nowości

Polecam Państwa uwadze nowy album Weronikii Chodakowskiej, artystki młodego pokolenia, dzięki której poznają  utwory Karola  Mikulego - jednego z najważniejszych uczniów Fryderyka Chopina i największych popularyzatorów jego muzyki. Przez lata Karol Mikuli był postacią niemal zapomnianą. Dziś, jego twórczość odzyskuje życie dzięki Weronice Chodakowskiej, która jako pierwsza na świecie nagrała aż 14 niezarejestrowanych dotąd dzieł lwowskiego mistrza.

Oto co artystka napisała na temat swojjej działalności:

"Moją misją artystyczną jest odkrywanie zaskakującej i wartościowej literatury fortepianowej polskich kompozytorek i kompozytorów.

W 2023 roku ukazał się mój debiutancki album pt. "From Lviv to Paris", który w większości zawiera światowe premiery utworów fortepianowych Karola Mikulego. Jego wydanie powiodło się dzięki autorskiej kampanii fundraisingowej, co stanowi prawdziwy ewenement w branży muzyki klasycznej. Karol Mikuli – jeden z najważniejszych uczniów Fryderyka Chopina, był jednym z pierwszych pianistów wykonujących utwory swego Mistrza na znajdujących się pod zaborami ziemiach polskich. Muzykę Fryderyka Chopina znają dziś wszyscy, ale mało osób wie, kto jako pierwszy zaczął ją popularyzować. Oprócz tego, niedawno udało się dotrzeć do źródeł, które wskazują, że Mikuli występował również na Podkarpaciu ze swoimi autorskimi kompozycjami, które utrwaliłam na moich obu albumach.

W 2025 roku, w ramach prowadzonej przeze mnie działalności PianoPasja Weronika Chodakowska wygrałam konkurs na prestiżową dotację rządową "Muzyczny ślad". 17 grudnia 2025 roku ukazał się mój drugi album płytowy "From Paris to Lviv" zawierający aż 14 światowych premier utworów fortepianowych Karola Mikulego. W związku z tym, jestem pierwszą pianistką na świecie, która wydała dwupłytowy portret fonograficzny dorobku fortepianowego Karola Mikulego.

Projekt okładki oraz cała koncepcja wizualna zostały wymyślone przeze mnie - również szczegóły takie jak sukienka czy fascynator, które zostały ręcznie wykonane i nawiązują do francuskiej estetyki modowej haute couture.

Album "From Paris to Lviv" obejmuje aż 14 światowych premier utworów fortepianowych Karola Mikulego, w tym 7 Walców, 2 Nokturny, a także po raz pierwszy w całości zarejestrowany cykl Dziesięciu Utworów op. 24, charakteryzujący się różnorodną stylistyką (tradycja chopinowska, romantyzm niemiecki, folklor bukowiński)".

Zachęcam do zapoznania się z nagraniami dostępnymi pod poniższym linkiem:

https://youtu.be/kT8kFMzDC4g?si=MwMgt1GWcJsXWySH 

Partnerami wydania są: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, ZAiKS oraz KAWAI Polska.

Patronat medialny nad albumem objęli: Polskie Radio Chopin i Program II Polskiego Radia. 

W projekcie uczestniczyli:
Julita Emanuiłow - reżyserka dźwięku
Klara Zalewska - projekt graficzny albumu i okładki
Agata Dobrzańska-Tyl - autorka zdjęć do albumu, w tym okładki
Ewa Sławińska-Dahlig - autorka tekstu do bookletu albumu
Maciej Wota - strojenie fortepianu do nagrań

Nagrania odbyły się w sierpniu 2025 roku w Studiu Koncertowym S2 Polskiego Radia w Warszawie na fortepianie marki Shigeru KAWAI.

Wszelkie informacje o pienistce i jej działalności oraz albumie znajdą Państwo na stronie  internetowej pianistki.

https://weronikachodakowska.com/sklep/from-paris-to-lviv-piano-works-of-karol-mikuli-cd/

W związku z przypadającą w tym roku 205. rocznicą urodzin Karola Mikulego Weronika Chodakowska planuje dalszą promocję albumu na koncertach i w mediach.

Zofia Stopińska

Koncert symfoniczny

AB 27 marca 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ 
JIŘÍ PETRDLÍK – dyrygent

W programie:
A. Bruckner – VIII Symfonia c – moll „Apokaliptyczna”

        Symfonie stanowią w dorobku Antona Brucknera (1824–1896) fundament jego twórczości. Poza ośmioma symfoniami pozostawił niewiele innych kompozycji, przeważnie chóralnych (w tym między innymi Requiem d-moll).
       VIII Symfonia c-moll „Apokaliptyczna” jest swoistym podsumowaniem dorobku symfonicznego Brucknera i ostatnim w pełni ukończonym dziełem tego gatunku. Powstała w 1886 roku. Ze względu na monumentalne rozmiary utworu, wykonywana bywa zwykle jako jedyny punkt programu.

        Równie imponująca jest obsada orkiestry — zwłaszcza instrumenty dęte zostały wzmocnione, niekiedy nawet trzykrotnie.
Tonacja symfonii odwołuje się do „Symfonii Losu” Beethovena, co dodatkowo podkreśla ideową treść dzieła: walkę człowieka z przeznaczeniem. Monumentalne Finale ujawnia ogromną inwencję i kunszt Brucknera — w trzech grupach tematycznych tej części zgromadził kompozytor wyjątkowo wiele melodii i motywów. W triumfalnej kodzie piętrzą się jednocześnie główne tematy wszystkich czterech części. Gdy Bruckner pisał końcowe akordy ostatniej części, miał ponoć wykrzyknąć: „Alleluja…! To Finale to najbardziej znaczący moment w moim życiu.”

       JIŘÍ PETRDLÍK /1977/ jest uznawany za jednego z najbardziej uznawanych europejskich dyrygentów swojego pokolenia. Studiował grę na fortepianie, puzonie i dyrygenturę (1995-2000 w Konserwatorium w Pradze, 2000-2005 w Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze) u prof. Miroslava Košlera, prof. Miriam Němcovej, prof. Jiří Bělohlávka, prof. Radomila Eliški, prof. Františka Vajnara, prof. Tomáša Koutníka i innych. Ukończył studia w klasie mistrzowskiej głównego dyrygenta orkiestry Filharmonii w Nowym Jorku prof. Kurta Masura we Wrocławiu i głównego dyrygenta Filharmonii BBC prof. Jiří Bělohlávka.

