nowości

Koncert symfoniczny

AB 6 marca 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ŁUKASZ BOROWICZ – dyrygent
JANUSZ WAWROWSKI – skrzypce

W programie:
L. van Beethoven – Koncert skrzypcowy D – dur op. 61
L. Różycki – Poemat symfoniczny „Stańczyk” op. 1
R. Strauss – Poemat symfoniczny „Śmierć i wyzwolenie” op. 24

Poemat symfoniczny „Stańczyk” op. 1 jest dziełem zaledwie 20-letniego Ludomira Różyckiego (1884–1953). Prawykonanie utworu miało miejsce 26 lutego 1904 roku i od razu zdobyło uznanie krytyki. Jeden z pierwszych recenzentów napisał:
„Jest to scherzo fantastyczne, pomyślane samodzielnie, pełne zacięcia charakterystycznego i dosadnych efektów barwnych. […] Stańczyk p. Różyckiego jest odczuty i napisany po polsku.”. Tematem kompozycji jest postać błazna królewskiego, znana ze słynnego obrazu Jana Matejki. Różycki eksponuje w dziele dwa rodzaje tematów: polskie, liryczne oraz włoskie, utrzymane w rytmie barkaroli, a jednocześnie operuje motywiką scherzową, ściśle związaną z programem utworu.

Koncert skrzypcowy D-dur op. 61 Ludwiga van Beethovena (1770–1827) powstał w 1806 roku, w okresie największego rozkwitu twórczych sił kompozytora, przypadającego na lata 1804–1810. Utwór został napisany dla Franza Clementa, skrzypka-wirtuoza znanego z fenomenalnej techniki i pięknego brzmienia.
Koncert nie zdobył od razu pełnego uznania publiczności — choć doceniano piękne fragmenty, krytykowano brak pełnej spójności dzieła. Utwór odkryto na nowo dopiero po 40 latach dzięki wykonaniu 13-letniego skrzypka Józefa Joachima, który oprócz zjawiskowej interpretacji dzieła, skomponował kadencje do koncertu, wykonywane do dziś.
Obecnie Koncert skrzypcowy Beethovena należy do najczęściej grywanych dzieł tego gatunku. Przyciąga słuchacza głębokim wyrazem emocji, a skrzypkowi daje możliwość zaprezentowania w pełni swych wirtuozowskich walorów.

Poemat symfoniczny „Śmierć i wyzwolenie” op. 24 skomponował Richard Strauss (1864–1949) zimą 1889/1890 jako pierwszy i zarazem najciekawszy ze swoich poematów symfonicznych. O programowym założeniu tego dzieła pisał sam Strauss w jednym z listów:
„Przed sześciu laty przyszło mi na myśl, by w poemacie muzycznym przedstawić godzinę śmierci człowieka, który dążył do osiągnięcia najwyższych ideałów, a więc chyba artysty.”
„Śmierć i wyzwolenie” pozostało jednym z najbardziej wstrząsających dzieł Straussa (R. Rolland), a równocześnie dość przystępnym dla odbiorcy dzięki wyjątkowo spoistemu połączeniu warstwy realistycznej — czasem wręcz naturalistycznej — z ideową.

ŁUKASZ BOROWICZ
Dyrektor muzyczny oraz Dyrygent-Szef Filharmonii Poznańskiej, I dyrygent gościnny Filharmonii Krakowskiej. Studiował w klasie Bogusława Madeya w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, tam też uzyskał tytuł doktora w dziedzinie dyrygentury pod kierunkiem Antoniego Wita. W latach 2007-2015 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Polskiej Orkiestry Radiowej, a w latach 2006-2021 był I dyrygentem gościnnym Orkiestry Filharmonii Poznańskiej. Został wyróżniony m.in.: Paszportem „Polityki” (2008), Koryfeuszem Muzyki Polskiej (2011), Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida (2013), Nagrodą Tansmana (2014) za wybitną indywidualność muzyczną, Nagrodą Honorową Związku Kompozytorów Polskich (2022).

Jako dyrygent operowy debiutował w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Don Giovannim Mozarta i od tego czasu poprowadził tam ponad 200 przedstawień operowych i baletowych, m.in. premiery Orfeusza i Eurydyki Glucka, Święta wiosny Strawińskiego, Snu nocy letniej Mendelssohna-Bartholdy’ego/Ligetiego, Romea i Julii Prokofiewa oraz Baletów polskich. Dyrygował również premierami: Don Giovanniego, Eugeniusza Oniegina Czajkowskiego, Halki Moniuszki i Króla Rogera Szymanowskiego w Operze Krakowskiej, Czarodziejskiego fletu Mozarta, Rusałki Dvořáka, Zamku Sinobrodego Bartóka oraz Dydony i Eneasza Purcella w Teatrze Wielkim w Łodzi, Króla Rogera w Operze ABAO w Bilbao, Don Giovanniego w Polskiej Operze Królewskiej. Podczas kolejnych edycji Festiwalu Beethovenowskiego zaprezentował 20 zapomnianych oper. Prowadził także koncerty na festiwalach w Pesaro (recital Ewy Podleś) oraz w Szlezwiku-Holsztynie (Halka z Orkiestrą NDR Radiophilharmonie). W 2018 roku poprowadził spektakl Hugenoci Meyerbeera w Opéra Bastille, stając się pierwszym polskim dyrygentem w historii Opery Paryskiej. W 2019 roku Poprowadził premierę Halki (reż. Mariusz Treliński) z udziałem Piotra Beczały w Theater and der Wien (2019) i Teatrze Wielkim – Operze Narodowej (2020). W 2023 roku prawykonał operę Ślepy tor Krzysztofa Meyera w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej.
Dyrygował wieloma orkiestrami, m.in.: Israel Philharmonic, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Akademie für Alte Musik, RIAS Kammerchor, WDR Sinfonieorchester, SWR Sinfonieorchester, Bamberger Symphoniker, Deutsche Symphonie-Orchester Berlin, Luzerner Symfonieorchester, Orquestra Titular del Teatro Real, Paris Opera Orchestra, Opéra Orchestre National Montpellier Occitanie, PKF – Prague Philharmonia, Prague Symphony Orchestra FOK, Janáček Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic New Music Group i większością polskich orkiestr symfonicznych.

W sezonie 2025/2026 zadebiutuje z Orquestra de Valencia, Norddeutsche Philharmonie Rostock, poprowadzi nagrania z Bochumer Symphoniker, zadebiutuje na Baltic Opera Festival oraz powróci na koncerty i nagrania do Basque National Orchestra, English Chamber Orchestra, Prague Symphony Orchestra FOK, Pardubice Chamber Orchestra, NOSPR, Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Opery i Filharmonii Podlaskiej, Polskiej Opery Królewskiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.
Dyskografia artysty liczy ponad 150 albumów. Nagrał m.in.: koncerty skrzypcowe Grażyny Bacewicz (z Joanną Kurkowicz) dla Chandos, komplet dzieł symfonicznych Andrzeja Panufnika z Polską Orkiestrą Radiową oraz Konzerthausorchester Berlin – uhonorowany Special Achievement Award ICMA 2015 (cpo), komplet dzieł symfonicznych Grażyny Bacewicz z WDR Sinfonieorchester (cpo) oraz Quo vadis Nowowiejskiego z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (cpo), nagrodzone ICMA 2018 w kategorii Choral Music. Album Urlicht Samuela Hasselhorna nagrany z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej (harmonia mundi) zdobył podwójną nagrodę ICMA 2025 (kategorie: Vocal Music oraz Recording of the Year). Nagrania Łukasza Borowicza zostały czterokrotnie wyróżnione nagrodą Diapason d’Or. Łukasz Borowicz prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Janusz Wawrowski - skrzypce, fot. Łukasz Dyczko

