u Emila
Młynarskiego), a następnie kształcił się m.in. w Lipsku u Artura Nikischa oraz teoretyka Hugo Riemanna, a także w Monachium, Rzymie i Paryżu (w 1911 roku uczył się tam śpiewu u
Józefa Reszke). Przed I wojną światową został dyrektorem muzycznym w Teatrze Nowoczesnym w Warszawie. Rogowski, oprócz tego, że komponował, był też niezwykle płodnym publicystą. W swej twórczości literackiej zajmował się teorią muzyki oraz wpływem charakteru narodu na jego sztukę muzyczną. Był gorącym propagatorem rozwoju polskiej muzyki narodowej i tworzenia instytucji – m.in. zabiegał o otwarcie filharmonii w Wilnie. Zarówno jako publicysta, jak i twórca, nie był rozumiany i doceniany w Polsce. Określano go mianem „narodowca”. Na salonach Warszawy dwudziestolecia międzywojennego hołdowano wówczas kosmopolityzmowi.
Choć początkowo Ludomira Michała Rogowskiego zaliczano w poczet najbardziej obiecujących kompozytorów takich jak – „Szymanowski, Różycki, Rogowski w chwili obecnej są najbardziej popularnymi przedstawicielami naszej młodej generacji” –pisał Mateusz Gliński w roku 1925 - to jego dzieła szybko zaczęto poddawać krytyce. W 1914 roku Rogowski wyjechał na kilka lat do Paryża, na którego salonach czuł się zdecydowanie lepiej niż w ojczyźnie. Mieszkał też na południu Francji. Ostatecznie, w drugiej połowie 1926 roku, osiadł w Dubrowniku, gdzie żył tworząc, aż do swojej śmierci w 1954 roku. W tym czasie dwukrotnie odwiedzał Polskę w 1935 oraz 1938 roku, gdzie w 1938 roku uhonorowano go nagrodą Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.
Biografowie Rogowskiego, m.in. dr E. Wójtowicz oraz prof. M. Demska-Trębaczowa, zwracają uwagę, że kompozytor po osiedleniu się w Dubrowniku, wiódł życie pustelnika, pozostając jednocześnie bardzo płodnym twórcą.

Wydanie albumu Izabeli Kopeć ma przywrócić pamięć geniuszowi Ludomira Michała Rogowskiego a także zwrócić uwagę na kulturową tradycję łączącą Polskę i Chorwację. Rogowski w Dubrowniku żył od 1926 do 1954 roku. Tam, jak twierdził, odnalazł swój raj na ziemi. Chorwacja w czerwcu 2013 roku weszła do Unii Europejskiej. Warto z pewnością przypominać o tym, iż nowy członek wspólnoty, dziś tak intensywnie integrujący się z Europą, stanowił kiedyś drugą ojczyznę dla niezwykłego kompozytora-Polaka.

Dystrybucja płyty: Empik, dobre sklepy muzyczne, portale internetowe, media zagraniczne
Światowa premiera –koncert odbędzie się w Zamku Królewskim w Warszawie w dniu 8 października 2017 roku.
Płyta ukazuje się przy wsparciu Miasta Lublin w ramach obchodów 700-lecia miasta w 2017 roku.
Projekt zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Patronat honorowy: Ambasada Republiki Chorwacji w Polsce
Partnerzy: STOART, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Polkomtel Sp. z o. o. operator sieci Plus, Biuro Tłumaczeń Diuna
Patronat medialny : Polska The Times
Producentem płyty jest firma Artmus-IK Izabela Kopeć

Nelson Freire - Brahms

“Nelson Freire to bez wątpienia jeden z najwybitniejszych pianistów wszech czasów” - The New York Times.
W 1967 roku nagraniem Sonaty f-moll Brahmsa Nelson Freire rozpoczął swoją wielką karierę.
Dziś, pół wieku później, artysta powraca do tego monumentalnego dzieła.
Repertuar znajdujący się na albumie to naturalny wybór artysty: 72-letni Freire, wciąż w sile wieku, interpretuje muzykę Brahmsa z niezrównaną wyobraźnią.
Album prezentuje wyselekcjonowane dzieła Brahmsa na fortepian solo, ze wszystkich etapów twórczości kompozytora. Krążek zamyka wybór cieszących się dużą popularnością późnych intermezzi.
Freire nie nagrywał muzyki Brahmsa od 2007 roku. Wtedy ukazał się nagrodzony Gramophone Record of the Year album z koncertami fortepianowymi, nagranymi z orkiestrą symfoniczną pod batutą Riccardo Chailly’ego.

