nowe płyty

Reminiscencje – 30 lat Centrum Paderewskiego

          Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej świętuje w tym roku 30 lecie działalności. Ten jubileuszu był dla pana Łukasza Gaja i jego pracowników pretekstem do przygotowania m. in. wspaniałej płyty CD zatytułowanej „Reminiscencje. 30 lat Centrum Paderewskiego”.
           Pozwolę sobie zacytować słowa napisane przez dyrektora Łukasza Gaja, zamieszczone we wstępie do książeczki dołączonej do płyty: „Reminiscencje to historia trzech dekad działalności instytucji, opowiedziana przez związanych z nią znakomitych polskich artystów. Niemal wszyscy występujący na płycie muzycy koncertowali w Kąśnej wielokrotnie, stając się integralną częścią sztandarowych festiwali. Piotr Pławner, Mariusz Patyra, Tomasz Strahl, Robert Morawski i Klaudiusz Baran to nie tylko doskonali instrumentaliści, ale także przyjaciele Centrum Paderewskiego, którzy zawsze z życzliwością i aprobatą reagowali na nasze artystyczne pomysły – nawet te karkołomne”.
Płytę nagraną w polskim domu Ignacego Jana Paderewskiego i zarazem jedynej jego na świecie posiadłości, która się zachowała, rozpoczyna przepiękna Melodia op. 8 nr 3 w wykonaniu Tomasza Strahla, jednego z najwybitniejszych polskich wiolonczelistów, i wyśmienitego pianisty Roberta Morawskiego.
Melodia to jeden z pięciu utworów ze zbioru „Chants du voyageur” op. 8 skomponowanych przez Paderewskiego na fortepian. Tomasz Strahl wyjaśnia, skąd pochodzi opracowanie:
„Kiedy miałem dziesięć lat Melodię Ignacego Jana Paderewskiego wybrał dla mnie mój tata i opracował na wiolonczelę. Dopiero po jego śmierci, robiąc porządki w papierach, odnalazłem ten utwór, i teraz często go grywam... Jest piękny, arcypolski i świetnie brzmi na „cello”!”.
Ci sami artyści grają rewelacyjnie również drugi utwór, a Tomasz Strahl napisał o nim tak: „Bardzo lubię wykonywać Pezzo Capriccioso Piotra Czajkowskiego – to hit wirtuozerii – obowiązkowy na konkursie imienia Piotra Czajkowskiego w Moskwie. Łączy patos, głębię i wirtuozerię. Zawiera głębokie treści niezapisane w nutach...”.
Warto nadmienić, że występy Tomasza Strahla w Kąśnej Dolnej są gorąco oklaskiwane od 1996 roku, bowiem wtedy odbył się pierwszy festiwal Bravo Maestro.
W trzecim utworze zachwyci nas swoją maestrią, wykonując Taniec orientalny nr 2 Enrique Granadosa, wspaniały, niezwykle wszechstronny akordeonista Klaudiusz Baran, który tak uzasadnia wybór tego utworu:
„Muzyka jest dla mnie przekazywaniem emocji, nastrojów, komunikacją uczuć, a niekiedy odzwierciedleniem ludzkiej duszy. Te najczystsze emocje, wyraziste i nieskażone zawarte są w muzyce, która czerpie z życia, tradycji, natury. Pełno ich w twórczości kompozytorów hiszpańskich, gdzie południowy temperament przyprawiony był kombinacją wielu iberyjskich kultur. Być może w mojej krwi płynie jakaś ich cząstka, bowiem czuję, że jest mi szczególnie bliska. Chcąc podzielić się tym niezwykłym sentymentem, wybrałem Taniec orientalny nr 2 Enrique Granadosa, oryginalnie przeznaczony na fortepian, który w wersji na akordeon lśni całkiem nowym blaskiem”.
Klaudiusz Baran wystąpił po raz pierwszy w Kąśnej Dolnej w 2002 roku i od razu Centrum Paderewskiego stało się dla Artysty miejscem szczególnym, ale wkrótce przestał się tutaj czuć jak gość i uważa, że to stolica polskiej kameralistyki.
W kolejnym (czwartym) utworze albumu podziwiamy wspaniałą grę Piotra Pławnera, należącego do najwybitniejszych i najbardziej kreatywnych skrzypków swojej generacji, który tak pisze o zamieszczonym w jego wykonaniu, z towarzyszeniem Roberta Morawskiego, utworze:
„Wybór Scherza Johannesa Brahmsa nie jest dla mnie przypadkowy. Utwór został napisany przez młodego kompozytora, a ja wprowadziłem go do mojego repertuaru w wieku siedemnastu lat. Scherzo jest źródłem niesamowitej energii towarzyszącej mi w trakcie publicznego wykonywania tego utworu.
W nawiązaniu do tego, że Bravo Maestro w Kąśnej Dolnej, w którym miałem przyjemność uczestniczyć, jest festiwalem muzyki kameralnej, wybór Scherza był dla mnie jak najbardziej logiczny i oczywisty”.
Warto dodać, że Piotr Pławner po raz pierwszy wystąpił w tym magicznym miejscu w 2005 roku.
Na płycie nagranej w jedynym na świecie zachowanym domu Ignacego Jana Paderewskiego, nie mogło zabraknąć utworu Fryderyka Chopina, bowiem utwory Chopina często zamieszczał w programach swoich koncertów. Zachowały się także nagrania, a o tym, jak Paderewski interpretował Chopina w ostatnich latach życia, możemy się przekonać choćby oglądając nakręcony w 1937 roku film zatytułowany „Sonata księżycowa”, w którym znajdziemy fragment recitalu artysty.