       W latach 2002-2009 był stałym dyrygentem Teatru Narodowego w Brnie i dyrektorem muzycznym Teatru Miejskiego w Brnie. Od 2004 r. jest zatrudniony jako stały dyrygent w Teatrze im. J. K. Tylta w Pilźnie. Petrdlík regularnie współpracuje gościnnie z prestiżowymi międzynarodowymi scenami operowymi (np. W Mesynie, Tuluzie, Warszawie, Północnym Teksasie, Pradze, Szegedzie, Kairze, Aleksandrii itp.).

       W dziedzinie muzyki symfonicznej Jiří Petrdlík dyryguje czołowymi orkiestrami czeskimi i zagranicznymi (Praska Orkiestra Symfoniczna, Czeskie Radio SO, Czeskie Narodowe SO, Filharmonia Janáček w Ostrawie, Morawska Filharmonia w Ołomuńcu, Północnoczeska Filharmonia w Teplicach, Wrocławska Filharmonia, Orkiestra Filharmonii Śląskiej w Katowicach, Orkiestra MTM w Warszawie, KSO w Toronto, Iwasaki Philharmonic ao) i regularnie pojawia się jako gość na różnych festiwali muzycznych w Europie, Japonii, Chinach, Kanadzie i USA. Od sezonu 2010/11 z powodzeniem rozwija bogatą współpracę artystyczną z Kairską Orkiestrą Symfoniczną, gdzie został mianowany Dyrektorem Artystycznym Generalnym i Głównym Dyrygentem w latach 2011-15.. W sezonie 2014/15 Petrdlík został zaproszony do Alte Oper w Frankfurcie, a w sezonie 2015/16 był gościnnym dyrygentem w Wiener Musikverein. Od tego czasu rozwijał bogatą współpracę artystyczną jako stały dyrygent gościnny Orkiestry Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Od roku 2015 Petrdlík regularnie organizuje prestiżowe noworoczne trasy koncertowe w Chinach z wybitnymi europejskimi orkiestrami.

        Petrdlík prowadził także szeroką działalność jako chórmistrz (od 2009 r. Dyrektor artystyczny praskiego chóru mieszanego), muzykolog (Uniwersytet Karola w Pradze) – zdobył tytuł doktora), wydawca i pedagog (kierownik wydziału dyrygentury Konserwatorium im. Jaroslava Ježka w Pradze) i z powodzeniem wziął udział w kilku konkursach (np. w konkursach: Prague Cantat, American Opera Competition, D. Flick Conductor Competition London). Jest przewodniczącym Jury Konkursu „Praga Kantat” i Towarzystwa Fibicha, a od 2017 r. Został dyrektorem unikalnego w skali światowej festiwalu melodramatu koncertowego „Melodramfest” i głównym dyrygentem międzynarodowej orkiestry Carpathia. Od sezonu 2020/21 jestem dyrektorem artystycznym zespołu opery w Teatrze im. J. K. Tyla Plzeň.

        Szeroki repertuar Petrdlíka zawiera kompozycje różnych gatunków muzycznych, stylów i okresów. W dziedzinie dyskografii Petrdlík często zwraca uwagę na rzadko pojawiające się tytuły (np. Ezio Glucka – światowa premiera praskiej wersji opery Beethovena – Habsburskich kantat, Foerster – Glagolitic Mass, Fibich – Missa brevis, Prokofieva – Eugeniusz Oniegin, Arend – Astral Travels i in.)

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

AB 20 marca 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ 
DAVID GIMÉNEZ – dyrygent
DUŠICA BIJELIĆ – sopran

W programie:
R. Wagner – Wesendonck-Lieder
R. Wagner – Tristan i Izolda:
Preludium
Miłosna śmierć Izoldy
L. van Beethoven – VI Symfonia F-dur „Pastoralna”op. 68

Tristan i Izolda Richarda Wagnera (1813–1883) to najbardziej nowatorski z dramatów muzycznych kompozytora, a zarazem jedno z najwspanialszych dzieł muzycznej literatury scenicznej. Podczas koncertu wykonane zostaną fragmenty utworu: Preludium — wstęp do Tristana i Izoldy — oraz instrumentalny finał dramatu, Miłosna śmierć Izoldy. 

Wagner tak pisał o swoim Preludium: „Przechodzi uczucie [miłości] poprzez wszystkie fazy beznadziejnej walki z namiętnością, by pogrążyć się z powrotem w omdleniu, wygasnąć jakby w śmierci.”

Rozdzierająca tęsknota podkreślana jest przez samodzielnie prowadzone głosy instrumentów, splatające się w osobliwe harmonie, w tym słynny „akord tristanowski”. Nastrojowym i treściowym dopełnieniem Preludium jest Miłosna śmierć Izoldy, wykorzystująca przede wszystkim motywy z aktu II, w tym „motyw miłosnej śmierci” i „motyw miłosnego zachwytu”.

Równolegle do pracy nad dramatem muzycznym Wagner komponował cykl pieśni do słów Mathilde Wesendonck, którą uważał za swoją artystyczną muzę. Tak powstały Wesendonck-Lieder (1857 – 1858). Zarówno w tym cyklu, jak i w Tristanie i Izoldzie zawarł Wagner ból tragicznej, nieszczęśliwej miłości, która łączyła go z panią Wesendonck. Szczególną pozycję w cyklu pieśni zajmuje utwór Im Treibhaus („W szklarni”), który kompozytor określił jako „studium do Tristana i Izoldy”. Zapowiada on preludium do trzeciego aktu opery, wykazuje również harmoniczne konotacje pomiędzy cyklem pieśni a Tristanem i Izoldą.

VI Symfonia F-dur „Pastoralna” op. 68 Ludwiga van Beethovena (1770–1827) jest kolejnym przykładem w jego twórczości, kiedy muzyka ściśle wiąże się z określoną ideą poetycką. W tej symfonii Beethoven wkracza na teren muzyki programowej, choć jak sam pisał: „Malowanie dźwiękami w muzyce instrumentalnej traci na sile, o ile posuwa się za daleko.”

Kompozytor nadał tytuły nie tylko całemu dziełu, ale także jego poszczególnym pięciu częściom. Nie należy jednak traktować tego zamysłu jako chęci ilustracyjnego przedstawienia obrazków z życia wiejskiego, lecz raczej jako odzwierciedlenie doznań, jakie wywołuje u wrażliwego człowieka obcowanie z przyrodą. Takie rozumienie muzyki programowej stanowiło olbrzymi krok naprzód wobec wcześniejszych tradycji symfonicznych.

