nowości

29 maja 2026r., piątek, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

NATALIA PASIECZNIK
„Mistrzowsko opanowała instrument. Można odnieść wrażenie, że problemy takie jak technika, paleta dźwięków czy interpretacja dla niej nie istnieją. Wszystko to brzmi przekonywająco”. Tak o Natalii Pasiecznik powiedział Jewgienij Swietłanow, jeden z największych dyrygentów XX wieku.

Jest ona pierwszym muzykiem szwedzkim, który otrzymał złoty medal Global Music Award.
Naukę muzyki rozpoczęła w wieku trzech lat i kontynuowała we Lwowie w szkole z internatem dla dzieci uzdolnionych muzycznie. Następnie uczyła się w Lwowskim Konserwatorium. Ukończyła studia podyplomowe na Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie oraz na Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie.

Koncertowała w całej Europie, USA, Japonii, Argentynie, w najsłynniejszych salach koncertowych, takich jak Santory Hall (Tokio), Berwald Hall (Sztokholm), Konserthuset (Sztokholm), de Singel (Antwerpia), Auditori Winterthur (Barcelona), Musikhalle (Hamburg), Teatro Colon (Buenos Aires), we wszystkich znaczących polskich salach koncertowych, na festiwalach, w tym na festiwalach beethovenowskich i mozartowskich, La Folle Journee, Gdańskiej Jesieni Pianistycznej (Polska), Schubertiada (Hiszpania), Pałace St. Petersburga (Rosja). Występowała razem z Orkiestrą Symfoniczną Szwedzkiego Radia, Mozarteum (Niemcy), Orchestre d’Auvergne (Francja), Orkiestrami Symfonicznymi Filharmonii z Krakowa, Wrocławia, Gdańska i Poznania (Polska), z Norrlandsoperan (Szwecja), pod batutą takich dyrygentów jak Michael Zilm, Christopher Hogwood, Jewgienij Swietłanow, Arie van Beck, Jacek Kaspszyk, Marek Moś, B. Tommy Andersson, Robert Stehli.

Dzięki swojemu szerokiemu repertuarowi gra nie tylko muzykę współczesną na fortepianie, ale również z elegancją radzi sobie z instrumentami historycznymi.

Natalia Pasiecznik dokonała licznych nagrań dla radia i telewizji (dla szwedzkiego radia P2, BBC Radio 3, hiszpańskich i belgijskich stacji radiowych, szwedzkiej telewizji TV4, Polskiego Radia i Telewizji), nagrań komercyjnych dla takich wytwórni jak BIS Records, NAXOS (Chopin; otrzymała 5 gwiazdek od pism Gramophone, Diapason, Svenska Dagbladet), OPUS 111, Pro Musica Camerata, Musicon (Bach, Messiaen; otrzymała pięć gwiazdek od magazynu Music of the 21th century). Jej najnowsza płyta „Consolation – Forgotten Treasures of the Ukrainian Soul” (BIS Records) została bardzo wysoko oceniona przez krytyków, a dziennik Mittelbayerische Zeitung uznał ją za najważniejszą płytę roku w Niemczech.

Jest laureatką 5. Skandynawskiego Konkursu Pianistycznego w Nyborgu (Dania), światowego konkursu pianistycznego w Cincinatti (USA, 1999), a w 2001 r. otrzymała nagrodę specjalną Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Umberto Micheliego odbywającego się w Mediolanie (Włochy). Wykłada w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie. W 2000 r. otrzymała prestiżową nagrodę im. Andersa Walla, w 2017 r. otrzymała dotację na kulturę miasta Sztokholm za swój wkład w życie kulturalne Szwecji, a w 2022 r. otrzymała prestiżowe stypendium kulturowe na projekt badawczy „Przemyślenia nad klawesynem dobrze temperowanym” [ang. Rethinking the Well-Tempered Clavier]. Za swoją indywidualną kreatywność otrzymała w 2024 r. nagrodę muzyczną Bringborn. W 2024 r. nagrodzono ją złotym medalem Global Music Awards i jest pierwszą szwedzką pianistką, która otrzymała tę nagrodę.

