W Filharmonii

Przeboje sal koncertowych

AB 31 I 2020r.,  PIĄTEK,  GODZ. 19:00, Filharmoni Podkarpacka im. Artura Malawskiego w Rzeszowie

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

WOJCIECH RODEK - dyrygent

SZYMON KRZESZOWIEC – skrzypce Kup bilet on-line
BARTŁOMIEJ FRAŚ –skrzypce
SULAMITA ŚLUBOWSKA – skrzypce
MICHAŁ ORLIK - skrzypce

W programie:
P. Dukas - Scherzo symfoniczne "Uczeń czarnoksiężnika"

W. Lutosławski – Partita na skrzypce i orkiestrę

C. Saint – Saëns – Introdukcja i Rondo Capriccioso op. 28

E. Chausson - Poemat Es-dur na skrzypce i orkiestrę op. 25

C. Saint-Saëns - Danse macabre op.40

P. Sarasate – Melodie cygańskie op. 20

Program anonsuje prawdziwe przeboje sal koncertowych. Świetnie zinstrumentowane Scherzo symfoniczne Duka - Uczeń czarnoksiężnika (1897), to muzyczne wyobrażenie dowcipnej ballady Goethego, a Danse macabre (1874) Saint-Saënsa, przedstawia fantastyczną historię o szalonym tańcu śmierci. Drugi z utworów francuskiego kompozytora - Rondo capriccioso (1863) już od Introdukcji czaruje romantyczną emocjonalnością i efektowną wirtuozerią skrzypiec. Pole do popisu dają również Melodie cygańskie (1878) Sarasatego będące połączeniem cygańsko – węgierskiego tonu z czardaszem. Duże wymagania stawia wykonawcy także rapsodyczny, przesycony atmosferą tajemniczości Poemat (1896) Chaussona, szczególnie w zakresie różnicowania odcieni dźwięku. Odmienny język twórczy przyniesie ze sobą Partita (wersja na skrzypce i orkiestrę 1988) Lutosławskiego. Kompozytor pisał: „ Trzy główne części nawiązują, przynajmniej pod względem rytmu, do przedklasycznej osiemnastowiecznej tradycji muzyki instrumentalnej. Jest to wszakże tylko rodzaj aluzji. Pod względem harmoniki i melodyki Partita' należy do tej samej grupy ostatnich moich kompozycji, co ''III Symfonia'' i ''Łańcuch I”.

WOJCIECH RODEK

Dyrygent, urodzony w 1977 roku w Brzegu. Gry na fortepianie uczył się od 8 roku życia w PSM I st. w Namysłowie i w PSM II st. we Wrocławiu u Jacka Gębskiego i Krystyny Puchały-Kajdasz. W latach 1998-2003 studiował dyrygenturę w klasie prof. Marka Pijarowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie debiutował w 2000 roku z Orkiestrą Symfoniczną AM. Ukończył również Filologię Słowiańską na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował w instytucie Języka Rosyjskiego im. Puszkina w Moskwie. W 2005 roku wygrał konkurs na stanowisko asystenta Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej w Warszawie, gdzie pracował w latach 2005-2007. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Posiada tytuł doktora sztuki. Laureat II nagrody na III Przeglądzie Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku (2002). W 2011 roku został wyróżniony Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii: Najlepszy Dyrygent. W 2015 roku odznaczony medalem „Zasłużony Kulturze-Gloria Artis”.
Od 2005 roku związany z Filharmonią Lubelską jako dyrygent i dyrektor artystyczny, a obecnie dyrektor naczelny. Był kierownikiem muzycznym Gliwickiego Teatru Muzycznego, dyrektorem artystycznym Filharmonii Dolnośląskiej, dyrektorem artystyczny Teatru Wielkiego w Łodzi.
Dyrygował wieloma zespołami symfonicznymi m.in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orkiestrą „Sinfonia Varsovia”, Narodową Orkiestrą Polskiego Radia w Katowicach, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą „Sinfonia Iuventus”, orkiestrami filharmonicznymi w Gdańsku, Koszalinie, Szczecinie, Poznaniu, Bydgoszczy, Białymstoku, Kielcach, Łodzi, Zielonej Górze, Wrocławiu, Opolu, Wałbrzychu, Katowicach, Rzeszowie, Krakowie, Lwowie, Weronie, orkiestrami w Toruniu, Płocku, Łomży, zespołami kameralnymi „Capella Bydgostiensis”, „Capella Cracoviensis”, „Leopoldinum”. Stale współpracuje z Ankara Presidential Symphony Orchestra, Antalya State Symphony Orchestra, Bursa Regional Symphony Orchestra, Izmir State Symphony Orchestra, European Johann Strauss Orchestra, INSO-Lviv, Lviv Philharmonic Orchestra, Royal Camerata Bucharest, Ostrava Janacek Philharmonic Orchestra. Występował z wybitnymi solistami (m.in. Rafał Blechacz, Konstanty A. Kulka, Tomasz Strahl, Idil Biret, Ingolf Wunder, Michael Vaiman, Olga Rusina, Alexandre Dubach, Krzysztof Jakowicz, Marcin Zdunik, Paweł Wakarecy, Gavriel Lipkind, Lukas Geniusas, Jakub Jakowicz, Johannes Moser, Soyoung Yoon, Gautier Capucon, Gulsin Onay, Alexander Markov).
Wojciech Rodek przygotowywał premiery dla Theatre Montansier w Wersalu (Mozart Apollo i Hiacynt), Teatru Muzycznego „Capitol” we Wrocławiu (Loewe My Fair Lady), festiwalu „Wratislavia Cantans” (Britten Mały Kominiarczyk), Gliwickiego Teatru Muzycznego (Lehar Wesoła wdówka, Strauss Noc w Wenecji, Rodgers The Sound of Music, Lippa The Addams Family – Teatralna Nagroda im. J. Kiepury 2015 za najlepszy spektakl), Teatru Wielkiego-Opery Narodowej (Zubel Oresteja), Teatru Wielkiego w Łodzi /Mozart Don Giovanni, Strauss Noc w Wenecji, Czajkowski Eugeniusz Oniegin, Moniuszko Halka, Chaczaturian Spartakus/. Występował w najważniejszych salach koncertowych Europy i Chin m.in. w: Bazylei, Bernie, Dreźnie, Hamburgu, Monachium, Salzburgu, Wiedniu, Zurichu, Pekinie, Szanghaju. Brał udział w renomowanych festiwalach: „Wratislavia Cantans”, „Xanten Sommerfestspiele”, „Sinfonia Varsovia swojemu miastu”, „Wirtuozi” we Lwowie, Międzynarodowym Festiwalu im P. Czajkowskiego i N. von Meck w Winnicy. Dyryguje w Teatrze Muzycznym w Poznaniu i Operze Wrocławskiej.

Szymon Krzeszowiec

Jest cenionym skrzypkiem, solistą i kameralistą. Ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Romana Lasockiego oraz Conservatorium van Amsterdam u prof. Hermana Krebbersa. Jest laureatem konkursów skrzypcowych w Poznaniu (im. Zdzisława Jahnkego), Warszawie (im. Tadeusza Wrońskiego) i Brescii (Włochy) oraz zdobywcą pierwszych nagród na konkursach muzyki kameralnej w Ko-penhadze i Sondershausen (w trio smyczkowym Aristos).
Ma w swoim dorobku występy solowe z czołowymi polskimi orkiestrami, takimi jak Sinfonia Varsovia, NOSPR oraz większością filharmonicznych orkiestr w kraju.