DAVID GIMÉNEZ

Urodzony w Barcelonie David Giménez studiował fortepian i kompozycję na Conservatori del Liceu w swoim rodzinnym mieście. Następnie odbył studia drugiego stopnia z dyrygentury na wiedeńskim uniwersytecie Hochschule für Musik u Karla Österreichera oraz na londyńskiej Royal Academy of Music pod kierunkiem Sir Colina Davisa.

Od czasu swojego debiutu w 1994 r. z hanowerską Orkiestrą NDR występował na całym świecie, dyrygując najbardziej znane orkiestry i solistów w takich salach koncertowych jak Royal Albert Hall, Berlin Philharmonie, Salle Pleyel, Vienna Konzerthaus, tokijska Suntory Hall oraz w nowojorskich Carnegie Hall i Avery Fisher Hall. W trakcie swojej kariery David Giménez dyrygował orkiestrami takimi jak Vienna Philharmonic, London Symphony, Philharmonia, Münchner Philharmoniker, Orchestre de Paris oraz Filarmonica della Scala.

Opera odgrywa ważną rolę w kalendarzu występów Maestro Giméneza, który wykonuje szeroki wachlarz sztuk operowych w teatrach takich jak Teatro alla Scala, Vienna Staatsoper, Royal Opera House Covent Garden, Zurich Opera, Berlin Deutsche Oper, Théâtre du Champs Elysées, Washington Opera, barceloński Gran Teatre del Liceu, madrycki Teatro Real czy Sydney Opera House.

Będąc obdarzonym wyjątkowym wyczuciem głosów Maestro Giménez regularnie współpracuje ze śpiewakami operowymi takimi jak José Carreras, Plácido Domingo, Anna Netrebko, Roberto Alagna, José Cura, Bryn Terfel, Joseph Calleja i Charles Castronovo.

Maestro Giménez był także członkiem jury podczas kilku konkursów, jak np. podczas Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków Operowych wykonujących utwory Verdiego w Parmie, Operalia a także podczas konkursu dla kompozytorów odbywającym się w Reina Sofia w Madrycie. W 2022 r. został powołany na dyrektora artystycznego festiwalu Sounds of Oradea Festival w rumuńskim Oradea, a w 2024 r. mianowany głównym dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie.

W trakcie obecnego sezonu Maestro Giménez dyrygował m.in. Royal Philharmonic, National Orchestra of Belgium, Orchestra dell´Arena di Verona, Orchestra della Rai Torino, paryską Orchestre de l´Ille de France oraz Orquestra de Barcelona.

Niedawno rozpoczął także sezon operowy barcelońskiego Opera House (Gran Teatre del Liceu) serią koncertów poświęconych Giuseppe Verdiemu, a także został wybrany na dyrektora muzycznego nowej opery El Juez, skomponowanej przez Christiana Kolonovitsa, której światowa premiera miała miejsce w Bilbao oraz podczas austriackiego festiwalu Erl Festival. Z tą operą Maestro Giménez debiutował w nowym Teatrze Maryjskim w St. Petersburgu oraz w Theater an der Wien.

Inne ważne wydarzenia z jego udziałem obejmują produkcje operowe takie jak Traviata, Lunatyczka oraz Carmen (Sofia Opera oraz Las Palmas Opera). Maestro Giménez prowadził również koncerty na całym świecie odbywające się w ramach tournee pożegnalnego Jose Carrerasa, a ostatnio podczas tournee Roberto Alagni po Francji i Belgii.

Maestro Giménez dokonywał nagrań dla wytwórni a Decca, BMG Classics, Koch-Schwann, Erato oraz Discmedi.

Dušica Bijelić - sopran liryczny, fot. arch. Filharmonii Podkarpackiej

Sopranistka liryczna Dušica Bijelić jest znana jako fascynująca i wszechstronna artystka od londyńskiej Opery Królewskiej po wiodące sceny operowe w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Przez brytyjską gazetę „The Independent” ta była uczestniczka programu Jette Parker Young Artist została nazwana jedną z „błyskotliwych młodych gwiazd sztuki”. Podczas występów łączy charakterystyczną dla niej promienistość głosu z dramatyczną głębią.

Już jako dziecko Dušica Bijelić podbijała serca widzów, recytując wiersze podczas konkursów recytatorskich, dzięki czemu stała się dziecięcą gwiazdą telewizji i prowadziła programu dla dzieci w państwowej telewizji serbskiej. Urodziła się w Bośni i Hercegowinie, ale wychowała w Serbii, gdzie w wieku 8 lat rozpoczęła naukę śpiewu, którą kontynuowała podczas studiów w Belgradzie, Wiedniu, Rzymie oraz Nowym Jorku, współpracując ze sławnymi mentorami i uczestnicząc w wielu klasach mistrzowskich, w tym m.in. prowadzonych przez Renée Fleming w Carnegie Hall.

Dušica Bijelić jest laureatką licznych międzynarodowych konkursów. Zajęła pierwsze miejsce podczas Carreer Bridges (Nowy Jork), pierwsze miejsce w konkursie im. Nikoli Cvejicia zdobyła nagrodę Huang Tzu w Szanghaju, nagrodę publiczności na Festiwalu Rossiniego w Wildbad. Była ponadto finalistką Konkursu Operowego w Paryżu oraz Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków im. Ferruccio Tagliaviniego.

Od 2019 r. jest główną sopranistką Theater Bielefeld, gdzie zaśpiewała partie hrabiny Almavivy, Małgorzaty, Mimì, Rusałki, Tatiany, Rosalindy, Micaëli, Zazy, Alice Ford, Blanche (Tramwaj zwany pożądaniem), Stelli/Antonii (Hoffmann) oraz Ellen Orford (Peter Grimes). Występowała także jako solistka podczas wystawień największych dzieł koncertowych, m.in. w Glorii Poulenca, Requiem Brahmsa oraz w Requiem Verdiego.

Można ją było podziwiać m.in. w londyńskiej Operze Królewskiej, w Teatro Real Madrid, Teatro Verdi Trieste, Carnegie Hall, Alice Tully Hall, Opera de Wallonie, na festiwalu Aix-en-Provence Festival oraz w Operze Narodowej w Rio de Janeiro w ramach tournée. W ostatnim czasie wystąpiła ponadto w dwóch koncertach galowych z udziałem José Carrerasa. Warto odnotować, że w ramach kolejnego projektu zaśpiewa w Bielefeld partię Leonory (Trubadur).