Natalia Pasiecznik jest często członkiem jury różnych międzynarodowych konkursów pianistycznych i regularnie prowadzi klasy mistrzowskie. Jest ponadto założycielką kursów muzyki kameralnej na Akademii Ostrogskiej. Jest założycielką (2014) i dyrektorem Instytutu Ukraińskiego w Szwecji. W ostatnich latach była też kierownikiem artystycznym kilku festiwali muzycznych (np. Festiwalu Europejskiego: Ukraińska Wiosna). W czerwcu 2021 r. otrzymała tytuł doktora sztuk pięknych za projekt na temat makrokosmosu George’a Crumba, w czerwcu 2023 r. otrzymała od Akademii Im. Griega Uniwersytetu w Bergen tytuł doktora habilitowanego za badania artystyczne w ramach projektu „Przemyślenia nad klawesynem dobrze temperowanym: Nowa interpretacja klawesynu dobrze temperowanego J. S. Bacha” [ang. Rethinking WTC: A New Interpretation of the Well-Tempered Clavier by J. S. Bach].

Natalia Pasiecznik - fortepian, fot.z arch. Filharmonii Podkarpackiej

CALMUS ENSEMBLE
Od ponad 25 lat założony w Lipsku zespół Calmus z pasją tworzy programy koncertów i produkuje płyty CD, które opowiadają fascynujące historie. Spójnie łączą one repertuar klasyczny z nowymi odkryciami, owocują premierowymi koncertami i poruszają publiczność dzięki pełnym ekspresji występom. Calmus, uznawany za jeden z najlepszych niemieckich zespołów wokalnych, prezentuje szeroki wachlarz stylów i gatunków, dzięki czemu miał okazję występować w salach koncertowych w całych Niemczech, w Europie i regularnie w USA. 

Cechą wyróżniającą zespół jest jego specyficzna kultura dźwiękowa, która pozostaje niezmienna pomimo zmian, do jakich dochodziło w składzie zespołu w ostatnim ćwierćwieczu: bogata kolorystyka tonów, jednorodność, skrupulatna dbałość o szczegóły oraz interpretacja muzyki w oparciu o teksty. 

Ich repertuar prawie nie zna granic. Obok muzyki wokalnej z okresu renesansu, baroku i romantyzmu zespół, który został założony przez byłych członków chóru chłopięcego skupionego wokół kościoła św. Tomasza, regularnie wykonuje dzieła kompozytorów lipskich. Równie ważna dla zespołu jest muzyka współczesna. Calmus zlecił napisanie i wystąpił z premierami wielu utworów skomponowanych przez Paula Moraveca, Mathew Rosenbluma, Steffena Schleiermachera, Wolframa Buchenberga, Billa Dobbinsa, Mię Makaroff, Gordona Kampe, Bernda Franke (2024 r. – „face to face”) oraz Haralda Bantera („Elemente des Seins”).

Swój repertuar zespół wzbogaca także o aranżacje popowe, folkowe i jazzowe oraz wydaje liczne edycje nutowe. Współpraca z cieszącymi się uznaniem zespołami, takimi jak Sjaella, Singer Pur, amarcord, lautten compagney BERLIN, kwartet saksofonowy Raschèr, hr-Bigband czy Capella de la Torre to sposób na pogłębienie i urozmaicenie ich oferty dla publiczności.

Ostatnimi ważnymi wydarzeniami z punktu widzenia zespołu były występy w hamburskiej Elbphilharmonie, Konserthuset Stockholm oraz w ARD Mediathek, a także współpraca z Sir Johnem Rutterem i poprowadzenie warsztatów w katedrze mogunckiej dla 1,5 tyś. śpiewaków podczas dnia chórów.