Artysta współpracuje na stałe z pianistą Wojciechem Świtałą, z którym nagrał komplet so-nat skrzypcowych Johannesa Brahmsa dla Sony Classical Poland. Był wielokrotnie no-minowany do nagrody przemysłu fonograficznego „Fryderyk”, a w 2017 roku do nagrody International Classical Music Awards za płytę Project Hungarica nagraną wspólnie z Bar-tłomiejem Niziołem i Adamem Krzeszowcem (CD Accord 2016). W swoim dorobku ma po-nad 30 płyt z muzyką solową i kameralną dla takich wytwórni, jak EMI Music Poland, Chandos, BIS, CD Accord, Naxos, ECM, DUX, dacapo oraz Radio Katowice.
Od 2001 roku jest prymariuszem Kwartetu Śląskiego, z którym regularnie koncertuje na całym świecie. Zespół jest laureatem wielu znaczących nagród i wyróżnień, w tym sied-miu „Fryderyków” oraz prestiżowej Gramophone Classical Music Award za nagranie kom-pletu kwartetów smyczkowych Grażyny Bacewicz (Chandos 2017).
Oprócz stałej działalności kwartetowej, artysta występuje w Wajnberg Trio, z którym nagrał płytę z kompozycjami Mieczysława Wajnberga, Aleksandra Tansmana i Andrzeja Czaj-kowskiego (CD Accord 2018).
Szymon Krzeszowiec zajmuje się również pedagogiką, kierując Katedrą Instrumentów Smyczkowych oraz prowadząc klasę skrzypiec w macierzystej uczelni. Sprawuje arty-styczną pieczę nad Zakopiańską Akademią Sztuki oraz Międzynarodowym Festiwalem Skrzypcowym w Katowicach. Od 2004 roku jest wykładowcą letniego Międzynarodowego Festiwalu Kameralistyki Ensemble w Książu. Jest często zapraszany do jury krajowych i międzynarodowych konkursów skrzypcowych.

Bartłomiej Fraś urodził się w 1997 roku. Swoją edukację artystyczną rozpoczął w 2004 roku. Jest absolwentem Państwowej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II st. im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, którą ukończył z wyróżnieniem w klasie dr. hab. Szymona Krzeszowca. Od 2016 roku jest studentem Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. dr. hab. Szymona Krzeszowca.
Jest laureatem wielu konkursów skrzypcowych, między innymi Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego „Młody Paganini” w Legnicy (I miejsce, nagroda za najlepsze wykonanie utworu N. Paganiniego i występ z Filharmonią Sudecką), X Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Skrzypków im. Stanisława Serwaczyńskiego w Lublinie (IV miejsce, I Ogólnopolskiego Konkursu „Talenty Skrzypcowe 2017” w Poznaniu (II miejsce), IV Ogólnopolskiego Festiwalu Skrzypcowego w Kielcach (IV miejsce), Ogólnopolskiego Cieszyńskiego Konkursu Skrzypcowego (III miejsce), North International Music Competition (I miejsce), Enkor International Competition, Londyn 2018 (I miejsce), Międzyuczelnianego Konkursu Duetów Kameralnych w Łodzi w 2018 roku (II miejsce), V Międzynarodowego Turnieju Kameralnego w Bydgoszczy (wyróżnienie) czy Ogólnopolskiego Konkursu Duetów z Fortepianem w Gdańsku 2018 (wyróżnienie).
Swoje umiejętności doskonalił pod okiem wybitnych pedagogów takich jak Zakhar Bron, Benjamin Schmid, Roland Baldini, Bartosz Bryła, Jan Stanienda, Jakub Jakowicz, Marcin Baranowski, Stefan Tarara, Konstanty Andrzej Kulka oraz Krzysztof Śmietana.
Ma na swoim koncie występy m.in. w Mozarteum w Salzburgu, Royal Albert Hall w Londynie, NOSPR w Katowicach i Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu.
W 2016 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia artystyczne.

Michał Orlik - student Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach
w klasie skrzypiec dr. hab. Prof. AM Szymona Krzeszowca. Laureat licznych konkursów skrzypcowych wśród których należy wymienić:
II miejsce – XIII Międzynarodowy Konkurs Interpretacji Muzycznych „Pro Bohemia”, Ostrawa (Czechy) 2015
I miejsce - II Międzynarodowy Konkurs Interpretacji Muzycznych „Premio Clivis”, Rzym (Włochy) 2015
I miejsce – XVI Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy „Janko Muzykant”, Sochaczew 2016
I miejsce – XI Ogólnopolski Konkurs Młodych Instrumentalistów im. Stefanii Woytowicz, Jasło 2016
I miejsce – XII Ogólnopolskie Forum Młodych Instrumentalistów, Rybnik 2016
III miejsce – IV Ogólnopolski Cieszyński Konkurs Skrzypcowy 2016
Grand Prix – I Ogólnopolski Konkurs Skrzypcowy im. J. Kaliszewskiej, Poznań 2016
III miejsce – XIV Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. G. Ph. Telemanna, Poznań 2017
II miejsce - Międzynarodowy Konkurs Instrumentów Smyczkowych, Elbląg 2017
II miejsce - XV Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy „Młody Paganini”, Legnica 2017
Finalista – Leonid Kogan Competition for Young Violinists, Bruksela (Belgia) 2017
II miejsce – XVII Międzynarodowy Konkurs Muzyczny im. J. Zarębskiego, Łomianki 2017
II miejsce – XII Ogólnopolski Konkurs Skrzypcowy im. Aleksandry Januszajtis, Gdańsk 2017
II miejsce – 41 Ogólnopolski Konkurs Bachowski im. St. Hajzera, Zielona Góra 2017
Laureat – Makroregionalne Przesłuchania CEA, Chorzów 2017
II miejsce – XIV Ogólnopolskie Forum Młodych Instrumentalistów, Rybnik 2018
II miejsce – V Ogólnopolski Festiwal Skrzypcowy, Kielce 2018
Wyróżnienie – Ogólnopolski Konkurs Skrzypcowy CEA, Kielce 2018
III miejsce - XIV Międzynarodowy Konkurs Młodych Skrzypków im. K. Lipińskiego i H. Wieniawskiego, Lublin 2018
Gold Medal – 4th Manhattan International Music Competition
II miejsce –Konkurs „Solista Young Arts Masterclass”, Krosno 2019
Występował w Niemczech, Luksemburgu, Czechach, Słowacji, Włoszech i Belgii.

Sulamita Ślubowska

Swoją muzyczną edukację rozpoczęła pod kierunkiem mgr Ludmiły Sołowiewicz w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. St. Moniuszki w Jeleniej Górze. Obecnie jest studentką Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie dr hab. Szymona Krzeszowca.
Swoje umiejętności szkoliła pod okiem takich wybitnych artystów jak Pierre Amoyal, Gidon Kremer, Maria Szwajger - Kułakowska, Roland Baldini, Kaja Danczowska czy Bartłomiej Nizioł.
Wielokrotnie doceniana na konkursach międzynarodowych i ogólnopolskich (m.in I miejsce na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym „Młody Paganini” w Legnicy, I miejsce na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. Stanisława Serwaczyńskiego w Lublinie, III miejsce na Międzynarodowym Konkursie muzycznym im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej, finalistka I Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. K. Szymanowskiego). Jako solistka występowała z Orkiestrą Symfoniczna Filharmonii Sudeckiej, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Dolnośląskiej, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Zabrzańskiej, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Śląskiej, Orkiestrą Symfoniczną Baltischen JuniorPhonie, Orkiestrą Symfoniczną Staatstheater w Cottbus oraz Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia.
Występowała na licznych festiwalach muzyki poważnej, m.in Festiwal Twórczości Ludomira Różyckiego we Lwowie, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Kameralnej Ensemble im. Księżnej Daisy w Książu, Festiwalu Muzyki Polskiej w Gÿor oraz Festiwalu Chopin i jego Europa w Warszawie.
Stypendystka Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Fundacji Teresy Sahakian oraz Fundacji Orlen „Dar Serca” oraz Fundacji Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich.

