Wyświetlenie artykułów z etykietą: W Filharmonii

KONCERT MUZYKI FILMOWEJ W FILHARMONII PODKARPACKIEJ

28 kwietnia 2019 r., NIEDZIELA, godz. 18:00, BOOM - KONCERT MUZYKI FILMOWEJ

ORKIESTRA SMYCZKOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
STEFAN GĄSIENIEC – fortepian/dyrygent
TOMASZ STOCKINGER – słowo

W programie:
K. Dębski, W. Szpilman, S. Joplin, F. Chopin, W. Kazanecki, G. Gershwin, W. Korcz, C. Gardel, M. Gąsieniec, W. Kilar

"Film, to przede wszystkim obraz ale bez muzyki istnieć nie może".

W programie koncertu usłyszymy m.in. melodie i piosenki, które towarzyszyły najsłynniejszym obrazom kina polskiego i zagranicznego, przeboje z kultowych polskich seriali - utwory komponowane z myślą o filmie ale i te, które choć są z filmem kojarzone, powstały jako samodzielne dzieła.
Koncert poprowadzi Tomasz Stockinger – jeden z najbardziej rozpoznawanych polskich aktorów, od czasu ukończenia w 1978 warszawskiej PWST nieprzerwanie związany z teatrem, kinem, telewizją i estradą. Przy fortepianie zasiądzie Stefan Gąsieniec – znakomity pianista jazzowy, kompozytor i aranżer.

Stefan Gąsieniec - kompozytor, aranżer muzyczny, pianista, menedżer kultury.Wyróżniony w roku 2010 Nagrodą Specjalną Ministra Kultury Bogdana Zdrojewskiego za nieoceniony wkład w rozwój polskiej kultury. Od 2007 roku Stefan Gąsieniec pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego festiwalu muzycznego "Eurosilesia"; gdzie Honorowy Patronat nad festiwalem od początku jego istnienia obejmował światowej sławy dyrygent MAESTRO KURT MASUR. Skomponował, zaaranżował i wyprodukował muzykę do solowego albumu Krzysztofa Cugowskiego pt. "Przebudzenie". Równorzędnie koncertuje jako pianista w Polsce i za granicą z gwiazdami światowego jazzu takimi jak : Fuasi Abdul Khaliq (USA), Kenny Martin(USA), Daniel Allen (Cuba), Siggy Davis (USA), Nirankar Khalsa (USA), Tony Hurdle (USA) i innymi.Komponował, aranżował i koncertował z większością gwiazd polskiej sceny muzycznej m.in.: Tomaszem Stockingerem,Ewą Bem, Katarzyną Groniec, Olgą Bończyk, Justyną Steczkowską, Krzysztofem Cugowskim, Stanisławem Soyka, Grzegorzem Markowskim, Michałem Bajorem, Maciejem Miecznikowskim, Januszem Radkiem, Pawłem Kukizem, Mieczysławem Szcześniakiem, Robertem Kudelskim i wieloma innymi.

Tomasz Stockinger ukończył PWST w Warszawie w 1978 r., od tego czasu nieprzerwanie związany z teatrem, kinem, telewizją, a także estradą jest dziś jednym z najbardziej rozpoznawanych polskich aktorów. Syn znanego aktora Andrzeja Stockingera kontynuuje również rodzinne muzyczne tradycje. W 2005 r. nagrał solową płytę z Polskim Radiem pt. "Melodią wracasz do mnie". Karierę teatralną zaczął w Teatrze Dramatycznym pod dyrekcją Gustawa Holoubka, później współpracował z innymi warszawskim teatrami: Kwadrat, Scena Prezentacje, Syrena, Roma i Komedia. Najważniejsze filmy: Sto koni..., Bołdyn, Znachor, Lata 20te,30te..., seriale: Dom, Rycerze i rabusie, Pogranicze w ogniu, Zespół adwokacki i Klan, który w tym roku wszedł w 20ty rok emisji. Obecnie aktor występuje w warszawskiej Kamienicy, goszcząc też na wielu innych polskich scenach w repertuarze teatralnym i muzycznym.

 

Filharmonia Podkarpacka - Moniuszko, Szymanowski, Rachmaninow

AB 26 kwietnia 2019r., PIĄTEK, godz. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
BARTOSZ STANISZEWSKI – dyrygent
ANDRZEJ PIKUL – fortepian
MARHARYTA KOZLOVSKA - fortepian

W programie:
S. Moniuszko – Uwertura do opery „Halka”
K. Szymanowski – IV Symfonia koncertująca op. 60
S. Rachmaninow – Rapsodia na temat Paganiniego op. 43

Pierwsze wykonanie IV Symfonii koncertującej odbyło się 9 października 1932 roku w Poznaniu. Karol Szymanowski (1882 – 1937), który pisał ten utwór z myślą o sobie jako wykonawcy, wystąpił wówczas jako solista i w obydwu rolach - kompozytora i pianisty odniósł wielki sukces. Do dziś jest to jedno z najchętniej granych słuchanych dzieł wybitnego polskiego twórcy. Popisowym utworem jest także Rapsodia na temat Paganiniego Sergiusz Rachmaninowa (1873 – 1943) będąca cyklem wariacji opartych na słynnym Kaprysie skrzypcowym a – moll Niccolo Paganiniego. Rok Moniuszkowskim zaakcentowany zostanie jednym z najczęściej wykonywanych utworów instrumentalnych Stanisława Moniuszki (1819 – 1872) - dramatyczną w wyrazie Uwerturą do opery „Halka”.

ANDRZEJ PIKUL

Ukończył Akademię Muzyczną w Krakowie (1980) w klasie fortepianu prof. T. Żmudzińskiego. Dalsze studia pianistyczne odbył w mistrzowskiej klasie prof. P. Badury-Skody w Hochschule für Musik w Wiedniu (1981–1983). Uczestniczył także w licznych kursach mistrzowskich pod kierunkiem wybitnych pianistów (m.in. A. Jennera, V. Perlemutera, G. Agostiego, T. Vasarego).

Laureat Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1981), Międzynarodowego Konkursu Foundation Cziffra w Senlis (1983), Konkursu Radiofonii Europejskiej Bratysława 85.

Występował wielokrotnie w prestiżowych salach w kraju, a także w większości krajów europejskich oraz w Turcji, Izraelu , Chinach, Japonii, Chile, Kolumbii , Brazylii , USA, Australii i Nowej Zelandii (m. in. w Musiverein we Wiedniu, Wigmor Hall w Londynie, Norsk Opera w Oslo, Izumi Hall w Osace, Teatrze Narodowym w Brasilii , Conservatory of Sydney, Hamilton Performing Art Center).

Uczestniczył w festiwalach: Pianistyki Polskiej w Słupsku, Vratislavia Cantans, Bydgoskim Festiwalu Muzycznym, Muzyka w Starym Krakowie, Międzynarodowych Dniach Kompozytorów Krakowskich, Encuentro de Musica International De La Serena (Chile), Międzynarodowym Festiwalu Pianistycznym w Bucamarandze (Kolumbia), Leipiziger Chopin Tage (Niemcy), Kosicky Hudobny Jar (Słowacja), Sofia Music Weeks (Bułgaria), Festiwalu im. I. I. Sollertyńskiego w Witebsku (Białoruś) oraz Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Kijowie (Ukraina).

Prowadził mistrzowskie kursy pianistyczne w Brazylii, Chile, Chinach, Francji, Hiszpanii, Izraelu, Japonii, Niemczech, Portugalii, Turcji, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. Vistiting Professor w Kobe College (Japonia 2002/2003) oraz na Uniwersytecie im. Jana Gutenberga w Moguncji ( 2011/12) Był jurorem krajowych i międzynarodowych konkursów muzycznych (m.in. Andorra, Barcelona, Fushan, Hongkong, Jaen, Ningbo, Osaka).