Łącznie z ostatnią płytą Liebesleid kwintet wydał 28 albumów i ma na swoim koncie wiele nagród międzynarodowych, w tym OPUS KLASSIK 2019 za najlepszą płytę z muzyką chóralną. Ponadto Calmus poświęca wiele czasu na rozwijanie młodych talentów poprzez warsztaty i udział w jury konkursowych, tak w Lipsku, jak również na całym świecie. W to zaangażowanie wpisują się patronaty nad chórem Rundfunkjugendchor Wernigerode, szkołą letnią HfM Saar Summer School oraz międzynarodowymi klasami mistrzowskimi dla dyrygentów chóralnych, organizowanymi przez Bayerische Musikakademie Marktoberdorf, a także częste angaże w USA.
Innowacyjność, oddanie oraz przyjaźń to wartości, które prezentuje na zewnątrz i które spajają zespół od wewnątrz.

28 maja 2026r., czwartek, godz. 19:00 
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

• Koszt udziału: 100 zł

DAVID GIMÉNEZ
Urodzony w Barcelonie David Giménez studiował fortepian i kompozycję na Conservatori del Liceu w swoim rodzinnym mieście. Następnie odbył studia drugiego stopnia z dyrygentury na wiedeńskim uniwersytecie Hochschule für Musik u Karla Österreichera oraz na londyńskiej Royal Academy of Music pod kierunkiem Sir Colina Davisa.

Od czasu swojego debiutu w 1994 r. z hanowerską Orkiestrą NDR występował na całym świecie, dyrygując najbardziej znane orkiestry i solistów w takich salach koncertowych jak Royal Albert Hall, Berlin Philharmonie, Salle Pleyel, Vienna Konzerthaus, tokijska Suntory Hall oraz w nowojorskich Carnegie Hall i Avery Fisher Hall. W trakcie swojej kariery David Giménez dyrygował orkiestrami takimi jak Vienna Philharmonic, London Symphony, Philharmonia, Münchner Philharmoniker, Orchestre de Paris oraz Filarmonica della Scala.

Opera odgrywa ważną rolę w kalendarzu występów Maestro Giméneza, który wykonuje szeroki wachlarz sztuk operowych w teatrach takich jak Teatro alla Scala, Vienna Staatsoper, Royal Opera House Covent Garden, Zurich Opera, Berlin Deutsche Oper, Théâtre du Champs Elysées, Washington Opera, barceloński Gran Teatre del Liceu, madrycki Teatro Real czy Sydney Opera House.

Będąc obdarzonym wyjątkowym wyczuciem głosów Maestro Giménez regularnie współpracuje ze śpiewakami operowymi takimi jak José Carreras, Plácido Domingo, Anna Netrebko, Roberto Alagna, José Cura, Bryn Terfel, Joseph Calleja i Charles Castronovo.

Maestro Giménez był także członkiem jury podczas kilku konkursów, jak np. podczas Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków Operowych wykonujących utwory Verdiego w Parmie, Operalia a także podczas konkursu dla kompozytorów odbywającym się w Reina Sofia w Madrycie. W 2022 r. został powołany na dyrektora artystycznego festiwalu Sounds of Oradea Festival w rumuńskim Oradea, a w 2024 r. mianowany głównym dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie.

W trakcie obecnego sezonu Maestro Giménez dyrygował m.in. Royal Philharmonic, National Orchestra of Belgium, Orchestra dell´Arena di Verona, Orchestra della Rai Torino, paryską Orchestre de l´Ille de France oraz Orquestra de Barcelona.
Niedawno rozpoczął także sezon operowy barcelońskiego Opera House (Gran Teatre del Liceu) serią koncertów poświęconych Giuseppe Verdiemu, a także został wybrany na dyrektora muzycznego nowej opery El Juez, skomponowanej przez Christiana Kolonovitsa, której światowa premiera miała miejsce w Bilbao oraz podczas austriackiego festiwalu Erl Festival. Z tą operą Maestro Giménez debiutował w nowym Teatrze Maryjskim w St. Petersburgu oraz w Theater an der Wien.