/materiały Filharmonii Podkarpackiej/

 

W kręgu opery i operetki

25 I 2020 SOBOTA GODZ. 18:00 BOOM

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ŁUKASZ WOJAKOWSKI - dyrygent

NINA NOWAK – sopran

W programie:
Najpiękniejsze arie z oper i operetek

Od Beethovena do Ravela

AB 17 I 2020 PIĄTEK GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

MIŁOSZ KULA – dyrygent
SZCZEPAN KOŃCZAL – fortepian

Program:
A. Dvořák – Uwertura koncertowa "Karnawał" op. 92

M. Ravel – Koncert fortepianowy G-dur

L. van Beethoven – I Symfonia C-dur op.21

„Potrafił zawładnąć wielobarwnym i wielostopniowym kręgiem wrażliwości milionów ludzi...” – pisał o Beethovenie Stefan Kisielewski. Już pierwsza Symfonia (1800) wielkiego klasyka wyróżnia się kunsztem i bogactwem myśli. Z fascynacji dziełami Beethovena wyrastały także utwory Dvořáka. O twórczym duchu i znakomitym rzemiośle kompozytorskim czeskiego kompozytora świadczy Karnawał (1891), to najbardziej znana, druga część jego tryptyku symfonicznego Natura, życie i miłość. Utwór według słów Dvořáka ma przedstawiać „przechadzkę samotnego wędrowca po ulicach miasta pochłoniętego zabawą”. Pełen temperamentu, z rytmami nawiązującymi do jazzu, ale też bogaty w liryczne tematy będzie Koncert fortepianowy G-dur (1931) Ravela.

Miłosz Kula
Dyrygent, muzykolog. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie klarnetu prof. Jana Tatarczyka (studia licencjackie) oraz licencjackich i magisterskich w klasie dyrygentury dr. Wojciecha Rodka. Równolegle ze studiami muzycznymi ukończył muzykologię na Uniwersytecie Wrocławskim, którą zgłębiał pod kierunkiem profesorów: Macieja Gołąba, Bożeny Muszkalskiej i Remigiusza Pośpiecha. W kwietniu 2019 roku ukończył III edycję Podyplomowych Studiów Zarządzania Placówkami Kultury prowadzonych przez Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu. Jest zatrudniony we wrocławskiej Akademii Muzycznej na stanowisku asystenta.
Otrzymał nagrody i wyróżnienia na konkursach zespołów kameralnych w Szczecinie, Jaworze i Wrocławiu. Jest półfinalistą I Ogólnopolskiego Konkursu dla Studentów Dyrygentury im. A. Kopycińskiego we Wrocławiu. W czasie studiów był współzałożycielem oraz prezesem Wrocławskiej Orkiestry Młodzieżowej, z którą zrealizował szereg projektów orkiestrowych w kraju i za granicą.

Jako muzyk orkiestrowy, chórzysta, solista i kameralista brał udział w wielu wydarzeniach artystycznych o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. Był chórzystą Chóru Filharmonii Wrocławskiej, współpracował z Chórem Kameralnym Senza Rigore, Filharmonią Sudecką w Wałbrzychu i Agencją Artystyczną ProMusica. Koncertował w Czechach, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Rosji i Szwajcarii.

W roli dyrygenta zadebiutował podczas festiwalu Eurochestries w 2010 roku w Almerii (Hiszpania). Miał okazję prowadzić koncerty w ramach Festiwali Clarimania we Wrocławiu i Brand New Music Festival w Katowicach. Występował z orkiestrami filharmonicznymi w Lublinie, Zielonej Górze, Kielcach, Katowicach, Rzeszowie, Opolu, Częstochowie, Ołomuńcu (Republika Czeska), Capellą Bydgostiensis, Berlin Sinfoniettą, Toruńską Orkiestrą Symfoniczną i Sound Factory Orchestra. W latach 2014-2015 współpracował z Gliwickim Teatrem Muzycznym. Występował z takimi solistami jak m.in. Ewa Biegas, Bartosz Koziak, Radek Szarek, Sławomira Wilga. Jest pierwszym polskim dyrygentem, którego koncert został zarejestrowany w standardzie 4K.
Brał udział w kursach mistrzowskich pod kierunkiem m.in. Rafała J. Delekty, Jacka Kaspszyka, Colina Mettersa, Tadeusza Strugały oraz Alima Szacha.

Miłosz Kula zajmuje się również działalnością naukową. Uczestniczył w ekspedycji etnomuzykologicznej w okolice Irkucka, badając ślady obecności polskiego repertuaru. Wygłaszał referaty na konferencjach naukowych w Bydgoszczy, Poznaniu, Warszawie i we Wrocławiu. Kierował czterema grantami badawczymi. Współtworzył portal batuty.instrumenty.edu.pl prowadzony przez Instytut Muzyki i Tańca. Na zlecenie tej instytucji zrealizował zadanie badawcze w ramach programu Białe plamy – muzyka i taniec. Uczestniczył w seminarium i warsztatach edytorstwa muzycznego organizowanych przez PWM i NIFC.

Aktualnie koncentruje się na twórczości instrumentalnej Carla Dittersa von Dittersdorfa oraz na polskiej muzyce instrumentalnej I połowy XIX wieku. Jest autorem dziewięciu publikacji naukowych i popularnonaukowych. Prowadzi bogatą działalność prelegencką i popularyzatorską, opatrując słowem wiążącym koncerty w ramach festiwali muzycznych na Dolnym Śląsku.
Od 2014 roku jest doktorantem w zakresie muzykologii na Uniwersytecie Wrocławskim (promotor: prof. Remigiusz Pośpiech). Studia doktoranckie z zakresu dyrygentury (rozpoczęte również w 2014 roku) pod kierunkiem prof. Mirosława Jacka Błaszczyka w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach zostały zwieńczone nadaniem stopnia doktora sztuki w 2017 roku.

Szczepan Kończal, urodzony w Katowicach (1985), studia w katowickiej Akademii Muzycznej (ukończone z medalem Primus Inter Pares, 2009) oraz naukę w tamtejszym Liceum Muzycznym (1998‐2004) odbył w klasie fortepianu prof. Józefa Stompla. Wcześniej kształcił się pod kierunkiem Janiny Gawron w Państwowej Podstawowej Szkole Muzycznej im. St. Moniuszki (1992-1998) i Teresy Karaszewskiej w Społecznym Ognisku Artystycznym (1990-1992) w Katowicach.