Dokonał licznych nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji, Österreichische Rundfunk und Fernsehen, Radio Suisse Romande oraz nagrań płytowych: Dux 0320: K. Szymanowski IV Symfonia koncertująca op. 60 i A. Tansman: Suita na 2 fortepiany i orkiestrę (płyta uzyskała nagrodę KLASSIK HEUTE) Dux 0552/0553: A. Ginastera Wszystkie dzieła fortepianowe, Dux 0929:Franz Liszt Italia, Dux 0927/0928 F.Chopin -Polonezy). Ma w swoim dorobku polskie i światowe prawykonania utworów XX i XXI w. Wielu kompozytorów współczesnych dedykowało mu swoje kompozycje, które były prezentowane na 5 kontynentach.

Jest profesorem zwyczajnym i kierownikiem Katedry Fortepianu Akademii Muzycznej w Krakowie.

Wykształcił wielu znakomitych pianistów, laureatów krajowych i międzynarodowych konkursów muzycznych.

W uznaniu osiągnięć artystycznych i dydaktycznych uhonorowany został: przez Prezydenta RP Złotym Krzyżem Zasługi (2016), przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Brązowym Medalem „Gloria Artis”(2008), nagrodą „Excellence in Teaching” (2007) oraz nagrodą Marszałka Województwa Małopolskiego „Ars Quearendi” (2008).

Więcej informacji na stronie: www.andrzejpikul.art.pl

Bartosz Staniszewski ur. 1995 - dyrygent

Student dyrygentury z klasy prof. Rafała Jacka Delekty. Brał udział w licznych kursach dyrygenckich prowadzonych przez wybitnych dyrygentów jak np. Jacek Kaspszyk, czy Vladimir Kiradjiev. Uczestnik Międzynarodowych Kursów Dyrygenckich, podczas których pracował z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej pod okiem prof. Rafała Jacka Delekty. Jako dyrygent zadebiutował w kwietniu 2014 roku we Francji. W czerwcu 2014 roku poprowadził w Filharmonii Krakowskiej prawykonanie autorskiej symfonii. Współzałożyciel i dyrygent Krakowskiej Orkiestry „Ardente”, z którą stale koncertuje w Polsce i za granicą. Członek stowarzyszenia „Małopolska Manufaktura Sztuki”.
W marcu 2017 współpracował z Orkiestrą Kameralną i Orkiestrą Symfoniczną Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Zainaugurował 8. edycję cyklu „Jeszcze Polska Muzyka”, prowadząc Orkiestrę Akademii Beethovenowskiej w Europejskim Centrum Muzyki w Lusławicach. W maju i grudniu 2017 poprowadził przedstawieniami opery „Straszny Dwór” Stanisława Moniuszki. We wrześniu 2017 wyruszył na tournée z Krakowską Orkiestrą „Ardente” po północnej Francji (m. in. Beauvais, Amiens, Paryż). W marcu 2018 roku poprowadził Orkiestrę Symfoniczną Krakowskiej Akademii Muzycznej. W lipcu 2018 roku poprowadził Orkiestrę Corda Cracovia inaugurując 11. edycję cyklu "Wawel o Zmierzchu.

KONCERT KAMERALNY

17 kwietnia 2019r., WIELKA ŚRODA, godz. 19:00

JACEK ŚCIBOR – tenor
PAWEŁ WĘGRZYN – fortepian
ELŻBIETA LEWICKA – słowo
JAN NIEMASZEK - aktor

W programie:
D. Lasota – Treny na głos i fortepian do słów Jana Kochanowskiego

Requiem G.Verdiego w Filharmonii Podkarpackiej

AB 12 kwietnia 2019r., PIĄTEK, godz. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

INĔS DE CASTRO SYMPHONY CHORUS (CSIC)

CHÓR WYDZIAŁU MUZYKI  UR

MASSIMILIANO CALDI – dyrygent

KATARZYNA OLEŚ - BLACHA - sopran

AGNIESZKA MAKÓWKA - mezzosopran

RAFAŁ BARTMIŃSKI - tenor

ROBERT GIERLACH - bas

ARTUR PINHO MARIA -  przygotowanie chóru

BOŻENA STASIOWSKA – CHROBAK – przygotowanie chóru

W programie:

G. Verdi – Requiem

    Giuseppe Verdi (1813 - 1901) przeszedł do historii przede wszystkim jako twórca wielkich dzieł operowych, ale w jego  twórczości można także znaleźć wyjątkowy  utwór, będący świadectwem połączenia stylu muzyki operowej i religijnej- to wielkie Requiem. Arcydzieło  napisane po śmierci włoskiego pisarza Alessandro Manzoniego - przyjaciela Verdiego- pełne jest dramaturgii, potężnie brzmiących chórów i orkiestry, jak również wirtuozowskich arii i ansambli.  Premiera Requiem odbyła się w rocznicę śmierci Manzoniego, w 1874 roku w Kościele św. Marka w Mediolanie. Następnie utwór wykonano z wielkim sukcesem  w La Scali. Od tego czasu jedyna w swoim rodzaju, majestatycznaMessa da Requiem Verdiego zachwyca i wzrusza melomanów na całym świecie.

Katarzyna Oleś – Blacha

             Artysta muzyk, sopran koloraturowy. W 2001 r. ukończyła z wyróżnieniem Wydział Wokalno – Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Wojciecha Jana Śmietany. Kunszt wokalny doskonaliła podczas licznych kursów mistrzowskich i interpretacyjnych u tak znamienitych pedagogów i śpiewaków, jak Paul Esswood, Anne Raynolds, Lioba Braun, Christian Elssner, Ryszard Karczykowski.

            Laureatka wielu krajowych i międzynarodowych konkursów i festiwali m. in. w 2010 r. otrzymała III nagrodę w kategorii głosów żeńskich na VII Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie, a w 2012 roku została uhonorowana Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii „Najlepsza śpiewaczka”. W lipcu 2014 roku została Laureatką nagrody: „Ars Quaerendi” za wybitne działania na rzecz promocji kultury.

            Solistka Opery Krakowskiej, gdzie debiutowała w 2001 r. partią Królowej Nocy w „Czarodziejskim flecie” Mozarta.

            Za szczególnie ważne w dorobku artystki należy uznać role: Rozyna („Cyrulik sewilski” Rossiniego), Gilda („Rigoletto” Verdiego), Roksana („Król Roger” Szymanowskiego), Fiorilla („Turek we Włoszech” Rossiniego), Zerbinetta („Ariadna na Naksos” R.Straussa), Violetta („La Traviata” G. Verdiego), Olimpia, Antonia, Giulietta, Stella („Opowieści Hoffmanna” J.Offenbacha), Norma („Norma” V.Belliniego) oraz najczęściej wykonywana przez nią partia Królowej Nocy („Czarodziejski flet” Mozarta). Partią Łucji („Lucia di Lammermoor” G.Donizettiego) debiutowała w Operze Narodowej w Warszawie.

            Współpracuje z teatrami operowymi w Polsce i zagranicą. Z zespołami Oper w Bydgoszczy, Łodzi, Gdańsku, Szczecinie odbyła kilkakrotnie tournée po Austrii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemczech i Szwajcarii, goszcząc w takich salach, jak: Festspiel und Kongresshaus w Bregenz, Theater am Aegi w Hannoverze, Philharmonie w Berlinie, Philharmonie w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Rotterdamse Schouwburg w Rotterdamie.

            Artystka ma w swoim bogatym dorobku ponad 30 pierwszoplanowych ról operowych, operetkowych i musicalowych, które prezentowała w 50 różnych realizacjach premierowych, festiwalowych oraz repertuarowych wielu teatrów operowych w Polsce i zagranicą.