Biuro Koncertowe

Filharmonii Podkarpackiej

im. Artura Malawskiego w Rzeszowie

tel. + 48 17 862 85 07

www.filharmonia.rzeszow.pl

Przypominamy, że 10 kwietnia 2026 r. mija termin składania zgłoszeń na VII Ogólnopolski Konkurs Muzyki Polskiej – Jarosław 24-25 kwietnia 2026.

Karty zgłoszeń, regulamin oraz wszystkie inne informacje o konkursie znajdują się na stronie:

https://www.gov.pl/web/zpsmjaroslaw/vii-ogolnopolski-konkurs-muzyki-polskiej—jaroslaw-24-25-kwietnia-2026

Rekordowa 20. edycja Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Instrumentalistów

Blisko 150 młodych muzyków z 30 szkół muzycznych z całej Polski weźmie udział w jubileuszowej, 20. edycji Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Instrumentalistów im. Stefanii Woytowicz, która odbędzie się 18–20 marca 2026 roku w Jaśle. Do rywalizacji zgłosili się uczniowie, zarówno z południa kraju – m.in. z Nowego Targu i Krynicy – jak i z odległego Gdańska, co tylko potwierdza ogólnopolski zasięg i rosnącą rangę wydarzenia.

Konkurs organizowany przez Jasielski Dom Kultury oraz Państwową Szkołę Muzyczną I st. w Jaśle, od lat przyciąga najzdolniejszych uczniów szkół muzycznych w kraju. To wyjątkowa okazja, by zaprezentować swoje umiejętności przed wybitnymi jurorami i zdobyć doświadczenie sceniczne, które często staje się początkiem dalszej artystycznej drogi.

Uczestnicy wykonują dwa utwory – w tym obowiązkowo kompozycję polskiego twórcy – prezentując różnorodność stylów, technik i muzycznej wrażliwości. O randze konkursu świadczy także skład jury, w którym zasiądą uznani artyści i pedagodzy z najważniejszych polskich akademii muzycznych: dr Ewa Mizerska (flet) z Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu, ad. dr Łukasz Nędza (saksofon) z Akademii Muzycznej w Krakowie, ad. dr Jakub Waszczeniuk (trąbka) z Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, prof. dr hab. Paweł Zawadzki (fortepian) z Akademii Muzycznej we Wrocławiu, prof. dr hab. Oriana Masternak (skrzypce) z Akademii Muzycznej w Krakowie oraz ad. dr Adam Krzeszowiec – (wiolonczela), reprezentujący Akademię Muzyczną w Katowicach.

To znakomite gremium wyłoni laureatów sześciu kategorii, którzy powalczą o Grand Prix podczas koncertu finałowego 20 marca br. o godz. 18.30. Ten koncert to nie tylko prezentacja najlepszych wykonań, ale również od lat budowany prestiż, który staje się dla młodych muzyków pierwszym poważnym krokiem na profesjonalną scenę. Dla wielu młodych instrumentalistów Grand Prix to tytuł, który otwiera drzwi do dalszych sukcesów, festiwali i stypendiów. Koncert Laureatów adresowany jest do wszystkich miłośników muzyki, więc stwarza niepowtarzalną okazję, by zobaczyć na żywo młodych artystów, którzy już teraz zachwycają techniką i wrażliwością, a w przyszłości mogą stać się ważnymi postaciami polskiej sceny muzycznej.

jdk

19 marca 2026r., godz.17.00

Zespół Państwowych Szkół Muzycznych  w Jarosławiu  

Program:  

Ludwig van Beethoven  - Koncert fortepianowy c moll nr 3 w opracowaniu na 2 fortepiany

Fryderyk Chopin : Barcarolle Op. 60

                                Ballada op. 47 nr 3

                                3 Mazurki op. 50

                              Scherzo cis moll nr 3

Wykonwcy:

Rafał Blechacz – fortepian

Maciej Wota – fortepian ( I cz. koncertu)

Bogusław Pawlak – prowadzenie koncertu

Organizatorem koncertu jest
Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Jarosławiu

Współorganizatorzy/Partnerzy:
Towarzystwo Muzyczne w Jarosławiu
Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu

Mecenat
Galeria Stara Ujeżdżalnia w Jarosławiu
Rotary Club Jarosław
Centrum Językowe ENGLISHPLUS Przemysław Paszko

Honorowy patronat:
Burmistrz Miasta Jarosławia

Koncert symfoniczny

AB 13 marca 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
PAWEŁ PRZYTOCKI – dyrygent
PIOTR PALECZNY – fortepian

W programie:
G. Mahler – Adagietto z V Symfonii cis – moll
W. A. Mozart – Koncert fortepianowy d-moll KV 466
M. Karłowicz – Poemat symfoniczny „Stanisław i Anna Oświecimowie” op. 12

V Symfonia cis-moll Gustawa Mahlera (1860–1911) powstała w 1902 roku. Wraz z Symfoniami VI i VII tworzy w twórczości Mahlera swoistą trylogię — tryptyk o wyraźnej symetrii. Części skrajne (w tym wspomniania V Symfonia) cechuje epicki charakter, rozległa architektura i pięcioczęściowa forma, natomiast część środkowa (VI Symfonia) stanowi szczególną kondensację idei dramatycznego tragizmu (Bohdan Pociej).
Adagietto z V Symfonii cis-moll, IV część dzieła, przechodzi attaca w finałowe Rondo, jednak często wykonywane jest także jako samodzielny utwór. Przeznaczony jest wyłącznie na smyczki i harfę. Ta przepiękna brzmieniowo część przenika głębokie uczucie, pełne lirycznej ekspresji.

Koncert fortepianowy d-moll KV 466 Wolfganga Amadeusza Mozarta (1756–1791) należy do najpiękniejszych i najchętniej wykonywanych dzieł tego gatunku. Koncerty fortepianowe Mozarta stanowią najliczniejszą grupę wśród jego solowych kompozycji — spośród 23 koncertów fortepianowych tylko dwa utrzymane są w tonacji minorowej: c-moll KV 491 oraz właśnie d-moll KV 466. W XIX wieku utwór ten był praktycznie jedynym koncertem tego kompozytora docenionym przez ówczesnych romantyków, którzy podkreślali jego namiętność, a jednocześnie patos i dramatyczny charakter.