Półfinalista XV Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego (2005). Laureat trzech konkursów zrzeszonych w Światowej Federacji Międzynarodowych Konkursów Muzycznych w Genewie (WFIMC): XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Vianny da Motty w Lizbonie (V nagroda i nagroda specjalna, Portugalia, 2007), XI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego UNISA w Pretorii (VI nagroda, RPA, 2008), IV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Tbilisi (III nagroda, Gruzja, 2009), a także kilku innych konkursów: w Mediolanie (I nagroda i nagroda specjalna, Włochy, 2010), Laurignano (I nagroda, Włochy, 2011), Timiszoarze (I nagroda, Rumunia, 2011), Frascati (I nagroda, Włochy, 2012), Lissone (I nagroda, Włochy, 2013), Caraglio (I nagroda, Włochy, 2014), Oslo – im. Griega (II nagroda i 2 nagrody specjalne, Norwegia, 2008), Weronie (II nagroda, Włochy, 2012), Kerikeri (II nagroda i nagroda publiczności, Nowa Zelandia, 2012), Sybinie (II nagroda i nagroda specjalna, Rumunia, 2016), Campillos (III nagroda, Hiszpania, 2009). Finalista konkursu w Tallinie (2006). Wcześniej trzykrotny laureat Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina w Warszawie (2003 – IV nagroda, 2004 – II nagroda, 2005 – IV nagroda), konkursu w Takasaki (II nagroda, Japonia, 2001) oraz zwycięzca kilku ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów dla młodych pianistów (Antonin, Gorzów Wielkopolski, Zabrze, Poznań, Stalowa Wola; 1994-2002).

Grał podczas festiwali chopinowskich w Nohant, Dusznikach oraz Filharmonii Narodowej, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Festiwali Rubinsteina w Łodzi, festiwali i cyklów koncertowych m.in. w: Kuressaare (Estonia), Oeiras (Portugalia), Mediolanie, Montecatini Terme, Folgarii, na wyspach: San Giulio i Ischia (Włochy), w Locarno (Szwajcaria), Sunderlandzie, Newcastle, Carlisle (Wielka Brytania), Stambule, Izmirze (Turcja), Tbilisi (Gruzja). Partnerowali mu m.in.: Antoni Wit, Tadeusz Strugała, Marek Pijarowski, Jerzy Swoboda, Michał Klauza, Paweł Przytocki, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Szymon Bywalec, Michał Dworzyński, Andres Mustonen, Arjan Tien, Mitsuyoshi Oikawa, Boon Hua Lien, Per Sigmund Thorp, Heiko Mathias Förster, Jüri Alperten, Peter Csaba, Gheorghe Costin. Występował z towarzyszeniem m.in.: Sinfonii Varsovii, NOSPR, Orkiestry Akademii Beethovenowskiej, Orkiestr Symfonicznych Filharmonii Śląskiej i Dolnośląskiej, Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, Śląskiej Orkiestry Kameralnej, Południowoafrykańskiej Orkiestry Kameralnej, Orkiestry Symfonicznej Filarmonica Banatul, Wielkiej Orkiestry Symfonicznej miasta Biszkek, Estońskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, Tureckiej Prezydenckiej Orkiestry Symfonicznej, Państwowych Orkiestr Symfonicznych z Izmiru oraz Bursy, Orquestra Gulbenkian.

Podczas kursów mistrzowskich pracował pod okiem m.in.: Dang Thai Sona, Petera Donohoe, Wiktora Mierżanowa, Bernarda Ringeissena, Lee Kum Singa, Johna Perry’ego, Andrzeja Jasińskiego, Krzysztofa Jabłońskiego, Krystiana Zimermana.

Sześciokrotny stypendysta Ministra Kultury (1998, 2002, 2005, 2006, 2007, 2008), laureat programu

stypendialnego Młoda Polska (2010), stypendysta Prezesa Rady Ministrów (2002), Fundacji im. Hugona Kołłątaja (2003), Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci (1998-2004).

Występował w wielu miejscach w Polsce, a także w Kanadzie, RPA, Egipcie, Australii, Nowej Zelandii, Japonii, Chinach, Mongolii, Kirgistanie, Gruzji, Rumunii, Hiszpanii, Portugalii, Włoszech, Turcji, Niemczech, Belgii, Francji, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Czechach, Estonii, na Litwie, Ukrainie, Słowacji i Cyprze.

Prowadzi działalność pedagogiczną w macierzystej uczelni na stanowisku asystenta w katedrze fortepianu oraz w Państwowej Szkole Muzycznej im. Mieczysława Karłowicza w Katowicach. Jego uczniowie i studenci zdobywali nagrody i wyróżnienia na konkursach pianistycznych m.in. w: Würzburgu, Larnace, Frascati, Pietrozawodsku i na Ibizie.

Od 2017 roku był też jurorem konkursów i przesłuchań krajowych (Pabianice, Chrzanów, Dębica) i międzynarodowych (International Piano Competition „Chopin in Asia” w Japonii).

/ z materiałów Filharmonii Podkarpackiej/

Filharmonia Podkarpacka - G. Miller, G. Gershwin, E. Czerny

AB 10 I 2020 PIĄTEK GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

JACEK ROGALA - dyrygent

Alicja Wiłkowska - sopran

Marta Raczak - Idczak -mezzosopran

Aleksandra Sozańska - Kut - alt

Jacek Zamecki - tenor

Krzysztof Pachołek - baryton

Artur Stężała - bas

ELŻBIETA SZOMAŃSKA - słowo

W programie m.in.:
G. Miller, G. Gershwin, E. Czerny

Do jednych z pierwszych pomysłów w Polsce, które przyszło zrealizować kompozytorowi i aranżerowi Włodkowi Szomańskiemu, było połączenie pieśni gospel wykonywanej na co dzień przez zespół SSB a cappella, z brzmieniem orkiestry symfonicznej. Ten pomysł nie tylko nie zmienił charakteru religijnej pieśni, ale jeszcze bardziej wydobył jej zmysłowość, rytm i melodykę. Zespół Spirituals Singers Band w tym koncercie sięga do najlepszych wzorców , jakie dali światu amerykańscy twórcy. Anonimowi ciemnoskórzy wokaliści, którzy przekładając wokal nad instrumenty stworzyli spirituals i gospel. Muzyczne korzenie czarnego niewolnictwa wzmożone ekspresją, wyrazistym rytmem, patosem i niosącym nadzieję tekstem. Jak mówią o niej znawcy, to Muzyka Przesłania, czyli God - (Bóg), spel - (opowiada), na którą składają się oprócz Ewangelii: melodia, rytm, harmonia, forma i instrumentarium. Rozkwit muzyki gospel jest imponujacy. To muzyka wielka sama w sobie oraz oddziaływająca na inne gatunki stylu jak jazz i muzyka popularna, która wydała światu setki sławnych artystów, w tym Mahalię Jackson, Arethę Franklin czy Whitney Houston. Proponowana Państwu na dzisiejszym koncercie gospelowa forma jest odpowiedzią na potrzeby odbiorcy muzyki XXI wieku. Jej wzorem jest Georg Gershwin,który cudownie połączył jazz z muzyką symfoniczną i Glenn Miller, który swoimi aranżacjami rozsławił amerykański jazz na całym świecie. Dlatego nie tracąc nic na przesłaniu wokalnym, a pamiętajac o tradycji możemy spokojnie rozkoszować się gospelowo-jazzowo-symfonicznym brzemieniem. Zapewnia nam to piękna muzyka i doskonali wykonawcy.