Inne ważne wydarzenia z jego udziałem obejmują produkcje operowe takie jak Traviata, Lunatyczka oraz Carmen (Sofia Opera oraz Las Palmas Opera). Maestro Giménez prowadził również koncerty na całym świecie odbywające się w ramach tournee pożegnalnego Jose Carrerasa, a ostatnio podczas tournee Roberto Alagni po Francji i Belgii.
Maestro Giménez dokonywał nagrań dla wytwórni a Decca, BMG Classics, Koch-Schwann, Erato oraz Discmedi.

Sabina Puértolas cieszy się uznaniem za wykonanie takich ról jak Manon (Massenet), Violetta (Traviata), Gilda (Rigoletto), Norina (Don Pasquale), Fiorilla (Turek we Włoszech) czy Rodelinda (Haendel). Jej ostatnie sukcesy to debiutancki występ w nowojorskiej Carnegie Hall, partie Anny Boleyn i Manon w Teatrze Operowym w Oviedo, Mariny w Teatro de la Zarzuela, Ismeny (Mitrydates, król Pontu), występ w Traviacie w madryckim Teatro Real, partie Gildy (Rigoletto) w Trieście i Micaëli (Carmen) w Salerno pod dyrekcją Daniela Orena, koncert w madryckim Teatro Real oraz w pekińskim Narodowym Centrum Sztuk Scenicznych w listopadzie 2025 r.

Jej kariera nabrała rozpędu w 2001 r. po debiucie jako Oskar (Bal maskowy) w La Scali pod dyrekcją Riccardo Mutiego. W ostatnich latach śpiewała partie Gildy (Rigoletto) i Despiny (Così fan tutte) w Operze Królewskiej oraz w Chile, Rozyny (Cyrulik sewilski) w Operze w Seattle, Fiorilli (Turek we Włoszech) i Servilii (Łaskawość Tytusa) w Théâtre du Capitole w Tuluzie, Marii (Córka pułku) oraz Hrabiny de Folleville (Podróż do Reims) w Gran Teatre del Liceu, a także Rodelindy w Teatro Real.

Jej dyskografia obejmuje „Così fan tutte” (OpusArte), „Alcina” (Alpha Classics), „Ariodante” (Virgin) oraz „La Llama” skoponowaną przez hiszpańskiego kompozytora José María Usandizaga (Deutsche Grammophon).
W 2023 r. wytwórnia IBS Classical wydała jej solowy album „Cisnes en palacio” (Łabędzie w pałacu) z dziełami Emilio Arriety.

Antonio Gandía
W 2024 r. zadebiutował jako Rodolfo w „Cyganerii” u boku Krassimiry Stojanowej na Międzynarodowym Festiwalu Letnim w Warnie, a rolę tę zaśpiewał ponownie w 2025 r. podczas festiwalu w Tarragonie. Święcił sukcesy jako Alfredo w „Traviacie” w Teatro Villamarta w Jerez, wystąpił podczas koncertów galowych muzyki operowej z Orkiestrą Symfoniczną im. Roberta Schumanna, Orkiestrą Symfoniczną z Bogoty, w barcelońskim Palau de la Musica z Ramonem Vargasem i Jose Brosem. Razem z Placido Domingo zaśpiewał „Requiem” Verdiego w Madrycie. Wystąpił ponadto jako Pinkerton w „Madame Butterfly” wystawionej w Teatro Cervantes w Maladze.

Wcześniej można go było zobaczyć w światowej premierze opery J. Muniza „Fuenteovejuna” w Operze na Teneryfie, jako Ismael w „Nabucco”, jako Jorge w zarzuelli „Marina” wystawionej w teatrze w Oviedo, jako Jose Miguel w „El Caseno” na festiwalu zarzuelli w Teatro Campoamor oraz jako Duca Di Mantova w „Rigoletcie” podczas festiwalu na wyspie Lanzarote.

W 2026 r. wystąpi po raz pierwszy jako Andre Chenier w Teatro Municipal w chilijskim Santiago. Antonio Gandía, który jest uczniem hiszpańskiego tenora Alfredo Krausa, zadebiutował w 2000 r. rolą włoskiego tenora w operze „Kawaler srebrnej róży” wystawionej w madryckim Teatro Real, po czym został od razu zaangażowany przez kilka najważniejszych teatrów operowych.