Pomimo dużego ładunku emocjonalnego, jaki niesie dzieło, słuchacz nigdy nie czuje się przytłoczony, a jego dramatyzm bywa uznawany za zapowiedź późniejszego Requiem d-moll.Poemat symfoniczny „Stanisław i Anna Oświecimowie” op. 12 Mieczysława Karłowicza (1876–1909) powstał w 1907 roku i uważany jest za najwyższe osiągnięcie artystyczne kompozytora oraz za jeden z najdoskonalszych polskich utworów symfonicznych powstałych przed epoką Szymanowskiego. Inspiracją do stworzenia dzieła był obraz o tym samym tytule autorstwa Stanisława Bergmanna oraz legenda o miłości bohaterów, która pobudziła wyobraźnię Karłowicza i zainspirowała go do napisania poematu orkiestrowego.
Melodyka, nasycona ekstatyczną żarliwością, podlega subtelnym przeobrażeniom motywicznym. Faktura utworu cechuje się bogatą i zróżnicowaną pracą przetworzeniową oraz silnym spolifonizowaniem. Harmonika jest tak silnie schromatyzowana, że niekiedy dochodzi do porzucenia tonalnej funkcyjności.

Paweł Przytocki urodził się w Krośnie. Ukończył studia w Akademii Muzycznej w Krakowie w roku 1985 w klasie Dyrygentury prof. Jerzego Katlewicza. W latach 1986 –1987 był stypendystą Bachakademie Stuttgart, uczestnicząc w kursach mistrzowskich prof. Helmutha Rillinga oraz w kursach Petera Eötvösa.

Od 1988r. do 1991 r. był dyrygentem, a także dyrektorem artystycznym Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. W latach 1995 do 1997 był dyrektorem artystycznym Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Łodzi. Od roku 2005 do 2009 Przytocki współpracował z Teatrem Wielkim Operą Narodową w Warszawie. W sezonie 2005/2006 przygotował premierę „Spartakus” Chaczaturiana oraz prowadził spektakle „Oniegin” Czajkowskiego ,”Traviatę” Verdiego, a także „La Boheme” Pucciniego. W sezonie 2006/2007 dyrygował premierą baletu „Oniegin” w choreografii Johna Cranko. Od roku 2016 Przytocki regularnie współpracuje również z Operą Wrocławską.
W latach 2008-2012 Paweł Przytocki był Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie. W roku 2011 zorganizował w Krakowie jedyny do tej pory w Polsce, Gustav Mahler Festival, z udziałem najznakomitszych zespołów orkiestrowych z Europy Środkowej.

Przytocki współpracuje z większością orkiestr filharmonicznych w Polsce, a także z orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi za granicą: m.in. z Budapest Concert Orchestra,Pannon Philharmonic Orchestra, Orchestra Sinfonika de Xalapa, Real Filharmonia de Galicia, Capella Istropolitana w Bratysławie,Filharmonia im.Janacka w Ostrawie, Filharmonia Słowacka w Bratysławie, Slovak Sinfonietta, Bilkent Symphony Orchestra w Ankarze, Narodowa Orkiestra Symfoniczna Ukrainy w Kijowie, Filharmonia w Odessie, Filharmonia Narodowa w Zagrzebiu, New Haifa Symphony Orchestra, Buffalo Philharmonic Orchestra, Orquesta Filarmonica de Bogota, Filharmonia Narodowa w Santiago, Jerusalem Symphony Orchestra,Neue Philharmonie Westfalen, Philharmonisches Staatsorchester Halle, Staatsorchester Rheinische Philharmonie Koblenz, Jenaer Philharmonie.,Brandenburgische Staatsorchester Frankfurt, Nürnberger Symphoniker, Orquesta Filarmónica Málaga, Orquestra Sinfonica Porto Alegre.

Przytocki występował z polskimi orkiestrami wielokrotnie w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. Uczestniczy regularnie w międzynarodowych festiwalach muzycznych: Athens Festival/1987, Musikfest Stuttgart/1988, Flanders Festival /1989, La Chaise-Dieu Festival/ 1996, Kissinger Sommer/1998, Bratislava Musik Festival/1999/2007/2010/2018/, Augsburger Mozartsommer /2000, Choriner Musiksommer 2002/2006/2022,Prague Spring/2001,Wratislavia Cantans/2005, Chopin Festival Gaming w Austria, Telavi Festival 2014, Wielkanocny Festival Ludwiga van Beethovena 2005/ 2022.
Artysta występował również w wielu prestiżowych ośrodkach muzycznych Europy, takich jak:Wiedeń (Musikverein), Berlin ( Konzerthaus), Bruksela (Palais des Beaux-Arts),Santiago (Teatro Municipal) Paryż (Théâtre du Châtelet), Hamburg(Musikhalle), oraz Bonn (Beethovenhalle). Ma na swoim koncie występy z najwybitniejszymi solistami mi. z Elizabeth Söderström , Marjaną Lipovšek, Bruno Leonardo Gelberem, Grigorijem Sokołowem, Lilyą Zilberstein, Idil Biret, David Geringas,Camille Thomas, Bomsori Kim.

Jego aktywność koncertowa jest w dużym stopniu dopełniona regularnymi nagraniami dla Polskiego Radia z udziałem zespołów: Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Polskiej Orkiestry Radiowej .
Utrwalił archiwalnie szereg dzieł kompozytorów polskich XIX , XX i XXI wieku.
Nagrania oraz koncerty zrealizowane z udziałem tych zespołów były wielokrotnie odtwarzane na antenie Polskiego Radia .Jeden z tych koncertów pojawił się również na antenie BBC 3 w bardzo prestiżowym cyklu Polish National Day 11 listopada 2014 roku.
Ma na swoim koncie nagrania płytowe dla wytwórni DUX, Aurophon i Point Classics. Jego nagranie I Symfonii Rachmaninowa zostało wyróżnione przez amerykański magazyn muzyczny “La folia “(obok takich kreacji, jak V Symfonia Beethovena pod batutą Carlosa Kleibera oraz Appasionata 1960 Światosława Richtera) jako przykład rzadko spotykanej intensywności i zaangażowania w muzyce.
Ostatnie płyty nagrane w 2019 roku:
EMIL MŁYNARSKI VIOLIN CONCERTOS
TANSMAN BACEWICZ PIANO CONCERTOS
otrzymały nominacje do Nagrody Fryderyk 2020 w kategorii Muzyka koncertująca, a ostatecznie pierwsza płyta EMIL MŁYNARSKI VIOLIN CONCERTOS otrzymała nagrodę Fryderyk 2020 tej samej kategorii.
Od 2007 roku związany z Katedrą Dyrygentury Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie prowadzi swoją klasę Dyrygentury
Od 2017 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina.