Janusz Wawrowski uważany jest za jednego z najbardziej doświadczonych i wyrazistych skrzypków swojego pokolenia. Jego wyjątkowe interpretacje brytyjski The Guardian określił jako „wykonania sięgające granic możliwości”. Artysta koncertował jako solista m.in. w Musikverein w Wiedniu, Wigmore Hall w Londynie, Elbphilharmonie w Hamburgu, Beethoven-Saal w Stuttgarcie, Litewskiej Filharmonii Narodowej w Wilnie, Salle Poirel w Nancy, Kravis Center w West Palm Beach, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas, Beethoven Haus w Bonn, Eslite Performance Hall w Taipei, Filharmonii Narodowej w Warszawie, NFM we Wrocławiu, NOSPR w Katowicach oraz Filharmonii im. M. Karłowicza w Szczecinie.
Występował pod batutą wybitnych dyrygentów, takich jak Douglas Bostock, Krzysztof Urbański, Gabriel Chmura, Jerzy Maksymiuk, Giancarlo Guerrero, Jacek Kaspszyk, Daniel Raiskin, Grzegorz Nowak, Patrick Hahn, Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Monika Wolińska, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Tomáš Netopil, Juozas Domarkas, Ramon Gamba, Antoni Wit, Marta Gardolińska i Modestas Pitrenas.
Jako solista gościł na prestiżowych międzynarodowych festiwalach, m.in. Chopin i jego Europa, Eufonie, Salzburger Festspiele, Odessa Classics, Festiwal Muzyki Polskiej i Festiwal Prawykonań.

Od wielu lat związany jest z wytwórnią Warner Classics, dla której nagrał dziewięć solowych albumów oraz szereg singli. Jego fonograficzny dorobek spotkał się z uznaniem krytyki i przyniósł mu liczne prestiżowe wyróżnienia. Album Chopin Inspirations otrzymał nominację do nagrody Fryderyk 2024. Wydany wcześniej Phoenix został nominowany do ICMA 2021, Preis der Deutschen Schallplattenkritik, Opus Klassik 2021 oraz Fryderyka 2021. Został także ogłoszony albumem miesiąca przez brytyjski Presto Classical i płytą tygodnia w Classic FM w Londynie, Norddeutscher Rundfunk oraz w Programie 2 Polskiego Radia. Janusz Wawrowski jest także dwukrotnym laureatem Fryderyka – w latach 2017 i 2019 – najważniejszej polskiej nagrody fonograficznej.
„Każdy, kto zachwycał się nagraniami Heifetza i Perlmana z tego urzekającego obszaru repertuaru, uzna olśniewające, srebrzyste brzmienie Wawrowskiego za wykonanie tej samej klasy.” — Julian Haylock, BBC Music Magazine

Artysta dokonał licznych prawykonań koncertów skrzypcowych skomponowanych z myślą o nim przez m.in. Tomasza J. Opałkę, Marcina Markowicza, Norberta Paleja, Dariusza Przybylskiego oraz Albenę Petrovic. Z jego inicjatywy powstała też wyjątkowa rekonstrukcja Koncertu skrzypcowego Ludomira Różyckiego – dzieła zaginionego w ruinach Warszawy w 1944 roku.

Za swoją działalność artystyczną i społeczną został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego medalem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Jest również laureatem Nagrody im. Cypriana Norwida (2019) oraz nominowanym do tytułu „Koryfeusz Muzyki Polskiej – Osobowość Roku” (2018).
W ostatnich latach Janusz Wawrowski aktywnie promuje twórczość Grażyny Bacewicz – jednej z najwybitniejszych postaci polskiej muzyki XX wieku. 5 lutego 2025 roku, w rocznicę urodzin kompozytorki, ukazał się pierwszy album z planowanej serii Violin Odyssey:
Bacewicz Project vol. 1, wydany przez Warner Classics. Znalazły się na nim kompozycje na skrzypce solo oraz VII Koncert na skrzypce i orkiestrę symfoniczną, nagrany z towarzyszeniem Litewskiej Filharmonii Narodowej pod batutą Modestasa Pitrenasa.
W kwietniu 2025 roku wykonanie III Koncertu Grażyny Bacewicz z Orkiestrą Opéra national de Lorraine pod dyrekcją Marty Gardolińskiej było transmitowane przez Radio France Musique.
Janusz Wawrowski jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Gra na skrzypcach Antonio Stradivariego „Polonia” z 1685 roku

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

Koncert symfoniczny

AB 27 lutego 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
JACEK ROGALA – dyrygent
MARCIN ZDUNIK – wiolonczela

W programie:
E. Grieg – 2 melodie elegijne op. 34
E. Elgar – Koncert wiolonczelowy e-moll op. 85
J. Wnuk Nazarowa – 7 Grzechów Głównych

Edward Grieg (1843–1907) ukończył Dwie melodie elegijne op. 34 w 1880 roku. Ten dwuczęściowy utwór przeznaczony jest na orkiestrę smyczkową i stanowi częściową aranżację wcześniejszego cyklu 12 Melodii op. 33, skomponowanego pierwotnie na głos solowy i fortepian. Dwie melodie elegijne z opusu 34 opatrzył Grieg tytułami: Zranione serce oraz Ostatnia wiosna. Obie części niosą ze sobą charakterystyczną dla norweskiego kompozytora nutę nostalgii i zadumy, a jednocześnie przesycone są subtelną nadzieją i optymizmem.

Edward Elgar (1857–1934) skomponował Koncert wiolonczelowy e-moll op. 85 bezpośrednio po zakończeniu I wojny światowej, w okresie, gdy jego twórczość nie cieszyła się już tak dużą popularnością wśród publiczności. Prawykonanie utworu nie należało do udanych, a sam koncert przez pewien czas pozostawał niedoceniony. Dopiero nagranie dokonane w latach 60. XX wieku przez Jacqueline du Pré przyczyniło się do przywrócenia dziełu należnego miejsca w repertuarze koncertowym.
Obecnie utwór uznawany jest przez wielu krytyków za dzieło przełomowe w literaturze wiolonczelowej. Cechuje go kontemplacyjny, elegijny charakter, wyczuwalny już od pierwszych akordów intonowanych przez wiolonczelę. Instrument solowy został potraktowany w sposób mistrzowski, a orkiestra towarzyszy mu subtelnie, choć z wyraźną siłą wyrazu.

Joanna Wnuk-Nazarowa (ur. 1949) jest cenioną polską kompozytorką, dyrygentką, przez wiele lat była wykładowczynią Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Studiowała dyrygenturę i kompozycję pod kierunkiem Krzysztofa Pendereckiego.
Prawykonanie utworu Siedem grzechów głównych Joanny Wnuk-Nazarowej odbyło się w 2024 roku w Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach, pod batutą Jacka Rogali. Dzieło przeznaczone jest na dużą orkiestrę symfoniczną. Utwór ma formę tragikomicznej suity i zawiera ironiczną oraz sarkastyczną interpretację podstawowych ludzkich wad, ujętą w siedmiu częściach: Pycha, Zazdrość, Rozpusta, Chciwość, Gniew, Obżarstwo oraz Lenistwo.

JACEK ROGALA
Jest absolwentem wrocławskiej Akademii Muzycznej, w której z wyróżnieniem ukończył studia: kompozytorskie pod kierunkiem Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil (1990) oraz dyrygenckie pod kierunkiem Marka Pijarowskiego (1992).

Od roku 2001 jest dyrektorem Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach i festiwali: Świętokrzyskie Dni Muzyki, Lato w Filharmonii, Festiwal Filmu i Muzyki. W 2012 zainaugurował działalność kieleckich filharmoników w nowej siedzibie, której budową był pochłonięty przez dekadę.
W latach dziewięćdziesiątych był asystentem dyrygenta we wrocławskiej Operze, a także współpracował jako stały gościnny dyrygent z Orkiestrą Capella Bydgostiensis. Następnie przebywał na stypendium dyrygenckim im. Artura Rodzińskiego w The Cleveland Symphony Orchestra. W tym okresie pracował w Redakcji Muzycznej Polskiego Radia we Wrocławiu, był pełnomocnikiem Ministra Kultury i Sztuki do spraw muzyki, a następnie kierował Redakcją Muzyki Współczesnej Programu II Polskiego Radia. W 1999 sprawował kierownictwo artystyczne Dni Grażyny Bacewicz – festiwalu PR i TVP.