Na płycie Reminiscencje zamieszczony został Polonez A-dur op. 40 nr 1 Fryderyka Chopina w kreacji znakomitego pianisty Roberta Morawskiego, który swój wybór uzasadnia krótko:
„Chyba nie ma drugiego takiego utworu w polskiej muzyce, który tak jednoznacznie mógłby stanąć obok Mazurka Dąbrowskiego, jak Polonez A-dur Fryderyka Chopina. Na dźwięk którego publiczność wstaje. Który słysząc – mówię: Polska. Który od dziecka marzyłem, by zagrać, a wreszcie teraz w Kąśnej Dolnej mogę nagrać”.
Robert Morawski jest często oklaskiwany jako kameralista i solista przez publiczność festiwali organizowanych w Kąśnej Dolnej od 2007 roku. Za każdym razem zachwyca się magią tego miejsca, patronem Janem Ignacym, jego muzyką, oraz gościnnością gospodarzy.
Z pewnością zachwycą się Państwo dwoma cudownymi utworami dobrze znanymi nie tylko melomanom, a są to: Kaprys nr 24 Niccolo Paganiniego i Czardasz Vittorio Montiego w wykonaniu rewelacyjnego skrzypka Mariusza Patyry, pierwszego Polaka, który wygrał Premio Niccolo Paganini w Genui w 2001 roku i zdobył nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie kaprysów wielkiego wirtuoza.
Mariusz Patyra pojawił się po raz pierwszy w Kąśnej Dolnej w ubiegłym roku na festiwalu Bravo Maestro i możne powiedzieć, że „pierwszym pociągnięciem smyczka” zdobył serca publiczności. Wiele osób bezpośrednio po koncercie pytało, kiedy wystąpi po raz kolejny. Oto jak Mariusz Patyra uzasadnił wybór utworów na płytę:
„Kaprys nr 24 Niccolo Paganiniego to jedno z najwspanialszych dzieł, jakie zostały napisane. Marzenie wielu muzyków-wykonawców. To również obiekt fascynacji kompozytorów, a dla mnie nieśmiertelny i towarzyszący mi przez całe życie „przyjaciel”. To kamień milowy na mojej drodze artystycznej.
„Czardasz” Vittorio Montiego to efektowny i bardzo wdzięczny utwór, zawsze entuzjastycznie przyjmowany przez publiczność. Dla mnie piękne wspomnienie mojej przyjaźni ze Zbigniewem Wodeckim. To właśnie z Nim wykonałem ten utwór po raz pierwszy w Operze Leśnej w Sopocie”. W drugim utworze Mariuszowi Patyrze towarzyszy jego Kwintet Smyczkowy w składzie: Paulina Burczyńska – skrzypce, Kinga Politowska – skrzypce, Anastazja Ziemkowska – altówka, Klaudia Marzec – wiolonczela, Piotr Mocarski – kontrabas.
Album zamykają Bagatele op. 47 Antonína Dvořaka. Jest ich w sumie pięć w kolejności: Allegretto scherzando, Tempo di minuetto. Grazioso, Allegretto scherzando, Canon. Andante con moto, Poco allegro.
Wykonawcami są: Piotr Pławner – skrzypce, Mariusz Patyra – skrzypce, Tomasz Strahl – wiolonczela i Klaudiusz Baran – akordeon, który uzasadnia wybór tego utworu tak:
„Wybór Bagatel, kompozycji Antonina Dvořaka, jest ściśle związany z festiwalem Bravo Maestro, w trakcie którego miałem okazję wykonać je wielokrotnie, a za każdym razem na wyraźne życzenie melomanów!
Osobiście podzielam ich zachwyt tą barwną kompozycją, która mieni się feerią barw i nastrojów. Choć jej generalny przekaz jest pełen optymizmu, to nie jest pozbawiona charakterystycznego dla naszych południowych sąsiadów dystansu do otaczającej nas rzeczywistości – nuty zadumy i melancholii. W całości formy dominuje jednak nastrój żartu, wdzięk, gracja i poczucie humoru.
Co ciekawe kompozycja ta, pomimo że chętnie sięgają po nią pianiści, oryginalnie przeznaczona jest na dwoje skrzypiec, wiolonczelę i... harmonium – instrument będący w pewnym sensie protoplastą dzisiejszego akordeonu, a to z racji zastosowania tego samego źródła dźwięku, czyli stroika przelotowego. Współczesny akordeon koncertowy dysponuje bogatymi możliwościami kształtowania dźwięku, co najmniej jak instrumenty smyczkowe. Czy wyobraźnia muzyczna Dvořaka wyprzedzała swoje czasy? Kto wie? Przekonają się Państwo sami”.
Album Reminiscencje. 30 lat Centrum Paderewskiego mieni się różnymi barwami klasycznej muzyki kameralnej, przeznaczonej dla szerokiego grona publiczności. Każdy, kto słucha tej przepięknej muzyki, nie ma wątpliwości, że są to mistrzowskie kreacje na najwyższym poziomie.
Zachęcam do odwiedzenia strony internetowej Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej. Mogą Państwo wysłuchać całego krążka online, znaleźć informacje o historii i działalności tej instytucji, ale ogromną przyjemność sprawi każdemu sięgnięcie po album, wysłuchanie nagrań na dobrym sprzęcie w domu oraz zapoznanie się z informacjami o wykonawcach, którzy uczestniczyli w tym nagraniu, i o historii Centrum Paderewskiego. Jest to przepiękne, bardzo starannie opracowane wydawnictwo. To doskonała wizytówka dla wszystkich twórców tego albumu.