Antonio Gandía śpiewał partie Alfredo, Wertera, Duce, Pinkertona, Elvino w „Lunatyczce”, Orombello w „Beatrycze z Tendy”, Edgardo w „Łucji z Lammermooru”, Rinuccio, Ernesto w „Don Pasquale”, Nemorino, Fentona czy Tonio w „Córce pułku” w mediolańskiej La Scali, nowojorskiej Metropolitan Opera, Teatro Real, San Carlo di Napoli, operach w Waszyngtonie, Los Angeles, Tokio, Bolonii, Weronie, Opera di Roma, Maggio Fiorentino, Gran Teatre del Liceu, Tenerife Opera, Palma de Gran Canaria, w operach w Bilbao, Oviedo, Opera Royal de Wallonie, Opera de Metz, Opera de Toulon, Ancona, Cagliari, Modena, Reggio Emilia, Palermo, Treviso, Jesi, Pavia, Brescia, Como, Cremona oraz na festiwalach takich jak Peralada czy Santander.

Artysta jest bardzo cenionym tenorem śpiewającym zarzuellę. Jako Javier Moreno można go było podziwiać w zarzuelli „Luisa Fernanda” w Waszyngtonie i Los Angeles. Wystąpił z koncertem zarzuelli w Carnegie Hall, zaś w Warszawie zaprezentował partię Miguela w „La del soto del Parral”. Regularnie występuje w madryckim Teatro de la Zarzuela oraz na Festival de Zarzuela Campoamor. Brał udział w wielu koncertach ze znanymi hiszpańskimi orkiestrami symfonicznymi. Do najważniejszych wydarzeń z jego udziałem należą światowa premiera „Oh My Son” w Teatro de la Zarzuela oraz koncert „Liryczna gala” w Auditorio w Las Palmas na wyspach kanaryjskich pod dyrekcją Adriana Leaperin, który poświęcony był nauczycielowi Antonio Gandíi – Alfredo Krausowi.

Antonio Gandía był nagradzany na wielu konkursach: zajął pierwsze miejsce i zdobył nagrodę publiczności podczas Konkursu im. Alfredo Krausa na Wyspach Kanaryjskich, otrzymał nagrodę zarzuelli podczas organizowanych w Waszyngtonie Operalii, zajął pierwsze miejsce podczas I Iberoamerykańskiego Konkursu Śpiewaków w Meksyku, pierwsze miejsce podczas Konkursu im. Pedro Lavrigena, pierwsze miejsce podczas Konkursu im. Luisa Mariano w Irun, zajął pierwsze miejsce, otrzymał dwie nagrody Placido Domingo i nagrodę publiczności podczas Międzynarodowego Konkursu im. Francisco Vinasa.

25 maja 2026r., poniedziałek, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

Orkiestra kameralna „WIRTUOZI LWOWA” została założona w 1994r. w Lwowskiej Filharmonii z najlepszych lwowskich muzyków-kameralistów. Wielu z nich ma na swym koncie występy ze znanymi europejskimi orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi. Orkiestra składa się z 20 – 40 muzyków, w zależności od wykonywanego programu.
W repertuarze orkiestry znajdują się dzieła muzyczne pochodzące z różnych epok i styli muzycznych: od Bacha i Corelliego, po utwory współczesne oraz muzykę ukraińską.

Orkiestra często koncertuje ze znanymi dyrygentami i solistami pochodzącymi z Polski, Austrii, Anglii, Stanów Zjednoczonych, Litwy, Niemiec.
Zespół gościnnie występował we Włoszech, Niemczech, Szwajcarii, Watykanie, a także brał udział w wielu polskich festiwalach: w Krakowie, Tarnowie, Warszawie, Sandomierzu, Kielcach, Przemyślu czy Szczecinie.
Orkiestra współpracowała z polskimi dyrygentami, m.in. Jerzym Maksymiukiem, Czesławem Grabowskim, Józefem Wilkomirskim, Szymonem Kowalla, Tomaszem Szrederem czy Romanem Rewakowiczem, a także wybitnymi solistami, tj. Teresą Zylis-Jara, Wadimem Brodskim, Kają Danczowską, Bogusławem Morką, Izabellą Klosińską czy Arturem Jaroniem.