Piiotr Paleczny - fortepian, fot. arch. Filharmonii Podkarpackiej

PIOTR PALECZNY
5 maja 2022 r. na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie odbyła się uroczysta ceremonia nadania tytułu Doktora Honoris Causa Piotrowi Palecznemu.
Promotorem tego aktu o najwyższym prestiżu był Maestro Krystian Zimerman. Jeden z najwybitniejszych polskich pianistów i profesorów, laureat pięciu międzynarodowych konkursów pianistycznych. Ukończył studia pianistyczne na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jana Ekiera. Możliwość kontaktu artystycznego z Arturem Rubinsteinem i Witoldem Lutosławskim miała również ogromny wpływ na ostateczny rozwój jego osobowości artystycznej.
Sukces odniesiony na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina otworzył Piotrowi Palecznemu drzwi wielu prestiżowych światowych sal koncertowych. Otrzymana – w towarzystwie Garricka Ohlssona i Mitsuko Uchidy – III Nagroda Konkursu, Nagroda Specjalna za najlepsze wykonanie Poloneza oraz Nagroda Witolda Małcużyńskiego, rozpoczęły jego karierę, którą artysta cieszy się nieprzerwanie do dziś koncertując na wszystkich kontynentach.
Występował jako solista z tak znakomitymi orkiestrami jak Chicago Symphony, Concertgebouw, Royal Philharmonic, BBC Symphony Orchestra, Gewandhaus, Tonhalle Orchester Zürich, RAI, Santa Cecilia, Orquesta Sinfónica Nacional de Mexico, Orquesta Sinfónica Nacional de Argentina i Orquesta Nacional de España…. oraz z wieloma innymi słynnymi orkiestrami.
Koncertował w prestiżowych salach koncertowych, m.in. w Carnegie Hall, Alice Tully Hall, w Sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Orchestra Hall w Chicago, Suntory Hall w Tokio, Berliner Philharmonie, Gewandhaus w Lipsku, Teatro Colon w Buenos Aires, Musikverein w Wiedniu, Concertgebouw w Amsterdamie, Royal Festival Hall w Londynie i Festspielhaus w Salzburgu.
Prowadził kursy mistrzowskie w Nowym Jorku, Tokio, Sydney, Buenos Aires, Fort Worth, Bordeaux, Paryżu, Seulu, Pekinie, Brescii, Madrycie, Amsterdamie, Hamamatsu, Montevideo, Mexico City…
Zdobył wielkie uznanie jako juror prestiżowych międzynarodowych konkursów pianistycznych jak m.in. w Warszawie (dziewięć ostatnich edycji Konkursu Chopinowskiego), Leeds, Montrealu, Moskwie (Konkurs Czajkowskiego – w 2002 r. oraz w 2019 r.), A.Rubinsteina w Tel Awiwie, Londynie, Cleveland, Genewie, Hamamatsu, Toronto, Tokio, Takamatsu, Seulu, Salt Lake City, Minneapolis, Santander, Sendai, Astana, Bonn, Bergen, Taipei, Wiedniu, Paryżu, Weimarze, Rio de Janeiro, Manchesterze, Shezhen, Los Angeles, Hilton Head…
W lipcu 2007 r. przewodniczył pracom Jury na prestiżowym konkursie pianistycznym w Cleveland, będąc tym samym pierwszym i jedynym jak dotąd Polakiem zaproszonym do pełnienia funkcji przewodniczącego Jury na międzynarodowych konkursach pianistycznych organizowanych w USA.
5 listopada 2001 roku Piotr Paleczny został zaproszony jako solista do udziału w nadzwyczajnym Koncercie Galowym z okazji 100-lecia Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie.
Od 1993 roku jest dyrektorem artystycznym najstarszego istniejącego na świecie festiwalu pianistycznego – Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju, a od 2004 roku pełni także funkcję dyrektora artystycznego Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy.
W 2015 roku Narodowy Instytut F.Chopina wydał bardzo oczekiwaną płytę CD nagraną przez Piotra Palecznego, która stała się ogromnym sukcesem wśród krytyków i publiczności.
Piotr Paleczny prowadzi klasę fortepianu w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Jego uczniowie zdobyli kilkadziesiąt nagród na najważniejszych międzynarodowych i krajowych konkursach pianistycznych.
Ostatnio, w październiku 2021, student Piotra Palecznego – Japończyk Kyohei Sorita, zdobył II Nagrodę na 18. Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Warszawie, a wcześniej, w 2005 r. laureatem IV Nagrody 15. Konkursu Chopinowskiego został Takashi Yamamoto.
Obecnie Piotr Paleczny jest również profesorem w Talent Music Academy w Brescii, we Włoszech. Członek komitetu wykonawczego Międzynarodowego Stowarzyszenia Pianistów.
Artysta uhonorowany jest wieloma prestiżowymi odznaczeniami m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski oraz meksykańskim Orderem Aguila Azteca.
We wrześniu 2005 roku Piotr Paleczny został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem artystycznym – „Złotym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.
W marcu 2017 roku Piotr Paleczny otrzymał prestiżowy Dyplom i Tytuł Profesora Honorowego warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego F.Chopina.
W kwietniu 2017 roku Zarząd Polskiej Akademii Fonograficznej, w uznaniu jego osiągnięć artystycznych, przyznał mu najbardziej prestiżową nagrodę – „Złotego Fryderyka”.
W 2018 roku Piotr Paleczny otrzymał niezwykłą i wyjątkową nagrodę – Nagrodę im. C.K. Norwida „Dzieło życia”
W 2019 roku – Rząd Japonii przyznał Piotrowi Palecznemu jedno z najwyższych Japońskich odznaczeń – Order Wschodzącego Słońca, Złote Promienie ze Wstęgą. 

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

Szanowni Państwo,

czy istnieje dzieło operowe bez muzyki? Spektakl bez ruchu scenicznego? W Operze Krakowskiej widzów ogranicza tylko wyobraźnia. „Opera wyobrażona” to inicjatywa kulturalna skierowana do osób z niepełnosprawnością wzroku oraz neuroatypowych, której celem było stworzenie dostępnej, bezpiecznej i twórczej przestrzeni do kontaktu ze sztuką operową.