W latach 2000-2007 był prezesem, a do roku 2010 – wiceprezesem zarządu Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej (ISCM), w którym kierował także Konkursem Muzyki XX i XXI Wieku dla Młodych Wykonawców. Udziela się jako juror konkursów wykonawczych i członek komisji programowych festiwali (m.in. Światowe Dni Muzyki Wrocław 2014, Międzynarodowy Konkurs Dyrygentów w Bukareszcie 2013-2019, I Konkurs Wiolonczelowy im. D. Połońskiego w Łodzi 2021, Ogólnopolski Konkurs Młodych Dyrygentów w Białymstoku 2022). Jest autorem książki Muzyka polska XX wieku wydanej przez PWM (2000). Przez kilkanaście lat prowadził działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Obecnie jest kierownikiem Katedry Dyrygentury i profesorem Akademii Muzycznej w Łodzi.
Od 2019 jest członkiem Rady Uczelni Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Był członkiem Rady do spraw Instytucji Artystycznych Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pierwszej i trzeciej kadencji. Od 2012 był wiceprzewodniczącym, a od 2021 jest przewodniczącym Zrzeszenia Filharmonii Polskich.

Dokonał wielu prawykonań i nagrań radiowych oraz filmowych. Jego nagrania kompozycji 3 dla 13 Pawła Mykietyna (POR) oraz Concerto á rebours Tadeusza Wieleckiego (NOSPR) zwyciężyły
na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1995 i 1999), a płyta z nagraniem utworu 3 dla 13 w roku 2009 otrzymała nagrody Fryderyk w dwóch kategoriach: Album Roku Muzyka Współczesna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Z Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej dokonał nagrań płytowych, w tym m.in. czteroczęściowy cykl pt. Album Polski, We Are From Here z muzyką Włodka Pawlika, Muzyka na otwarcie z utworami zamówionymi u polskich kompozytorów na pierwszy koncert w nowej siedzibie Filharmonii Świętokrzyskiej oraz premierowe nagrania kompozycji Ryszarda Bukowskiego i Karola Anbilda.

W latach 2007-2011 poprowadził prapremiery pięciu baletów współczesnych wyprodukowanych przez Filharmonię Świętokrzyską i Kielecki Teatr Tańca, w tym: Zdarzyło się w Jeruzalem K. Dębskiego i Pinokio M. Weinberga (premiera polska). Od roku 2013 we współpracy Filharmonii Świętokrzyskiej z UMFC w Warszawie prowadził spektakle w cyklu „Opera w Filharmonii” (W. A. Mozart, P. Czajkowski). Na swym koncie ma koncerty na wielu renomowanych festiwalach i konkursach w Europie, Azji i obu Amerykach. Jest także kompozytorem muzyki symfonicznej, kameralnej, chóralnej i elektronicznej. Jego utwory, poza Polską, wykonywane były w wielu krajach Europy i w Ameryce Północnej.
Otrzymał brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a za propagowanie polskiej muzyki współczesnej – nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAIKS.

MARCIN ZDUNIK
Polski wiolonczelista, solista i kameralista. Wykonuje muzykę od renesansu po dzieła najnowsze, improwizuje, aranżuje i komponuje. Jest zapraszany do udziału w prestiżowych festiwalach muzycznych – BBC Proms w Londynie, Progetto Martha Argerich w Lugano oraz Chopin i Jego Europa w Warszawie.

Wystąpił jako solista na estradach wielu renomowanych sal, m.in. Carnegie Hall w Nowym Jorku, Konzerthaus w Berlinie, Cadogan Hall w Londynie i Rudolfinum w Pradze. Wielokrotnie partnerowały mu znakomite zespoły – m.in. Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Narodowej w Warszawie, Buffalo Philharmonic Orchestra, Orchestre National des Pays de la Loire, Praska Orkiestra Kameralna, European Union Chamber Orchestra, Orkiestrą Sinfonia Varsovia i City of London Sinfonia, a także wybitni dyrygenci – np. Andrzej Boreyko, JoAnn Falletta, Antoni Wit i Andres Mustonen. Ważną rolę w jego życiu artystycznym odgrywa współpraca z inspirującymi muzykami, m.in. z Nelsonem Goenerem, Rafałem Blechaczem, Krzysztofem Jakowiczem, Bomsori Kim, Jakubem Józefem Orlińskim, Szymonem Nehringiem, Aleksandrem Dębiczem, Katarzyną Budnik i Jakubem Jakowiczem. W ramach festiwalu Chamber Music Connects the World miał przywilej koncertować wspólnie z Gidonem Kremerem i Yuri Bashmetem.

W sezonie artystycznym 2016/17 był artystą rezydentem Filharmonii Narodowej w Warszawie. Był wielokrotnie nagradzany na międzynarodowych konkursach i festiwalach muzycznych. W 2007 roku został laureatem I nagrody, Grand Prix oraz 9 innych nagród w VI Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. W 2008 roku reprezentował Polskie Radio w Bratysławie na Międzynarodowym Forum Młodych Wykonawców organizowanym przez Europejską Unię Radiową (EBU) zwyciężając i zdobywając tytuł New Talent 2008. W 2009 roku otrzymał nagrodę Gwarancja Kultury przyznaną przez TVP Kultura.

W czerwcu 2009 roku ukazała się debiutancka płyta Marcina Zdunika zrealizowana z udziałem Orkiestry Kameralnej Wratislavia, pod kierownictwem Jana Staniendy, zawierająca m.in. nagrania dwóch koncertów wiolonczelowych J.Haydna. Za płytę tę otrzymał nagrodę Fryderyk 2010. Zdunik na płyty nagrał także również komplet utworów na wiolonczelę i fortepian Roberta Schumanna (z pianistką Aleksandrą Świgut; NIFC 2014), „Fantazję na wiolonczelę i orkiestrę” M.Weinberga (z Orkiestrą Sinfonia Varsiovia pod dyr. A.Mustonena; TWON 2015), muzykę kameralną Fryderyka Chopina (Chopin. Chamber Music; z pianistą Szymonem Nehringiem i altowiolistą Ryszardem Groblewskim, NIFC 2020) oraz szereg kompozycji kameralnych. Dwupłytowy album Bach Stories został nagrany przy współudziale pianisty Aleksandra Dębicza i wydany nakładem firmy Warner Classics. Dwie spośród ostatnich płyt Zdunika uhonorowane zostały nagrodą Fryderyk: album Words of Mystery zarejestrowany wspólnie z Zespołem Śpiewaków Miasta Katowice Camerata Silesia pod dyr. Anny Szostak oraz nagranie II Koncertu wiolonczelowego Pawła Mykietyna, w którym artysta współpracował z Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu pod dyrekcją Bassema Akiki. Marcin Zdunik dokonał również wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji oraz dla Radia Słowackiego.

W działalności artystycznej Marcina Zdunika ważną rolę odgrywa kompozycja. W ostatnich latach powstał m.in. Koncert wiolonczelowy „Ghosts of the past” (2021), napisany na zamówienie Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia Amadeus pod dyrekcją Anny Duczmal – Mróz, Kwartet fortepianowy (2022), kantata Cor Jesu na tenor, chór i orkiestrę (2024), Trio fortepianowe (2024), utwór Da Pacem Domine na wiolonczelę solo i siedem wiolonczel, szereg kompozycji solowych i muzyka do spektakli teatralnych.