Spis utworów:

[1]-[5] Sonata No. 3 in F Minor, Op. 5
[6] Intermezzo in A Flat Major, Op. 76, No.3
[7] Intermezzo in B Flat Major, Op. 76, No.4
[8] Capriccio in D Minor, Op. 116 No. 1
[9] Intermezzo in E Major, Op. 116 No. 4
[10] Intermezzo in B Flat Minor, Op. 117 No. 2
[11] Intermezzo in A Major, Op. 118 No. 2
[12] Ballade in G Minor, Op. 118 No. 3
[13]-[16] 4 Klavierstücke, Op. 119
[17] Waltz No. 15 in A Flat Major, Op. 39

The Tchaikovsky Project vol.2

“Odkąd sięgam pamięcią, zawsze kochałem muzykę Czajkowskiego. A że pierwsza miłość nie rdzewieje, tak więc i ta trwa do dziś” - Semyon Bychkov
Semyon Bychkov staje na czele Czeskich Filharmoników, aby w ramach drugiej odsłony Tchaikovsky Project wykonać monumentalną Symfonię “Manfred”.

Projekt jest kontynuacją doskonale przyjętego przez krytykę albumu Tchaikovsky Project (Vol. 1), na którym znalazły się nagrania Symfonii h-moll “Patetycznej” oraz Fantazji Orkiestrowej „Romeo i Julia”. Wydanie drugiej części zbiega się w czasie z wykonaniem Symfonii “Manfred” na żywo - 31 sierpnia w programie BBC Proms.
The Tchaikovsky Project to wieloletnia inicjatywa, która rzuca nowe światło na wielkie orkiestrowe dzieła wybitnego rosyjskiego kompozytora. Każde nagranie poprzedzone jest długim i żmudnym procesem przygotowania, podczas którego Bychkov zagłębia się w dane dzieło Czajkowskiego, dbając też o to, aby warunki do jego właściwej rejestracji były optymalne.
“Ta symfonia to opera bez słów. To jedno z najwybitniejszych dzieł Czajkowskiego” - Semyon Bychkov
Poniżej kilka cytatów z recenzji pierwszej części Tchaikovsky Project:
“Bez najmniejszych wątpliwości – jest to doskonałe wykonanie” - Gramophone
“’Wspaniałe’ to odpowiednie słowo, aby opisać te interpretacje. Semyon Bychkov i światowej klasy Czescy Filharmonicy dają dziełom Czajkowskiego odpowiednią przestrzeń i głębię, wydobywając prawdziwe bogactwo brzmienia” - Financial Times
„To nagranie kończy odwieczny spór o wyższość techniki nad wyobraźnią lub wyobraźni nad techniką. Wszystko jest tu na najwyższym poziomie. To imponujące...” New Yorker

EVGENY KISSIN - BEETHOVEN

Na pierwszym, po ponad 25 latach, albumie nagranym dla Deutsche Grammophon, Evgeny Kissin prezentuje muzykę Ludwiga van Beethovena.
Rosyjski wirtuoz fortepianu już w latach 80. ubiegłego wieku był prawdziwą sensacją międzynarodowej pianistyki. Swoimi urzekającymi interpretacjami dzieł epoki romantyzmu już jako nastolatek zaskarbił sobie miłość publiczności na całym świecie, stając się jednym z najbardziej charyzmatycznych wykonawców muzyki klasycznej. Dziś jego wyjątkowa sceniczna osobowość wciąż hipnotyzuje fanów, a sam artysta może poszczycić się mianem żywej legendy fortepianu.
Do najsłynniejszych albumów w dyskografii Kissina dla DG należą nagrania, których Rosjanin dokonał z Berlińskimi Filharmonikam pod batutą Herberta von Karajana oraz Claudio Abbado.
Nowy album zawierający wyselekcjonowany przez samego artystę repertuar to sentymentalna podróż przez ostatnią dekadę, w której pianista często sięgał po muzykę Beethovena. Na 2-płytowym albumie znalazły się uwielbiane przez słuchaczy utwory na fortepian solo m.in. Sonata Księżycowa oraz i Appassionata), większość nigdy wcześniej niepublikowana.
Album rozpoczyna nowy etap współpracy między Kissinem a Deutsche Grammophon. Jest jednocześnie zapowiedzą kolejnych premier z udziałem tego wybitnego pianisty, które ukażą się nakładem słynnej niemieckiej wytwórni.