Zofia Stopińska

"Reminiscencie. 30 lat Centrum Paderewskiego"

Ignacy Jan Paderewski (1860-1941)
1. Melodia op. 8 nr 3 | 5:17

Piotr Czajkowski (1840-1893)
2. Pezzo capriccioso op. 62 | 6:41

Enrique Granados (1867-1916)
3. Taniec orientalny nr 2 | 4:30

Johannes Brahms (1833-1897)
4. Scherzo z Sonaty FAE | 5:52

Fryderyk Chopin (1810-1849)
5. Polonez A-dur op. 40 nr 1

Niccolò Paganini (1782-1840)
6. Kaprys nr 24 | 4:26

Vittorio Monti (1868-1922)
7. Czardasz | 4:54

Antonín Dvořák (1841-1904)
Bagatele op. 47
8. Allegretto scherzando | 2:46
9. Tempo di minuetto. Grazioso | 2:36
10. Allegretto scherzando | 2:48
11. Canon. Andante con moto | 3:10
12. Poco allegro | 4:21

Total time | 52:53

Piotr Pławner – skrzypce | 4, 8-12
Mariusz Patyra – skrzypce | 6-12
Tomasz Strahl – wiolonczela | 1-2, 8-12
Klaudiusz Baran – akordeon | 3, 8-12
Robert Morawski – fortepian | 1-2, 4-5

Mariusz Patyra Quintet | 7
Paulina Burczyńska – skrzypce
Kinga Politowska – skrzypce
Anastazja Ziemkowska – altówka
Klaudia Marzec – wiolonczela
Piotr Mocarski – kontrabas

Nagranie zrealizowano w Sali Koncertowej Stodole w Kąśnej Dolnej

Reżyseria nagrania | Małgorzata Polańska, Marcin Domżał, Michał Szostakowski
Montaż | Marcin Domżał, Michał Szostakowski
Mastering | Marcin Domżał
Strojenie fortepianu | Michał Twardy
Projekt graficzny | Piotr Barszczowski
Fotografie | Stanisław Janik, Łukasz Olszewski, Kornelia Cygan
Skład tekstu | Rafał Dymerski, Łukasz Olszewski
Redakcja | Marcin Targoński