Jacek Rogala
Jest absolwentem wrocławskiej Akademii Muzycznej, w której z wyróżnieniem ukończył studia: kompozytorskie pod kierunkiem Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil (1990) oraz dyrygenckie pod kierunkiem Marka Pijarowskiego (1992).
Od roku 2001 jest dyrektorem Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach i festiwali Świętokrzyskie Dni Muzyki, Lato w Filharmonii, Festiwal Filmu i Muzyki. W styczniu 2012 zainaugurował działalność kieleckich filharmoników w nowej siedzibie, której budową był pochłonięty przez dekadę.
W latach dziewięćdziesiątych był asystentem dyrygenta we wrocławskiej Operze, a także współpracował jako stały gościnny dyrygent z Orkiestrą Capella Bydgostiensis. Następnie przebywał na stypendium dyrygenckim im. Artura Rodzińskiego w The Cleveland Symphony Orchestra. W tym okresie pracował w Redakcji Muzycznej Polskiego Radia we Wrocławiu, był pełnomocnikiem Ministra Kultury i Sztuki do spraw muzyki, a następnie kierował Redakcją Muzyki Współczesnej Programu II Polskiego Radia. W 1999 sprawował kierownictwo artystyczne Dni Grażyny Bacewicz – festiwalu PR i TVP. W latach 2000-2007 był prezesem, a do roku 2010 – wiceprezesem zarządu Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM), w którym kierował także Konkursem Muzyki XX i XXI Wieku dla Młodych Wykonawców. Udziela się jako juror konkursów wykonawczych i członek komisji programowych festiwali (m.in. Światowe Dni Muzyki Wrocław 2014, a od 2013 Międzynarodowego Konkursu Dyrygentów w Bukareszcie). Jest autorem książki Muzyka polska XX wieku wydanej przez PWM (2000). Przez kilkanaście lat prowadził działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach, a od roku 2016 jest adiunktem w Akademii Muzycznej w Łodzi. Był członkiem Rady do spraw Instytucji Artystycznych pierwszej kadencji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2012 jest wiceprzewodniczącym Zrzeszenia Filharmonii Polskich. Od 2019 jest członkiem Rady Uczelni Akademii Muzycznej we Wrocławiu.
Dokonał wielu prawykonań i nagrań radiowych oraz filmowych. Jego nagrania kompozycji 3 dla 13 Pawła Mykietyna oraz Concerto á rebours Tadeusza Wieleckiego zwyciężyły na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1995 i 1999), a płyta z nagraniem utworu 3 dla 13 w roku 2009 otrzymała nagrody Fryderyk w dwóch kategoriach: Album Roku Muzyka Współczesna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Z Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej nagrał m.in. cykl czterech płyt Album Polski, płytę We Are From Here z muzyką Włodka Pawlika oraz płytę Muzyka na otwarcie z utworami zamówionymi u polskich kompozytorów na pierwszy koncert w nowej siedzibie Filharmonii Świętokrzyskiej.
W latach 2007-2011 poprowadził prapremiery pięciu baletów współczesnych wyprodukowanych przez Filharmonię Świętokrzyską i Kielecki Teatr Tańca, w tym: Zdarzyło się w Jeruzalem K. Dębskiego i Pinokio M. Weinberga (premiera polska). Od roku 2013 we współpracy Filharmonii Świętokrzyskiej z UMFC w Warszawie prowadzi doroczne spektakle w cyklu „Opera w Filharmonii” (W. A. Mozart, P. Czajkowski).
Na swym koncie ma koncerty na wielu renomowanych festiwalach i konkursach w Europie, Azji i obu Amerykach. Jest także kompozytorem muzyki symfonicznej, kameralnej, chóralnej i elektronicznej. Jego utwory, poza Polską, wykonywane były w wielu krajach Europy i w Ameryce Północnej.
Otrzymał brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a za propagowanie polskiej muzyki współczesnej – nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAIKS.

Spirituals Singers Band powstał w 1978 roku we Wrocławiu z inicjatywy Włodzimierza Szomańskiego. Specjalizuje się w wykonaniach a cappella pieśni negro spirituals, gospels, traditional jazz, evergreens, kolęd, piosenek Beatlesów, a także muzyki rozrywkowej. Efektem 40 lat działalności jest kilka tysięcy koncertów w kraju i za granicą, liczne programy TVP i PR w Polsce i Europie, a także dyskografia, obejmująca trzynaście płyt. Zespół wziął udział w wielu festiwalach krajowych i zagranicznych, od „Wratislawia Cantans” po „Jazz Jamboree” .
W biografii SSB należy odnotować fakt współpracy przy realizacji spektakli muzycznych z teatrami w całej Polsce oraz dubbing bajek dla dzieci.
Bogaty i oryginalny repertuar zespołu, będący owocem twórczym kierownika artystycznego –Włodzimierza Szomańskiego, umieszcza go z jednej strony w muzyce popularnej, gospels i jazzie, z drugiej na estradach filharmonicznych, wykonaniach dzieł oratoryjno-kantatowych, jakie zostały stworzone z myślą o zespole jak: „Missa Gospel ‘s” op.2, „Jutrznia Gospel’s „Madonny Jan Pawła II” czy „ Santo subito - Litania do Polskich Świętych”. Stąd częsta współpraca z Filharmoniami oraz orkiestrami symfonicznymi w całej Polsce.
Za dokonania artystyczne członkowie zespołu zostali odznaczeni Krzyżami Zasługi, uhonorowani wieloma nagrodami w kategorii jazzu, muzyki chrześcijańskiej i popularyzacji gospel w naszym kraju.
Nowe projekty zespołu to zmierzenie się z pieśniami Cz. Niemena w koncercie „Niemen inaczej” z największymi gwiazdami polskiej estrady, pieśniami Stanisława Moniuszki na jazzowo oraz koncert- spektakl „Opowieści Krasnala Szomola”, który towarzyszył posadzeniu miniatury założyciela zespołu, czyli Wrocławskiego Krasnala Szomola pod Narodowym Forum Muzyki oraz wydanie kolejnego albumu CD pt” OKU-LA- LA- RY” do wierszy J.Tuwima i z muzyką W.Szomańskiego.

W Filharmonii Podkarpackiej - koncert szkolny

9 I 2020 CZWARTEK GODZ. 11:30

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

JACEK ROGALA - dyrygent

SPIRITUALS SINGERS BAND:

Alicja Wiłkowska - sopran

Marta Raczak - Idczak -mezzosopran

Aleksandra Sozańska - Kut - alt

Jacek Zamecki - tenor

Krzysztof Pachołek - baryton

Artur Stężała - bas

ELŻBIETA SZOMAŃSKA - słowo

W programie m.in.:
G. Miller, G. Gershwin, E. Czerny

Koszt udziału: 10zł/osoba

Filharmonia Podkarpacka - K. Penderecki i J. Williams

AB 29 XI 2019 PIĄTEK GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

STEFAN SANDERS - dyrygent

JACEK MUZYK - waltornia

W programie:

J.Williams – Ziemskie przygody E.T., Symfonia „Gwiezdne wojny”

K.Penderecki - Koncert na waltornię „Podróż zimowa”

Miłośników brzmienia waltorni jest z pewnością wielu.... Szlachetną, miękką barwę tego instrumentu doceniali już klasycy wiedeńscy, a w XIX stuleciu waltornia nierozłącznie wiązana była z romantyczną atmosferą. Echa minionych epok słychać będzie w jednoczęściowym Koncercie na waltornię Pendereckiego o podtytule „Winterraise” („Podróż zimowa” 2008, ). Nastrojowe fragmenty tego utworu przeplatają się z „nutą groteski”, a chwilami kompozycja może nawet nasuwać skojarzenia z muzyką filmową. Usłyszymy ją w drugiej części wieczoru – będą to Ziemskie przygody E.T. oraz Symfonia „Gwiezdne wojny” Williamsa – jednego z najbardziej znanych i utytułowanych amerykańskich kompozytorów muzyki filmowej nagrodzonego licznymi statuetkami „Oskara”.

Jacek Muzyk grę na rogu rozpoczął w wieku 18 lat. Po ukończeniu studiów w Akademii Muzycznej w Krakowie doskonalił swoje umiejętności w USA, najpierw w The Mannes College of Music, potem w Juilliard School of Music w Nowym Yorku, kończąc swoją edukację muzyczną w Rice University w Houston, TX.

Zawodową karierę rozpoczął jeszcze jako student w grając najpierw w Capelli Cracoviensis, następnie Sinfonii Varsovii i Polskiej Filharmonii Kameralnej. Po odbyciu studiów stypendialnych powrócił do Polski gdzie pracował kolejno w Polskiej Orkiestrze Radiowej, Filharmonii Narodowej oraz Filharmonii Krakowskiej współpracując jednocześnie z wieloma orkiestrami krajowymi (m.in. Orkiestrą Kameralną „Amadeus”, Sinfoniettą Cracovią) oraz zespołami zagranicznymi (m.in. Danish Chamber Players, Camerata Sweden, Sinfonia Helvetica, Basel Sinfonietta). W 1999 został pierwszym waltornistą Polskiej Orkiestry Festiwalowej Krystiana Zimermana, z którą odbył 42 koncerty w Europie oraz USA prezentując obydwa koncerty fortepianowe Fryderyka Chopina.

Po powrocie do USA pracował kolejno w Houston Grand Opera, Dallas Symphony, Buffalo Philharmonic Orchestra, Houston Symphony, współpracując między innymi z Chicago Symphony, Pittsburgh Symphony, Saint Louis Symphony, Saint Paul Chamber Orchestra, Los Angeles Philharmonic, głównie realizując pierwszy głos w grupie rogów w tych orkiestrach. Jest finalistą przesłuchań na stanowisko pierwszego waltornisty do najlepszych orkiestr światowych takich, jak Los Angeles Philharmonic, San Francisco Symphony, Cincinnati Orchestra, Pittsburgh Symphony, Saint Louis Symphony, Saint Paul Chamber Orchestra czy Chicago Symphony.
Jego działalność solowa oraz dydaktyczna obejmuje recitale, koncerty solowe i kursy mistrzowskie w Europie, USA, Ameryce Południowej, Chinach i Japonii.

Dokonał wielu nagrań archiwalnych solowych i orkiestrowych dla Polskiego Radia, uczestniczył w wielu nagraniach płytowych z orkiestrami polskimi i amerykańskimi oraz wydał 3 płyty solowe prezentując między innymi wszystkie koncerty Mozarta, transkrypcje 3 Suit wiolonczelowych Bacha oraz paletę utworów prezentującą róg w kombinacji brzmieniowej z innymi instrumentami. 

Stefan Sanders jest dyrygentem i obrońcą sztuki pielęgnującym kulturę artystycznej doskonałości, stałego wzrostu i entuzjastycznego zaangażowania w społecznościach, którym ma szczęście służyć. W tym roku Stefan rozpocznie swój siódmy rok na stanowisku Dyrektora Muzycznego Filharmonii w centralnym Teksasie. Rozpocznie także swój trzeci sezon jako Dyrektor Muzyczny Orkiestry Symfonicznej w Fayetteville w Karolinie Północnej i swój drugi sezon jako Dyrektor Muzyczny Filharmonii w Spartanburg. Stefan zadebiutuje w Bozeman Symphony w Montanie i Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie (Polska). W tym sezonie ponownie zaangażuje się w Narodowej Orkiestrze Symfonicznej w Hawanie (Kuba), Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej w Olsztynie (Polska), Stockton Symphony i przez kilka tygodni jako zastępca/asystent dyrygenta w Filharmonii w Nowym Jorku.

Stefan współpracował z wieloma wybitnymi orkiestrami. W ostatnim czasie był gościnnym dyrygentem m.in. w Filharmonii w Naples, Orkiestrze w Sarasocie, Filharmonii w Rochester, Virginia Symphony, Stockton Symphony, San Antonio Symphony, Filharmonii w Buffalo, Orkiestrze Symfonicznej w Austin, Operze w Austin, Orquesta Sinfónica Nacional de Cuba, Orquesta Sinfónica de Guayaquil (Ekwador), Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej (Polska), Symphorii (Syracuse, Nowy Jork) oraz Round Top International Festival Institute. Stefan współpracował z szeregiem gościnnych artystów takich jak znany skrzypek Gil Shaham, wirtuoz gry na elektrycznej gitarze basowej Victor Wooten, pianista i pedagog Anton Nel, artysta występujący na Broadwayu i jeden z aktorów grających główne role w „Kronikach Seinfelda” – Jason Alexander, zespoły The B-52s, Pink Martini, Vanessa Williams i wielu innych.

Stefan związał się niedawno na cztery lata z Orkiestrą Filharmonii w Buffalo. W 2014 r. wybrano go na Zastępcę Dyrygenta, a w 2016 r. awansował na Dyrygenta-rezydenta. Z Orkiestrą Filharmonii w Buffalo Stefan poprowadził ponad 200 występów we wszystkich cyklach orkiestry. Warto zauważyć, że Stefan rozpoczął swoją karierę zawodową jako członek sekcji puzonu w Orkiestrze Filharmonii w Buffalo, gdzie grał od 1999 r. do 2007 r. zanim poświęcił się dyrygenturze na pełen etat. Ostatnio dobiegła końca również jego roczna funkcja Głównego Dyrygenta na festiwalu muzycznym w Hot Springs (Arkansas). Stefan był także dyrygentem występującym na Krajowym Przeglądzie Dyrygentów Bruno Waltera organizowanym przez Ligę Amerykańskich Orkiestr. Prestiżowy pokaz dyrygentów miał na celu zaprezentować utalentowanych młodych dyrygentów przygotowanych do pełnienia funkcji dyrektora muzycznego w amerykańskich orkiestrach. Jego gospodarzami był Giancarlo Guerrero oraz Nashville Symphony.

Zanim został dyrygentem, Stefan był znanym na całym świecie puzonistą występującym jako solista w Ameryce Północnej, Azji i Europie. Jego wykonanie „Koncertu na puzon basowy i orkiestrę” Erica Ewazena z Filharmonią Czeską można usłyszeć na płycie wydanej przez Albany Records. Jako puzonista Stefan wystąpił z takimi orkiestrami jak Filharmonia w Nowym Jorku, Orkiestra Symfoniczna w Seattle, Orkiestra na Florydzie, a także w „Pierścieniu Nibelunga” Wagnera w wykonaniu Opery w Seattle.

Stefan był absolwentem na stypendium na Amerykańskiej Akademii Dyrygentury w Aspen pod kierunkiem mistrzów Roberta Spano, Larry’ego Rachleffa i Hugha Wolffa. Ukończył Juilliard School, Uniwersytet Teksasu w Austin oraz Interlochen Arts Academy.

 

Filharmonia Podkarpacka - Moss, Malawski, Ravel

AB 22 XI 2019 PIĄTEK GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

BASSEM AKIKI – dyrygent

EWA WOLAK - mezzosopran

W programie:

P. Moss – Cztery monologi antyczne

A. Malawski/ P. Moss – Pięć miniatur

M. Ravel – Bolero

W roku jubileuszu 50 – lecia pracy twórczej Piotra Mossa – jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów współczesnych związanego z Paryżem, przypomniane zostaną Cztery monologi antyczne (2012) napisane do tekstów A. Libery. Kompozycja - jak wyjaśnia kompozytor - jest portretem czterech antycznych bohaterek. Poszczególne części utworu to: Ifigenia, Medea, Klitemnestra i Hekabe. Usłyszymy również „Pięć miniatur” Malawskiego – kompozytora rodem z Przemyśla – patrona Filharmonii Podkarpackiej, w opracowaniu na orkiestrę Mossa. I na koniec Bolero (1928) Ravela, czyli wielkie „crescendo na orkiestrę”, które począwszy od wybijanego przez werbel rytmu i delikatnego dźwięku fletu doprowadza do potężnej, olśniewającej blaskiem instrumentacji kulminacji dzieła.

Bassem Akiki - dyrygent

Libańsko-polski dyrygent, dyrektor artystyczny Festiwalu Noworocznego NFM we Wrocławiu. Współpracuje z wieloma orkiestrami, festiwalami i teatrami muzycznymi, m.in. z Théâtre de La Monnaie, Philharmonie de Paris, Féstival d’Aix-en-Provence, Chamber Orchestra of Philadelphia, Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie i Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. Był nominowany do International Opera Awards, w 2018 r. zdobył Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury dla najlepszego dyrygenta. Był dyrektorem artystycznym Opery Śląskiej w Bytomiu.

Bassem Akiki studiował w High National Conservatory of Music oraz Lebanese University w Bejrucie. Ukończył dyrygenturę chóralną na Akademii Muzycznej w Krakowie oraz dyrygenturę symfoniczną i operową na Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu. Uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Poza dyrygenturą Bassem Akiki interesuje się wzajemnym oddziaływaniem muzyki Wschodu i Zachodu – prowadził na ten temat wykłady na Philipps-Universität Marburg. Prowadził także kursy mistrzowskie, m.in. w Queen Elisabeth Music Chapel w Waterloo, Akademii Operowej przy La Monnaie w Brukseli i w Swarthmore College (USA).

Artysta zadebiutował Traviatą G. Verdiego w Operze Wrocławskiej w 2007 roku, gdzie do 2013 r. pełnił funkcję dyrygenta. Dotychczas poprowadził wykonania takich dzieł, jak: Czarodziejski flet i Don Giovanni W.A. Mozarta, Carmen G. Bizeta, NabuccoTraviata, Rigoletto, Giovanna d’ArcoFalstaff G. Verdiego, Kobieta bez cienia R. Straussa, Opowieści Hoffmanna J. Offenbacha, Romeo i Julia Ch. Gounoda, Turandot, Madame Butterfly, Tosca i Cyganeria G. Pucciniego, Borys GodunowM. Musorgskiego, Ognisty Anioł S. Prokofiewa, To Be Sung P. Dusapina czy Powder Her Face T. Adesa. W 2013 r. zadebiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, realizując Nabucco G. Verdiego; dyrygował tam również Jolantą P. Czajkowskiego i Zamkiem Sinobrodego B. Bartóka. Artysta poprowadził prawykonania wielu kompozycji współczesnych, takich jak opera Slow Man N. Lensa i J.M. Coetzeego, Medúlla z muzyką Björk, Orfeo and Majnun czy opery Frankenstein Marka Grey’a oraz muzyki współczesnych kompozytorów jak Pascal Dusapin, Peter Eotvos, Paweł Mykietyn czy Krzysztof Penderecki.

EWA WOLAK - kontralt

Artystka obdarzona głosem o niezwykłej ciemnej barwie, dużej skali,  a także biegłości, co umożliwia jej wykonywanie bardzo różnorodnego repertuaru - od muzyki dawnej przez Rossiniego, Verdiego, Wagnera po muzykę współczesną.

Absolwentka krakowskiej Akademii Muzycznej (dyplom z wyróżnieniem).

Jako stypendystka DAAD ukończyła z wyróżnieniem studia podyplomowe oraz  operowe w Hochschule für Musik w Karlsruhe. Jest laureatką renomowanych konkursów wokalnych,  m.in. w Atenach (Grand Prix Maria Callas),‘s- Hertogenbosch (Holandia). Brała udział w licznych festiwalach (Warszawa, Wrocław, Wiedeń, Berlin, Paryż i in.).

Współpracuje m.in. z Deutsche Oper i Komische Oper w Berlinie, Nationaltheater Mannheim, Badisches Staatstheater Karlsruhe, operami w Helsinkach, Malmö, Montpellier, Tuluzie i Trieście oraz  Theater an der Wien.

Do jej licznych partii operowych należą: Dalila (Samson i Dalila), Carmen, Fidès (Prorok), Fryka i Erda (Pierścień Nibelunga), Ulryka (Bal maskowy), Quickly (Falstaff), Olga (Eugeniusz Oniegin), Izabela (Włoszka w Algierze), Ratmir  (Rusłan i Ludmiła). Jest także odtwórczynią czołowych partii w operach Händla. Stale koncertuje m.in.z takimi zespołami, jak Orkiestra NOSPR, Filharmonia Narodowa,Sinfonia Varsovia, Musikverein Wien, Münchner Philharmoniker, Kölner Philharmoniker, Concertgebouw Orchestra Amsterdam , Mozarteumorchester  Salzburg, Orchestre Philharmonique de Radio France, Deutsche Händel- Solisten, Combattimento Consort Amsterdam i wiele innych.

Za swoje osiągnięcia  artystyczne  została uhonorowana Europejską Nagrodą  Kultury. W 2011 artystce nadano prestiżowy tytuł opery niemieckiej - Kammersängerin.

Od 2003 roku  prowadzi klasę wokalną w krakowskiej Akademii Muzycznej. Od 2016 jest profesorem renomowanej Hochschule für Musik Hanns Eisler w Berlinie.

Elgar, Chopin i Grieg w Filharmonii Podkarpackiej

AB 15 XI 2019 PIĄTEK GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

MASSIMILIANO CALDI – dyrygent

JULIA KOCIUBAN – fortepian

W programie:
E. Elgar – Preludium symfoniczne „Polonia” op. 76

F. Chopin - Koncert fortepianowy f-moll op. 21

E. Grieg - I i II Suita „Peer Gynt”

Chopin i Grieg - obaj kompozytorzy XIX stulecia odkryli bogactwom muzyki ludowej swojego kraju wplatając ją we własny idiom artystycznej wypowiedzi. Koncert f – moll (1829) Chopina o strukturze klasycznej i fakturze brillant łączy w sobie wirtuozerię z mozartowską prostotą, a romantyczną poetyczność z ludową nutą. Oryginalność zakorzeniona w tradycji jest słyszalna również w muzyce Griega - norweskiego kompozytora nazywanego „Chopinem Północy”. Jego dwie Suity z muzyki do dramatu Peer Gynt (1874 - 76) obfitują w melodie, które Debussy określił jako „cukierki nadziewane śniegiem” I może coś w tym jest....wystarczy posłuchać wzruszającej Pieśni Solvejgi, w której słodycz kantyleny „ochłodzona” jest północnym kolorytem brzmienia.