Kierownik artystyczny orkiestry to zasłużony działacz sztuk na Ukrainie. Serhij Burko ukończył Lwowskie Konserwatorium im. M. Lysenki, w klasie skrzypiec i dyrygentury. Jak dyrygent uczestniczył też w kursie mistrzowskim we Freiburgu (Niemcy). Jego styl prowadzenia orkiestry wyróżnia się bogatą techniką manualną, ze szczególnym zainteresowaniem dzieł epoki romantyzmu, charakteryzujące się liryzmem i subtelnością przy jednoczesnym zachowaniu ekspresji.

Koncertmistrzem orkiestry jest Wolodymyr Duda – muzyk znany w Ukraine i poza jej granicami, wspaniały interpretator muzyki współczesnej i klasycznej muzyki, solista – instrumentalista, zasłużony artysta Ukrainy.
Muzycznym konsultantem orkiestry jest wybitny ukrainski dyrygent profesor Jurij Luciw-Ludowy – artysta Ukrainy, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy im.T. Szewczenki.

Serhij Burko - dyrygent, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

SERHIJ BURKO
Urodzony w Złoczowie (obw. lwowski). Po ukończeniu Lwowskiego liceum muzycznego studiował w Konserwatorium lwowskim im. M. Lysenki, które ukończyl z 1979 r. Jako skrzypek( u prof. B. Kaskiwa) , a w 1999r.  jako dyrygent ( u prof. I. Juziuka). Od 1989 roku i po dzień dzisiejszy pracuje jako kierownik artystyczny Lwowskiej filharmonii.

Znany w Ukrainie i poza jej granicami organizator wielu projektów artystycznych: Międzynarodowego festiwalu „Wirtuozi”, założyciel, kierownik artystyczny i dyrektor orkiestry kameralnej „Wirtuozi Lwowa”, który z sukcesem występuje w wielu krajach ( Polska, Niemcy, Szwajcaria, Włochy, Watykan, Słowacja, Czechy, Kolumbia, Ekwador).

W dorobku orkiestry szereg CD, wydanych w Ukrainie i za granicą. Intensywnie i sukcesywnie pracuje w kierunku rozwoju ukraińsko- polskich, włoskich, niemieckich kontaktów. Bezpośrednio przez niego były nawiązane kontakty w znanymi wykonawcami i dyrygentami z tych krajów, co stało się początkiem współpracy z wieloma festiwalami i sprzyja integracji ukraińskiej kultury muzycznej do europejskiej i światowej wspólnoty. Serhij Burko- znany muzyk, dyrygent i współorganizator wielu międzynarodowych projektów, które zdobyły międzynarodowy rozgłos.

W 1999 r. został odznaczony jako „Zasłużony działacz sztuki Ukrainy” za osobisty wniosek w rozwój kultury narodowej i sztuki (4.11. 1999), 20.04. 2005 –otrzymał Honorowe odznaczenie ministra kultury „Za osiągnięcia w rozwoju kultury i sztuki”, 04.11. 2009 – otrzymał honorową odznakę Ministra kultury i dziedzictwa narodowego RP. 27. 10 2009 – Dekretem Prezydenta Ukrainy nadano honorowy tytuł Artysta narodowy Ukrainy.

Sofia Soloviy - sopran, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej 

SOFIA SOLOVIY
Artystka urodziła się we Lwowie, gdzie rozpoczęła naukę muzyki w wieku czterech lat. Ukończyła studia na Akademii Muzycznej im. Mykoły Łysenki, uzyskując z wyróżnieniem dyplom z zakresu śpiewu (pod kierunkiem Wołodymyry Czaiki i Ihora Kuszplera), fortepianu oraz muzykologii.