2019 DUX Recording Producers, Morskie Oko 2, 02-511 Warszawa | DUX 1649

BACH, PIAZZOLLA • FLUTE ESSENTIALS • DŁUGOSZ, KIELAR-DŁUGOSZ

           Niedawno trafiła do moich rąk bardzo interesująca płyta zatytułowana „FLUTE ESSENTIALS”, którą polecam nie tylko melomanom. Ramy stanowią koncerty na 2 flety i orkiestrę smyczkową – rozpoczyna krążek wpadający w ucho Koncert d-moll BWV 1060R Johanna Sebastiana Bacha, a kończy Koncert Marcina Błażewicza, który miał swoje prawykonanie 17 listopada 2017 roku w Częstochowie, w ramach projektu „Zamówienia kompozytorskie” (Orkiestra Filharmonii Częstochowskiej, Agata Kielar-Długosz – flet, Łukasz Długosz – flet, Adam Klocek – dyrygent).
          Pomiędzy koncertami mamy trzy świetnie, opracowane przez Tomasza Karwana na 2 flety i orkiestrę smyczkową utwory: Nokturn austriackiego kompozytora pochodzenia polsko-węgierskiego Franza Dopplera oraz Oblivion i Libertango Astora Piazzolli, argentyńskiego twórcy i bandoneonisty, żyjącego w XX wieku.
           Po te niezwykłej urody arcydzieła, reprezentujące cztery stulecia, sięgnęli czołowi polscy fleciści swego pokolenia (prywatnie małżeństwo), Łukasz Długosz i Agata Kielar-Długosz oraz Filharmonia Kameralna im. Wiltolda Lutosławskiego w Łomży pod batutą Jana Miłosza Zarzyckiego.
          Łukasz Długosz uznany został przez krytyków za jednego z najwybitniejszych flecistów. Jest również najliczniej uhonorowanym w historii polskim flecistą. Jest zwycięzcą kilkunastu prestiżowych międzynarodowych konkursów fletowych, m.in. w Paryżu, Monachium, Odense i Viggiano.
Koncertuje jako solista i kameralista w kraju i za granicą, współpracując z renomowanymi orkiestrami i słynnymi dyrygentami.
Artysta dokonał wielu archiwalnych nagrań radiowych i telewizyjnych w Polsce i za granicą oraz nagrał prawie 40 albumów, zawierających w większości utwory polskich kompozytorów. Jest również propagatorem muzyki najnowszej. Ma na swoim koncie 96 prawykonań kompozycji polskich i zagranicznych. Za swoje osiągnięcia artystyczne otrzymał szereg prestiżowych nagród i stypendiów.
          Agata Kielar-Długosz to uznana polska flecistka i propagatorka muzyki polskiej. Jest również laureatką międzynarodowych konkursów fletowych, m.in. w Uelzen, Padwie, Ovadzie, Tomisoarze oraz Viggiano.
Jako solistka i kameralistka koncertuje w kraju i za granicą. Do tej pory nagrała 5 albumów płytowych. Album „For You Anne-Lill”, wydany przez DUX Recording Producers, został uznany przez krytyków muzycznych za jeden z najciekawszych albumów z muzyką kameralną ostatnich lat.
W 2017 roku otrzymała nominację do prestiżowej nagrody fonograficznej ICMA (International Classical Music Award) w kategorii koncert solowy za płytę „Flute Reflections”.
Agata Kielar-Długosz jest również propagatorem najnowszej muzyki polskiej, do tej pory powstały 53 utwory jej dedykowane.
Za wybitne osiągnięcia otrzymała wiele nagród i wyróżnień. W 2019 roku uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego sztuk muzycznych w zakresie dyscypliny artystycznej instrumentalistyka.
           Towarzysząca wybitnym solistom na tym albumie Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży należy do wyróżniających się orkiestr kameralnych w Polsce.
W czasie ponad 40-letniej działalności dała około dwa tysiące koncertów, goszcząc znakomitych solistów i dyrygentów oraz występowała na wielu prestiżowych festiwalach muzycznych w kraju i za granicą. Łomżyńscy Filharmonicy mają w swoim dorobku czternaście płyt, z których jedna otrzymała nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk 2019, a pięć otrzymało nominacje do tej nagrody oraz dwie do International Classical Music Awards.
          Od 2004 roku funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Filharmonii pełni Jan Miłosz Zarzycki, który jest także profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Jan Miłosz Zarzycki jest również finalistą i laureatem międzynarodowych konkursów muzycznych we Włoszech, w Hiszpanii i na Węgrzech.
W 1994 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, w klasie dyrygentury Marka Pijarowskiego, a uzupełniał swoje studia w Wiedniu i Berlinie.
Artysta prowadzi ożywioną działalność, dyrygował wszystkimi polskimi orkiestrami filharmonicznymi oraz koncertował w wielu krajach Europy, a także w Meksyku i Stanach Zjednoczonych.
Za wybitne osiągnięcia dla polskiej kultury muzycznej był wielokrotnie wyróżniany. W 2014 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał mu tytuł profesora sztuk muzycznych.
Wiele informacji o dokonaniach artystycznych wykonawców płyty „FLUTE ESSENTIALS” znajdą Państwo na stronach internetowych solistów i Filharmonii.
          Gorąco polecam ten album, bo z pewnością zachwycą się Państwo zarówno muzyką, jak i wykonaniem. Zachwycają przede wszystkim soliści, którzy czarują każdą frazą, pięknym dźwiękiem oraz wielką precyzją nawet w najbardziej karkołomnych, wymagających niezwykłych umiejętności technicznych momentach.
Słowa uznania należą się także dla łomżyńskiej Orkiestry i dyrygenta Jana Miłosza Zarzyckiego za znakomitą współpracę z solistami.
Poniżej szczegółowy opis zawartości płyty „FLUTE ESSENTIALS”.

Zofia Stopińska

DUX 1650       Total time: [54:13]

Johann Sebastian Bach
Koncert d-moll na 2 flety i orkiestrę smyczkową BWV 1060R
1. Allegro [4:54]
2. Adagio [4:27]
3. Allegro [3:51]

Albert Franz Doppler
Nokturn na 2 flety i orkiestrę smyczkową op. 19 (ar. | arr. by Tomasz Karwan) Nocturne for 2 flutes and string orchestra, Op. 19 (ar. | arr. by Tomasz Karwan)
4. Nokturn na 2 flety i orkiestrę smyczkową op. 19 / Nocturne for 2 flutes and string orchestra, Op. 19 (ar. | arr. by Tomasz Karwan) [6:24]

Astor Piazzolla
Oblivion na 2 flety i orkiestrę smyczkową (ar. | arr. by Tomasz Karwan) Oblivion for 2 flutes and string orchestra (ar. | arr. by Tomasz Karwan)
5. Oblivion na 2 flety i orkiestrę smyczkowąOblivion for 2 flutes and string orchestra (ar. | arr. by Tomasz Karwan) [4:44]

Astor Piazzolla
Libertango for 2 flutes and string orchestra (ar. | arr. by Tomasz Karwan) Libertango for 2 flutes and string orchestra (ar. | arr. by Tomasz Karwan)
6. Libertango na 2 flety i orkiestrę smyczkową/Libertango for 2 flutes and string orchestra (ar. | arr. by Tomasz Karwan) [3:31]

Marcin Błażewicz
Koncert na 2 flety i orkiestrę smyczkową Concerto for 2 flutes and string orchestra
7. Andante [13:09]
8. Andante triste [7:44]
9. Allegro con fuoco [5:26]

Wykonawcy:
Łukasz Długosz /flet/
Agata Kielar-Długosz /flet/
Filharmonia Kameralna im. Witolda Lutosławskiego w Łomży
Jan Miłosz Zarzycki /dyrygent/

KONIUNKCJA PANUFNIK

           Pierwsze polskie wydawnictwo, które zestawia twórczość kompozytorską Andrzeja Panufnika oraz jego córki Roxanny Panufnik.
Płytę CD rozpoczyna jedyna kompozycja na chór a cappella Andrzeja Panufnika - Song to the Virgin Mary, oraz pięć kompozycji Roxanny Panufnik na chór a cappella - z czego dwie z towarzyszeniem kwartetu smyczkowego. Wszystkie kompozycje Roxanny Panufnik są premierami nagraniowymi.
          Zamysłem twórców i realizatorów nagrania było ukazanie muzycznych tradycji rodziny Panufnik poprzez zestawienie trzech pokoleń:
Roxanny, jej ojca Andrzeja oraz dziadka Tomasza, budowniczego skrzypiec Polonia, które dzięki uprzejmości Pana Marka Pielaszka zostały wykorzystane do nagrania.