Dzięki projektowi „Opera wyobrażona”, który trwał od sierpnia do końca grudnia 2025 roku, 152 osoby z niepełnosprawnością wzroku dzięki audiodeskrypcji poznały „Straszny dwór”, „Kopernika”, „Aidę” i „Nową Opowieść Wigilijną”. Ale to nie wszystko. Spektaklom towarzyszyły spacery sensoryczne, dzięki którym widzowie z niepełnosprawnością wzroku mogli wejść na scenę i zapoznać się z dekoracjami za pomocą dotyku. Odbyły się również warsztaty artystyczne, podczas których tworzono maski i omawiano, jak zmienia się mimika twarzy aktorów pod wpływem emocji. Przy okazji spektaklu „Nowa Opowieść Wigilijna” goście wzięli udział w spotkaniu z artystami, które tłumaczone było na język migowy.

Główną ideą „Opery wyobrażonej” było przełamywanie barier w dostępie do kultury oraz budowanie doświadczenia opartego na zmysłach, emocjach i wyobraźni. Jak widać, dla Opery Krakowskiej niezwykle ważna jest dostępność zarówno architektoniczna, jak i komunikacyjna. A uznanie odbiorców jest najlepszym dowodem na to, jak bardzo takie inicjatywy są potrzebne.

Chociaż projekt „Opera wyobrażona” już się zakończył, Opera Krakowska wychodzi naprzeciw potrzebom swoich melomanów i zaprasza na kolejny spektakl z audiodeskrypcją, który odbędzie się 17 marca br. Tym razem będzie to opera „Nabucco” Giuseppe Verdiego w reżyserii Marii Sartovej. Bilety na wydarzenie są dostępne w kasach i na stronie Opery Krakowskiej. Wszystkich zainteresowanych skorzystaniem z audiodeskrypcji organizatorzy zapraszają do kontaktu telefonicznego: (12) 296 62 62 lub mailowego: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

Więcej projekcie można się dowiedzieć z reportażu: https://www.youtube.com/watch?v=vJdytD3la4o

Koncert symfoniczny

AB 6 marca 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ŁUKASZ BOROWICZ – dyrygent
JANUSZ WAWROWSKI – skrzypce

W programie:
L. van Beethoven – Koncert skrzypcowy D – dur op. 61
L. Różycki – Poemat symfoniczny „Stańczyk” op. 1
R. Strauss – Poemat symfoniczny „Śmierć i wyzwolenie” op. 24

Poemat symfoniczny „Stańczyk” op. 1 jest dziełem zaledwie 20-letniego Ludomira Różyckiego (1884–1953). Prawykonanie utworu miało miejsce 26 lutego 1904 roku i od razu zdobyło uznanie krytyki. Jeden z pierwszych recenzentów napisał:
„Jest to scherzo fantastyczne, pomyślane samodzielnie, pełne zacięcia charakterystycznego i dosadnych efektów barwnych. […] Stańczyk p. Różyckiego jest odczuty i napisany po polsku.”. Tematem kompozycji jest postać błazna królewskiego, znana ze słynnego obrazu Jana Matejki. Różycki eksponuje w dziele dwa rodzaje tematów: polskie, liryczne oraz włoskie, utrzymane w rytmie barkaroli, a jednocześnie operuje motywiką scherzową, ściśle związaną z programem utworu.

Koncert skrzypcowy D-dur op. 61 Ludwiga van Beethovena (1770–1827) powstał w 1806 roku, w okresie największego rozkwitu twórczych sił kompozytora, przypadającego na lata 1804–1810. Utwór został napisany dla Franza Clementa, skrzypka-wirtuoza znanego z fenomenalnej techniki i pięknego brzmienia.
Koncert nie zdobył od razu pełnego uznania publiczności — choć doceniano piękne fragmenty, krytykowano brak pełnej spójności dzieła. Utwór odkryto na nowo dopiero po 40 latach dzięki wykonaniu 13-letniego skrzypka Józefa Joachima, który oprócz zjawiskowej interpretacji dzieła, skomponował kadencje do koncertu, wykonywane do dziś.
Obecnie Koncert skrzypcowy Beethovena należy do najczęściej grywanych dzieł tego gatunku. Przyciąga słuchacza głębokim wyrazem emocji, a skrzypkowi daje możliwość zaprezentowania w pełni swych wirtuozowskich walorów.

Poemat symfoniczny „Śmierć i wyzwolenie” op. 24 skomponował Richard Strauss (1864–1949) zimą 1889/1890 jako pierwszy i zarazem najciekawszy ze swoich poematów symfonicznych. O programowym założeniu tego dzieła pisał sam Strauss w jednym z listów:
„Przed sześciu laty przyszło mi na myśl, by w poemacie muzycznym przedstawić godzinę śmierci człowieka, który dążył do osiągnięcia najwyższych ideałów, a więc chyba artysty.”
„Śmierć i wyzwolenie” pozostało jednym z najbardziej wstrząsających dzieł Straussa (R. Rolland), a równocześnie dość przystępnym dla odbiorcy dzięki wyjątkowo spoistemu połączeniu warstwy realistycznej — czasem wręcz naturalistycznej — z ideową.

ŁUKASZ BOROWICZ
Dyrektor muzyczny oraz Dyrygent-Szef Filharmonii Poznańskiej, I dyrygent gościnny Filharmonii Krakowskiej. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006-2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Został wyróżniony m.in.: Paszportem „Polityki” (2008), Koryfeuszem Muzyki Polskiej (2011), Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida (2013), Nagrodą Tansmana (2014) za wybitną indywidualność muzyczną, Nagrodą Honorową Związku Kompozytorów Polskich (2022).

Jako dyrygent operowy debiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Don Giovannim Mozarta i od tego czasu poprowadził tam ponad 200 przedstawień operowych i baletowych, m.in. premiery Orfeusza i Eurydyki Glucka, Święta wiosny Strawińskiego, Snu nocy letniej Mendelssohna-Bartholdy’ego/Ligetiego, Romea i Julii Prokofiewa oraz Baletów polskich. Dyrygował również premierami: Don Giovanniego, Eugeniusza Oniegina Czajkowskiego, Halki Moniuszki i Króla Rogera Szymanowskiego w Operze Krakowskiej, Czarodziejskiego fletu Mozarta, Rusałki Dvořáka, Zamku Sinobrodego Bartóka oraz Dydony i Eneasza Purcella w Teatrze Wielkim w Łodzi, Króla Rogera w Operze ABAO w Bilbao, Don Giovanniego w Polskiej Operze Królewskiej. Podczas kolejnych edycji Festiwalu Beethovenowskiego zaprezentował 20 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W 2019 roku Poprowadził premierę Halki (reż. Mariusz Treliński) z udziałem Piotra Beczały w Theater and der Wien (2019) i Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (2020). W 2023 roku prawykonał operę Ślepy tor Krzysztofa Meyera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.
Dyrygował wieloma orkiestrami, m.in.: Israel Philharmonic, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Akademie für Alte Musik, RIAS Kammerchor, WDR Sinfonieorchester, SWR Sinfonieorchester, Bamberger Symphoniker, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Luzerner Symfonieorchester, Orquestra Titular del Teatro Real, Paris Opera Orchestra, Opéra Orchestre National Montpellier Occitanie, PKF – Prague Philharmonia, Prague Symphony Orchestra FOK, Janáček Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group i większością polskich orkiestr symfonicznych.