Zdunik kształcił się pod kierunkiem wybitnych muzyków – Andrzeja Bauera i Juliusa Bergera. Wiedzę muzykologiczną zgłębiał podczas studiów w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem prof. Szymona Paczkowskiego. Praca magisterska „Bach w poszukiwaniu ideału. Cztery wersje Pasji Janowej BWV 245” otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie im. Zofii Lissy. Marcin Zdunik jest laureatem Stypendium dla wybitnych młodych naukowców przyznawanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2016-2019).

Artysta prowadzi klasy wiolonczeli w Akademii Muzycznej w Gdańsku i w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.
W kwietniu 2021 otrzymał tytuł profesora sztuki w dyscyplinie sztuki muzyczne, zaś w 2020 przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznakę honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Marcin Zdunik - wiolonczela, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

Serdecznie zapraszamy na Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej, który odbędzie się w terminie od 28 lutego do 7 marca 2026 r.

Festiwal Muzyki Fortepianowej im. Marii Turzańskiej to wydarzenie muzyczne upamiętniające postać wybitnej pianistki związanej z Jarosławiem – Marii Turzańskiej, które rokrocznie gromadzi wirtuozów muzyki poważnej światowego formatu.

Tegoroczny Festiwal to aż trzy wspaniałe koncerty.

Wieczór inauguracyjny uświetni niezwykły projekt „RGG & Robert Więckiewicz Planet LEM”, inspirowany twórczością Stanisława Lema. Fragmenty „Solaris”, czytane przez Roberta Więckiewicza, w połączeniu z muzyką zespołu RGG stworzą unikatowe, wielowymiarowe doświadczenie artystyczne.

Kolejny koncert „Wieczór na dwa fortepiany” będzie w całości poświęcony muzyce fortepianowej w mistrzowskim wykonaniu Łukasza Stanisławczyka i Jakuba Międlara.

Zwieńczeniem Festiwalu stanie się koncert Edyty Piaseckiej z kwintetem „Wieczór z Bel Canto”, podczas którego Primadonna Opery Krakowskiej wykona najpiękniejsze arie operowe.
Festiwal Patronatem Honorowym objął Burmistrz Miasta Jarosławia Marcin Nazarewicz.

Organizatorami Festiwalu są Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu oraz Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Jarosławiu.
Za wsparcie Festiwalu dziękujemy Maciejowi Kuźniarowskiemu „Wytwórnia wyrobów cukierniczych”, Galerii Stara Ujeżdżalnia, Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w Jarosławiu oraz Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Jarosławiu.

PROGRAM FESTIWALU

• 28 lutego (sobota), godz. 19:00, Sala koncertowa ZPSM
RGG & ROBERT WIĘCKIEWICZ
„PLANET LEM”
Łukasz Ojdana – fortepian
Maciej Grabowski – kontrabas
Krzysztof Grudzik – perkusja
Robert Więckiewicz – głos
Bilet: 80 zł

• 5 marca (czwartek), godz. 18:00, Sala koncertowa ZPSM
„WIECZÓR NA DWA FORTEPIANY”
ŁUKASZ STANISŁAWCZYK
JAKUB MIĘDLAR
Bilet: Wstęp wolny

• 7 marca (piątek), godz. 18:00, Sala koncertowa ZPSM w Jarosławiu
„WIECZÓR Z BEL CANTO”
EDYTA PIASECKA

Edyta Piasecka – sopran dramatyczno-koloraturowy
Robert Naściszewski – skrzypce
Jagoda Pietrusiak-Kasprzyk – flet
Sławomir Ujek – kontrabas
Urszula Ostrouch – altówka
Anna Naściszewska – wiolonczela
Marcin Kasprzyk – fortepian
Bilet: 50 zł

Bilety do nabycia w Centrum Informacji Turystyczno-Kulturalnej w Jarosławiu (ul. Rynek 5) od 09.02.2026

BOOM 12 lutego 2026 r., czwartek, godz. 19:00
AB 13 lutego 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
MIECZYSŁAW SMYDA – dyrygent
SOLIŚCI: GRAŻYNA BRODZIŃSKA, ANNA SOKOŁOWSKA – ALABRUDZIŃSKA, EWELINA SZYBILSKA, ŁUKASZ GAJ, JACEK WÓJCICKI

ŁUKASZ LECH – prowadzenie koncertu

W 100-lecie debiutu scenicznego Jana Kiepury (Opera Lwowska „Faust” Ch.Gounod 1925), proponujemy wspaniałe widowisko, pełne najpiękniejszych piosenek i arii z repertuaru chłopaka z Sosnowca.
Nie zabraknie specjalnie dobranych utworów: „Tobie śpiewam tę pieśń”, „Marsz Turecki”, „Aria ze śmiechem”, „Tak jak gołąbeczki dwa” i wiele wiele innych prezentowanych po raz pierwszy w tym kiepurowskim widowisku.
Jest to kontynuacja i druga część spektaklu „Uśmiechnij się z Kiepurą”, który gramy nieprzerwanie od czasu premiery na Festiwalu Jana Kiepury w Krynicy Zdroju, w wielu miejscach w Polsce, m.in. na deskach Teatru Muzycznego w Poznaniu czy w Mazowieckim Teatrze Muzycznym w Warszawie. Ostatnio pojawił się w repertuarze Filharmonii i Opery Krakowskiej. Zawsze gorąco oklaskiwany, wywołuje wielką radość widzów, otrzymując entuzjastyczne recenzje prasy.
Zabrzmią największe przeboje z okresu narodzin polskiej piosenki czyli tak lubiane utwory ze „Starego kina” i melodyjne walce, które niezmiennie cieszą się zachwytem widzów.
W tym widowisku odkryjemy świat wspaniałych kobiet, które towarzyszyły Janowi Kiepurze w jego wielkiej karierze. Obok Marty Eggerth pojawi się Pola Negri i Maria Didur Załuska oraz gość specjalny wieczoru, uwielbiana primadonna sceny, Grażyna Brodzińska.
Wśród znakomitej obsady ulubieńcy publiczności: wspomniana Grażyna Brodzińska, Anna Sokołowska-Alabrodzińska, Ewelina Szybilska, Łukasz Gaj, Łukasz Lech, Jacek Wójcicki, bezkonkurencyjny mistrzy piosenki, zwłaszcza tej z dwudziestolecia międzywojennego.
Czeka Państwa zabawa, niezapomniane dźwięki wybitnych śpiewaków i ponadczasowa legenda o Kiepurze, który z uśmiechem zdobył świat.

OBSADA:
Grażyna Brodzińska
Niekwestionowana gwiazda polskiej sceny klasycznej.
Niezrównana w elegancji, a przede wszystkim urzekającym głosie, w którym zakochani są melomani wszystkich pokoleń.
Z jej nazwiskiem kojarzy się sukces każdego widowiska, nieprzerwanie króluje na scenie, będąc zawsze gwarancją najlepszych wydarzeń artystycznych.
Jej kreacje i przepiękne suknie stanowią niezwykły walor każdego wyjątkowego spotkania z publicznością.

Grażyna Brodzińska - sopran, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Ewelina Szybilska
Polska wokalistka, specjalizująca się w muzyce operowej i operetkowej. Jest solistką cenioną za wyjątkowy głos, technikę i sceniczną ekspresję. Występuje na prestiżowych scenach operowych, zachwycając publiczność zarówno klasycznym, jak i lżejszym repertuarem. Jej interpretacje wyróżniają się emocjonalnym przekazem i muzyczną wrażliwością. Artystka aktywnie koncertuje, zdobywając uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą.

Ewelina Szybilska - sopran, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Łukasz Gaj
Wyjątkowy operowy i operetkowy wokalista, który zdobył popularność dzięki swojej charyzmie oraz unikalnemu głosowi. Jest również ceniony za emocjonalne wykonania, które przyciągają szeroką publiczność. Łukasz Gaj zdobył uznanie zarówno w Polsce, jak i zagranicą, regularnie koncertując na renomowanych scenach muzycznych.