                    W kręgu zainteresowań artystycznych Katarzyny Oleś – Blacha znajduje się również muzyka oratoryjno – kantatowa i kameralna. Dowodem na to są liczne koncerty (m.in. Kraków, Warszawa, Wrocław, Szczecin, Katowice, Stuttgart, Wolfsburg, Innsbruck, Linz, Hannover, Berlin, Monachium, Regensburg, Fulda, Graz, Strasburg, Szanghaj, Al Kuwait).

                Dokonała szeregu nagrań dla potrzeb Polskiego Radia i Telewizji, w tym w 2005 r. niezwykle rzadko wykonywanego „Koncertu na sopran i orkiestrę” Z. Kasserna, który wielokrotnie prezentowano w programie II Polskiego Radia.

            Pedagog Akademii Muzycznej w Krakowie. Prowadzi klasę śpiewu solowego. We wrześniu 2006 roku został jej nadany tytuł doktora w dziedzinie sztuk muzycznych – wokalistyki, a w lipcu 2014 roku tytuł doktora habilitowanego. Prowadzi warsztaty wokalne oraz kursy mistrzowskie dla młodzieży oraz młodych adeptów wokalistyki.

Agnieszka Makówka - mezzosopran

Ukończyła studia w łódzkiej Akademii Muzycznej oraz studia podyplomowe w „Mozarteum"
w Salzburgu. Od 1998 r. jest solistką Teatru Wielkiego w Łodzi.

Jest zdobywczynią wielu nagród i wyróżnień artystycznych. W 1992 roku zdobyła II nagrodę w Międzyuczelnianym Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Dusznikach Zdroju a w 1994 r. otrzymała wyróżnienie w Konkursie im. Roberta Schumana w Zwickau (Niemcy). Niespełna rok później została laureatką III nagrody w Międzynarodowym Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu. W 1997 r. otrzymała wyróżnienie w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Antonina Dworzaka w Karlowych Warach, w 2000 r. zdobyła nagrodę Polskiej Akademii Nauk, a w 2006 r. za całokształt działalności artystycznej otrzymała nagrodę od Marszałka Województwa Łódzkiego.

W repertuarze artystki znajdują się m.in. takie partie jak: tytułowa Carmen Bizeta, Cherubin w Weselu Figara, Flora w Traviacie, Jadwiga w Strasznym dworze, Fenena w Nabucco, Papagena w Czarodziejskim flecie, Amneris w Aidzie, Olga w Eugeniuszu Onieginie czy Izabella we Włoszce w Algierze.

Dzięki swoim umiejętnościom aktorskim i szerokiemu wachlarzowi możliwości wokalnych w ostatnich sezonach była obsadzona aż w 22 tytułach operowych, w tym zaśpiewała w ośmiu premierowych wystawieniach spektakli: w roku 2006 można ją było usłyszeć w tytułowej partii w Carmen Georgesa Bizeta oraz partii Cherubina w Weselu Figara W.A. Mozarta, w 2007 roku jako Bronię w Hrabinie Stanisława Moniuszki, a w 2008 roku wcieliła się w postać Papageny w Czarodziejskim flecie Mozarta, Olgi w Onieginie Piotra Czajkowskiego oraz Izabelli we Włoszce w Algierze Gioacchino Rossiniego.

Szczególnie udany był dla niej rok 2010, w którym z ogromnym powodzeniem wystąpiła m.in. w partii Jeżibaby w Rusałce A. Dvoraka, a także w światowej prapremierze opery Kochankowie z klasztoru Valldemosa Marty Ptaszyńskiej w inscenizacji Tomasza Koniny, gdzie zaśpiewała główną partię – George Sand, zdobywając wiele znakomitych recenzji i uznanie krytyków. W tym samym roku Agnieszka Makówka zaśpiewała również w premierze Damy pikowej Piotra Czajkowskiego w reżyserii Mariusza Trelińskiego, która była współprodukowana z Teatrem Wielkim-Operą Narodową w Warszawie oraz The Israeli Opera TEL-AVIV-YAFO. Poza repertuarem operowym artystkę można również podziwiać w cyklach koncertów organizowanych przez Teatr Wielki w Łodzi – Wieczorach kolęd, koncertach walentynkowych oraz Galowych Koncertach Noworocznych.

Massimiliano Caldi - dyrygent

Massimiliano Caldi (Mediolan 1967), ma duże międzynarodowe doświadczenie w zakresie muzyki symfonicznej, opery, operetki i baletu oraz zainteresowania muzyką współczesną i powrotem dziewiętnastowiecznej opery. Wyróżnia się doskonałym przygotowaniem zawodowym, a także przejrzystym i linearnym stylem dyrygowania.

Caldi, laureat pierwszej nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. G. Fitelberga (1999), jest Głównym Dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego w Rzeszowie oraz występującym gościnnie Pierwszym Dyrygentem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku. Artysta był przewodniczącym jury na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Massarosie – 9 edycja (2018), prowadził mistrzowskie kursy dyrygenckie we Florencji (2015-2017), był Pierwszym Dyrygentem i Konsultantem Artystycznym Filharmonii Koszalińskiej im. S. Moniuszki (2014-2017), Dyrektorem Artystycznym Śląskiej Orkiestry Kameralnej (Katowice, 2006-2010) oraz Pierwszym Dyrygentem Orkiestry Kameralnej „Milano Classica” (1998-2009). 

W ciągu ostatnich dziesięciu lat odbył tournée po Izraelu, Omanie, Stanach Zjednoczonych, Chile, Brazylii, Niemczech, Austrii, Rosji oraz Turcji.

W ostatnim roku w zakresie opery Caldi dyrygował prologiem z Mefistofelesa autorstwa Boito (Gdańsk, czerwiec 2018 r.), Rycerskością wieśniaczą (wł. Cavalleria Rusticana)  Mascagniego w wersji koncertowej, Bastien i Bastienne Mozarta (Oliwa, sierpień 2018 r.). W zakresie muzyki symfonicznej artysta powrócił do Filharmonii Petersburskiej (kwiecień 2018) oraz na podium Orkiestry I Pomeriggi Musicali (maj 2018 r.) i Orkiestry Sinfonica Siciliana (wrzesień 2018 r.). Dyrygował również  Petite Messe Solennelle autorstwa Rossiniego w Warszawie  (wrzesień i październik 2018 r.).

W Polsce był zapraszany na międzynarodowe festiwale, a także regularnie pojawia się na podium najważniejszych filharmonii i orkiestr symfonicznych, takich jak na przykład Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Radiowa w Warszawie, Orkiestra „Sinfonia luventus” w sali Filharmonii Narodowej w Warszawie i Studio S-1 im. Lutosławskiego, Orkiestra Filharmonii Krakowskiej im. Szymanowskiego, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej oraz Filharmonii w Łodzi, Bydgoszczy, Toruniu, Olszynie i innych.

Caldi nagrał dla Acte Préalable, płytę CD Raul Koczalski – Koncerty fortepianowe (styczeń 2018 r. oraz dla Sony Classical, płytę CD koncerty wiolonczelowe Mario Castelnuovo-Tedesco, Gian Francesco Malipiero, Riccardo Malipiero (kwiecień 2018 r.).

Massimiliano Caldi to jedyny Włoch, który otrzymał nagrodę Gazetta Italia – edycja 2018 za wyróżniającą się postawę w promowaniu włoskiej muzyki w Polsce oraz polskiej muzyki we Włoszech.

Artur Pinho Maria - dyrygent

Artur Pinho Maria zdobył dyplom ukończenia dyrygentury w Conservatório Superior de Música de Gaia (Oporto), jego promotorem był Mistrz Mario Mateus, a nauczycielami Anton de Beer, Edgar Saramago, John Roos, Vianey da Cruz, Jean-Marc Burfin, Peppe Prates, Vasco Pearce de Azevedo, José Luís Borges Coelho, Ivo Cruz, António Vassalo Lourenço i Ernst Schelle.

Jest głównym dyrygentem i dyrektorem artystycznym Inês de Castro Symphony Chorus, Coro do Porto de Aveiro, Orfeão de Vale de Cambra, Orfeão do Paraíso Social de Aguada de Baixom, a także Orfeon Académico de Coimbra, założonego w 1880 r.: chór akademicki tego znanego uniwersytetu i jeden z najstarszych chórów, które nadal istnieją w Portugalii i Europie. Artur Pinho Maria zorganizował wiele kursów dyrygowania chórem oraz mistrzowskich kursów techniki wokalnej. Wcześniej pełnił funkcję dyrektora artystycznego i dyrygenta Orquestra Clássica do Centro w Coimbrze oraz wielu chórów akademickich i regionalnych, zapraszano go także do dyrygowania takimi orkiestrami jak orkiestra Uniwersytetu w Minho, Orchestra Filarmonia das Beiras, Orquestra do Norte, Orquestra op. 21, Orquestra Espoarte, Orquestra Clássica do Centro, Orquestra Filarmonia de Gaia i Orquestra da Fundação Conservatório Regional de Gaia.

Jest założycielem i prezesem Stowarzyszenia Ecos do Passado.

Od 2014 roku wykłada na Uniwersytecie w Minho (Portugalia).

Jako dyrygent Orfeão de Vale de Cambra, wydał pierwsze pełne nagranie Części I i II Regionalnych Piosenek Portugalskich autorstwa Fernando Lopesa-Graçy (2007). Bedąc dyrygentem Inês de Castro Symphony Chorus, nagrał Requiem de Inês de Castro Pedro Macedo Camacho (2016).

Inês de Castro Symphony Chorus (CSIC)

Inês de Castro Symphony Chorus (CSIC) ma swoją siedzibę w Coimbrze, centralnym regionie Portugalii. Jest to jedyny chór symfoniczny tylko dla mieszkańców miasta. Na przestrzeni lat przygotował bogaty, wysokiej jakości repertuar, który zdobył uznanie nie tylko wielu szanowanych osobistości ze świata portugalskiej sceny muzycznej, lecz także ogółu społeczeństwa. Dyrygent chóru, Artur Pinho Maria przydzielił każdej sekcji wokalnej własnego kierownika – Vera Silva, sopran; Inês Santos, sopran; Ricardo Vicente, tenor i Rodrigo Carvalho, baryton który pomaga dyrygentowi w regularnej pracy z każdym chórzystą.

CSIC został założony w kwietniu 2012 r., aby wykonywać utwory symfoniczne, nie tylko w Coimbrze, ale również na terenie całej Portugalii i innych państw. Debiut koncertowy chóru odbył się 3 października 2012 r. w Lizbonie przy bezprecedensowej współpracy z Samsung Portugalia. W czasie koncertu zwykła partykuła w formie papierowej używana przez chór, orkiestrę i dyrygenta została zastąpiona przez cyfrowe nuty i tablety. Nie tak dawno Inês de Castro Symphony Chorus został wybrany przez DCINY (Distinguished Concerts International New York) do reprezentowania Portugalii jako chór symfoniczny podczas wykonania „Sunrise Mass” Ola Gjeilo w dniu 7 marca 2016 r. w prestiżowej Carnegie Hall w Nowym Jorku. W 2017 r. CSIC wystąpił na festiwalach In Tempore Organi w Monte Carlo i Inverno Musicale w Bordighera we Włoszech. 20 maja 2018 r. chór zaprezentował „The Armed Man – A Mass for Peace” Karla Jenkinsa, koncert zorganizowano w słynnej londyńskiej Royal Albert Hall dla uczczenia setnej rocznicy zakończenia I wojny światowej, jako część europejskiego projektu chóralnego (Concerts from Scratch – The Really Big Chorus).

Międzynarodowy repertuar CSIC zawiera obecnie takie utwory jak „Requiem (K626)” i „Msza c-moll” (K 427) Mozarta, „Oratorium na Boże Narodzenie” (BWV 248) Bacha, „Dziewiąta Symfonia” Beethovena, „Niemieckie Requiem” Brahmsa, „Symfonia Zmartychwstanie” Mahlera, „Carmina Burana” Orffa, „Petite Messe Solennelle Rossiniego, „Stworzenie świata” Haydna (Hob XXI:2), „The Armed Man” Karla Jenkinsa, a także wybór chórów z oper Verdiego i chórów z zarzueli Amadeo Vivesa, Reveriano Soutullo, Juana Verta i Federico Chueca, chór nie zapomniał też o portugalskich utworach, takich jak „Requiem a Inês de Castro” Pedro Macedo Camacho, „Requiem alla memória di Camões” João Domingos Bomtempo, „Magnificat em talha dourada” Eurico Carrapatoso, „Quasi un Requiem Nelsona Jesusa aż po światową premierę „Cantata Gnóstica” Jorge’a Salgueiro (marzec 2016 r., w Guimarães).

Mimo że CSIC powstał dość niedawno, już zorganizował wiele projektów, w tym wydarzenie składające się z serii koncertów skupiających się na formie requiem (Ciclo de Requiem de Coimbra), którego piąta edycja właśnie dobiegła końca oraz koncert upamiętniający 500-lecie Biblioteca Geral Uniwersytetu w Coimbrze. W 2016 r. CSIC zorganizował „Otwarty koncert”, w którym uczestniczyli chórzyści z całej Portugalii i innych krajów europejskich.

 

Antonin Dvořák – opera "Rusałka"

AB 29 marca 2019r., PIĄTEK, GODZ. 19:00

BOOM 30 marca 2019r., SOBOTA, GODZ. 16:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ARTYŚCI CZESKICH SCEN OPEROWYCH

Liberto: Jaroslav Kvapil

Kierownictwo muzyczne/dyrygent: Jiří Petrdlík
Reżyser: Jan Ježek
Kostiumy: Bedřich Barták
Choreografia: Petr Jirsa
Oświetlenie: Jaroslav Valenta
Asystent reżysera i produkcja: Barbora Ježková

OBSADA:
KSIĄŻĘ - Richard Samek
RUSAŁKA- Dana Burešová
WODNIK- František Zahradníček
KSIĘŻNICZKA OBCA- Iveta Jiříková
CZAROWNICA- Šárka Hrabáčková
MYŚLIWY/ GAJOWY- Jan Ježek
KUCHCIK- Zuzana Kopřivová
NIMFA 1- Jana Sibera
NIMFA 2- Erika Jarkovská
NIMFA 3- Stanislava Jirků

Opera w trzech aktach do libretta Jaroslava Kvapila oparta na wątkach baśniowych jest najbardziej znaną i najdoskonalszą romantyczną operą czeskiego kompozytora - Antonina Dvořáka (1841 – 1904). Subtelna muzyka o bardzo oryginalnej szacie harmonicznej podkreśla ulotną atmosferę dzieła, które opowiada historię miłości tytułowej wodnej nimfy do księcia. To właśnie z tego dzieła pochodzi jedna z najpiękniejszych partii w słowiańskiej literaturze operowej – aria Rusałki "Mesicku na nebi hlubokem".

We współpracy z agencją artystyczną JAN Production s.r.o.

"Song of hope and love" - in memoriam Ofiarom Holocaustu

25 marca 2019r., PONIEDZIAŁEK, godz. 18:00, sala kameralna
"Song of hope and love" - in memoriam Ofiarom Holocaustu

JOANNA BRUZDOWICZ
TOMASZ JOCZ - fortepian
MATEUSZ JOCZ - wiolonczela
ELŻBIETA LEWICKA - słowo

w programie m.in. utwory Joanny Bruzdowicz
- po koncercie spotkanie z kompozytorką

Koncert abonamentowy - Grieg, Chopin, Brahms

AB 15 marca 2019r., PIĄTEK, godz.19:00
ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
KRISTOF FALISE – dyrygent
IVAN SHEMCHUK - fortepian

W programie:
E. Grieg – „Poranek” z I Suity Peer Gynt
F. Chopin – I Koncert fortepianowy e-moll op.11
J. Brahms – Serenada nr 1 op.11 D – dur

Przepiękny, muzyczny obraz wschodu słońca rozwijając się z delikatnego motywu fletu powita melomanów na koncercie, podczas którego nie zabraknie artystycznych przeżyć i wzruszeń. Trudno bowiem zostać obojętnym słuchając Koncertu fortepianowego e - moll Fryderyka Chopina(1810 -1849). Na karcie tytułowej utworu napisał kompozytor dedykację dla jednego z najsławniejszych wirtuozów swej epoki, Friedricha Kalkbrennera, co tłumaczy popisowy charakter utworu. U genezy dzieła można się także doszukać uczuć do panny Konstancji Gładkowskiej – wielkiej miłości Chopina, o czym świadczy romansowe i melancholijne Larghetto. Bardzo melodyjna i pełna fantazji będzie także Serenada D- dur Johannesa Brahmsa (1833 – 1897) jedna z dwóch jakie napisał kompozytor w młodości.

Kristof Falise studiował na kierunku dyrygentura w konserwatoriach w Antwerpii (Belgia) i Maastricht (Holandia) z Dirkiem de Caluwé i Janem Coberem.
Razem ze swoimi orkiestrami w Belgii stara się połączyć bardzo ludzkie podejście z wysokim poziomem występów. Skupia się na ochronie dziedzictwa Belgii, a przede wszystkim na rozwoju wybitnie utalentowanej młodzieży.

Po nauce gry na tubie w konserwatorium w Antwerpii z Hendrikiem-Janem Renesem (Solista Filharmonii w Rotterdamie), Kristof pracował jako niezależny tubista we wszystkich czołowych orkiestrach i zespołach w Belgii oraz Holandii. Wielokrotnie grywał w Belgijskiej Orkiestrze Narodowej, Orkiestrze Symfonicznej w Antwerpii, Orkiestrze „La Monnaie”, Orkiestrze Filharmonii w Rotterdamie...Grywał w nich z takimi muzykami jak Rudolp Barshai, Christian Lindberg, Walter Weller i Kazushi Ono. Po dekadzie bycia wolnym strzelcem, Kristof podążył za głosem swojego serca i skupił się całkowicie na dyrygenturze.

Dzięki dobrej reputacji i kontaktom z kilkoma orkiestrami, Kristof może brać udział w próbach w tych instytucjach i omawiać programy z głównymi dyrygentami. W ten sposób ma możliwość uczyć się od jednych z najlepszych współczesnych dyrygentów, takich jak Hugh Wolff, Alain Altinoglu, Kazushi Ono i Mariss Jansons.

Oprócz edukacji, doświadczenia jako tubista i inspirujących momentów z tymi wspaniałymi dyrygentami, Kristof regularnie uczęszcza na kursy mistrzowskie, aby nadal rozwijać się jako dyrygent. Uczył się od Mistrza Liora Shambadala i Mistrza Grzegorza Nowaka na Międzynarodowym Mistrzowskim Kursie Dyrygenckim w Berlinie, uczęszczał do Maestro Vittorio Parisi na warszaty Spazio Musica w Orvieto oraz na Mistrzowski Kurs Dyrygencki Unii Europejskiej w Pazardżiku. Uczył się także na Mistrzowskim Kursie Dyrygenckim od Mistrza Massimilano Caldiego.

Ivan Shemchuk urodził się w 1994 roku w rodzinie muzycznej w Czerniowcach na Ukrainie. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku trzech lat pod okiem swej matki. Następnie kształcił się w Szkole Muzycznej nr 1 w klasie Elviry Ryzhonok oraz w Specialized Secondary Music Boarding School of Krushelnytska we Lwowie pod kierunkiem Ludmiły Zakopets.

Poszerza swe umiejętność biorąc udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez takich pedagogów, jak: Urszula Bartkiewicz (Polska), Irina Rumiancewa (Polska), Vera Nosina (Rosja), Mikhail Voskresensky (Rosja), Andrzej Jasiński (Polska), Sergej Edelman (Belgium), Borys Bloch (Niemcy), Igor Chetuev (Niemcy), Vladimir Vinnitsky (USA), Eugen Indjic (Francja), Philippe Giusiano (Francja), Dina Yoffe (Israel), Kevin Kenner (USA), Akiko Ebi (Japonia), Takashi Yamamoto (Japonia), Lidia Grychtołówna (Polska).

Często koncertował na Ukrainie i w Polsce oraz Slowacji, Danii, Włoszech, Rosji, Czechach, Litwie, Moldawii, Rumunii, wykonując utwory solowe, kameralne i orkiestrowe.
Obecnie studiuje na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie kw. II st. Jarosława Drzewieckiego, prof. ndzw.

Od 2016 roku pracuje jako akompaniator w klasie prof. Andrzeja Bauera oraz ad. dr Bartosza Koziaka
-  Laureat Międzynarodowego Forum Pianistycznego "Bieszczady bez granic" ( Sanok, Polska,2014)
-  Jest stypendystą Elżbiety i Krzysztofa Pendereckich oraz miasta Bydgoszcz oraz Mera-Pnefal S.A.
-  Laureat I nagrody konkursu ,,Art Duo”(Kopenhaga, Dania, 2014)
-  Laureat I nagrody w duecie fortepianowym Andriuti-Shemchuk na konkursie ,,Art Duo” (Kopenhaga, Dania, 2014)
-  Laureat I nagrody konkursu ,,Musica Classica”(Moskwa, Rosja, 2015)
-  Laureat specjalnej nagrody na konkursie ,,Russian Seasons” (Jekaterynburg, Rosja, 2015)
-  Laureat I nagrody na konkursie ,,Music without limits” (Druskienniki, Litwa, 2015 )
-  Laureat Grand-Prix konkursu „Art Duo” (Praga,Czechy, 2015)
-  Laureat Grand - Prix w duecie fortepianowym Andriuti-Shemchuk na konkursie ,,Music without limits” (Druskienniki, Litwa, 2015 )
-  Laureat I nagrody w duecie fortepianowym Andriuti-Shemchuk na konkursie „Art Duo” (Praga,Czechy, 2015)
-  Nagroda “Fortepian Kameralnie” dla najlepszego duetu fortepianowego Foruma (Shemchuk – Andriuti) Forum Piaistyczny "Bieszczady bez granic" (Sanok, Polska, 2016)
- Nagroda za najlepsze wykonanie koncertu fortepianowego z orkiestrą (duet fortepianowy Andriuti-Shemchuk) – Forum pianistyczny “Bieszczady bez granic” (Sanok, Polska, 2017)
-  Przyznane stypendium MK i DN na rok akademicki 2015-2016, 2016-2017 oraz 2017-2018
-  Laureat Grand – Prix na konkursie ,, Muzika be sienu” (Litwa, 2017 )
-  Laureat Grand – Prix na konkursie Studentów Stypendystów Zagranicznych (Antonin, Polska, 2017)

Ivan Shemchuk
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
+48 791 657 133

Piotr Pławner i Orkiestra Filharmonii Podkarpackiej

AB 8 marca 2019r., PIĄTEK , godz. 19:00
ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
PIOTR PŁAWNER – dyrygent/skrzypce

W programie:
Ph. Glass – „American four seasons”
F. Schubert – VI Symfonia C - dur D589

Po raz pierwszy w Filharmonii Podkarpackiej zabrzmi II Koncert skrzypcowy "The American Four Seasons" amerykańskiego kompozytora Philipa Glassa (ur. 1937). Utwór budzący skojarzenia ze słynnym cyklem koncertów "Cztery pory roku" Antonio Vivaldiego wyróżniają fragmenty na skrzypce solo: początkowe preludium i trzy "pieśni" (songs), które zgodnie z zamysłem kompozytora mogą być też wykonywane jako samodzielne utwory. Program anonsuje również muzykę Franza Schuberta (1797 – 1828). VI Symfonia C- dur , to jeden z tych utworów, w których słychać jeszcze dziedzictwo klasyków wiedeńskich, ale pojawiają się także zwiastuny indywidualnego stylu Schuberta widoczne przede wszystkim w liryzmie i bogactwie inwencji melodycznej.

Piotr Pławner należy do najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojej generacji. “Ten młody człowiek jest fenomenem, to prawdziwy geniusz. Jego gra jest fascynująca, przemyślana do ostatniego niuansu. O tej interpretacji można mówić tylko w superlatywach“ – pisze o artyście gazeta „Stuttgarter Zeitung“,The Times pisze „to wyjatkowy, nieskazitelny talent ”, a Lord Yehudi Menuhin nazwał Piotra Pławnera skrzypkiem o fenomenalnych zdolnościach oraz jednym z najbardziej obiecujących talentów nadchodzącej ery.

Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 6 lat. Na estradzie debiutował w dziewiątym roku życia. Studia ukonczyl z wyroznieniem w Akademi Muzycznej w Lodzi. Po otrzymaniu stypendium Fundacji im. Henryka Szerynga w Monte-Carlo studiował w Bernie (Szwajcaria), gdzie w roku 1995 zostaje wyrozniony nagroda specjalną “Tschumi-Preis“ za najlepszy dyplom solistyczny.

Artysta jest laureatem wielu konkursów i przesłuchań w kraju i zagranica. Najwazniejsze z nich to zwyciestwa w X Międzynarodowym Konkursie im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Międzynarodowym Konkursie w Bayreuth (1991), w Miedzynarodowym Konkursie w Monte Carlo im Henryka Szerynga (1994) 44 Międzynarodowym Konkursie ARD w Monachium (1995 – najwyzszy laur przyznany w 55-letniej historii tego konkursu dopiero po raz trzeci).

Piotr Pławner był stypendystą Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci, Fundacji Sztuki Dziecka, Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz Fundacji im. Henryka Szerynga w Monaco. Wiele koncertuje w kraju i zagranicą jako solista i kameralista. Występował w wielu krajach europejskich, krajach arabskich, Azji oraz obu Amerykach. Występował z takimi zespołami jak orkiestry Bayerischen Rundfunk i Süddeutschen Rundfunk, Berner Symhonieorchester, Sinfonia Helvetica, Radio Kamerorkest Hilversum, Deutschen Kammerorchester, Sinfonia Varsovia, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia w Katowicach, Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo oraz Netherlands Kammerorchester. Artysta współpracuje z najwybitniejszymi dyrygentami naszych czasów.

Brał udział w licznych znanych festiwalach, takich jak Braunschweiger Kammermusikpodium, Internationale Bachakademie Stuttgart, L`esplanade Saint-Etienne, Rheingau Festival, Printemps des Arts de Monte-Carlo, Internationale Festspiele Passau, Danos Festival, Grazer Frühling, Schlosskonzerte Thun, Musikfestival Braunwald oraz Al Bustan Festival oraz w wielu prestiżowych koncertach organizowanych dla znanych osobistości ze świata polityki (H. Kohla, R. Süssmuth, R. Dreifuss, F. Cotti, Książę Monaco Rainer III) i z okazji ważnych rocznic i wydażeń europejskich.

Artysta występuje w takich salach koncertowych, jak Tivoli Hall w Kopenhadze, Liederhalle w Stuttgarcie, Herkules Saal w Monachium, Concertgebouw w Amsterdamie, Chatelet w Paryżu, Palau de la Musica Catalona w Barcelonie, Teatro Monumental w Madrycie, Tonhalle w Zurichu, Victoria Hall w Genewie.

Piotr Pławner dysponuje rozległym repertuarem, począwszy od baroku po dzieła kompozytorów współczesnych (m. in. K. Penderecki, W.Lutosławski, E. Knapik, M. Feldman, S. Gubaidulina). Dokonał również wielu nagrań radiowych i telewizyjnych w Polsce, Holandii, Niemczech, Danii, Hiszpanii, Szwajcarii i Austrii, m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji, TV Hilversum, TV i Radia Bawarskiego, TV Espana, Radio France, SDR, WDR, SWR, DRS oraz ORF. W ostatnich latach dokonał archiwalnych nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach (koncerty skrzypcowe H. Wieniawskiego, K. Szymanowskiego, M. Karłowicza, S. Prokofiewa i R. Schumanna) oraz z Orkiestrami Süddeutsche Rundfunk i Bayerische Rundfunk, Mitteldeutsche Rundfunk. W swoim dorobku ma także kilka płyt kompaktowych z utworami polskich kompozytorów. Koncert na skrzypce, fortepian i kwartet smyczkowy E. Chaussona został nagrodzony nagrodą “Fryderyk 2005“. Płyta z utworami kameralnymi Karola Szymanowskiego otrzymała prestiżową nagrodę i została wybrana “Płytą Roku 1998“ przez miesięcznik “Studio“. W roku 2007 otrzymał za płytę z koncertami skrzypcowymi Szymanowskiego i Karłowicza znaczącą nagrodę „The Strad Selection“ za najlepsze wykonanie koncertów, przyznaną przez miesięcznik „The Strad“. W roku 2009 otrzymał „Fryderyka“, tym razem za płytę z utworami Karola Szymanowskiego i Pawła Kochańskiego, nagraną wspólnie z Wojciechem Świtałą.

Gra i talent Piotra Pławnera została wielokrotnie uznana przez międzynarodową krytykę
Jest zapraszanym jurorem w międzynarodowych konkursach muzycznych. Od 2006 roku jest prymariuszem światowej sławy kwintetu „I Salonisti“.

W 2015 roku odznaczony Medalem Gloria Artis za zasługi w promowaniu muzyki polskiej zagranicą
Piotr Pławner gra na skrzypcach T. Balestrieri.

Filharmonia Podkarpacka - G. Gershwin, A. Piazzolla

AB 1 marca 2019r., PIĄTEK, godz. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ŁUKASZ WÓDECKI - dyrygent
WALDEMAR MALICKI - fortepian

W programie: G. Gershwin, A. Piazzolla

W programie koncertu znajdą się utwory George'a Gershwina (1898 - 1937) - jednego z najpopularniejszych kompozytorów XX, który dokonał syntezy muzyki rozrywkowej, jazzowej i symfonicznej. Usłyszymy fragmenty II Rapsodii na fortepian, Koncertu fortepianowego oraz słynnej Błękitnej Rapsodii. Zabrzmią też niezapomniane utwory mistrza argentyńskiego tanga – Astora Piazzolii (1921 – 1992).

Waldemar Malicki
Jeden z najbardziej wszechstronnych pianistów polskich - solista, kameralista, improwizator. Ukończył z wyróżnieniem w roku 1982 Akademię Muzyczną w Gdańsku, a następnie doskonalił swe umiejętności w Wiedniu. Koncertuje w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Rosji i Japonii, uprawia kameralistykę z najlepszymi polskimi skrzypkami i śpiewakami. Nagrał ponad 40 płyt, z których trzy z utworami Wieniawskiego, Paderewskiego i Bacha otrzymały w latach 1997, 2000,i 2003 nagrody polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk”.

Artysta prowadzi kursy i seminaria muzyczne w Skandynawii, obu Amerykach i Japonii.

Waldemar Malicki był prezesem-założycielem Towarzystwa im. I. J. Paderewskiego. Od roku 2000 jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Wirtuozerii i Żartu Muzycznego „Fun and Classic” w Nowym Sączu.

Jest współautorem i wykonawcą projektu ”Filharmonia Dowcipu” w reżyserii Jacka Kęcika realizowanych dla TVP. Laureat Telekamery 2009 , Wiktora 2011 oraz nagrody TVP „Artysta bez granic” 2016.

Łukasz Wódecki - absolwent Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie skrzypiec prof. Jadwigi Kaliszewskiej oraz dr hab. Bolesława Siarkiewicza, a także Dyrygentury Symfoniczno-Operowej, którą ukończył z wyróżnieniem pod kierunkiem prof. Zygmunta Rycherta.

Stypendysta Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Uczestnik krajowych i międzynarodowych konkursów dyrygenckich m.in.
- Finalista II Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego w Mołdawii w 2011 roku, na którym zdobył nagrodę specjalną.
- Finalista I Ogólnopolskiego Konkursu Studentów Dyrygentury im. Adama Kopycińskiego we Wrocławiu w 2013 roku, na którym otrzymał wyróżnienie.
- Półfinalista 2nd International Conducting Competition „Nino Rota” - Matera 2017, a także uczestnik 12th Cadaqués Orchestra International Conducting Competition w Hiszpanii oraz
EU Conducting Competition w Bułgarii w 2018 roku.

W swoim dorobku dyrygenckim posiada m.in.
Udział w Festiwalu Muzyki i Sztuki Krajów Bałtyckich „Probaltica” w Toruniu, gdzie podczas kolejnych edycji miał przyjemność dyrygować takimi dziełami jak: „Rémanences” Piotra Mossa (2013), operą „Flis” Stanisława Moniuszki (2014) oraz operą „Il mondo della luna” Józefa Haydna (2015).

Projekt muzyczny „Steve Nash & Turntable Orchestra”, z którym występował już kilkanaście razy m.in. w studiu koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego podczas Red Bull Music Academy Weekender Warsaw.

Projekt muzyczny „N.K.D.M” Sergeya Badalova, który zdobył II miejsce na
„Sunriver Composition Competition” w Chengdu w 2015 roku oraz I miejsce na „Gradus ad Parnassum Composition Competition 2016” na Ukrainie.

Polskie prawykonanie koncertu fortepianowego Joanny Bruzdowicz, które poprowadził wraz z orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej oraz pianistą Tomaszem Joczem.

Światowe prawykonanie w 2018 roku wraz z orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej
I symfonii E-dur op.73 „Evocation – Symphonie Fantastique” napisanej przez
Raula Koczalskiego w 1915 roku.

Prawykonanie „Symfonii Światła” Stanisława Fiałkowskiego wykonanej wraz z orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej i zadedykowanej Parze Prezydenckiej Lechowi i Marii Kaczyńskim, zmarłym tragicznie w katastrofie smoleńskiej. Dzieło zostało również zaprezentowane podczas obchodów odsłonięcia pomnika smoleńskiego w Warszawie.

Prawykonanie oratorium „Cud Niedokonany. Czyli Wielki Odpust w
Kalwarii Pacławskiej ’39” Sławomira Kupczaka, wykonane wraz z orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej oraz Górecki Chamber Choir podczas koncertu inaugurującego pierwszy Międzynarodowy Festiwal Sztuk TRANS/MISJE w Rzeszowie.

Projekt jazzowy „Kaczmarczyk vs Paderewski: Tatra”, którego premiera odbyła się
11 listopada 2018 roku w Centrum Kongresowym ICE w Krakowie.

Jako dyrygent gościnnie współpracował m.in. z London Contemporary Orchestra, Filharmonią Częstochowską, Filharmonią Podkarpacką, Filharmonią Szczecińską,
Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Filharmonią Warmińsko-Mazurską, Toruńską Orkiestrą Symfoniczną oraz Strauss Waltz Orchestra, którą poprowadził podczas tournée po Chinach.

Dyrygował również pierwszym polsko-ukraińskim zespołem muzyki współczesnej
Neo Temporis Group, z którym również odbył tournée tym razem po Ukrainie występując w filharmoniach m. in. we Lwowie, Iwano-Frankowsku, Kijowie a także podczas
XXII Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Współczesnej „Two Days and Two Nights of New Music” w Odessie.

Jako dyrygent nagrał już kilka albumów muzycznych m.in. płytę „Dialogue Without Borders” stworzoną wraz z Neo Temporis Group dla wytwórni Requiem Records, płytę „Steve Nash & Turntable Orchestra – Out of Fade” nagraną wraz z Orkiestrą Cosmopolis w studiu koncertowym Polskiego Radia, a także płytę z dziełami symfonicznymi Joanny Bruzdowicz nagraną wraz z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Podkarpackiej dla polskiego wydawnictwa fonograficznego Acte Préalable.

 

FILHARMONIA PODKARPACKA ZAPRASZA

Miejsce: Sala koncertowa FP

Organizator: Filharmonia Podkarpacka

AB 23 lutego 2019r., SOBOTA, godz. 17:00

ORKIESTRA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

JIŘÍ PETRDLÍK– dyrygent

JACEK RZYM - marimba

CEZARY PRAJSNAR - wibrafon

W programie:

E. Grieg – Tańce norweskie op. 35

E. Séjourné – Podwójny koncert na marimbę i wibrafon

W.A. Mozart – Symfonia Es – dur KV543

Warto będzie posłuchać niezwykłej urody Tańców norweskich Edwarda Griega (1843 – 1907) w wersji na orkiestrę (napisanych w oryginale na fortepian na cztery ręce) opartych na melodiach ludowych ze zbioru Mathiasa Lindemana, jak również żywiołowego Koncertu na wibrafon i marimbę francuskiego kompozytora Emmanuel Séjourné (ur. 1961). Specjalnej rekomendacji nie potrzebuje z pewnością Symfonia Es – dur KV 543, pierwsza z trylogii wielkich symfonii Wolfganga Amadeusa Mozarta (1756 – 1791). Śpiewność, radość, lekkość i gracja płyną z każdej części tego muzycznego arcydzieła. Po romantycznym wstępie Adagio rozwija się pogodne Allegro, a po nim poetyckie Andante. Słynny Menuet przypominający bardziej ludowego ländlera niż elegancki taniec dworski prowadzi do tryskającego energią finałowego Allegro.

Cezary Prajsnar (ur. 25 marca 1992 roku w Rzeszowie). Od dziecka jego życie wypełniała muzyka dzięki rodzicom, którzy koncertowali oraz wykładali historię i teorię muzyki. Jest absolwentem Zespołu Szkół Muzycznych I i II st. im. Karola Szymanowskiego w Rzeszowie w klasie perkusji mgr Ewy Łuczyńskiej-Kycia. Zawodowy perkusista. Kontynuując swoją pasję studiował w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie perkusji prof. Jacka Woty i mgr Shoko Sakai. Ukończył w roku 2016 z wyróżnieniem. Brał również czynny udział w konkursach perkusyjnych zdobywając wysokie nagrody, m.in. II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Perkusyjnym we Włoszech w kategorii gry na wibrafonie. Zdobył również Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz nagrodę specjalną Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego na Akademickim Konkursie Zespołów Kameralnych w Łodzi, a także II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Wibrafonowym w Poznaniu. Zdobywał doświadczenie muzyczne grając w orkiestrach symfonicznych, operowych kameralnych i dętych. Współpracuje m. in. z Filharmonią Podkarpacką i Rzeszowską Grupą Perkusyjną. Występował solo i kameralnie w wielu zagranicznych krajach m.in. Japonia, Bułgaria, Węgry, Niemcy, Francja a ostatnio nawet Chiny, oraz w różnych ośrodkach muzycznych całego kraju. Czynnie bierze udział w wielu nagraniach i koncertach głównie z Filharmonią Podkarpacką. Uczestniczył w międzynarodowych kursach mistrzowskich oraz warsztatach perkusyjnych, gdzie pogłębiał swoją wiedzę pod kierunkiem wybitnych pedagogów perkusistów m.in.: Shoko Sakai, Wieland Welzel, Christopher Lane, Bernard Maseli, Nippy Noya, Se-Mi Hwang, Katarzyna Myćka, Marta Ptaszyńska, Fredrich Macarez, David Friedman, Cezary Konrad, Piotr Biskupski, T. Adam Blackstock, Jose Torres.. Swoją wiedzę również przekazuje młodym adeptom sztuki perkusyjnej w szkołach muzycznych jako nauczyciel perkusji. Prywatnie zakochany mąż i tata rocznego synka.

Jacek Rzym - urodził się w 1981 r. w Rzeszowie, pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych (rodzice i brat Marek to zawodowi muzycy). Edukację muzyczną rozpoczął w wieku 7 lat pod kierunkiem Lidii Strzeleckiej w klasie fortepianu w PSM I st. w Rzeszowie oraz klasie perkusji Mariana Rzyma.
Naukę kontynuował w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia w Rzeszowie kończąc ją w 2000 r.
z oceną celującą z instrumentu głównego – perkusji. Równocześnie był słuchaczem Studium Organistowskiego w Rzeszowie w klasie Klemensa Gudela.
W 2005 r. ukończył z najwyższą punktacją Akademii Muzyczną im. I.J. Paderewskiego w Poznaniuw klasie perkusji Marii Anders. Jako student AM w Poznaniu współpracował z „Polskimi słowikami” Stefana Stuligrosza (wyjeżdżając na tournee do Niemiec i na Litwę) z Filharmonią
w Poznaniu, Rzeszowie, Kielcach, Lublinie, występował w Niemczech (w Bielefeld, Hof, Lindau, Norymberdze, Bad Steben), Austrii (Klagenfurt), we Włoszech (Pescara, Rimini). W 2003 r. reprezentował AM w Poznaniu zdobywając specjalne wyróżnienie na I Otwartym Konkursie Wibrafonowym w ramach XII Międzynarodowego Festiwalu Perkusyjnego w Opolu. Specjalizuje się
w grze na marimbie, wibrafonie, kotłach i multipercussion. Wykonuje oryginalną muzykę przeznaczoną na te instrumenty oraz kompozycje własne. Koncertuje jako solista, a także
z orkiestrami w kraju i zagranicą. Dokonał licznych nagrań utworów kompozytorów młodego pokolenia.
W ostatnich latach współpracuje z wieloma perkusistami i wokalistami jazzowymi (m.in. z Urszulą Dudziak).
W 2006 r. wykonał z Orkiestrą Filharmonii Rzeszowskiej i Kwartetem Perkusyjnym –
I Koncert na marimbę N. Rosauro.
W 2008 r. uczestniczy w IV Letnich Wieczorach Organowych im. K. Gudela w Lutoryżu, podczas których wykonał m.in. autorski utwór „Wspomnienie” dedykowany pamięci Klemensa Gudela. W tym samym roku brał tez udział w XVII Festiwalu Muzycznym -„Wieczory Muzyki Organowej i Kameralnej w Katedrze Rzeszowskiej i Kościołach Rzeszowa”.
W 2009 r. wykonał II Koncert na marimbę N. Rosauro z Orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej.
W 2011 r. wykonał koncert E.Sejurne – Koncert na marimbę z Orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego w Rzeszowie.
W 2013 r. wykonał Koncert c-moll na 2 fortepiany BWV1062 J.S. Bacha w opracowaniu na Zespół Perkusyjny z Orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej. Utwór wykonywany był przez J. Rzyma
i Rzeszowską Grupą Perkusyjną działającą przy Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego
w Rzeszowie, której trzon stanowi trio muzyków orkiestrowych.
Obecnie zajmuje stanowisko muzyka orkiestrowego Filharmonii Podkarpackiej im. A. Malawskiego
w Rzeszowie, z którą wyjeżdżał m.in. do Austrii, Czech, Hiszpanii, Włoch, Ukrainy, Chin oraz nauczyciela perkusji w Zespole Szkół Muzycznych nr 2 im. W. Kilara w Rzeszowie.

Jiří Petrdlík /1977/ jest uznawany za jednego z najbardziej uznawanych europejskich dyrygentów swojego pokolenia. Studiował grę na fortepianie, puzonie i dyrygenturę (1995-2000 w Konserwatorium w Pradze, 2000-2005 w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze) u prof. Miroslava Košlera, prof. Miriam Němcovej, prof. Jiří Bělohlávka, prof. Radomila Eliški, prof. Františka Vajnara, prof.Tomáša Koutníka i innych. Ukończył studia w klasie mistrzowskiej głównego dyrygenta orkiestry Filharmonii w Nowym Jorku prof. Kurta Masura we Wrocławiu i głównego dyrygenta Filharmonii BBC prof. Jiří Bělohlávka.

W latach 2002-2009 był stałym dyrygentem Teatru Narodowego w Brnie i dyrektorem muzycznym Teatru Miejskiego w Brnie. Od 2004 r. jest zatrudniony jako stały dyrygent w Teatrze im. J. K. Tylta w Pilźnie. Petrdlík regularnie współpracuje gościnnie z prestiżowymi międzynarodowymi scenami operowymi (np. W Mesynie, Tuluzie, Warszawie, Północnym Teksasie, Pradze, Szegedzie, Kairze, Aleksandrii itp.).

W dziedzinie muzyki symfonicznej Jiří Petrdlík dyryguje czołowymi orkiestrami czeskimi i zagranicznymi (Praska Orkiestra Symfoniczna, Czeskie Radio SO, Czeskie Narodowe SO, Filharmonia Janáček w Ostrawie, Morawska Filharmonia w Ołomuńcu, Północnoczeska Filharmonia w Teplicach, Wrocławska Filharmonia, Orkiestra Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Orkiestra MTM w Warszawie, KSO w Toronto, Iwasaki Philharmonic ao) i regularnie pojawia się jako gość na różnych festiwali muzycznych w Europie, Japonii, Chinach, Kanadzie i USA. Od sezonu 2010/11 z powodzeniem rozwija bogatą współpracę artystyczną z Kairską Orkiestrą Symfoniczną, gdzie został mianowany Dyrektorem Artystycznym Generalnym i Głównym Dyrygentem w latach 2011-15.. W sezonie 2014/15 Petrdlík został zaproszony do Alte Oper w Frankfurcie, a w sezonie 2015/16 był gościnnym dyrygentem w Wiener Musikverein. Od tego czasu rozwijał bogatą współpracę artystyczną jako stały dyrygent gościnny Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Od roku 2015 Petrdlík regularnie organizuje prestiżowe noworoczne trasy koncertowe w Chinach z wybitnymi europejskimi orkiestrami.

Petrdlík prowadził także szeroką działalność jako chórmistrz (od 2009 r. Dyrektor artystyczny praskiego chóru mieszanego), muzykolog (Uniwersytet Karola w Pradze) - zdobył tytuł doktora), wydawca i pedagog (kierownik wydziału dyrygentury Konserwatorium im. Jaroslava Ježka w Pradze) i z powodzeniem wziął udział w kilku konkursach (np. w konkursach: Prague Cantat, American Opera Competition, D. Flick Conductor Competition London). Jest przewodniczącym Jury Konkursu "Praga Kantat" i Towarzystwa Fibicha, a od 2017 r. Został dyrektorem unikalnego w skali światowej festiwalu melodramatu koncertowego „Melodramfest" i głównym dyrygentem międzynarodowej orkiestry Carpathia.

Szeroki repertuar Petrdlíka zawiera kompozycje różnych gatunków muzycznych, stylów i okresów. W dziedzinie dyskografii Petrdlík często zwraca uwagę na rzadko pojawiające się tytuły (np. Ezio Glucka - światowa premiera praskiej wersji opery Beethovena - Habsburskich kantat, Foerster - Glagolitic Mass, Fibich - Missa brevis, Prokofieva – Eugeniusz Oniegin, Arend – Astral Travels i in.)

 

 

Subskrybuj to źródło RSS