Spis utworów:
CD 1

Piano Sonata No. 3 in C major, Op. 2, No. 3 (Seoul, 2006) (26:00)
1. Allegro con brio (10:00)
2. Adagio (8:00)
3. Scherzo: Allegro (3:00)
4. Allegro assai (5:00)

CD 2

Piano Sonata No. 14 in C-sharp minor 'Moonlight', Op. 27, No. 2 (New York, 2012) (15:00)
1. Adagio sostenuto (5:30)
2. Allegretto (2:30)
3. Presto agitato (7:00)

32 Variations in C minor, WoO 80 (Montpellier, 2007) (13:00)
Piano Sonata No. 23 in F minor 'Appassionata', Op. 57 (Amsterdam, 2016) (25:00)
1. Allegro assai (10:00)
2. Andante con moto (7:00) *
3. Allegro ma non troppo — Presto (8:00)

Piano Sonata No. 26 in E-flat major 'Les Adieux', Op. 81a (Vienna, 2006) (15:00)
1. Das Lebewohl. Adagio (7:00)
2. Abwesenheit. Adante espressivo (4:00)
3. Das Wiedersehen. Vivacissimamente (4:00)
Piano Sonata No. 32 in C minor, Op. 111 (Verbier, 2013) (26:00)
1. Maestoso – Allegro con brio ed appassionato (9:00)
2. Arietta: Adagio molto semplice e cantabile (17:00)

Juliusz Zarębski - Complete Works in Opus Order

Na czteropłytowym albumie nagrane zostały wszystkie dzieła fortepianowe polskiego kompozytora Juliusza Zarębskiego w kolejności opusowej.
Dodatkowo oprócz utworów na fortepian solo mamy niebywałą okazję wysłuchać dzieł tego kompozytora na cztery ręce.

Juliusz Zarębski urodził się w 1854 roku. Zmarł w wieku 30 lat, co też nie pozwoliło mu na pełne rozwinięcie talentu twórczego.
Edukację artystyczną podjął w wieku 16 lat w zakresie zarówno gry fortepianowej jak i kompozycji. Kształcił się w wiedeńskim konserwatorium i całą swoją edukację zakończył w ciągu zaledwie dwóch lat. Po ukończeniu studiów kontynuował naukę u samego Franza Liszta. Wraz z Lisztem podróżował między Weimarem a Rzymem. W 1880 roku pracował jako profesor gry Fortepianowej W Konserwatorium Muzycznym w Brukseli.

Zdecydowaną większość dzieł Zarębskiego stanowią utwory fortepianowe, cechujące się stosunkowo wysokim poziomem wymagań pianistycznych.
W pierwszych opublikowanych utworach fortepianowych można wyróżnić dwa zasadnicze źródła inspiracji : wirtuozowskie kompozycje o charakterze popisowym i stylizacje tańców salonowych, rozpowszechnionych w Europie w tym polskich.
W pierwszym z tych kręgów należy zwrócić uwagę na koncertowe przeznaczenie utworów, które za sprawą poprzedników Zarębskiego - Chopina i Liszta- przestały być materiałem ćwiczebnym, a zyskały status utworów estradowych.
Drugi krąg tych utworów należy łączyć z salonowym charakterem całej kultury muzycznej XIX wieku.
Kolejne dwie płyty z dziełami fortepianowymi Juliusza Zarębskiego zawierają późniejsze kompozycje na fortepian solo oraz dzieła przeznaczone na fortepian na cztery ręce.
Podobnie jak we wcześniejszej twórczości dominują kompozycje taneczne.
Ostatnia z płyt zawartych w niniejszym albumie zawiera kompozycje na fortepian na cztery ręce. Repertuar ten powstawał w różnych latach i wynikał z bieżącego zapotrzebowania odbiorców.
Kompozycje taneczne Zarębskiego stanowią nawiązania do lokalnych tradycji muzycznych , polskich, a także kresowych, ukraińskich, zawierają bowiem szereg cytatów z popularnych piosenek ludowych.

Wykonawcami utworów zarejestrowanych na niniejszym albumie są pianiści : Piotr Sałajczyk oraz Maria Szwajgier - Kułakowska
Piotr Sałajczyk ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie fortepianu prof. Jerzego Stompla. Naukę kontynuowała w Salzburskim Mozarteum w klasie prof. Pawła Giliłowa. Obecnie jest asystentem w macierzystej uczelni.
Artysta wiele swej uwagi poświęca muzyce XX i XXI wieku. Ma na swoim koncie wiele prawykonań, współpracując z artystami tej miary co Apollon Musagete Quartett, Urszula Kryger, Agata Zubel czy Kwartet Śląski, z którym obecnie pracuje nad płytą dla firmy Naxos z dziełami kameralnymi Krzysztofa Meyera. Regularnie towarzyszy przy fortepianie skrzypkowi - Piotrowi Pławnerowi.
Prowadzi ożywione życie koncertowe. Jest laureatem wielu festiwali oraz konkursów, stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci. Od kilku sezonów bierze udział w prestiżowych kursach mistrzowskich w Sommerakademie w Salzburgu jako oficjalny pianista.

Maria Szwajgier - Kułakowska jest profesorem zwyczajnym w Katedrze Kameralistyki Akademii Muzycznej w Katowicach. Studia pianistyczne odbywała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach w klasie fortepianu prof. Marty Furmanikowej oraz uzupełniała w dziedzinie kameralistyki w Hochschule fur Musik w Wiedniu w klasie prof. Franza Holetschka. Prowadzi bardzo ożywioną działalność koncertową jako kameralistka. W swoim dorobku posiada kilkanaście nagrań płytowych, w większości dokonanych za granicą. Jest laureatką kilkunastu specjalnych wyróżnień i nagród dla pianistów w konkursach instrumentalnych.
Uczestniczy w formie wykładowcy i akompaniatora w renomowanych kursach mistrzowskich. Prowadzi również liczne kursy i warsztaty kameralne w szkołach muzycznych i uczelniach w Polsce i za granicą.

Zebranie w ramach jednej edycji płytowej całej opusowej twórczości pianistycznej Juliusza Zarębskiego pozwala prześledzić jego drogę twórczą, główne kręgi zainteresowań artystycznych oraz ewolucję jego wrażliwości i preferowanych typów ekspresji.

Juliusz Zarębski - Dzieła wszystkie w kolejności opusowej.
Spis utworów:
CD1:
1. Menuet op.1
2. Étude de concert op.3
3. Grande polonaise op. 6
4.Trois études de concert op.7:
I Presto
II Presto agitato
III Prestissimo
5. Mazurka de concert op. 8
6.Fantasie polonaise op. 9
7. Polonaise mélancolique op. 10

CD 2:
1. Les Roses et les Épines. Cinq improvisations op.13:
I Andante con moto
II Presto con fuoco
III Andante con moto
IV Allegro molto (quasi Presto)
V Allegro moderato
2. Impromptu - Caprice. Morceau de concert op.14
3. Mazurka de concert op. 15
4. Suite polonaise op. 16:
I Polonaise
II Mazurka
III Dumka
IV Cracovienne
V Kujawiak
5. Valce sentimentale op. 17
6. Ballade op. 18

CD 3:
1. Novelette - Caprice. Marceau de concert op.19
2. Sérénade burlesque op. 20
3. Berceuse op. 22
4. Valse - Caprice op. 24
5. Tarantelle op. 25
6. Sérénade espagnole op. 26
7. Étrennes. Six morceaux d'éxécution facite op. 27:
I Marche
II Valse
III Menuet
IV Conte
V Mélodie
VI Valse
8. Polonaise op. 28
9. Gavotte op. 29
10. Valse op. 30
11. Barcarolle op. 31

CD 4:
1. Dance polonaises. I Série. Trois dances galiciennes op.2:
I Allegro con moto
II Maestoso, non troppo allegro
III Allegro molto
2. Danses polonaises. 2 Série: Quatre mazurkas op.4 :
I Allegro animato
II Un poco meno allegro
III Allegro moderato
IV Allegro vivace
3. Deux morceaux en forme mazurka : Réverie - Passion op. 5:
I Réverie c - moll
II Passion G - dur
4. Polonaise triomphale A - dur op. 11
5. Divertissement a la Polonaise. Deux morceaux sur des motifs nationaux op.12:
I Andante
II Allegro ma non troppo
6. Á travers Pologne. Danses et mélodies op. 23:
I Chant du départ
II Le mal du pays
III Mazurka
IV Cracovienne
V Kolomyika
VI Cracovienne
VII Dumka ( Réverie)

Piotr Sałajczyk - fortepian ( CD 1 - CD 4)
Maria Szwajgier - Kułakowska - fortepian (CD 4)

DUX, DUX 1181/1182/ 1183/ 1184, 2017
Reżyser nagrania i montaż - Marcin Domżał
Album poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Robert Schumann

Twórczość Roberta Schumanna zajmuje ważne miejsce w przestrzeni europejskiego romantyzmu. Mottem jego całej twórczości było: "Rzucać światło w głąb duszy człowieka - oto powołanie artysty".
Na płycie zamieszczonych jest część utworów fortepianowych lat 30. , które charakteryzuje szczególne nasycenie emocjonalne.

Interrmezzi op. 4 - utwór ten został napisany w 1832 roku. Poświęcony jest czeskiemu kompozytorowi i skrzypkowi Janowi Kalivodzie. Kompozycja składa się z sześciu różnych utworów, występujących pod nazwą Intermezzi. Tytuł ten nawiązuje do praktyki barokowej wprowadzania wstawek muzycznych o charakterze komicznym w operze seria, które przekształciły się w osobny gatunek na przełomie XVII - XVIII wieku. Schumann jako pierwszy użył tej nazwy jako tytuł samodzielnego utworu, tę tradycję kontynuował później Brahms.
W dzienniku kompozytora znajdziemy wzmiankę na temat pracy nad utworem :
" Jedno żartobliwe intermezzo prześladuje mnie dzień i noc. Żartobliwe intermezzo - w istocie krzyk z głębi duszy"

Utwory fantastyczne op.12 zostały napisane w 1837 roku i poświęcone brytyjskiej pianistce Annie Robinii Laidlaw. Nie jest to cykl, lecz album, zawierający osiem samodzielnych różnorodnych utworów, reprezentujących główne sfery twórczości Schumanna:
1. Wieczorem, 2. Wzlot, 3. Dlaczego, 4. Dziwadła, 5. Nocą, 6. Bajka, 7. Majaki senne, 8. Skończona pieśń.

4 utwory na fortepian op. 32 jest to opus poświęcony Amalii Rieffel - córce organisty Wilhelma Rieffela z Flensburga. W albumie widoczne są tendencje, które dalej rozwijane są w późniejszych okresach twórczości. Są to przede wszystkim; emocjonalna powściągliwość, większe znaczenie racjonalnych podstaw, dbałość o barokowe formy instrumentalne, kameralne traktowanie instrumentu bliższe tradycji domowej ( Hausmusik).

Wykonawcą utworów Roberta Schumanna jest wybitna pianistka Irina Władimirowna Pietrowa - Czukowska. Artystka urodziła się w Taszkiencie w rodzinie muzyków. W wieku 12 lat została przyjęta do Centralnej Szkoły Muzycznej w Moskwie przy Moskiewskim Konserwatorium do klasy prof. Wiery Wasilijewny Gornostajewej. Od 1976 roku kontynuowała naukę w Moskiewskim Konserwatorium Państwowym najpierw w klasie Stanisława Henrykowicza Neuhausa a następnie u Wiery Wasilijewny Gornostajewej. W roku 1980 zostaje laureatką Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1985 roku jest solistką Filharmonii Moskiewskiej. W latach 1999 - 2006 była asystentką profesora Lwa Nikołajewicza Naumowa. Od 2000 roku wykłada w Rosyjskiej Akademii Muzyki im. Gniesinych w Moskwie na stanowisku profesora Katedry Fortepianu Specjalnego

Intermezzo op.4:
I. Allegro quasi maestoso
II. Presto a capriccio
III. Allegro marcato
IV. Allegro semplice
V. Allegro moderato
VI. Allegro

Fantasiestucke op. 12 :
I. Des Abends
II. Aufschwung
III. Warum?
IV. Grillen
V. In der Nacht
VI. Fabel
VII. Traumes Wirren
VIII. Ende vom Lied

4 Klavierstucke op. 32 :
I. Scherzo
II. Gigue
III. Romanze
IV. Fughette

Irina Chukovskaya - fortepian

DUX, DUX 1409, 2017

Reżyser nagrania i montaż - Aleksandr Volkov
Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

Joanna Trzeciak DREAMS

Utwory prezentowane na niniejszej płycie zostały skomponowane w 1915 roku, a ich wspólnym tematem jest świat marzeń i fantazji. Powstały jako wyraz panujących wówczas tendencji stylistycznych i są zarazem świadectwem niezwykłego fermentu obecnego w Europie u progu Pierwszej Wojny Światowej oraz ogromnych zmian jakie przynosiła nowoczesność.

Sergiusz Prokofiew rozpoczął pracę nad "Wizjami ulotnymi" op. 22 mając 24 lata (rok 1915) i ugruntowaną już edukację muzyczną. Inspiracją do napisania tego utworu było poetyckie motto zaczerpnięte od poety Konstantina Ballmonta:
" W każdej chwili widzę światy wypełnione przez barwną grę tęczy"

Zupełnie odmienny w swym charakterze jest cykl kompozycji "Marzenia przy kominku" op. 143 - Maxa Regera.
Podczas rozpoczęcia pracy nad tym cyklem kompozytor miał czterdzieści dwa lata. Wkrótce zmarł na atak serca. Krytycy zgodnie twierdzą, że ostatnie lata życia stanowiły rozkwit dojrzałej twórczości Regera. Wielki wpływ na to miało wyzwolenie się z akademickiej szkoły Riemanna i spuścizny romantyków. Wyjątkiem pozostał Brahms, którego muzyka była do końca inspiracją dla Regera.

Tryptyk " Maski" op. 34 był tworzony we wsi Tymoszówka na Ukrainie, gdzie w latach 1915 - 1916 spędzał wakacje Karol Szymanowski. U cyklu tym przebrzmiewają echa wielkiego świata - fascynacja awangardą, europejska erudycja, inspiracja egzotyką oraz młodzieńcza bezkompromisowość. Jako cykl utworów programowych przywołuje postacie takie jak Tristan, Szecherezada czy też Don Juan. Język muzycznych tych opowieści obfituje w parodystyczny humor i tragizm.

Wykonawczynią wszystkich prezentowanych utworów jest Joanna Trzeciak.
Artystka urodziła się w Krakowie w rodzinie historyków, farmaceutów i prawników. Po ukończeniu Liceum Muzycznego w Krakowie kontynuowała studia w Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera. Po ukończeniu studiów wyjechała na stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki do Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie, gdzie studiowała w klasie wybitnego pianisty i pedagoga Lwa Wlasenko.
Pianistka, obok koncertów z towarzyszeniem orkiestry i recitali dawanych w Europie, obu Amerykach i Azji, wiele czasu poświęca nagraniom. W szczególności interesuje ją oryginalny i rzadziej wykonywany repertuar.

DREAMS spis utworów:

Sergiej Prokofiew - " Wizje ulotne" op. 22 - części:
I Lentamente
II Andante
III Allegretto
IV Animato
V Molto giocoso
VI Con eleganza
VII Pittoresco (Arpa)
VIII Commodo
IX Allegro tranquillo
X Ridicolosamente
XI Con vivacita
XII Assai Moderato
XIII Allegretto
XIV Feroce
XV Inquieto
XVI Dolente
XVII Poetico
XVIII Con una dolce lentezza
XIX Presto agitassimo e molto accentuate
XX Lento irrealmente

Max Reger - " Trzu utwory z marzeń przy kominku" op. 143
I Con motto
II Molto adagio
III Molto sostenuto

Karol Szymanowski - "Maski" op. 34
I Szeherezada
II Bałazen Tantris
III Serenada Don Juana

Joanna Trzeciak - fortepian

DUX, DUX 1254, 2017
Reżyser nagrania i montaż - Marcin Guz
Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska - Paja

ANNA NETREBKO & YUSIF EYVAZOV - ROMANZA

Premiera 8 września

Romanza“ to nie tylko pierwszy album Anny Netrebko nagrany w duecie z mężem, ale także pierwsza w jej repertuarze pozycja wykraczająca poza ściśle rozumianą muzykę klasyczną. Na dwóch płytach znalazły się: miłosne duety autorstwa znanego rosyjskiego kompozytora i producenta Igora Krutoya oraz antologia najwybitniejszych interpretacji pieśni i arii operowych dokonanych przez światowej sławy sopranistkę.

Anna Netrebko i jej mąż, tenor Yusif Eyvazov prezentują 18 romantycznych pieśni miłosnych skomponowanych specjalnie dla nich przez Igora Krutoya.
Rosyjski producent i kompozytor stworzył wszystkie osiemnaście utworów z myślą o Annie i Yusifie. Wiele lat bliskiej współpracy z małżeństwem śpiewaków pozwoliło mu napisać pieśni, które idealnie pasują do ich głosów. Przede wszystkim jednak kompozycje Igora są po prostu hołdem złożonym miłości.

Poprzedni album Anny Netrebko - Verismo (2016) - przeprowadził fanów śpiewaczki przez okres rewolucyjny dla stylu operowego (od 1890 do 1920 roku). Znalazły się na nim utwory takich mistrzów jak Francesco Cilea, Umberto Giordano, czy Giacomo Puccini. Netrebko otrzymała za niego przyznawaną w Niemczech nagrodą Echo Klassik w kategorii “Wokalistka Roku”. Była też nominowana do nagrody Grammy za “Najlepszy Klasyczny Solowy Album Wokalny.”
Anna spotkała swojego męża, tenora Yusifa Eyvazova, podczas wystawiania Manon Lescaut w Operze Rzymskiej w marcu 2014 roku. Od ich ślubu w grudniu 2015 roku, para koncertuje wspólnie na całym świecie. 7 grudnia 2017 r., operą Andrea Chénier, słynne małżeństwo zainauguruje sezon w La Scali. Dla Anny będzie to debiut w roli Maddaleny.

Album ukazuje się w wersji 1 CD (duety) oraz 2CD Deluxe (duety + wyselekcjonowane przez artystkę jej solowe nagrania arii operowych).

KRZYSZTOF LASOŃ A VIOLINO SOLO

Płyta zawiera trzy arcydzieła na skrzypce napisane przez: Jana Sebastiana Bacha, Eugéne Ysaÿe’a oraz Aleksandra Lasonia.
Jest to przekrój różnych epok w których wykorzystano ten instrument solo.
Dowodzi to również temu, iż skrzypce solo są w stanie brzmieć okazale w monumentalnych formach.
Po Bachu i jego Trzech sonatach i partitach przez około 200 lat nie powstał żaden utwór na skrzypce solo. Nastąpiło to dopiero w XX wieku za sprawą "cesarza skrzypiec" Eugéne Ysaÿe’a. W czasie Wielkiej wojny stworzył on sześć sonat i zadedykował je sześciu wielkim wykonawcom takim jak: J. Szigeti , J. Thibaud, G. Enescu, F. Kreisler, M. Crickboom, M. Quiroga.
I Sonatę Aleksandra Lasonia wykonał w 1978 roku znakomity polski skrzypek Aureli Błaszczok.

W wykonaniu znakomitego, młodego artysty - Krzysztofa Lasonia mamy okazję posłuchać trzech sonat na skrzypce solo pochodzących z różnych epok:
Jan Sebastian Bach - II sonata a- moll BWV 1003 (napisana w 1720 roku)
Eugéne Ysaÿe - II Sonata a - moll op. 27 Jacques Thibaud (napisana w 1923 roku)
Aleksander Lasoń - I Sonata na skrzypce solo (napisana w 1975 roku)

Krzysztof Lasoń studiował w Katowicach, Warszawie i Grazu u Janusza Skramlika, Mirosława Ławrynowicza i Yaira Klessa. Oprócz tego pobierał lekcje u Zakhara Brona, Gyorgy Pauka, Andrzeja Grabica, Hana Górskiego, Roberta Szredera, Piotra Pławnera, Jadwigi Kaliszewskiej.
Koncertował w 25 krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Japonii, Chinach, Indiach i Nepalu.
Wykłada na Akademii Muzycznej w Katowicach, jest koncertmistrzem Orkiestry Muzyki Nowej oraz pierwszym skrzypkiem Lasoń Ensemble.

Spis utworów:
Jan Sebastian Bach - II Sonata a - moll BWV 1003 części:
I Grave
II Fuga
III Andante
IV Allegro

Eugene Ysaye - II Sonata op. 27 części:
I Obsession, Prelude. Poco vivace
II Malinconia. Poco lento
III Danse des ombres. Sarabande
IV Les furies. Allegro furioso

Aleksander Lasoń - I Sonata na skrzypce solo części:
I Allegro furioso con calore
II Alla burlesca
III Molto lento cantabile
IV Allegro con anima

Krzysztof Lasoń - skrzypce

DUX, DUX 1378, 2017

Reżyser nagrania i montaż - Beata Jankowska – Burzyńska
Płytę poleca Państwa uwadze Anna Stopińska-Paja

Subskrybuj to źródło RSS