Julia Kociuban uważana jest za jedną z czołowych pianistek swojego pokolenia. Jej debiutancka płyta „Schumann, Chopin, Bacewicz” została uznana przez krytyków za jeden z najciekawszych polskich pianistycznych debiutów fonograficznych ostatnich lat.

Prowadzi ożywotnioną działalność koncertową. Występowała w największych salach koncertowych w Europie (m.in. Herkulessaal w Monachium, Konzerthaus w Wiedniu, Konzerthaus w Berlinie, Laeiszhalle w Hamburgu), Północnej Ameryce oraz Azji. Była zapraszana na prestiżowe festiwale muzyczne w tym m.in. Międzynarodowy Festiwal Pianistyczny w La Roque d’Antheron, Festiwal Pianistyczny Young Euro Classic w Berlinie, Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena w Warszawie, Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach Zdroju, Kissinger Sommer w Bad Kissingen.

Regularnie koncertuje z towarzyszeniem różnych orkiestr kameralnych i symfonicznych. Współpracowała z wieloma cenionymi dyrygentami w Polsce i za granicą m.in.: Hans Graf, Nemme Järvi, Kristjan Järvi, Lahav Shani, Heribert Beissel, Aziz Shokhakimov, Ken-David Masur, Antoni Wit, Jerzy Maksymiuk, Paweł Przytocki, Marek Pijarowski, Marcin Nałęcz – Niesiołowski, Łukasz Borowicz, aby wymienić tych ważniejszych.

Dokonała szeregu nagrań radiowych i telewizyjnych, a także nagrań płytowych m.in. dla wytwórni DUX, Gramola oraz Sony Classical.

Julia Kociuban urodziła się w Krakowie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 5 lat. Ukończyła Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Universität Mozarteum w Salzburgu, gdzie studiowała pod kierunkiem Prof. Piotra Palecznego oraz Prof. Pavla Gililova.

Prócz działaności artystycznej prowadzi działalność pedagogiczną wykładając na Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi oraz realizując kursy mistrzowskie w całej Europie.

www.juliakociuban.com

Massimiliano Caldi
www.massimilianocaldi.com

Massimiliano Caldi (Mediolan, 1967 r.) ukończył studia w dziedzinie gry na fortepianie, kompozycji i dyrygentury orkiestrowej. Ma duże międzynarodowe doświadczenie w zakresie muzyki symfonicznej, opery, operetki i baletu oraz zainteresowania muzyką współczesną i powrotem dziewiętnastowiecznej opery. Wyróżnia się doskonałym przygotowaniem zawodowym, a także przejrzystym i linearnym stylem dyrygowania.

Caldi, laureat pierwszej nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. G. Fitelberga (1999 r.), jest Głównym Dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego w Rzeszowie oraz występującym gościnnie Pierwszym Dyrygentem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku. Artysta prowadził mistrzowskie kursy dyrygenckie we Florencji (2015-2017), był Głównym Dyrygentem i Konsultantem Artystycznym Filharmonii Koszalińskiej im. S. Moniuszki (2014-2017), Dyrektorem Artystycznym Śląskiej Orkiestry Kameralnej (Katowice, 2006-2010) oraz Głównym Dyrygentem Orkiestry Kameralnej „Milano Classica” (1998-2009).
W ciągu ostatnich dziesięciu lat odbył tournée po Izraelu, Omanie, Stanach Zjednoczonych, Chile, Brazylii, Niemczech, Austrii, Rosji oraz Turcji na czele takich zespołów jak Academy Teatro alla Scala Orchestra, Orkiestra Symfoniczna w Santiago, Berliner Konzerthaus Kammerorchester, Orkiestra Symfoniczna w Petersburgu i Państwowa Orkiestra Symfoniczna w Stambule.
W Polsce był zapraszany na międzynarodowe festiwale, a także regularnie pojawia się na podium najważniejszych filharmonii i orkiestr symfonicznych, takich jak na przykład Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Warszawie i Sinfonietta Cracovia (czasami w podwójnej roli pianisty i muzycznego dyrygenta).

Caldi nagrał dla Acte Préalable płytę CD Raul Koczalski – Koncerty fortepianowe (styczeń 2018 r.) oraz dla Sony Classical płytę CD koncerty wiolonczelowe Mario Castelnuovo-Tedesco, Gian Francesco Malipiero, Riccardo Malipiero (kwiecień 2018 r.).
Massimiliano Caldi to jedyny Włoch, który otrzymał nagrodę Gazetta Italia – edycja 2018 za wyróżniającą się postawę w promowaniu włoskiej muzyki w Polsce oraz polskiej muzyki we Włoszech.

 

A. Mickiewicz/ St. Moniuszko „DZIADY - WIDMA”

10 XI 2019 NIEDZIELA ; godz. 18:00 ; BOOM ; Sala koncertowa Filharmonii Podkarpackiej

POLSKA OPERA KRÓLEWSKA

A. Mickiewicz/ St. Moniuszko „DZIADY - WIDMA”

DYRYGENT
TADEUSZ KAROLAK

OBSADA
DAWNY AKTOR - Mariusz Bonaszewski
GUŚLARZ - Witold Żołądkiewicz
STARZEC - Bogdan Śliwa
ANIOŁEK JÓZIO - Mikołaj Zgódka
ANIOŁEK RÓZIA - Małgorzata Rudnicka
WIDMO - Piotr Kędziora
KRUK - Mateusz Burdach
SOWA - Monika Szwajnos
DZIEWCZYNA - Iwona Lubowicz

INSCENIZACJA, SCENOGRAFIA, REŻYSERIA
RYSZARD PERYT

KOSTIUMY
MARLENA SKONECZKO

           „Pospólstwo więc święci Dziady tajemnie w kaplicach lub pustych domach niedaleko cmentarza [...]” Tak pisał Adam Mickiewicz we wstępie do II części Dziadów. Być może sam brał niegdyś udział w tym ludowym obrządku, w którym pogański zwyczaj mieszał się z chrześcijańską tradycją. Niewykluczone, że i Moniuszko miał ku temu sposobność, choć dziś trudno znaleźć na to dowody. Nie ulega natomiast wątpliwości, że w kantacie scenicznej „Widma” udało się kompozytorowi wydobyć naturalną muzyczność tkwiącą w opisanym przez Mickiewicza rytuale. Silna integracja pierwiastka literackiego i muzycznego stanowi niezaprzeczalną wartość dzieła.
           Pierwsze wzmianki o planach umuzycznienia dramatu narodowego wieszcza znajdujemy w korespondencji Moniuszkowskiej już u progu lat pięćdziesiątych XIX wieku. Tymczasem prapremiera kantaty odbyła się dopiero w 1865 roku, w drugą rocznicę wybuchu Powstania Styczniowego. Kompozycja wzbudziła zachwyt publiczności. Jakże silne wrażenie musiałowywrzeć na zniewolonym przez zaborców narodzie tak żywe wspomnienie dawnych obrządków...
           Przesłanie zaklęte w Mickiewiczowskich wersach jest uniwersalne, a fascynacja tajemnym rytuałem trwa do dziś. Dowodem na to jest niegasnąca popularność przedstawienia, którym Polska Opera Królewska zainaugurowała pierwszy sezon swojej działalności.

Subskrybuj to źródło RSS