LISTA UTWORÓW:
1. Andrzej Panufnik - Song to the Virgin Mary
2. Roxanna Panufnik - A kind of otherness
3. Roxanna Panufnik - Olivia
4. Roxanna Panufnik - This paradise
5. Roxanna Panufnik - Let me in
6. Roxanna Panufnik - Two poems by Wendy

WYKONAWCY:
Cracow Singers - zespół wokalny
Cracovia Divertimenti - kwartet smyczkowy (debiut nagraniowy)
Karol Kusz - kierownictwo artystyczne

Płyta CD dostępna nieodpłatnie na stronie zespołu Cracow Singers
(www.cracowsingers.pl [1])

          Pragnę jeszcze dodać, że jest to najnowsza płyta zespołu wokalnego „Cracow Singers”, którego kierownikiem artystycznym jest pan Karol Kusz. Artysta pochodzi z Rzeszowa i w stolicy Podkarpacia zdobywał wykształcenie muzyczne i stawiał pierwsze kroki jako śpiewak. Producentem płyty jest Fundacja Equinum, nagrania zostały zrealizowane w czerwcu 2019 roku.
          Wszystkie utwory stanowią dla wykonawców wielkie wyzwanie, bo są naprawdę bardzo trudne, ale jeśli słucha się ich w tak znakomitym wykonaniu, to traci się poczucie czasu i po ponad godzinie, po wybrzmieniu ostatniego przez chwilę oczekiwałam na kolejny utwór.
Cudowna, dostarczająca słuchaczowi wielu różnorodnych emocji muzyka w znakomitym wykonaniu.
           Wielkie słowa uznania dla debiutującego na polu fonografii zespołu smyczkowego „Cracovia Divertimenti”, ale przede wszystkim dla zespołu wokalnego „Cracow Singers” i dyrygenta Karola Kusza za wspaniałe interpretacje.
Podkreślić należy, że płyta jest także bardzo starannie, elegancko wydana i z przyjemnością się po nią sięga.
           Gorąco polecam Państwu płytę „Koniunkcja Panufnik”.

Zofia Stopińska

LAKS, RÓZSA, ORBÁN, KILAR • ERDŐDY CHAMBER ORCHESTRA

W roku 1994 Zsolt Szefcsik założył w Budapeszcie Orkiestrę Kameralną ERDŐDY z myślą o popularyzacji węgierskiego dziedzictwa muzycznego i prezentacji dorobku współczesnych kompozytorów. W ciągu 25 lat zespół, korzystając z węgierskich zbiorów rękopisów, zaprezentował ponad sto zapomnianych utworów. Dzięki temu stał się orkiestrą posiadającą obecnie najobszerniejszy repertuar muzyki węgierskiej. Spora grupa utworów kompozytorów działających w XVIII i XIX wieku stała się dostępna wyłącznie dzięki koncertom Orkiestry Kameralnej Erdődy.
Niniejsza, trzecia już płyta, wydana w DUX obejmuje dzieła polskich i węgierskich kompozytorów działających w XX w.

DUX 1599       Total time: [64:13]

Szymon Laks
Sinfonietta (1936)
1. Ouverture. Allegro non troppo ma con brio[4:09]
2. Sérénade. Un poco adagio  [5:10]
3. Rondino. Allegro giusto  [2:02]
4. Finale (fugue). Allegro vivace  [5:02]

Miklós Rózsa
Concerto for string orchestra, Op. 17 (1943)
5. Moderato, ma risoluto ed energico  [7:49]
6. Lento con gran espressione  [7:15]
7. Allegro giusto  [8:05]

György Orbán
Sopra canti diversi (2014)
8. Colindă (Colinda)  [5:33]
9. Schneefall in Kronstadt (Snowstorm in Brasov  [5:22]
10. Repülj madár, repülj (Fly Bird, Fly)  [5:20]

Wojciech Kilar
Orawa na orkiestrę kameralną (1986)
11. Orawa (1986)  [8:26]


Wykonawcy:
Erdődy Chamber Orchestra
Zsolt Szefcsik /koncertmistrz/

BACEWICZ • CHAMBER MUSIC • KLIMASZEWSKA, RETTNER

           Grażyna Bacewicz należała do ostatnich muzyków łączących szeroko zakrojoną działalność kompozytorską z licznymi występami jako multiinstrumentalistka - skrzypaczka oraz pianistka. I w całej jej twórczości jasno widać wpływ doświadczeń wykonawczych; większość utworów skrzypcowych Bacewiczówna pisała na potrzeby własnych występów.
           W mojej muzyce dużo się dzieje, jest ona dra­pieżna, a jednocześnie liryczna. Słowa te doskonale ilustrują cztery sonaty, znaj­dujące się na niniejszej płycie. Kameralną twórczość polskiej kompozytorki na swój debiutancki album wybrała Jaga Klimaszewska, znakomita skrzypaczka, koncertująca solistycznie i jako kameralistka, w prestiżowych salach koncertowych oraz pianista Mateusz Rettner, rozwijający swą osobowość twórczą, wzorem Grażyny Bacewicz – jako wykonawca i kompozytor.
          Repertuar albumu dopełniają dwie perełki - nigdy dotąd nie nagrane, a nawet nie wydane jeszcze, miniatury - Pieśń i Legenda.

DUX 1561      Total time: [66:46]

Grażyna Bacewicz
Legenda na skrzypce i fortepian (1945)* Legend for violin and piano (1945)*
1. Legenda na skrzypce i fortepian / Legend for violin and piano (1945)*   [4:04]

Grażyna Bacewicz
III Sonata na skrzypce i fortepian (1947) Sonata No. 3 for violin and piano (1947)
2. Allegro moderato   [4:38]
3. Adagio   [3:29]
4. Scherzo. Vivo   [3:33]
5. Finale. Andante   [3:52]

Grażyna Bacewicz
I Sonata fortepianowa (1949) Piano Sonata No. 1 (1949)
6. Moderato   [4:45]
7. Andante sostenuto   [3:49]
8. Scherzo. Molto allegro   [2:57]
9. Finale. Molto allegro   [4:17]

Grażyna Bacewicz
Pieśń na skrzypce i fortepian (1927) Song for violin and piano (1927)
10. Pieśń na skrzypce i fortepian / Song for violin and piano (1927)*    [1:32]

Grażyna Bacewicz
IV Sonata na skrzypce i fortepian (1949) Sonata No. 4 for Violin & Piano (1949)
11. Moderato. Allegro non troppo   [4:58]
12. Andante ma non troppo   [4:00]
13. Scherzo. Molto vivo   [3:21]
14. Finale. Con passione   [5:19]

Grażyna Bacewicz
V Sonata na skrzypce i fortepian (1951) Sonata No. 5 for violin and piano (1951)
15. Moderato   [4:39]
16. Nocturne. Andante dolcissimo   [2:37]
17. Finale. Allegro inquietamente   [4:38]

Wykonawcy:
Mateusz Rettner /fortepian/
Jaga Klimaszewska /skrzypce/

Weronika Sura – Road to Cordoba

           Niedawno, bo w grudniu 2019 roku, ukazała się debiutancka płyta solowa zatytułowana „Road to Cordoba” w wykonaniu znakomitej młodej akordeonistki Weroniki Sury.
           Artystka mieszka aktualnie w Warszawie, ale utwory zamieszczone na krążku zostały nagrane w sali koncertowej Instytutu Muzyki Uniwersytetu Rzeszowskiego, bowiem Rzeszów to rodzinne miasto Weroniki Sury, gdzie także rozpoczynała muzyczną edukację – jest absolwentką Zespołu Szkół Muzycznych nr 1 w Rzeszowie w klasie prof. Mirosława Dymona. Później ukończyła studia w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Klaudiusza Barana, jednego z najwybitniejszych polskich akordeonistów.
           Weronika Sura jest laureatką wielki polskich i zagranicznych konkursów akordeonowych. Uczestniczyła także w wielu kursach mistrzowskich, prowadzonych przez tak wybitnych mistrzów akordeonu, jak: G. Stopa (Musik und Kunst Privatuniversität der Stadt Wien, Austria), M. Mikka (Folkwang Universität der Kϋnste, Essen, Niemcy), S. Hussong’a (Hochschule fϋr Musik Wϋrzbung, Niemcy), Y. Shishin’a ( Conservatory Siergiei Rachmaninov in Rostov, Rosja).
          Artystka prowadzi ożywioną działalność koncertową w kraju i za granicą. Artystka chętnie współpracuje z kompozytorami młodego pokolenia, chętnie angażuje się w innowacyjne artystyczne projekty komercyjne, m. in. współpracowała z Radzimirem Dębskim i marką Wyborowa. Nagrywa również muzykę akordeonową do filmów. Tworzy także własne projekty artystyczne, w których łączy brzmienia akordeonu m.in. z wiolonczelą, fortepianem, skrzypcami, marimbą, trąbką, gitarą, flugelhornem, wokalem...
           W jej bogatym repertuarze odzwierciedlają się jej osobiste zainteresowania i inspiracje różnymi kulturami świata. Gra muzykę klasyczną kompozytorów hiszpańskich, japońskich, niemieckich, argentyńskich, francuskich i polskich.

          Artystka pewnie długo zastanawiała się, które utwory z bogatego repertuaru zamieścić na swej debiutanckiej płycie i zdecydowała, że będzie to przede wszystkim muzyka hiszpańska – przepiękna, błyskotliwa, urzekająca naturalnością. Słuchając, nie zastanawiamy się, jak wielu umiejętności wymagają te porywające utwory od wykonawcy.
           Rozpoczyna płytę „Córdoba” – IV część z „Cantos de España” Isaaca Albeniza, jednego z twórców kompozytorskiej hiszpańskiej szkoły narodowej. Bardzo ciekawa interpretacja kojarzy się z historią i urokiem pięknej stolicy Andaluzji oraz z jej mieszkańcami, a przede wszystkim z cudowną muzyką, która tam rozbrzmiewa.
           Drugi człon na tym albumie stanowi wyjątek, bo są to kompozycje Martina Lohse’a, współczesnego duńskiego kompozytora. Cykl trzech utworów (Passing I, II, III), nie mających związku z muzyką hiszpańską, znalazł się na płycie, ponieważ wykonawczyni zafascynowana jest tymi utworami i jak stwierdziła, chcąc pokazać poprzez muzykę swoją osobowość i zainteresowania, musiała te utwory zamieścić. Jestem przekonana, że wszyscy, którzy sięgną po ten krążek, także zwrócą uwagę na urodę tych utworów.
            Dwa kolejne niewielkich rozmiarów arcydzieła skomponowali Hiszpanie. Najstarszym utworem jest Sonata nr 84 Antonia Solera, jednego z najważniejszych twórców XVIII wieku. Soler był wychowankiem Szkoły Chóralnej w Montserrat. Kształcił się także pod kierunkiem Domenico Scarlattiego i wpływy tego mistrza słychać wyraźnie w utworach solowych Solera.
Drugi, również bardzo ciekawy i błyskotliwy utwór, zatytułowany Fantasia Para Accordion, to jedno z najbardziej znanych dzieł, które skomponował Fermín Gurbino. Twórca ten zmarł w 1985 roku w wieku zaledwie 50 lat, ale jego zasługi, szczególnie dla muzyki akordeonowej, są ogromne, bowiem ukazują nowe spojrzenie na możliwości tego instrumentu.
           Zwieńczeniem płyty jest składająca się z siedmiu części Suita nr 3 Anatolija Beloshitsky’ego (1950 – 1994), który urodził się w mieście Korosten w regionie Żytomierz na Ukrainie. Beloshitsky wykształcił się i działał w rodzinnym kraju, ale znakomicie oddał w tej Suicie całą esencję kultury hiszpańskiej.

          Zachęcam Państwa gorąco do sięgnięcia po album „Road to Cordoba” i jestem pewna, że tak jak ja, wszyscy będą zachwyceni doborem utworów, wykonaniem i nagraniem.
Weronika Sura jest wspaniałą Artystką i Wirtuozką akordeonu, która potrafi ukazać wszystkie walory tego instrumentu. Jest wielką perfekcjonistką, która dzieli się ze słuchaczami radością z wykonywania muzyki.

ROAD TO CORDOBA
1. Isaak Albéniz – Cantos de España op. 232: Cordoba
2. Martin Lohse – Passing I
3.   – Passing II
4.   – Passing III
5. Antonio Soler – Sonata no. 84
6. Fermín Gurbindo – Fantasia para accordion
7. Anatolij Beloshitsky – Suita no. 3:
8.   – cz. I – Intrada. Alboka
9.   – cz. II – Old Fortress
10.   – cz. III – Road to Cordoba
11.   – cz. IV – Cantaor
12.   – cz. V – Bailaora
13.   – cz. VI – By the Cradle
14.   – cz. VII – Saeta

Weronika Sura – akordeon

OPUS SERIES 2019
Jędrzej Luciński – reżyseria nagrania, mastering

Zofia Stopińska

Sheku Kanneh-Mason: NOWY ALBUM “ELGAR”

           Rok 2020 rozpoczął się dla Sheku wyjątkowym wyróżnieniem. Na uroczystej gali w swoim rodzinnym Nottingham artysta odebrał Order Imperium Brytyjskiego (Order of the British Empire)!

           Sheku Kanneh-Mason: „Zostać uhonorowanym tą nagrodą za zasługi związane z muzyką to dla mnie niezwykłe wyróżnienie. Miałem ogromne szczęście, że moi rodzice z oddaniem wspierali mnie od dziecka, umożliwiając mi naukę muzyki i gry na instrumencie.

Miałem także niesamowite wsparcie ze strony państwowych szkół muzycznych, do których uczęszczałem w Nottingham, gdzie promowano muzykę ze względu na jej wartość w rozwijaniu umiejętności słuchania, pracy zespołowej, wyrażania siebie i szacunku dla pracy.

Miłość i radość z tworzenia tej wielkiej sztuki jest czymś, co powinno być dostępne dla każdego, bez względu na pochodzenie.

Zależy mi na kontynuacji działań z organizacjami takimi jak London Music Masters i Future Talent, aby zwiększyć korzyści płynące z dostępu do muzyki dla wszystkich młodych ludzi. ”

            Nowy album Sheku zatytułowany jest „Elgar” i został nagrany w Abbey Road Studios.

Centralnym punktem albumu jest jedno z najbardziej kanonicznych dzieł stworzonych na wiolonczelę - Koncert wiolonczelowy Elgara (w październiku 2019 minęła 100 rocznica jego pierwszego wykonania).

W nagraniu 20-letniemu artyście towarzyszy London Symphony Orchestra pod dyrekcją Sir Simona Rattle’a.

Pozostałe utwory, które znalazły się na albumie, związane są z Koncertem, jak mówi sam Sheku, poprzez czas ich powstania lub podobne emocje, które wywołują.

Spis utworów:

1. Trad. – Blow the Wind Southerly*

2. Elgar – Nimrod from Enigma Variations*

3. Elgar – Cello Concerto in E Minor

4. Elgar – Romance in D minor*

5. Bridge – Spring Song*

6. Trad. – Scarborough Fair* (with Plinio Fernandes)

7. Bloch – Prélude

8. Bloch – Prayer (with Braimah Kanneh-Mason)

9. Fauré – Élégie in C minor*

10. Klengel – Hymnus for 12 Cellos

*nowe aranżacje Simona Prkina

MENDELSSOHN, SCHUBERT, CHOPIN • MUZYKA FORTEPIANOWA • WOLF

           O najnowszym albumie Carla Wolfa - niemieckiego pianisty zamieszkałego w Szwajcarii - można powiedzieć, że stanowi kwintesencję muzyki romantycznej. Znajdują się na nim arcydzieła stworzone w latach trzydziestych XIX stulecia przez genialnych kompozytorów, których życie naznaczone było romantyczną melancholią, tragizmem, cierpieniem; żaden z nich nie przekroczył progu 40 lat życia. Frapujące interpretacje byłego ucznia m.in. Kristiana Zimermana, znakomicie korespondują z doskonałą akustyką biblioteki benedyktyńskiego klasztoru Fischingen i nastrojem tamtejszych wnętrz.

DUX 1619    Total time: [77:21]

Franz Schubert
Sonata A-dur D 959
1. Allegro  [15:18]
2. Andantino  [8:35]
3. Scherzo. Allegro vivace  [5:06]
4. Rondo. Allegretto  [12:42]

Feliks Mendelssohn-Bartholdy
Lied ohne Worte e-Moll op. 102 Nr. 1
5. Lied ohne Worte e-Moll op. 102 Nr. 1  [4:24]

Feliks Mendelssohn-Bartholdy
Präludium e-Moll op. 35 Nr. 1
6. Präludium e-Moll op. 35 Nr. 1  [2:18]

Feliks Mendelssohn-Bartholdy
Fuge e-Moll op. 35 Nr. 1
7. Fuge e-Moll op. 35 Nr. 1  [6:37]

Fryderyk Chopin
Nokturn cis-moll op. 27 nr 1 Nocturne C sharp minor op. 27 No 1
8. Nocturne cis-Moll op. 27 Nr. 1  [5:41]

Fryderyk Chopin
Nokturn Des-dur op. 27 nr 2 Nocturne in D flat major, Op. 27 No. 2
9. Nocturne Des-Dur op. 27 Nr. 2  [6:12]

Fryderyk Chopin
Scherzo b-moll op. 31 Scherzo in B flat minor Op.31
10. Scherzo b-Moll op. 31  [10:27]

Wykonawcy:
Carl Wolf /fortepian/

SCHUBERT • PIANO MUSIC • CHUKOVSKAYA

          Sonata A-dur d 959 Franza Schuberta, obok słynnej, ostatniej Sonaty d 960, stanowi jedno z najbardziej enigmatycznych dzieł tego wspaniałego twórcy. Każda z jej części, z pozoru pełna prostoty i licznych nawiązań do klasycystycznego porządku, odznacza się ogromnym ekspresyjnym indywidualizmem, będącym nie lada wyzwaniem dla pianisty. Z kolei Impromptus d 899 to kompozycje może i nie do tego stopnia enigmatyczne i tajemnicze, ale przy tym pełne typowego dla Schuberta melodycznego piękna.
           Nowy album Iriny Czukowskiej, w całości poświęcony muzyce Schuberta to świetna okazja do odkrycia talentu tej, mało znanej w Polsce, wspaniałej przedstawicielki rosyjskiej Szkoły Pianistycznej.

DUX 1618     Total time: [68:28]

Franz Schubert
Sonata A-dur D. 959 (1828)
1. Allegro  [15:31]
2. Andantino  [7:38]
3. Scherzo. Allegro vivace  [5:14]
4. Rondo. Allegretto  [11:50]

Franz Schubert
Four Impromptus, Op. 90, D. 899 (1827)
5. No. 1 in C minor: Allegro molto moderato  [9:42]
6. No. 2 in E flat major: Allegro  [4:49]
7. No. 3 in G flat major: Andante  [6:10]
8. No. 4 in A flat major: Allegretto  [7:18]

Wykonawcy:
Irina Chukovskaya /fortepian/

PORĘBSKI • PIERWSZE DOWÓDZTWO • HASHTAG ENSEMBLE

          Pierwsze dowództwo nie powstałoby bez Smugi cienia Josepha Conrada. Tekst literackiego dzieła stanowił punkt wyjścia dla kompozytora oraz bezpośrednią inspirację do napisania muzyki. Nie jest to jednak kompozycja utrzymana w konwencji muzyki filmowej czy ilustracyjnej. Jest to, podzielona na dziesięć części, blisko pięćdziesięciominutowa suita o konsekwentnie zbudowanej narracji, stanowiąca samodzielne dzieło muzyczne.
           Instrumentalna obsada suity zaproponowana została przez Polskie Towarzystwo Muzyki Współczesnej, które zamówiło utwór w 2017 roku w ramach obchodów roku Josepha Conrada.
          Niniejszy album, zawiera kompletne nagranie wspomnianej wyżej Suity Adama Porębskiego, stanowiącej oryginalne połączenie wpływów muzyki czysto klasycznej, filmowej oraz elektroakustycznej.

DUX 1059       Total time: [5:13]

Adam Porębski
Pierwsze dowództwo – elektroakustyczna suita na zespół kameralny oparta na motywach powieści Josepha Conrada Smuga cienia
1. Rezygnacja | Resignation  [4:47]
2. Wiadomość | Message  [5:26]
3. Statek | Ship  [6:25]
4. Dowództwo | Command  [5:11]
5. Pan Burns | Mr. Burns  [4:37]
6. Historia kapitana | Captain’s Story  [5:39]
7. Choroba | Disease[5:53]
8. List | Letter  [5:33]
9. Wspomnienie kapitana | Captain’s Memory  [4:49]
10. Wizja | Vision  [6:50]

Wykonawcy:
Adam Porębski /elektornika/
Paul Preusser /lektor/
Hashtag Ensemble

Subskrybuj to źródło RSS