Łukasz Gaj - tenor, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Anna Sokołowska-Alabrudzińska
Laureatka wielu prestiżowych nagród, w tym Festiwalu ,,Pamiętajmy o Osieckiej” w Warszawie oraz Nagrody Głównej Grand Prix Prezesa Telewizji Polskiej dla najwybitniejszej indywidualności Festiwalu ,,Zamkowe Spotkania, Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie.
Warto zauważyć niezwykle udany występ na FPP Premiery Opole 2021 (TVP1).
Niedawno ukazała się jej debiutancka płyta „Wspomnienia”, wypełniona różnorodną muzyką. Znakomite teksty i niepowtarzalna muzyka czyni z płyty prawdziwą perłę na rynku fonograficznym.
Zrealizowała kilka znakomitych teledysków, których oglądalność bije rekordy popularności. Znana jest z wielu wyjątkowych koncertów tematycznych, od piosenki aktorskiej, poprzez poezję, piosenkę patriotyczną, po brzmienia popowe, a nawet rockowe.

Anna Sokołowska-Alabrudzińska - śpiew, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej 

Jacek Wójcicki
Polski wokalista, aktor i artysta kabaretowy, znany ze swojego wszechstronnego talentu oraz charakterystycznego, ekspresyjnego stylu interpretacji. Jego repertuar obejmuje zarówno muzykę operową, operetkową, jak i piosenkę aktorską, co czyni go niezwykle barwną postacią polskiej sceny muzycznej. Przez wiele lat był związany z Piwnicą pod Baranami, gdzie zachwycał publiczność swoją niezwykłą charyzmą i sceniczną energią Jacek Wójcicki ma na swoim koncie liczne występy telewizyjne, teatralne i koncertowe, a jego interpretacje utworów, takich jak Nuty czy Jak za dawnych lat, zyskały uznanie szerokiej publiczności. Jego ciepły tenor, niezwykła dykcja i umiejętność wprowadzania humoru do swoich występów sprawiają, że jest artystą niezwykle cenionym i lubianym.

Jacek Wójcicki - śpiew, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Łukasz Lech
Autor i reżyser koncertów, twórca niezliczonych programów telewizyjnych.
Według krytyków obdarzony wyjątkową charyzmą i umiejętnością pięknego mówienia.
Laureat wielu nagród, w tym Nagrody Specjalnej na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Niepokalanowie.
Był realizatorem i współautorem Festiwalu Krakowskie Miniatury Teatralne w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej.
W TVP zrealizował ponad 300 odcinków lubianego programu „Parafia z sercem”, którego był współautorem i prowadzącym.
Pojawiał się również w kultowym programie TVP „Kinomania”.
Zasiadał w Radzie Artystyczno – Programowej Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy Zdroju. Na wielu antenach telewizyjnych wyreżyserował i poprowadził blisko sto premierowych widowisk muzycznych.
Od trzech lat prowadzi popularną audycję radiową „Z Operetką w Twoim Domu”.

Dużym sukcesem minionego roku jest premierowe wydanie płyty „Uśmiechnij się z Kiepurą”, która łączy oba widowiska i niemal całą obsadę spektaklu.

Łukasz Lech - prowadzenie koncertu, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

AB 6 lutego 2026 r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
MARTA KLUCZYŃSKA – dyrygent
OLEH NEDASHKIVSKYI – waltornia

W programie:
S. Moniuszko – Uwertura fantastyczna „Bajka”
L. Kolodub – Koncert na waltornię i orkiestrę
J. Brahms – IV Symfonia e-moll op. 98

Uwertura fantastyczna “Bajka” (Conte d’hiver) zajmuje wyjątkowe miejsce w orkiestrowej twórczości Stanisława Moniuszki (1819-1872). Utwór jest bogaty w pomysły melodyczne, a swobodnie stosowana technika wariacyjna potęguje emocjonujący charakter opowieści. Dzięki rapsodycznej formie oraz balansowaniu między epiką a dramatem można odnieść wrażenie, że mamy do czynienia z symfoniczną balladą. To prawdopodobnie jedyne dzieło Moniuszki tak silnie osadzone w kręgu wpływów Chopina i jego założeń dotyczących ballad.

Lev Kolodub (1930–2019) był ukraińskim kompozytorem oraz pedagogiem związanym z Ukraińską Narodową Akademią Muzyczną im. Piotra Czajkowskiego. Wśród jego bogatego dorobku kompozytorskiego szczególne miejsce zajmują symfonie oraz koncerty na instrumenty solowe i orkiestrę. Kolodub był wybitnym symfonistą, mistrzowsko budującym dramaturgię i narrację muzyczną swoich dzieł.
I Koncert na waltornię i orkiestrę symfoniczną Koloduba stanowi znakomity przykład pełnego i świadomego wykorzystania możliwości waltorni jako instrumentu solowego. Kompozytor z dużą wrażliwością kreuje piękne dialogi pomiędzy partią solową a orkiestrą. 

Johannes Brahms (1833–1897) był niekwestionowanym mistrzem operowania wielkimi formami. Doskonałym tego przykładem jest jego ostatnia Symfonia e-moll op. 98, ukończona w 1885 roku. To dzieło potężne, przepojone elegijnym nastrojem smutku i melancholii — tonem, który przewija się przez całą twórczość Brahmsa i który w tej symfonii znalazł swój najpełniejszy wyraz.
Oprócz charakterystycznych dla kompozytora elementów, takich jak klasyczna forma, klarowne proporcje architektoniczne oraz bogactwo i różnorodność inwencji muzycznej, Brahms po raz pierwszy sięgnął tu po środki archaizujące. Dochodzą one do głosu szczególnie w części drugiej, w której kompozytor oscyluje pomiędzy trybem frygijskim a czystą tonacją E-dur.

MARTA KLUCZYŃSKA
Dyrygentka o bogatym repertuarze operowym, baletowym i symfonicznym, Stale poszukuje nowych dróg interpretacyjnych i nieoczywistego repertuaru wartego pokazania szerokiej publiczności. W październiku 2025 roku została powołana na stanowisko zastępcy dyrektora Polskiej Opery Królewskiej. Wcześniej, od roku 2021 pełniła funkcję kierownika muzycznego Polskiego Baletu Narodowego a od roku 2008 związana jest z Teatrem Wielkim Operą Narodową jako dyrygentka. Laureatka Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury 2025 w kategorii Najlepszy Dyrygent. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie dyrygentury symfoniczno-operowej prof. Marka Pijarowskiego oraz w klasie fortepianu prof. Elżbiety Karaś- Krasztel. W roku 2019 wzięła udział w programie Hart Institute for Women Conductors w The Dallas Opera. Uczestniczyła w warsztatach organizowanych przez European Network of Opera Academies: podczas Edinburgh Festival i w Académie Européene du Festival d’Aix-en-Provence. Jest pomysłodawczynią i dyrygentką cyklu koncertowych wykonań zapomnianych polskich oper w
Teatrze Wielkim Operze Narodowej (2022 – Henryk Jarecki Barbara Radziwiłłówna, 2024 – Ludomir Różycki Beatrix Cenci, 2025 – Ludwik Grossman Duch Wojewody). Od roku 2018 obejmuje dyrekcję muzyczną corocznych plenerowych widowisk operowych przed Pałacem w Nieborowie, (m.in. w roku 2019 – W. A. Mozart Don Giovanni, 2021 – W. Żeleński Goplana, 2022 2023 – W.A. Mozart Czarodziejski Flet, 2024 – A. Dvorak Rusałka). W 2025 roku zadebiutowała z zespołami Birmingham Royal Ballet oraz Royal Ballet Sinfonia prowadząc spektakle Kopciuszka Sergiusza Prokofiewa w Birmingham i Manchesterze. Od sezonu artystycznego 2008/09 związana jest z Teatrem Wielkim – Operą Narodową, gdzie po raz pierwszy zadyrygowała w wieku 24 lat (spektakl W krainie czarodziejskiego fletu). Następnie powierzono jej do prowadzenia spektakle operowe, m.in.: Straszny dwór, Sen nocy letniej B. Brittena, prawykonania oper w ramach Projektu ‘P’, oraz baletowe: Harnasie, Romeo i Julia, Dziadek do orzechów, Giselle, Korsarz, Tristan i wiele innych. W 2024 roku, wspólnie z Anną Hop stworzyła i poprowadziła w TWON nową wersję baletu Mieczysława Wajnberg Pinokio (org. Złoty Kluczyk). Stale współpracuje z orkiestrami symfonicznymi, m.in. z Sinfonią Varsovią, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Sinfonieorchester Wuppertal, Istanbul Chamber Orchestra, Orkiestrą Filharmonii Lwowskiej, Orkiestrą Filharmonii Sarajewskiej, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej, Orkiestrą Filharmonii Łódzkiej, Orkiestrą Filharmonii w Szczecinie, Orkiestrą Filharmonii w Gorzowie Wielkopolskim, Orkiestrą Filharmonii Zielonogórskiej, Orkiestrą Sinfonia Iuventus. Współpracowała również z Teatrem Wielkim w Poznaniu, Teatrem Wielkim w Łodzi, Operą Wrocławską, Landestheater Coburg.

Oleh Nedashkivsyi waltornia, fot. z archiwum Filharmonii Podkarpackiej

Oleh Nedashkivskyi swoją muzyczną drogę rozpoczął w wieku dziewięciu lat w Szkole Muzycznej w Malinie, gdzie kształcił się pod okiem Volodymyra Oleksijenka. Po jej ukończeniu kontynuował naukę w Tarnopolskim Kolegium Muzycznym w klasie Mirosława Kusznyryka, zdobywając w tym czasie liczne nagrody i tytuły laureata ogólnoukraińskich konkursów.
W 2018 roku rozpoczął studia w Narodowej Akademii Muzycznej w Kijowie w klasie Pawła Gordija, a już w listopadzie tego samego roku został laureatem międzynarodowego konkursu w Tarnopolu (II miejsce). Dyplomy licencjackie i magisterskie ukończył w klasie Alexandra Tokarenka. W 2025 roku podjął dalsze studia w Akademii Muzycznej w Krakowie, doskonaląc się pod kierunkiem Wojciecha Kamionki.
Artysta aktywnie uczestniczy w międzynarodowych konkursach — m.in. Città di Porcia we Włoszech — oraz w mistrzowskich kursach prowadzonych przez najwybitniejszych waltornistów świata, takich jak Raimund Zell, Christoph Ess, Peter Arnold i inni.
Swoją karierę orkiestrową rozpoczął w marcu 2019 roku w Kyiv Symphony Orchestra, a od grudnia 2021 pełnił funkcję pierwszego waltornisty w Operze Kijowskiej. Od lutego 2023 pracował jako lidera grupy waltorń w Narodowej Operetce Ukrainy. Równolegle, od grudnia 2022 roku, był zapraszanym liderem grupy waltorń w K&K Philharmoniker, z którym występował w najlepszych salach Europy, takich jak Berlin Philharmonic, Munich Philharmonic, Frankfurt Alte Oper, Copenhagen Philharmonic, Elbphilharmonie i wiele innych. Jako zapraszany waltornista współpracował również z wieloma czołowymi zespołami, m.in. Kyiv Brass, Kyiv Philharmonic Orchestra, Kyiv Chamber Orchestra, Kyiv Kamerata, Kyiv Virtuosi, INSO Lviv oraz innymi wiodącymi orkiestrami Ukrainy. Od marca 2025 roku pełni funkcję solisty grupy waltorń Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie.

Biuro Koncertowe  

Filharmonii Podkarpackiej

im. Artura Malawskiego w Rzeszowie

tel. + 48 17 862 85 07

www.filharmonia.rzeszow.pl

PODKARPACCY POECI w twórczości muzycznej Alka Berkowicza

1 lutego 2026 r., niedziela, godz. 16:00
SALA KAMERALNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ALEK BERKOWICZ – kontrabas, śpiew
KRZYSZTOF MROZIAK – fortepian
GRZEGORZ WZIĄTKA – gitara
ANDRZEJ MOZGAŁA – saksofon sopranowy
NATALIA KMITA – skrzypce
BARTOSZ GERULA – perkusja
ROZALIA BIAŁORUCKA – śpiew
KATARZYNA MOTYKA – śpiew

W programie koncertu m.in. piosenki na stałe goszczące w rozgłośniach radiowych: Kawa na dworcu w Rzeszowie, Oda do oranżady, a także akcenty fredrowskie z ostatniej płyty (Alka Berkowicza) „Fredro, jakiego nie znacie”: Ironia szczęścia, Krokodyla daj mi luby oraz „Rzeszowski blues” – zdobywca I miejsca i nagrody Prezydenta Miasta Rzeszowa w konkursie na nowy utwór o Rzeszowie

Poeci:
Jerzy Fąfara, Zdzisława Górska, Marta Januszewska, Jadwiga Kupiszewska, Ewelina Łopuszańska, Mieczysław Łyp, Andrzej Obuch, Teresa Paryna, Aleksandra Piguła, Agnieszka Przywara, Kazimierz Trela

Alek Berkowicz – absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie, kontrabasista Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie. Poza uprawianiem muzyki symfonicznej, komponuje i wykonuje muzykę rozrywkową, śpiewając i grając na kontrabasie. Ma na swoim koncie m.in. 3 wydane płyty, 3 teledyski oraz 4 filmy koncertowe, emitowane wielokrotnie w TVP. Występuje solo, w duecie, z zespołem, kwartetem smyczkowym a nawet z towarzyszeniem orkiestry. Dysponuje niezwykle szerokim i zróżnicowanym repertuarem (12 projektów koncertowych). Jedne programy są poważne, inne z uśmiechem, z elementami kabaretu, bluesa, teatru, jazzu… Koncertowe spotkanie z publicznością tworzy swoisty performance, pełen nietuzinkowego humoru, interakcji z widzami, nie pozbawiony jednak refleksji.

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

Koncert symfoniczny

AB 30 stycznia 2026r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
JULIAN GILEWSKI – dyrygent
MARIA KOŻEWNIKOW – sopran

W programie:
L. van Beethoven – Ah, perfido! Op. 65 (scena i aria na sopran i orkiestrę)
M. Ravel – Bolero
M. Musorgski/M. Ravel – Obrazki z wystawy

Dramatyczna scena i aria Ah, perfido! Op. 65 Ludwiga van Beethovena (1770-1827) rozpoczyna się recytatywem, który następnie przechodzi w pełną pasji arię zranionej kobiety, poszukującej zemsty na “niewiernym, krzywoprzysiężnym, barbarzyńskim zdrajcy”. Utwór pełen jest sprzecznych emocji i gwałtownych kontrastów. Powstał w roku 1796, pochodzi więc z wczesnego okresu twórczości Beethovena.
Bolero Maurice’a Ravela (1875-1937) to apoteoza rytmu. Jeden krótki, 18-taktowy temat, nieustannie przewija się wraz ze swoimi wariantami, przechodząc przez różne instrumenty na tle jednostajnego, rytmicznego akompaniamentu, narzuconego na początku utworu przez werbel. Hipnotyzująca monotonia rytmu przenosi słuchacza do gorącej Hiszpanii, skąd pochodzi ten niezwykły taniec. Nieustanne narastanie faktury, dynamiki i harmoniki prowadzi do olśniewającej siłą i blaskiem kulminacji.
W 1874 Modest Musorgski (1839-1881) wziął udział w wystawie akwarel i rysunków swojego niedawno zmarłego przyjaciela, Wiktora Hartmanna. Wrażenia wyniesione z tego wernisażu zainspirowały kompozytora do stworzenia jednego z najciekawszych programowych dzieł instrumentalnych – fortepianowego cyklu Obrazki z wystawy. Podczas koncertu zaprezentowana zostanie wersja zinstrumentalizowana przez Maurice’a Ravela (1875-1937). Opracował on cykl w sposób wyjątkowo twórczy, zachowując przy tym esencję muzyki Musorgskiego.

JULIAN GILEWSKI polski dyrygent, urodzony w Warszawie. W 2025 roku ukończył studia dyrygenckie na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w klasie prof. dr hab. Moniki Wolińskiej. W czerwcu 2024 roku zadebiutował na scenie Filharmonii Narodowej, prowadząc Orkiestrę Symfoniczną FN podczas koncertu dyplomowego. W sezonie artystycznym 2024/2025 pełnił funkcję dyrygenta-rezydenta w Filharmonii Lubelskiej w ramach programu Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca „Dyrygent–Rezydent”. W 2025 roku został przyjęty do elitarnego programu dyrygenckiego Tanglewood Conducting Seminar (USA), jednego z najważniejszych ośrodków kształcenia młodych dyrygentów na świecie. W jego ramach pracował z wybitnymi artystami i poprowadził koncerty w prestiżowej sali Seiji Ozawa Hall Od sezonu 2023/2024 współpracuje z Teatrem Wielkim–Operą Narodową w Warszawie jako dyrygent-asystent, m.in. przy produkcjach Dracula, Chorus Opera, Romeo i Julia Charles’a Gounoda oraz Prometeusz, pod kierunkiem Maestro Patricka Fournilliera. Asystował również takim dyrygentom jak Andrey Boreyko, Jerzy Maksymiuk i Daniel Raiskin. Laureat I nagrody IV Ogólnopolskiego Konkursu Studentów Dyrygentury im. Adama Kopycińskiego (Wrocław, 2023). Współpracował z wieloma polskimi orkiestrami, w tym z: Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, NFM Filharmonią Wrocławską, Orkiestrą Polskiego Radia, Polską Orkiestrą Kameralną Sopot, a także z filharmoniami w Lublinie, Kielcach, Katowicach i Rzeszowie. Stypendysta Fundacji im. Jerzego Semkowa (2022), Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2023) oraz Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

Maria Kożewnikow - sopran, fot. Mateusz Zaboklicki

MARIA KOŻEWNIKOW
sopran, doktorantka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Ukończyła studia na UMFC na specjalności opera oraz kameralistyka (dyplom z wyróżnieniem). Ze śpiewem związana od 7 roku życia. Doświadczenie sceniczne zdobywała już w trakcie studiów, biorąc udział w projektach organizowanych przez Wydział Wokalno- Aktorski UMFC w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, śpiewając tytułową rolę w operze Suor Angelica Giacomo Puccinego. Śpiewała również pod batutą znanych dyrygentów z orkiestrami takimi jak na przykład Sinfonia Varsovia. Od początku edukacji wielokrotnie doskonaliła technikę wokalną, uczestnicząc w kursach mistrzowskich z pedagogami z Polski i zagranicy w tym z Arturem, Rucińskim, Izabelą Kłosińską, Jakubem Józefem Orlińskim, Iwoną Sobotką, Stefanią Toczyską, Jolantą Żmurko, Ewą Iżykowska, Jackiem Laszczkowskim czy Iriną Bogachevą oraz Mariną Shaguch. Miała przyjemność pracować także z wieloma coachami wokalnymi, kameralistami oraz pianistam takimi jak Michał Biel, Robert Morawski czy Grzegorz Biegas. Śpiewała również w Warszawskiej Operze Kameralnej, Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej czy Filharmonii Świętokrzyskiej, a także w Centrum Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, Pałacu na Wodzie w Łazienkach Królewskich w Warszawie oraz w Pałacu w Radziejowicach.

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

1 lutego 2026 r., godz. 17.00
sala widowiskowa WDK w Rzeszowie

Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie i Podkarpacka Fundacja Rozwoju Kultury zapraszają na wieczór z muzyką fortepianową w mistrzowskim wykonaniu. Na scenie zagrają dwie wybitne osobowości świata muzyki: Philippe Giusiano oraz Indrė Eugenija Želvytė

W programie:

Johann Sebastian Bach
Jesu, Joy of Man’s Desiring z kantaty BWV 147
(Indrė Eugenija Želvytė – partia I, Philippe Giusiano – partia II)

Franz Schubert
Fantazja f-moll na fortepian na cztery ręce, D 940
Allegro molto moderato – Largo – Allegro – Con delicatezza
(Indrė Eugenija Želvytė– partia I, Philippe Giusiano – partia II)

Fryderyk Chopin
Ballada nr 2 F-dur, op. 38
4 mazurki, op. 24
– nr 1 g-moll, nr 2 C-dur, nr 3 As-dur, nr 4 b-moll
Polonez b-moll, op. posth. Pożegnanie (Les adieux)
Scherzo nr 2 b-moll, op. 31
(Philippe Giusiano – fortepian)

Artyści:

Indrė Eugenija Želvytė – litewska pianistka i muzykolog, absolwentka Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru oraz Konserwatorium im. N.A. Rimskiego-Korsakowa w Sankt Petersburgu. Doktor nauk o muzyce Uniwersytetu Paryskiego Sorbona, koncertująca w Europie i poza nią, ceniona wykładowczyni i ekspertka międzynarodowych konkursów pianistycznych.

Philippe Giusiano– wybitny francuski pianista, laureat II nagrody XIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, uznawany za jednego z najwybitniejszych interpretatorów twórczości Chopina. Pedagog i juror XVIII Konkursu Chopinowskiego, od lat związany z Międzynarodowym Forum Pianistycznym „Bieszczady bez granic”. 

Koncert poprowadzi Maksymilian Bylicki

Wydarzenie towarzyszy XXI Międzynarodowemu Forum Pianistycznemu „Bieszczady bez granic” Sanok 2026, dofinansowanemu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Artyści zasiądą przy nowym fortepianie koncertowym Bechstein, zakupionym przez Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie dzięki dotacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego.

Bilety dostępne w kasie WDK (ul. Okrzei 7, tel. 17 853 25 35) oraz online https://bilety.kulturapodkarpacka.pl/#

Serdecznie zapraszamy 

AB 23 stycznia 2026r., piątek, godz. 19:00
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

ORKIESTRA SYMFONICZNA FILHARMONII PODKARPACKIEJ
ŁUKASZ KSOBIRAJ – dyrygent
BARTŁOMIEJ NIZIOŁ – skrzypce

W programie:
A. Dvořák – Uwertura „Karnawał” op. 92
H. Wieniawski – II Koncert skrzypcowy d – moll op. 22
G. Bizet – Suita nr 1 oraz Suita nr 2 z opery Carmen

Uwertura koncertowa Karnawał op. 92 (1891) Antonína Dvořáka (1841-1904) stanowi, wraz z uwerturami Na łonie przyrody i Otello, część muzycznego tryptyku. Celem kompozytora było ukazanie trzech potężnych uczuć, które mogą zawładnąć ludzką duszą: samotności, radości życia oraz miłości skażonej zazdrością. W najbardziej znanej i najczęściej wykonywanej części cyklu – właśnie Karnawale – żywiołowa melodyka, pulsujący rytm i efektowna orkiestracja wyrażają radosną afirmację życia.

ŁUKASZ KSOBIRAJ
Absolwent Akademii Muzycznej im. I. J .Paderewskiego na kierunku dyrygentura operowo-symfoniczna. Studia licencjackie ukończył w klasie prof. AM Jerzego Koska natomiast studia magisterskie na specjalności dyrygentura symfoniczna pod kierunkiem prof. AMP Przemysława Neumanna oraz na specjalności dyrygentura operowa pod kierunkiem prof. Warcisława Kunca.

Dyrygent uczestniczył w cyklicznych warsztatach „Pracownia fagocisty” odbywających się na Akademii Muzycznej w Poznaniu, dwukrotnie prowadząc koncerty finałowe. Muzyk ma również na swoim koncie współpracę z takimi zespołami jak Orkiestra Akademii Muzycznej w Poznaniu, Orkiestra Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, Orkiestra Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu, Orkiestra Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie, Orkiestra Filharmonii im. Tadeusza Szeligowskiego w Poznaniu, Orkiestra Filharmonii im. Stanisława Moniuszki w Koszalinie, Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie, Orkiestra Opery i Filharmonii Podlaskiej im. Stanisława Moniuszki w Białymstoku, Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa, Orkiestra Filharmonii Zielonogórskiej im. Tadeusza Bairda, Orkiestra Filharmonii Śląskiej im. Henryka Mikołaja Góreckiego, Toruńska Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra Akademii Beethovenowskiej czy zespół Sepia Ensamble. Dyrygent miał też okazję współpracować w roli asystenta z takimi dyrygentami jak Jerzy Kosek, Aleksander Gref czy Przemysław Neumann. Współprowadził wykonanie Symfonii na 104 perkusistów Marty Ptaszyńskiej na inauguracji 45 Festiwalu „Poznańska Wiosna Muzyczna”. Przygotowywał również prawykonania kompozycji polskich twórców m.in: Agnieszki Zdrojek-Suchodolskiej, Artura Kroschla.

Dyrygent brał także udział w licznych kursach dyrygenckich m.in. z Tadeuszem Strugałą, Jackiem Delektą czy Wojciechem Rodkiem. Łukasz Ksobiraj został laureatem Ogólnouczelnianego Konkursu Dyrygenckiego Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu oraz nagrody specjalnej – koncertu z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej im. Tadeusza Szeligowskiego. Jest również laureatem III nagrody na III Ogólnopolskim Konkursie Studentów Dyrygentury im. Adama Kopycińskiego we Wrocławiu oraz I nagrody na VIII Ogólnopolskim Konkursie Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku.

Łukasz Ksobira - dyrygent, fot. z arc. Filharmonii Podkarpackiejj

BARTŁOMIEJ NIZIOŁ
Urodził się w 1974 roku w Szczecinie. Grę na skrzypcach rozpoczął w wieku 5 lat. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie prof. Jadwigi Kaliszewskiej, a następnie kontynuował naukę u prof. Pierre’a Amoyala w Conservatoire de Lausanne.Jest laureatem pierwszych nagród w prestiżowych konkursach skrzypcowych, m.in. Międzynarodowego Konkursu im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1991), Konkursu Eurowizji w Brukseli oraz konkursów w Adelajdzie, Pretorii i Paryżu.

Od blisko czterech dekad koncertuje na całym świecie, występując zarówno jako solista, jak i kameralista.
Od 1995 roku mieszka w Szwajcarii. Był koncertmistrzem Orkiestry Tonhalle w Zurychu (1997–2003), a od 2003 roku pełni tę funkcję w orkiestrze opery zuryskiej (Opernhaus Zürich).

Od 2008 roku jest profesorem Hochschule der Künste Bern.
Zasiadał w jury najważniejszych konkursów skrzypcowych, m.in. Konkursu im. H. Wieniawskiego, Konkursu im. T. Wrońskiego na skrzypce solo, Premio Paganini w Genui oraz Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Pełni również funkcję wiceprezesa Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego.

Jest laureatem pięciu nagród Fryderyk za nagrania utworów Henryka Wieniawskiego, Grażyny Bacewicz, Eugène Ysaÿe’a, Karola Lipińskiego i Karola Szymanowskiego. W 2015 roku otrzymał prestiżową nagrodę Echo Klassik za album nagrany ze Spyros Piano Trio.

Artysta ma w dorobku ponad 20 albumów. Wkrótce ukaże się jego najnowsza płyta, na której wraz z Wrocławską Orkiestrą Barokową dokonał pierwszego nagrania wszystkich koncertów skrzypcowych Feliksa Janiewicza.

Bartłomiej Nizioł jest honorowym ambasadorem Szczecina i laureatem nagrody Prezydenta Miasta Poznania.

Gra na skrzypcach Guarneri del Gesù z 1727 roku. 

Biuro Koncertowe
Filharmonii Podkarpackiej
im. Artura Malawskiego w Rzeszowie
tel. + 48 17 862 85 07
www.filharmonia.rzeszow.pl

Viva Wiedeń, Viva Broadway. Koncert Wiedeński z Gwiazdami 2026

Noworoczna gala muzyczna pod hasłem „Koncert Wiedeński z Gwiazdami – Viva Wiedeń, Viva Broadway” po raz kolejny przeniesie publiczność Jasielskiego Domu Kultury w świat najpiękniejszych melodii operowych, operetkowych i musicalowych. To wyjątkowy projekt muzyczny przygotowany przez AVIP Group – Woytek Mrozek Production, który łączy w sobie elegancję wiedeńskiego balu i energię nowojorskiej sceny Broadwayu.
Koncert odbędzie się 17 stycznia 2026 o godz. 16.00 i 19.00. Bilety w cenie 120 zł (zwykły) i 110 zł (ulgowy).
Na scenie JDK wystąpią międzynarodowi artyści, cenieni zarówno w Polsce, jak i za granicą. Wśród nich znajdą się: Agata Sava (mezzosopran) – solistka opery w Pradze, koncertująca na całym świecie; Barbara Gutaj (sopran) – związana z Teatrem Wielkim w Poznaniu i laureatka Teatralnej Nagrody Muzycznej im. Jana Kiepury; Nazar Tatsyshyn (tenor) – solista Opery Narodowej w Budapeszcie, nazywany jednym z najwybitniejszych tenorów młodego pokolenia; oraz Andrzej Witlewski (bas) – aktor i wokalista współpracujący z wieloma instytucjami kultury.
Wirtuozerią skrzypiec zachwyci Marjan Lomaha, który koncertował w prestiżowych salach Europy i Japonii, a w Polsce zaprezentuje m.in. parafrazy ze „Skrzypka na dachu”, „Czardasza Montiego” oraz utwory z repertuaru Roby Lakatosa. Nie zabraknie również kunsztu tanecznego – scenę ubarwią soliści Baletu Opery Lwowskiej, wprowadzając publiczność w klimat prawdziwej wiedeńskiej gali.
Całość poprowadzi światowej sławy klarnecista i dyrygent Maestro Woytek Mrozek, którego „Süddeutsche Zeitung” określiła jako artystę należącego do grona najbardziej poszukiwanych na świecie.
W noworocznym programie znajdą się utwory największych mistrzów: Johanna Straussa, Franza Lehára, Imre Kálmána oraz klasyczne pieśni neapolitańskie, a także przeboje musicalowe i filmowe. Publiczność usłyszy m.in. walc „Nad pięknym modrym Dunajem”, kuplety z „Barona Cygańskiego”, arie z „Księżniczki Czardasza” i „Wesołej wdówki”, pieśń „O sole mio” w wersji Elvisa Presleya, „New York, New York” Franka Sinatry czy „Przetańczyć całą noc” z musicalu „My Fair Lady”.
Wiedeńska gala to 120 minut muzycznej podróży od romantycznego, roztańczonego Wiednia do pełnego energii i blichtru Nowego Jorku. To wydarzenie, które łączy najwyższy poziom wokalny i instrumentalny z widowiskową choreografią, barwnymi kreacjami i noworoczną atmosferą. To święto muzyki i spotkanie, które dostarcza niezapomnianych emocji. To także potęga wokalu, pasja sceniczna i wyjątkowa energia, która zawsze udziela się publiczności i na długo pozostaje w pamięci.

JDK