W sezonie 2025/2026 zadebiutuje z Orquestra de Valencia, Norddeutsche Philharmonie Rostock, poprowadzi nagrania z Bochumer Symphoniker, zadebiutuje na Baltic Opera Festival oraz powróci na koncerty i nagrania do Basque National Orchestra, English Chamber Orchestra, Prague Symphony Orchestra FOK, Pardubice Chamber Orchestra, NOSPR, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Opery i Filharmonii Podlaskiej, Polskiej Opery Królewskiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.
Dyskografia artysty liczy ponad 150 albumów. Nagrał m.in.: koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz (z Joanną Kurkowicz) dla Chandos, komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin – uhonorowany Special Achievement Award ICMA 2015 (cpo), komplet dzieł symfonicznych Grażyny Bacewicz z WDR Sinfonieorchester (cpo) oraz Quo vadis Nowowiejskiego z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (cpo), nagrodzone ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Album Urlicht Samuela Hasselhorna nagrany z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (harmonia mundi) zdobył podwójną nagrodę ICMA 2025 (kategorie: Vocal Music oraz Recording of the Year). Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą Diapason d’Or. Łukasz Borowicz prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Janusz Wawrowski - skrzypce, fot. Łukasz Dyczko

Janusz Wawrowski uważany jest za jednego z najbardziej doświadczonych i wyrazistych skrzypków swojego pokolenia. Jego wyjątkowe interpretacje brytyjski The Guardian określił jako „wykonania sięgające granic możliwości”. Artysta koncertował jako solista m.in. w Musikverein w Wiedniu, Wigmore Hall w Londynie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethoven-Saal w Stuttgarcie, Litewskiej Filharmonii Narodowej w Wilnie, Salle Poirel w Nancy, Kravis Center w West Palm Beach, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas, Beethoven Haus w Bonn, Eslite Performance Hall w Taipei, Filharmonii Narodowej w Warszawie, NFM we Wrocławiu, NOSPR w Katowicach oraz Filharmonii im. M. Karłowicza w Szczecinie.
Występował pod batutą wybitnych dyrygentów, takich jak Douglas Bostock, Krzysztof Urbański, Gabriel Chmura, Jerzy Maksymiuk, Giancarlo Guerrero, Jacek Kaspszyk, Daniel Raiskin, Grzegorz Nowak, Patrick Hahn, Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Monika Wolińska, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Tomáš Netopil, Juozas Domarkas, Ramon Gamba, Antoni Wit, Marta Gardolińska i Modestas Pitrenas.
Jako solista gościł na prestiżowych międzynarodowych festiwalach, m.in. Chopin i jego Europa, Eufonie, Salzburger Festspiele, Odessa Classics, Festiwal Muzyki Polskiej i Festiwal Prawykonań.

Od wielu lat związany jest z wytwórnią Warner Classics, dla której nagrał dziewięć solowych albumów oraz szereg singli. Jego fonograficzny dorobek spotkał się z uznaniem krytyki i przyniósł mu liczne prestiżowe wyróżnienia. Album Chopin Inspirations otrzymał nominację do nagrody Fryderyk 2024. Wydany wcześniej Phoenix został nominowany do ICMA 2021, Preis der Deutschen Schallplattenkritik, Opus Klassik 2021 oraz Fryderyka 2021. Został także ogłoszony albumem miesiąca przez brytyjski Presto Classical i płytą tygodnia w Classic FM w Londynie, Norddeutscher Rundfunk oraz w Programie 2 Polskiego Radia. Janusz Wawrowski jest także dwukrotnym laureatem Fryderyka – w latach 2017 i 2019 – najważniejszej polskiej nagrody fonograficznej.
„Każdy, kto zachwycał się nagraniami Heifetza i Perlmana z tego urzekającego obszaru repertuaru, uzna olśniewające, srebrzyste brzmienie Wawrowskiego za wykonanie tej samej klasy.” — Julian Haylock, BBC Music Magazine

Artysta dokonał licznych prawykonań koncertów skrzypcowych skomponowanych z myślą o nim przez m.in. Tomasza J. Opałkę, Marcina Markowicza, Norberta Paleja, Dariusza Przybylskiego oraz Albenę Petrovic. Z jego inicjatywy powstała też wyjątkowa rekonstrukcja Koncertu skrzypcowego Ludomira Różyckiego – dzieła zaginionego w ruinach Warszawy w 1944 roku.

Za swoją działalność artystyczną i społeczną został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Jest również laureatem Nagrody im. Cypriana Norwida (2019) oraz nominowanym do tytułu „Koryfeusz Muzyki Polskiej – Osobowość Roku” (2018).
W ostatnich latach Janusz Wawrowski aktywnie promuje twórczość Grażyny Bacewicz – jednej z najwybitniejszych postaci polskiej muzyki XX wieku. 5 lutego 2025 roku, w rocznicę urodzin kompozytorki, ukazał się pierwszy album z planowanej serii Violin Odyssey:
Bacewicz Project vol. 1, wydany przez Warner Classics. Znalazły się na nim kompozycje na skrzypce solo oraz VII Koncert na skrzypce i orkiestrę symfoniczną, nagrany z towarzyszeniem Litewskiej Filharmonii Narodowej pod batutą Modestasa Pitrenasa.
W kwietniu 2025 roku wykonanie III Koncertu Grażyny Bacewicz z Orkiestrą Opéra national de Lorraine pod dyrekcją Marty Gardolińskiej było transmitowane przez Radio France Musique.
Janusz Wawrowski jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Gra na skrzypcach Antonio Stradivariego „Polonia” z 1685 roku

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl