W Filharmonii

Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej w Rzeszowie

Najpiękniejsza ze wszystkich jest muzyka polska
(Józef Reiss, 1946)

         Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie to nowa inicjatywa kulturalna, której celem będzie popularyzacja polskiej muzyki na świecie oraz utrwalanie w świadomości odbiorców znaczenia zarówno twórczości Stanisława Moniuszki, jak i wielu wybitnych polskich kompozytorów z XIX i XX w. List intencyjny w sprawie organizacji Konkursu podpisali 18 grudnia w Warszawie wicepremier, minister kultury prof. Piotr Gliński, dyrektor Instytutu Muzyki i Tańca Maxymilian Bylicki, dyrektor Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie prof. Marta Wierzbieniec oraz marszałek Województwa Podkarpackiego Władysław Ortyl.

        - Polska muzyka jest bardzo silną stroną naszej kultury – powiedział wicepremier, minister kultury podczas uroczystości podpisania listu intencyjnego.

Minister Gliński podkreślił, że Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki doskonale wpisuje się w obchody roku moniuszkowskiego.

        - Mamy rok moniuszkowski, 200 lat od urodzin wspaniałego polskiego kompozytora. Moniuszko urodził się 5 maja 1819 r. i my ten przyszły rok moniuszkowski będziemy bardzo godnie obchodzili. Jest powołany pełnomocnik do obchodów roku moniuszkowskiego i bardzo wiele instytucji kultury weźmie udział w obchodach – poinformował wicepremier.

Szef resortu kultury zaznaczył również, że konkurs będzie nie tylko promocją muzyki Moniuszki, ale również polskiej muzyki XIX i XX-wiecznej, która nie jest w pełni znana na świecie.

        - Powstanie konkursu wypełnia, istotną lukę, w promocji muzyki polskiej na dużo szerszą skalę, muzyka polska, polscy muzycy w XIX i XX wieku byli cenieni w całej Europie i na świecie natomiast, jeżeli nie mamy tych utworów nagranych, praktycznie ta muzyka istnieje tylko w książkach - podkreślił Dyrektor Instytutu Muzyki i Tańca Maxymilian Bylicki.

Dyrektor IMIT dodał, że do programu działalności, który realizuje NIFC oraz PWM w zakresie promocji muzyki polskiej, konieczny jest kolejny krok, czyli zachęcenie muzyków z całego świata, aby wprowadzili polskie utwory do repertuaru i wykonywali je.

       Misja i cele Konkursu
       Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie ma za zadanie promować tę część wielkiego dorobku muzyki polskiej XIX i XX wieku, która została zapomniana lub – z różnych powodów – jest mniej popularna w praktyce koncertowej. Konkurs ma przyczynić się do zaprezentowania szerokiej publiczności utworów na nowo odkrywanych, a także sprawić, aby owa niesłusznie zaniedbana spuścizna doczekała się należytego opracowania i nowych edycji. Nie mniej ważnym zadaniem Konkursu jest promowanie utalentowanych muzyków, którzy zdecydują się włączyć do swojego repertuaru mniej znane dzieła polskich kompozytorów. Celem konkursu jest również propagowanie wydarzeń artystycznych o zasięgu międzynarodowym, odbywających się w Polsce.

        Podstawowe założenia
        Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie będzie organizowany w cyklu dwuletnim z przeznaczeniem dla różnych obsad wykonawczych.

        Pierwsza edycja Konkursu odbędzie się w dwóch kategoriach – fortepian i zespoły kameralne. W Konkursie mogą uczestniczyć muzycy-instrumentaliści zgłaszający się indywidualnie oraz jako zespoły kameralne (od duetów po składy szesnastoosobowe). W Konkursie nie ma ograniczeń ze względu na wiek i obywatelstwo uczestników.

        Uczestnicy I edycji Konkursu będą prezentować w Konkursie utwory 50 polskich kompozytorów, tworzących głównie w XIX i XX wieku.

        Przesłuchania konkursowe odbędą się w dniach od 20 do 26 września 2019 roku w Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie oraz na Uniwersytecie Rzeszowskim. Koncert Laureatów, połączony z ceremonią wręczenia nagród i wyróżnień odbędzie się 27 września 2019 roku w Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie i zostanie powtórzony 29 września 2019 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie.

        Zgłoszenia do Konkursu należy składać do 23 czerwca 2019 roku. Nie później niż miesiąc przed tym terminem zostaną zorganizowane eliminacje dla polskich uczestników Konkursu.

        Jury Konkursu będzie składać się z wybitnych polskich i zagranicznych muzyków oraz postaci życia muzycznego. Odrębnie w obu kategoriach Konkursu zostaną przyznane trzy nagrody główne: I nagroda – 20 000 EUR, II nagroda – 10 000 EUR, III nagroda – 5 000 EUR oraz trzy równorzędne wyróżnienia po 1500 EUR. Ponadto przyznane zostaną nagrody specjalne, indywidualne i inne nagrody pozaregulaminowe.

        Konkurs organizowany jest przez Instytut Muzyki i Tańca i współorganizowany przez Filharmonię Podkarpacką im. Artura Malawskiego w Rzeszowie. Regulamin, ramowy harmonogram konkursu, formularze aplikacyjne, informacje o repertuarze, kompozytorach i materiałach nutowych oraz wszystkie aktualności dotyczące wydarzenia dostępne są na stronie www.konkursmuzykipolskiej.pl

Poranek muzyczny w Filharmonii Podkarpackiej

9 grudnia 2018r., NIEDZIELA, GODZ. 12:00

PORANEK MUZYCZNY - KONCERT KAMERALNY

ROBERT MOSIOR- klarnet
PAWEŁ PALUCH - akordeon
I MUZYCZNE NIESPODZIANKI...

W programie: opracowania muzyki klasycznej na klarnet i akordeon

"Dziadek do orzechów"

DZIADEK DO ORZECHÓW

Termin: 4-7 grudnia 2018

Czas trwania: ok. 60min.

Postacie:
- Drosselmeyer – konstruktor zabawek, ojciec chrzestny Klary
- Klara - córka prezesa rady miejskiej
- Dziadek do Orzechów - zabawka przemieniająca się w księcia
- Król myszy
- Żołnierzyki i myszy
- Postacie ( rosyjskie, chińskie, francuskie, hiszpańskie)
- Lektor – prowadzi narracje treści spektaklu

Libretto:
I AKT
Tradycją jest, że z okazji świąt wszystkie dzieci otrzymują w prezencie Lalki, zjawia się Radca Drosselmeyer, który wręcza Klarze piękną lalkę. Zbliża się pora, aby iść spać, lecz Klara zaczyna grymasić. Wówczas radca daje jej nową zabawkę: jest nią dziadek do orzechów. Zachwycona Klara tańczy z Dziadkiem, po czym układa zabawkę w koszyku i usypia przy dźwiękach kołysanki. Dom zapada w sen. Po chwili do pustego salonu wkrada się Klara w nocnej koszuli. Bije północ i ze wszystkich kątów wybiegają myszy, których Klara panicznie się boi. Nagle Dziadek do orzechów ożywa, wzywa na pomoc ołowiane żołnierzyki i stacza zwycięski bój z myszami. Klara, widząc grożące Dziadkowi niebezpieczeństwo, rzuca pantofelkiem w Króla myszy i mysie wojsko ucieka w popłochu. Uratowany Dziadek do orzechów przeistacza się w pięknego księcia i pragnąc okazać dziewczynce wdzięczność, zaprasza ją w fantastyczną podróż po magicznej krainie.

II AKT
Księżniczka Klara wraz z Księciem wędrują przez Zaczarowaną Krainę. Napotykają różne postacie, które ożywiane są przez Drosselmeyera. Wędrówce towarzyszy muzyka, a poszczególne postacie wykonują uroczyste tańce. W całej krainie trwa święto z okazji przybycia Książęcej Pary. W poszczególnych scenach tancerze wykonują tańce charakterystyczne: Taniec hiszpański, Taniec francuski, Taniec chiński, Trepak (Taniec rosyjski). Suitę zamyka Walc kwiatów. Zachwycona Klara w końcu jednak budzi się w fotelu z zabawką w ramionach.
DZIADEK DO ORZECHÓW to świąteczna historia na motywach opowieści pt. ”Dziadek do orzechów”. Aktorzy, tancerze i mimowie wcielają się w postaci opowiadając historie małej dziewczynki, która w wigilijną noc dostaje niezwykły prezent. Narracja ruchowa uzupełniona jest klasycznym akompaniamentem muzycznym Piotra Czajkowskiego. Profesjonalni artyści, klimatyczna muzyka prezentowana w spektaklu przeniosą odbiorców i iście świąteczny nastrój.

WIECZÓR ANDRZEJKOWY W FILHARMONII PODKARPACKIEJ

AB 30 listopada 2018r, PIĄTEK, godz. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
SŁAWOMIR CHRZANOWSKI - dyrygent
SASHA STRUNIN - śpiew
GARY GUTHMAN - trąbka
BOGUSŁAW KACZMAR – fortepian
PAWEŁ PAŃTA - kontrabas
SEBASTIAN FRANKIEWICZ - perkusja

W programie:

Z. Elman - And the angels sing
R. Mendez - Sevilla
H. James - Sleepy Lagoon
Medley to Harris James
“Ciribiribin”/ “I’m Beginning To See The Light” / “You Made Me Love You” / “Two O’Clock Jump”
G. Guthman - Di Trevi
L. Prima - Sing, Sing, Sing
S. Strunin - Woman in black
S. Strunin - To young to know
G. Guthman - Gentelmen's playground
D. Gillespie - Salt Peanuts, Manteca
G. Guthman - Song for David
L. Armstrong - Hello Dolly, High Society, Wonderful world

Gary Guthman
trębacz , kompozytor

Urodził się w Portland w stanie Oregon, USA. Rozpoczął naukę gry ne trąbce w wieku 9 lat. Przeszedł klasyczny cykl studiów muzycznych. Do grona jego mistrzów należeli Jack Dalby, Joyce Johnson, James Smith i niedawno odeszły na emeryturę (po 38 latach!) pierwszy trębacz Orkiestry Symfonicznej Stanu Oregon – Fred Sautter. Guthman ukończył Stanowy Uniwersytet Portland i został zaproszony do współpracy ze słynnym zespołem Orkiestry Dorsey Brothers (której liderem był wówczas Lee Castle), a później także do Orkiestry Stan’a Kenton’a i Orkiestry Dona Ellisa, i Louisa Bellsona. We wczesnych latach siedemdziesiątych Gary Guthman wyemigrował do Kanady, gdzie wygrał przesłuchania na pozycję pierwszego trębacza w Edmonton Symphony Orchestra, a jego wyjątkowy styl gry sprawił, że szybko stał się najbardziej znanym trębaczem w tym kraju.
Występował jako lider big bandów w ponad stu wyemitowanych przez telewizję programach „ITV In Concert”, a także w licznych słuchowiskach radiowych i ścieżkach dźwiekowych do filmów. Koncerty z Tomem Jones’m i Paulem Anką były emitowane wielokrotnie w kanadyjskiej telewizji. Występował wielokrotnie jako solista ze wszystkimi największymi orkiestrami symfonicznymi w Kanadzie (m.in.: Vancouver Symphony, Edmonton Symphony, Calgary Philharmonic, Winnipeg Symphony i Toronto Symphony). Koncertował również w USA z takimi orkiestrami jak m.in.: The Memphis Symphony, Austin Symphony, The Oregon Symphony, The Orlando Philharmonic. W świecie rozrywki występował z takimi gwiazdami jak: Tony Bennett, Aretha Franklin, Tom Jones, Jonny Matis i Bee Gees.
Gary Guthman przez wiele lat uprawiał działalność pedagogiczną, prowadząc klasę trąbki (University of British Columbia–Vancouver, Grant MacEwan Community College-Edmonton, Red Deer College-Red Deer Alberta Canada). Prowadził także wiele kursów mistrzowskich oraz był liderem licznych zespołów jazzowych. Dał wiele wykładów improwizacji jazzowej na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych.
Został uznany przez krytyków amerykańskich za jednego z najpopularniejszych trębaczy-solistów naszych czasów, a w 2002 roku otrzymał doroczną nagrodę krytyki amerykańskiej jako solista i równocześnie aktor rewii muzycznej Forewer Swing, która przez 2 lata z wielkim sukcesem odbywała tournee po USA.
Jest wykonawcą, autorem, producentem i aranżerem czterech przedsięwziąć: A Tribute to Harry James, The Trumpet Greats i Swing, Swing, Swing oraz Master and Margarita (napisana dla harfistki Małgorzaty Zalewskiej w 2007), z którymi podróżuje po całym świecie.
W czerwcu 2004 odbyła się premiera jego produkcji Swingmatism która przez 10 wieczorów uświetniała Vancouver Jazz Festival w Kanadzie.
W ciągu przeszło 30 lat swojej muzycznej kariery Gary Guthman występował jako solista z ok 200 orkiestrami symfonicznymi na kilku kontynentach, lecz najwyzej ceni sobie występ z New York Pops Orchestra w słynnej sali Carnegie Hall w Nowym Jorku na osobiste zaproszenie Skitcha Hendersson’a, założyciela i wieloletniego dyrektora New York POPs.
Odkąd przeniósł się do Polski zagrał ponad 100 koncertów ze swoimi formacjami "Gary Guthman Quartet" i "The New Swing Orchestra". Najnowszy projekt jego kwartetu jazzowego, album „Solar Eclipse”, został przedstawiony publiczności w październiku 2011.

SASHA STRUNIN

Urodziła się w międzynarodowej rosyjsko-ukraińskiej rodzinie znanych artystów operowych. Ojciec - Igor Strunin, był wieloletnim solistą-barytonem Teatru Wielkiego w Poznaniu a jej matka – Vita Nikołajenko, ulubioną przez Krzysztofa Pendereckiego odtwórczynią roli Ubicy w jego operze “Ubu Król”. Sasha wychowywała się na poznańskiej scenie operowej towarzysząc rodzicom w ich pracy i równocześnie szkoląc swoje umiejętności wokalne.

W styczniu 2006 roku wraz z grupą The Jet Set wystąpiła w preselekcjach koncertu Konkursu Piosenki Eurowizji. Piosenkę oraz nagrany do niej teledysk zaprezentowano również podczas targów muzycznych w Cannes.W tym samym roku nakładem Universal Music Polska ukazał się debiutancki album The Jet Set zatytułowany „Just Call Me”. Album uzyskał status złotej płyty. W roku 2007 zespół The Jet Set ponownie uczestniczył w polskich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji, tym razem wygrywając, utworem „Time to Party”. W ramach promocji The Jet Set odbył tournée po Europie (Hiszpania, Irlandia, Rosja, Ukraina, Cypr, Łotwa, Litwa).
We wrześniu 2009 roku odbyła się premiera pierwszego solowego albumu studyjnego wokalistki zatytułowanego „Sasha” nakładem Sony Music. Rok później wydano ostatnie dwa single promujące album: „Ucisz moje serce” oraz „Chcę zatrzymać czas”.

W listopadzie 2014 roku wokalistka zaśpiewała w Teatrze Wielkim w Warszawie podczas gali zorganizowanej z okazji 25-lecia Pracodawców RP, w której uczestniczyli m.in. Bronisław Komorowski, ówczesny prezydent Polski oraz Lech Wałęsa, były prezydent Polski. Towarzyszyła jej Orkiestra Dęta Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach pod batutą Krzesimira Dębskiego.

31 grudnia 2015 roku miał miejsce debiut Strunin z Gary Guthman Quartet i orkiestrą symfoniczną Filharmonii im M. Karłowicza w Szczecinie pod dyrekcją Ewy Strusińskiej. Wykonała tam trzy premierowe piosenki skomponowane i zaaranżowane na orkiestrę symfoniczną przez Gary Guthman’a z przygotowywanej płyty „Woman In Black”.
Utwory te były prezentowane z dużym sukcesem także w Filharmonii Łódzkiej i Filharmonii Śląskiej pod batutą Sławomira Chrzanowskiego a w Filharmonii Gdańskiej pod kierownictwem Massimiliano Caldi.

Premiera albumu „Woman In Black” miała miejsce w 2017 roku,
zaś koncert promujący płytę odbył się przy pełnej sali honorującej artystkę stojącymi owacjami i zaowocował wspaniałymi recenzjami.
Program ten był prezentowany wielokrotnie na licznych koncertach m.in.: Letni Festiwal im. Jerzego Waldorffa w Radziejowicach 2017, Zaduszki jazzowe w Kielcach 2017, Manu Summer Jazz Sundays 2017, Koncert “Międzynarodowe Forum Pianistyczne Miastu Sanok” 2018, Królewskie Arkady Sztuki 2018, Międzynarodowy Festiwal Warszawa Singera 2018.

Obecnie artystka pracuje nad trzecim solistycznym albumem poświęconym poezji Mirona Białoszewskiego. Premiera zaplanowana jest na wiosnę 2019.

 

Koncert w Filharmonii Podkarpackiej - Malawski, Penderecki, Dvořak

AB 23 listopada 2018, PIĄTEK, GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
JIŘÍ PETRDLÍK - dyrygent
SILVE HESSOVA - skrzypce
KRISTINA FIALOVA - altówka

W programie:

A. Malawski - Toccata
K. Penderecki - Koncert podwójny na skrzypce i altówkę
A. Dvořak - VIII Symfonia G - dur op. 88

Jiří Petrdlík /1977/ jest uznawany za jednego z najbardziej uznawanych europejskich dyrygentów swojego pokolenia. Studiował grę na fortepianie, puzonie i dyrygenturę (1995-2000 w Konserwatorium w Pradze, 2000-2005 w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze) u prof. Miroslava Košlera, prof. Miriam Němcovej, prof. Jiří Bělohlávka, prof. Radomila Eliški, prof. Františka Vajnara, prof.Tomáša Koutníka i innych. Ukończył studia w klasie mistrzowskiej głównego dyrygenta orkiestry Filharmonii w Nowym Jorku prof. Kurta Masura we Wrocławiu i głównego dyrygenta Filharmonii BBC prof. Jiří Bělohlávka.

W latach 2002-2009 był stałym dyrygentem Teatru Narodowego w Brnie i dyrektorem muzycznym Teatru Miejskiego w Brnie. Od 2004 r. jest zatrudniony jako stały dyrygent w Teatrze im. J. K. Tylta w Pilźnie. Petrdlík regularnie współpracuje gościnnie z prestiżowymi międzynarodowymi scenami operowymi (np. W Mesynie, Tuluzie, Warszawie, Północnym Teksasie, Pradze, Szegedzie, Kairze, Aleksandrii itp.).

W dziedzinie muzyki symfonicznej Jiří Petrdlík dyryguje czołowymi orkiestrami czeskimi i zagranicznymi (Praska Orkiestra Symfoniczna, Czeskie Radio SO, Czeskie Narodowe SO, Filharmonia Janáček w Ostrawie, Morawska Filharmonia w Ołomuńcu, Północnoczeska Filharmonia w Teplicach, Wrocławska Filharmonia, Orkiestra Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Orkiestra MTM w Warszawie, KSO w Toronto, Iwasaki Philharmonic ao) i regularnie pojawia się jako gość na różnych festiwali muzycznych w Europie, Japonii, Chinach, Kanadzie i USA. Od sezonu 2010/11 z powodzeniem rozwija bogatą współpracę artystyczną z Kairską Orkiestrą Symfoniczną, gdzie został mianowany Dyrektorem Artystycznym Generalnym i Głównym Dyrygentem w latach 2011-15.. W sezonie 2014/15 Petrdlík został zaproszony do Alte Oper w Frankfurcie, a w sezonie 2015/16 był gościnnym dyrygentem w Wiener Musikverein. Od tego czasu rozwijał bogatą współpracę artystyczną jako stały dyrygent gościnny Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Od roku 2015 Petrdlík regularnie organizuje prestiżowe noworoczne trasy koncertowe w Chinach z wybitnymi europejskimi orkiestrami.

Petrdlík prowadził także szeroką działalność jako chórmistrz (od 2009 r. Dyrektor artystyczny praskiego chóru mieszanego), muzykolog (Uniwersytet Karola w Pradze) - zdobył tytuł doktora), wydawca i pedagog (kierownik wydziału dyrygentury Konserwatorium im. Jaroslava Ježka w Pradze) i z powodzeniem wziął udział w kilku konkursach (np. w konkursach: Prague Cantat, American Opera Competition, D. Flick Conductor Competition London). Jest przewodniczącym Jury Konkursu "Praga Kantat" i Towarzystwa Fibicha, a od 2017 r. Został dyrektorem unikalnego w skali światowej festiwalu melodramatu koncertowego „Melodramfest" i głównym dyrygentem międzynarodowej orkiestry Carpathia.

Szeroki repertuar Petrdlíka zawiera kompozycje różnych gatunków muzycznych, stylów i okresów. W dziedzinie dyskografii Petrdlík często zwraca uwagę na rzadko pojawiające się tytuły (np. Ezio Glucka - światowa premiera praskiej wersji opery Beethovena - Habsburskich kantat, Foerster - Glagolitic Mass, Fibich - Missa brevis, Prokofieva – Eugeniusz Oniegin, Arend – Astral Travels i in.)

Silvie Hessova - jako pierwsza skrzypaczka Eberle String Quartet otrzymała nagrodę Radio Paris Prize za własną interpretację I Kwartetu smyczkowego autorstwa Janáčka.
Rok później wzięła udział w kursach muzyki kameralnej w Londynie prowadzonych przez Amedeus Quartet.
Od tej pory stała się rozchwytywaną solistką i kameralistką.
Jako solistka wystąpiła z takimi orkiestrami jak Filharmonia Kameralna w Pradze, Filharmonia Słowacka, Orkiestra Kameralna im. Pavla Haasa, Virtuosi di Praga, Filharmonia w Bari itd.
Pojawiła się także na różnych festiwalach, między innymi na Festiwalu Mitte Europe, Prague Autumn, Würzburg Bach itd.
Wzięła udział w międzynarodowych koncertach w Niemczech, Austrii, Polsce, Francji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Holandii, Słowacji, Japonii, Chinach i Stanach Zjednoczonych.
Była liderem artystycznym i pierwszą skrzypaczką w kwartecie Filharmonii w Pradze.
Silvie Hessova zdobyła nagrodę Euro Pragensis Ars Award za zaangażowanie w promowanie muzyki czeskiej w kraju i za granicą.

Kristina Fialová jest doceniana przez krytyków przede wszystkim za swoją nienaganną technikę, grę pełną pasji i umiejętność kreowania wyrafinowanego muzycznego nastroju. Po zdobyciu I nagrody w Międzynarodowym Konkursie im. Michała Spisaka w 2013 roku w Katowicach, została zaproszona na główne sceny koncertowe nie tylko w Europie. Po występie na prestiżowym festiwalu Tivoli w Danii, zadebiutowała w Tonhalle Zürich, w filharmonii w Kolonii, w sali koncertowej Sumida Triphony w Tokio, Gran Teatro Nacional w Limie oraz podczas recitalu na Festiwalu Muzycznym Praska Wiosna w 2015 roku.
Kristina Fialová regularnie występuje z renomowanymi orkiestrami z Czech i zagranicy (Orkiestrą Filharmonii Kopenhaskiej, Orkiestrą Symfoniczna Aarhus, Filharmonią Praska, Czeską Narodową Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Filharmonii im. Janáčka, Czeską Filharmonią Kameralną Pardubice, Filharmonią Brno, Filharmonią w Pilźnie, Morawską Orkiestrą Filharmoniczną, Filharmonią Zabrzańską, Słowacką Orkiestrą Kameralną Bohdana Warchala, Orkiestrą Filharmoniczną Bohuslava Martinů w Zlínie, Czeską Orkiestrą Kameralną, itp.) pod batutą takich dyrygentów jak Krzysztof Penderecki, Libor Pešek, Case Scaglione, Charles Olivieri Munroe, Rafael Payare, Fao Tan, Tomáš Brauner, Stanislav Vavřínek, Petr Vronský, Arild Remmereit či Stanislaw Chrzanovski. Jako kameralistka współpracowała z wieloma wybitnymi solistami (Radovan Vlatković, Sophia Jaffé, Ivan Ženatý, Václav Hudeček, Igor Ardašev, Martin Kasík, Adam Skoumal, Petr Nouzovský) oraz zespołami (Atos Trio, Stamitz Quartet, Kocian Quartet) .
Kristina Fialová występowała w salach koncertowych w całej Europie, a także w Rosji, w Afryce, w Azji i w obu Amerykach, wysdtępowała również na najważniejszych festiwalach (Kopenhaski Festiwal Letni, Maj Janáčka, Mahler Jihlava, Dni Kultury w Dreźnie, Festiwal Międzynarodowy w Santander, Międzynarodowy Festiwal w Bergen, Vesna v Rossii). Jest laureatką wielu międzynarodowych konkursów takich, jak Talenty dla Europy, Soutěž Konzervatoří, ACT London, Hradec Beethovena, Konkurs Forbest, Międzynarodowy Konkurs Smyczkowy im. Alexandra & Buono, Konkurs Val Tidone, Duński Konkurs Muzyki Kameralnej
Kristina Fialová studiowała w Konserwatorium w Brnie, Hochschüle für Musik im. Carla Marii von Webera w Dreźnie (w klasie prof. Vladimíra Bukača), Duńskiej Królewskiej Akademii Muzycznej w Kopenhadze (w klasie prof. Tima Frederiksona i prof. Larsa Andersa Tomtera), oraz w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (w klasie prof. Jana Pěruški). Następnie doskonaliła swoje umiejętności na kursach mistrzowskich prowadzonych przez czołowych solistów i pedagogów z całego świata (Leif Ove Andsnes, Wolfram Christ, Sheila Browne, Tatiana Masurenko, Jerry Horner, Helen Callus, Charles Avsharian, Václav Hudeček, Siegfried Frühlinger).
Kristina Fialová regularnie realizuje nagrania dla czeskiego i duńskiego radia, telewizji czeskiej oraz czeskiej telewizji Noe; nagrała także osiem płyt CD dla wytwórni Supraphon, Arcodiva, Sound Trust i Dacapo. Prowadziła kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, Dellaware, Limie, Kopenhadze, Qingdao i Guangzhou.
Kristina gra na altówce Carla Antonia Testore – Contrady z 1745 roku. Kristina dołączyła do grona artystów Pirastro i używa wyłącznie strun Pirastro.

 

Adam Wodnicki zachwycił rzeszowską publiczność

        Koncert, który odbył się 16 listopada 2018 roku w Filharmonii Podkarpackiej im. Artura Malawskiego w Rzeszowie, zaliczymy z pewnością do wielkich wydarzeń bieżącego sezonu artystycznego.
       Program wypełniły w całości dzieła Ignacego Jana Paderewskiego: Fantazja polska op. 19 i Koncert fortepianowy a-moll op. 17 oraz Symfonia h-moll op.24 „Polonia”.
Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Podkarpackiej dyrygował Tomasz Chmiel, Rzeszowianin z urodzenia, znany doskonale publiczności dyrygent i aranżer. Partie solowe wykonał Adam Wodnicki, urodzony w Przemyślu wspaniały polski pianista, mieszkający od lat w Stanach Zjednoczonych.
        Koncertujący z wielkim powodzeniem na całym świecie Artysta od ponad 25. lat regularnie każdego roku koncertuje w Polsce. Tej jesieni odwiedził ojczyznę dwukrotnie, bo na początku października w Zielonej Górze grał partie solowe w IV Symfonii koncertującej Karola Szymanowskiego, a w listopadzie podczas 10-ciu dni wystąpił 5 razy z utworami Ignacego Jana Paderewskiego: 9 listopada w Kielcach wykonał Koncert fortepianowy a-moll, 11 listopada w Przemyślu i 12 listopada w Krakowie wystąpił wspólnie z Baletem „Cracovia Danza” w spektaklu specjalnie przygotowanym na 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości „Paderewski. Fantazja i legenda”, a krótkie tournée zakończyło się w Rzeszowie. Chcę jeszcze podkreślić, że Adam Wodnicki ma w programie wszystkie utwory Ignacego Jana Paderewskiego, a także jest redaktorem wykonawczym pierwszego wydania Dzieł wszystkich Paderewskiego, wydanego przez Musica Iagellonica w Krakowie.
        Wracając do koncertu w Rzeszowie, należy podkreślić, że bardzo ciepło przyjęta została przez publiczność Symfonia h-moll op. 24 „Polonia”, ale ja jestem ciągle jeszcze pod ogromnym wrażeniem pierwszej części tego wieczoru, a przede wszystkim gry solisty. Fantazja polska op.19 jest utworem jednoczęściowym, w którym można bez trudu wyodrębnić trzy ogniwa, a materiał melodyczny zaczerpnięty został z polskiej muzyki ludowej. Od pierwszego do ostatniego dźwięku gra Adama Wodnickiego zachwycała publiczność oraz wyraźnie inspirowała orkiestrę i dyrygenta. Po chwili gorących oklasków Artysta znowu zasiadł do fortepianu, aby tym razem wykonać Koncert fortepianowy a-moll op. 17, który również zawiera charakterystyczne dla muzyki polskiej motywy. Nadmienię tylko, że dzieło to zostało poświęcone Teodorowi Leszetyckiemu (mistrzowi Paderewskiego), a wielką jego orędowniczką była Anette Jesipow – małżonka Leszetyckiego, która włączyła je do swego repertuaru i wykonała po raz pierwszy w Wiedniu w 1889 roku, pod dyrekcją Hansa Richtera. Ignacy Jan Paderewski grywał swój Koncert a-moll dość często w Europie i w Ameryce.
         Romantyczna konwencja dzieła i efektowna partia solowa, dają soliście możliwości do popisu i Adam Wodnicki znowu nas zachwycił mistrzowską grą, udowadniając, że słusznie nazwany został przez krytyków „fenomenalnym pianistą” i „muzyczną gwiazdą”. Długie i gorące oklaski zaowocowały dwiema wspaniale wykonanymi miniaturami Ignacego Jana Paderewskiego, z których mnie szczególnie przypadła do gustu bardzo osobista kreacja Menueta G-dur, wchodząca w skład Humoresek op. 14.
        Występ Adama Wodnickiego i Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej pod batutą Tomasza Chmiela trwał w sumie ponad godzinę, a później jeszcze kilka minut zajęły bisy, ale nikt nie czuł upływu czasu, bo gry tego Artysty można słuchać, słuchać, słuchać...

Zofia Stopińska

Koncert utworów Ignacego Jana Paderewskiego

AB 16 listopada 2018, PIĄTEK, GODZ. 19:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
TOMASZ CHMIEL- dyrygent
ADAM WODNICKI - fortepian

W programie:
I.J. Paderewski:
- Fantazja polska gis - moll op. 19,
- Koncert fortepianowy a - moll op. 17,
- Symfonia h-moll op. 24 "Polonia"

Adam Wodnicki
Nazwany przez krytyków „fenomenalnym pianistą” i „muzyczną gwiazdą” Adam Wodnicki koncertował jako solista na pięciu kontynentach. W ostatnich kilku sezonach występował m.in. w Hiszpanii, Portugalii, Francji, Czechach, Bułgarii, Niemczech, Włoszech, Ukrainie, Chinach, Korei, Kolumbii, Argentynie, zraelu, Republice Południowej Afryki, USA, Kanadzie i wielokrotnie w Polsce. Wodnicki brał udział w wielu znanych międzynarodowych festiwalach muzycznych, jak Arundel Festival w Anglii, Les Rencontres Internationales Frederic Chopin w Nohant, Nancyphonies in Nancy, w Festiwalu Chopinowskim w Marianskich Łaźniach, Festiwalu Pianistycznym w Szenyang.
Pianista dokonał licznych nagrań płytowych dla firm Muza, Folkways, Wergo, Klavier, Centaur , Altarus i Dux, które spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki. Wydane przez Altarus kompakty z muzyką Ignacego Jana Paderewskiego zostały ocenione jako „nagrania mistrza fortepianu”; płyta firmy Centaur (z wiolonczelistą Carterem Enyeartem) uznana była przez Chicago Tribune jako „jedno z najlepszych nagrań współczesnej muzyki kameralnej roku”; z kolei krytyk Fanfare umieścił wydaną w 2003 r. płytę z Triami Fortepianowymi Roberta Muczynskiego na tak zwanej „Want List 2004”. Wydana w 2008 roku przez Dux płyta z koncertami fortepianowymi Serockiego, Bairda i Krenza otrzymała nominację Polskiej Akademii Fonograficznej do Fryderyka 2009. Wodnicki wielokrotnie nagrywał dla radia i telewizji w różnych krajach, m.in. w Japonii, USA, Finlandii, Polsce; z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach nagrał koncerty fortepianowe Serockiego, Bairda, Krenza oraz oba koncerty i Rapsodię Symfoniczną Zygmunta Stojowskiego.
Pianista uzyskał dyplom w krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie profesora Jana Hoffmana (który to w młodości studiował u uczennicy księżnej Marceliny Czartoryskiej, ulubionej uczennicy Fryderyka Chopina, a później był studentem i asystentem Egona Petriego); studiował również u Guido Agostiego w Sienie oraz u Gyorgy Seboka w Indiana University w Bloomington, łącząc elementy tradycji Chopina, Liszta i Busoniego. Był trzykrotnie nagradzany na krajowych konkursach Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie; otrzymał także trzy nagrody na VIII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku.
W latach 1973-1977 był asystentem, a później adiunktem w Akademii Muzycznej w Krakowie. W 1979 r., na zaproszenie University of Texas w Austin, uczył w tamtejszej School of Music. Od 1980 r. wykłada w University of North Texas College of Music w Denton, gdzie jest profesorem fortepianu. Do grona jego studentów zalicza sie szereg laureatów międzynarodowych konkursów pianistycznych. Z międzynarodową działalnością koncertową Adama Wodnickiego łączą się liczne kursy mistrzowskie (zajęcia prowadził m.in. w Central Conservatory w Pekinie i University of Pretoria w Republice Południowej Afryki); od kilku lat jest dyrektorem Międzynarodowego Kursu Pianistycznego w Warnie; był również jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych w Hong Kongu, USA, Kolumbii, Portugalii, Czechach i na Taiwanie. Adam Wodnicki jest redaktorem wykonawczym pierwszego wydania Dzieł wszystkich Paderewskiego, wydanego przez Musica Iagellonica w Krakowie. Zredagował także utwory fortepianowe Piotra Perkowskiego, Stanisława Niewiadomskiego i Tadeusza Joteyki (Wydawnictwo Eufonium). Jego artykuł o Chopinie ukazał się w The European Journal for Pianists and Teachers. W 2014 roku Adam Wodnicki został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. W 2015 został laureatem nagrody Złote Sowy Polonii w dziedzinie muzyki, przyznawanej przez redakcje czasopisma Jupiter we Wiedniu.

Tomasz Chmiel – dyrygent, pianista, aranżer.
Pochodzi z Rzeszowa, gdzie ukończył z wyróżnieniem klasę fortepianu w Państwowym Liceum Muzycznym. Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie dyrygentury prof. Jerzego Katlewicza oraz w klasie fortepianu prof. Marka Koziaka. Oba kierunki ukończył z wyróżnieniem.
Dwukrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki, wyróżniony Stypendium Twórczym Miasta Krakowa. Laureat I nagrody w I Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku. Wielokrotny uczestnik seminariów Helmutha Rillinga Akademii Bachowskiej w Stuttgarcie, a także kursów mistrzowskich w Salzburgu oraz Południowej Irlandii. Związany z macierzystą uczelnią, pracuje na stanowisku adiunkta. Dyrygent gościnny Filharmonii Krakowskiej, Rzeszowskiej, Częstochowskiej, Dolnośląskiej, Szczecińskiej, NOSPR. Współpracuje z Operą Krakowską. Przez lata związany z Teatrem Muzycznym w Lublinie, Krakowską Operą Kameralną. Szef Krakowskiej Młodej Filharmonii, z którą zdobył I miejsce w I Ogólnopolskim Konkursie Orkiestr Szkół Muzycznych II Stopnia. Poza krajem koncertował w Szwecji, Francji, Niemczech, Holandii, Belgii oraz w Korei Płd.
Szczególną uwagę poświęca muzyce polskiej. Opracował z rękopisu głosy orkiestrowe i wykonał zapomnianą I Symfonię Artura Malawskiego. Zinstrumentował na orkiestrę symfoniczną cykl pieśni Chopina, Karłowicza, a także polskie piosenki przedwojenne, pieśni patriotyczne, kolędy, pieśni maryjne. Opracował wykonawczo Koncert Fortepianowy T. Leszetyckiego – większość tych opracowań została nagrana i wydana na płytach. Na potrzeby orkiestr kameralnych opracował również opery Don Pasquale, Napój miłosny G. Donizettiego, Torreador L. Adama, Krakowiacy i Górale J. Stefaniego, Spiskowcy F. Schuberta, operetkę Wesoła Wdówka F. Lehara. Z wielką pasją aranżuje muzykę filmową. W roku 2013 uzyskał tytuł naukowy doktora habilitowanego.

K. Penderecki, H. M. Górecki, A. Panufnik, A. Malawski, W. Kilar

KONCERT Z OKAZJI 100 - LECIA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI

100 na 100 MUZYCZNE DEKADY WOLNOŚCI

11 listopada 2018, NIEDZIELA, GODZ. 16:00

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
DAWID RUNTZ - dyrygent
CHÓR WYDZIAŁU MUZYKI UR
BOŻENA STASIOWSKA-CHROBAK - przygotowanie chóru

W programie:
K. Penderecki - Fanfara dla Niepodległej
H.M. Górecki - Trzy utwory w dawnym stylu
A. Panufnik - Uwertura tragiczna
A. Malawski - Hungaria
W. Kilar - Victoria

 

Filharmonia Podkarpacka - Suk, Martinů, Dvořak

30 października 2018, WTOREK, GODZ. 19:00

ORKIESTRA SMYCZKOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
JIŘÍ PETRDLÍK - dyrygent
MARIA MACHOWSKA - skrzypce
TOMASZ STRAHL - wiolonczela
AGNIESZKA PRZEMYK - BRYŁA - fortepian

W programie:

J. Suk - Medytacja
B. Martinů - Concertino na trio fortepianowe i smyczki,
A. Dvořak - Serenada na smyczki op. 22

AGNIESZKA PRZEMYK - BRYŁA. Doktor habilitowany sztuki muzycznej, profesor nadzwyczajny w Katedrze Fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, który ukończyła z wyróżnieniem w 2004 roku w klasie fortepianu prof. Alicji Palety-Bugaj i w klasie kameralistyki prof. Krystyny Borucińskiej.
Agnieszka Przemyk-Bryła jest laureatką ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. I nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, organizowanym przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina (2000), laureatką Estrady Młodych XXXV Festiwalu Pianistyki Polskiej
w Słupsku (2001), finalistką Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Siergieja Rachmaninowa w Morcone (Włochy, 2003), laureatką II nagrody na III Concorso Pianistico Internazionale Andrea Baldi w Bolonii (Włochy, 2013).
Dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także zdobywczyni innych prestiżowych stypendiów.
Uczestniczyła w licznych kursach mistrzowskich, prowadzonych przez profesorów krajowych i zagranicznych, takich jak A. Jasiński, M. Mizera,
J. Godziszewski, O. Yablonskaya, J. Rouvier, S. Perticaroli, H. Nakamura,
K.-H. Kaemmerling, A. Vardi, D. Merlet, A. Nasiedkin, E. Moguilevsky,
V. Gornostajewa, Lee Kum-Sing, N. Demidenko.
Artystka występowała w wielu miastach Polski, a także w renomowanych salach koncertowych w Austrii, Azerbejdżanie, Chinach, Czechach, Finlandii, Japonii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji i we Włoszech.
Prowadziła kursy mistrzowskie dla pianistów w Polsce, we Włoszech, w Azerbejdżanie,
w Stanach Zjednoczonych, Tunezji i Chinach.
W 2014 roku wraz z Konstantym Andrzejem Kulką i Tomaszem Strahlem pianistka nagrała komplet dzieł kameralnych Fryderyka Chopina dla wytwórni DUX. Płyta zdobyła nagrodę „disc excepcional” hiszpańskiego magazynu Scherzo, otrzymała również nominację do nagrody Akademii Fonograficznej „Fryderyk".
Agnieszka Przemyk-Bryła jest także autorką książki pt. Sonata w twórczości Siergieja Rachmaninowa wydanej wraz z dwiema płytami audio przez wydawnictwo naukowe GRADO z Torunia (2014).
Ponadto jest laureatką II nagrody Olimpiady Języka Polskiego oraz finalistką Ogólnopolskiej Olimpiady Języka Łacińskiego.

MARIA MACHOWSKA – laureatka XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu (2006 r.) oraz VI Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Leopolda Mozarta w Augsburgu (2006 r.) Koncertmistrz Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie. Urodzona w 1987 roku w Warszawie. Córka wybitnego polskiego aktora Ignacego Machowskiego (zm. 2001 r.). Jej profesorami byli Mirosław Ławrynowicz oraz Marek Zebura, a następnie Konstanty Andrzej Kulka, u którego ukończyła studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina. Posiada imponujący, jak na swój młody wiek, dorobek artystyczny. Koncertowała z najtrudniejszym skrzypcowym repertuarem we wszystkich krajach europejskich, a także w USA, Kanadzie, Japonii, Chinach i IzraeluW latach 2008-2014 pełniła funkcję Koncertmistrza Orkiestry Sinfonia Varsovia będąc jednocześnie wykładowcą Akademii Sinfonia Varsovia - projektu służącego doskonaleniu umiejętności przyszłego muzyka orkiestrowego. Artystka poza działalnością koncertową zajmuje się również pedagogiką- od października 2013 roku pracuje na stanowisku asystenta w klasie skrzypiec, na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Prowadzi również studia orkiestrowe.

TOMASZ STRAHL – jeden z najwybitniejszych polskich wiolonczelistów. Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył w roku 1989 w klasie prof. Kazimierza Michalika. Jako stypendysta Rządu Austriackiego odbył roczne studium podyplomowe w Hochschule für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu u Tobiasa Kühne. Laureat konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych, m.in. I nagrody na V Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Nicanora Zabalety w San Sebastian w Hiszpanii (1991). Otrzymał również nagrodę-stypendium Polsko-Japońskiej Fundacji JESC w roku 1994. Wśród mistrzów batuty, z którymi artysta miał okazję współpracować, znajdują się m.in.: Andrzej Boreyko, Jan Krenz, Henryk Czyż, Philippe Entremont, Jerzy Maksymiuk, Wojciech Michniewski, Tomasz Bugaj, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Krzysztof Penderecki, Jerzy Salwarowski. Od wielu lat prowadzi ożywioną działalność koncertową występując z takimi orkiestrami, jak: Sinfonietta Cracovia, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej, Orkiestra Aukso, Filharmonia Sofijska, Orquestra Sinfônica Municipal São Paulo (Brazylia) i in. Tomasz Strahl występował m.in. w Schauspielhaus (Berlin), Brucknersaal (Linz), St. John’s Smith Square (Londyn), Art Center (Tel Awiw), Toppan Hall (Tokio), Auditori (Barce(Barcelona), Sali im. Glinki w Sankt Peterburgu, w Teatrze Wielkim w Warszawie oraz w Filharmonii Narodowej. Odbył liczne tournée po Japonii, Kanadzie, Hiszpan Ważnym wydarzeniem dla artysty było wykonanie Koncertu wiolonczelowego Witolda Lutosławskiego, w obecności kompozytora, pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka (1993). W 2005 roku Tomasz Strahl zaprezentował polskie prawykonanie II Koncertu wiolonczelowego Piotra Mossa na festiwalu Prawykonania (2005) z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, z którą w 2006 r. zarejestrował odnaleziony Koncert Zygmunta Stojowskiego Dokonał wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej, a także dla CBC Radio w Kanadzie. Dyskografia artysty obejmuje nagrania dla Pony Canyon, CD Accord, Pavane Records, Gema Stereo, Polmusic, Acte Préalable oraz Sony Classics. Był trzykrotnie nominowany do nagrody „Fryderyk”, a w 2003 roku został jej laureatem. Jest Profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Prowadzi także kursy mistrzowskie w Polsce, Holandii, Finlandii, Niemczech, Japonii i Ameryce Południowej. Zasiada w jury wielu krajowych i międzynarodowych konkursów wiolonczelowych. Od roku 2012 bierze udział w promocji Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina pod redakcją prof. Jana Ekiera, koncertując z utworami na fortepian i wiolonczelę w największych ośrodkach europejskich. Efektem współpracy artysty z Wydaniem Narodowym jest również nagranie płyty z utworami kameralnymi Fryderyka Chopina (DUX), która otrzymała nagrody fonograficzne takich czasopism muzycznych jak „Scherzo” i „Pizzicato” oraz nominację do nagrody „Fryderyk”. W roku 2017 otrzymał Nagrodę I stopnia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia artystyczne. Artysta gra na instrumencie Leopold Widhalm, Norymberga 1778.

Jiří Petrdlík /1977/ jest uznawany za jednego z najbardziej uznawanych europejskich dyrygentów swojego pokolenia. Studiował grę na fortepianie, puzonie i dyrygenturę (1995-2000 w Konserwatorium w Pradze, 2000-2005 w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze) u prof. Miroslava Košlera, prof. Miriam Němcovej, prof. Jiří Bělohlávka, prof. Radomila Eliški, prof. Františka Vajnara, prof.Tomáša Koutníka i innych. Ukończył studia w klasie mistrzowskiej głównego dyrygenta orkiestry Filharmonii w Nowym Jorku prof. Kurta Masura we Wrocławiu i głównego dyrygenta Filharmonii BBC prof. Jiří Bělohlávka.

W latach 2002-2009 był stałym dyrygentem Teatru Narodowego w Brnie i dyrektorem muzycznym Teatru Miejskiego w Brnie. Od 2004 r. jest zatrudniony jako stały dyrygent w Teatrze im. J. K. Tylta w Pilźnie. Petrdlík regularnie współpracuje gościnnie z prestiżowymi międzynarodowymi scenami operowymi (np. W Mesynie, Tuluzie, Warszawie, Północnym Teksasie, Pradze, Szegedzie, Kairze, Aleksandrii itp.).

W dziedzinie muzyki symfonicznej Jiří Petrdlík dyryguje czołowymi orkiestrami czeskimi i zagranicznymi (Praska Orkiestra Symfoniczna, Czeskie Radio SO, Czeskie Narodowe SO, Filharmonia Janáček w Ostrawie, Morawska Filharmonia w Ołomuńcu, Północnoczeska Filharmonia w Teplicach, Wrocławska Filharmonia, Orkiestra Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Orkiestra MTM w Warszawie, KSO w Toronto, Iwasaki Philharmonic ao) i regularnie pojawia się jako gość na różnych festiwali muzycznych w Europie, Japonii, Chinach, Kanadzie i USA. Od sezonu 2010/11 z powodzeniem rozwija bogatą współpracę artystyczną z Kairską Orkiestrą Symfoniczną, gdzie został mianowany Dyrektorem Artystycznym Generalnym i Głównym Dyrygentem w latach 2011-15.. W sezonie 2014/15 Petrdlík został zaproszony do Alte Oper w Frankfurcie, a w sezonie 2015/16 był gościnnym dyrygentem w Wiener Musikverein. Od tego czasu rozwijał bogatą współpracę artystyczną jako stały dyrygent gościnny Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Od roku 2015 Petrdlík regularnie organizuje prestiżowe noworoczne trasy koncertowe w Chinach z wybitnymi europejskimi orkiestrami.

Petrdlík prowadził także szeroką działalność jako chórmistrz (od 2009 r. Dyrektor artystyczny praskiego chóru mieszanego), muzykolog (Uniwersytet Karola w Pradze) - zdobył tytuł doktora), wydawca i pedagog (kierownik wydziału dyrygentury Konserwatorium im. Jaroslava Ježka w Pradze) i z powodzeniem wziął udział w kilku konkursach (np. w konkursach: Prague Cantat, American Opera Competition, D. Flick Conductor Competition London). Jest przewodniczącym Jury Konkursu "Praga Kantat" i Towarzystwa Fibicha, a od 2017 r. Został dyrektorem unikalnego w skali światowej festiwalu melodramatu koncertowego „Melodramfest" i głównym dyrygentem międzynarodowej orkiestry Carpathia.

Szeroki repertuar Petrdlíka zawiera kompozycje różnych gatunków muzycznych, stylów i okresów. W dziedzinie dyskografii Petrdlík często zwraca uwagę na rzadko pojawiające się tytuły (np. Ezio Glucka - światowa premiera praskiej wersji opery Beethovena - Habsburskich kantat, Foerster - Glagolitic Mass, Fibich - Missa brevis, Prokofieva – Eugeniusz Oniegin, Arend – Astral Travels i in.)

Piątkowy wieczór w Filharmonii Podkarpackiej

AB 26 października 2018, PIĄTEK, GODZ. 19:00
ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
MARCELLO BUFALINI - dyrygent
MAURIZIO BAGLINI - fortepian

W programie:
J. Elsner - Uwertura do opery "Leszek Biały"
F. Mendelssohn - Koncert fortepianowy e - moll (rekonstrukcja Marcello Bufalini)
L. Cherubini - Symfonia D - dur

Marcello Bufalini
W 1994 r. Marcello Bufalini zadebiutował jako dyrygent międzynarodowy z Orkiestrą Symfoniczną w Grazu, przyjmując tak entuzjastyczne owacje, że natychmiast został mianowany głównym dyrygentem gościnnym sezonu 1995/1996. W tym samym roku dyrygował Orkiestrą del Teatro La Fenice di Venezia.
Od tego czasu często gościł w ważnych międzynarodowych orkiestrach, takich jak Orchestre de la Suisse Romande, Radio-Symphonieorchester Wien, Wiener Tonkünstlerorchester, Münchner Rundfunkorchester, Mitteldeutscher Rundfunkorchester, Mozarteum Orchester Salzburg, G. Enescu Philharmonic, Bukareszt. We Włoszech dyrygował orkiestrą Sinfonica „Giuseppe Verdi”, z Mediolanu, Orkiestrą dell'Arena z Werony, Orchestra Regionale Toscana oraz Orkiestrą Sinfonica Abruzzese, której był także głównym dyrygentem.
W 1997 roku Maestro Bufalini zadebiutował operowo w Wiener Kammeroper w „Le convenienze teatrali” Donizettiego. Był on gościem Słowackiego Teatru Narodowego, Opéra du Rhin, w Strasburgu, Teatro Verdi, w Sassari, Teatro Rendano, w Cosenzy, Teatro Alighieri, w Ravennie, Teatro Grande, w Bresci, Teatro Marrucino, w Chieti, Teatro Verdi, Teramo. W 2001 roku dyrygował on podczas wykonania „The Art of Fuga, światowej premiery projektu transkrypcji arcydzieła Bacha Luciano Berii.
W 2006 roku Marcello Bufalini skompletował i zorkiestrował Koncert fortepianowy e-moll Felixa Mendelssohna, który został już wykonany w Europie, USA, Kanadzie, Ameryce Południowej i Japonii w najważniejszych miejscach oraz z wiodącymi orkiestrami, takimi jak Orkiestra Santa Cecilia w Rzymie, Orkiestra Filharmonii Royal Liverpool, Orkiestra Filharmonii New Japan, Wiener Symphoniker, Orkiestra Filharmonii w Londynie, pod dyrekcją Fabio Luisi i Yannick Nezet-Seguin.
W 2009 roku koncert Mendelssohna został nagrany dla Decca przez Riccardo Chailly'ego z pianistą Roberto Prosseda i Gewandhaus Orchester w Lipsku.
Marcello Bufalini jest profesorem na wydziale dyrygentury w Conservatorio "Alfredo Casella", L'Aquila, Włochy.

Maurizio Baglini

Pianista Maurizio Baglini odniósł wspaniałą karierę jako solista, kameralista, nauczyciel muzyki i dyrektor artystyczny.

Jako solista występuje na scenach takich jak Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Teatro alla Scala w Mediolanie, Teatro San Carlo w Neapolu, Salle Gaveau w Paryżu, Kennedy Center w Waszyngtonie i jest gościem prestiżowych festiwali, w tym m.in. La Roque d'Anthéron, Yokohama Piano Festival, Australian Chamber Music Festival, „Benedetti Michelangeli” w Bergamo i Brescii. Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak John Axelrod, Antonello Allemandi, Giampaolo Bisanti, Marcello Bufalini, Massimiliano Caldi, Tito Ceccherini, Daniel Cohen, Howard Griffiths, Armin Jordan, Seikyo Kim, Emanuel Krivine, Karl Martin, Donato Renzetti, Corrado Rovaris, Ola Rudner, Daniele Rustioni i Maximiano Valdes.

Został on serdecznie przyjęty przez wyspecjalizowanych krytyków, jego produkcja płytowa w Decca/Universal obejmuje utwory Schumanna, Liszta, Brahmsa, Schuberta, Domenica Scarlattiego i Musorgskiego. W 2018 roku ukazała się jego trzecia płyta z utworami na fortepian autorstwa Schumanna - z Kreisleriana, Davidsbündlertänze and Kinderszenen

Od 2008 roku promuje on projekt „Oda do radości”, który pozwala mu na grę na całym świecie „IX Symfonii” Beethovena/Liszta, z ponad 50 występami na żywo, w tym: w Mediolanie, Cremonie, Paryżu, Monachium, Tel Awiwie, Rio de Janeiro, Bejrucie. Na swoim koncie ma także projekt „Web Piano”, który łączy w sobie wielkie arcydzieła fortepianowe, takie jak Carnaval Schumanna, Obrazki z wystawy Mussorgskiego czy Obrazy Debussy'ego - z projekcjami artysty multimedialnego Giuseppe Andrea L'Abbate (La Roque d "Anthéron, Lisztomanias 2017, Châteauroux, Festiwal w Emilii Romagni).
Jako kameralista stale występuje z wiolonczelistką Silvią Chiesa i współpracuje z takimi artystami jak Massimo Quarta, Cinzia Forte, Roberto Prosseda i La Scala String Quartet.

Założyciel i dyrektor artystyczny Festiwalu Amiata Piano, konsultant artystyczny tańca i muzyki Teatro Comunale „Verdi” z Pordenone i ambasador kultury regionu Friuli-Wenecja Julijska. Prowadzi kursy mistrzowskie dla Accademia Stauffer w Cremonie.

Gra na fortepianie Fazioni.

Jako pasjonat biegania brał on w maratonach w Paryżu, Pizie, Wiedniu, Berlinie, Amsterdamie i Nowym Jorku.

“Extraordinary performer” - L’Espresso
“Refined, suggestive, profound” - Il Sole 24 Ore
“Vivid performer” - Suonare News
“Acuteness and curiosity of vision” - Classic Voice
“Highly recommended” - Internazionale
“Clarity and rigor” - Amadeus
“Fervid and brilliant” - Venerdì di Repubblica
“Superb” - Classica
“Impressive” - American Record Guide
“Authentic performer” Musica

Subskrybuj to źródło RSS