W 2000 roku przeniosła się do Włoch, gdzie studiowała u Rainy Kabaivanskiej i Williama Matteuzziego w Akademii Sztuki Operowej w Osimo. Następnie kontynuowała naukę na kursach w Akademii Rossiniego w Pesaro oraz w Akademii Muzycznej Chigiana w Sienie pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego, Gustava Kuhna i Alberto Zeddy. Zdobyła nagrody w czternastu międzynarodowych konkursach, w tym w Konkursie Corradettiego w Padwie, Konkursie Ziino w Rzymie oraz Konkursie Deutschlandsberg Tagliavini w Austrii. Otrzymała również pierwszą nagrodę oraz Nagrodę Publiczności na Konkursie Viottiego w Vercelli.

Sofia Soloviy występowała w operach w Atenach, Lublanie, Luksemburgu, Madrycie, Neapolu, Nicei, Walencji, Rzymie, Wenecji i Wiedniu, a także brała udział w licznych festiwalach operowych. Współpracowała z takimi dyrygentami jak Roberto Abbado, John Axelrod, Maurizio Benini, Gabriele Ferro i Christophe Rousset, reżyserami Abbasem Kiarostamim, Davide Livermore’em i Pierluigim Pizzim oraz kompozytorami Matteo D’Amico, Jurijem Łaniukiem, Krzysztofem Pendereckim i Mirosławem Skorykiem.

Jej dyskografia obejmuje nagrania oper: Lodoïska Cherubiniego (Polskie Radio), Salvator Rosa Gomesa (Dynamic), Il ritorno d’Ulisse Monteverdiego (Brilliant Classics), Idomeneo (wersja Mozart/Strauss) i Salome Straussa ( Dynamic), Le comte Ory Rossiniego (Naxos) oraz L’incoronazione di Dario Vivaldiego (Naïve). Ponadto, wystąpiła w nagraniach DVD oper Anna Bolena Donizettiego (Dynamic) oraz L’Olimpiade Pergolesiego (Arthaus Musik).

Andryi Karpiak - flet, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

ANDRYI KARPIAK
Od 1996 r. Andrij Karpiak (Andriy Karpyak) pracuje jako pedagog. Kilka lat później został zatrudniony na stanowisku adiunkta, a od 2014 r. kieruje Wydziałem Instrumentów Dętych i Perkusyjnych Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej im. Łysenki. Karpiak jest doktorem historii sztuki (2002) i doktorem habilitowanym historii sztuki (2014). Był nagradzany na Wszechzwiązkowym Konkursie Instrumentów Dętych (1991), Ogólnoukraińskim Konkursie Instrumentów Dętych (1992), Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych (1998) oraz Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej (2004). Studiował u wybitnych muzyków i brał udział w klasach mistrzowskich organizowanych przez takie sławy jak Andras Adorjan, Jenny Backstresser czy Pierre-Yves Artaud.

Brał aktywny udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych, do których należą m.in.: Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, Międzynarodowe Forum Młodych Muzyków, Das Treffen, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej, Małopolski Festiwal Fletowy, KyivMusicFest, Virtuosos, Millennium Music, Contrasts, GOGOLFEST, Muzyka bez Granic. Występował jako solista, razem z zespołami i muzyk orkiestrowy w Niemczech, Szwajcarii, Polsce, Rosji, Francji, Niderlandach, Belgii, we Włoszech, na Węgrzech, w Ameryce Północnej i Południowej.
Na płytach CD nagrał programy koncertowe: „Flute in the Music of the 20th Century” (2004), „Concert in the City of Lions” razem z zespołem flecistów (2006), „Concert Season of a Flutist” (2011). Jest solistą zespołu Cluster grającego muzykę współczesną oraz pierwszym wykonawcą dzieł wielu znanych kompozytorów ukraińskich i zagranicznych. Utworzył Doppler Sextet, zespół flecistów, który jest laureatem konkursu międzynarodowego.

Andrij Karpiak napisał ponad 60 prac naukowych poświęconych kwestiom związanym z grą oraz historią gry na flecie. Publikował w ukraińskich i zagranicznych (Niemcy, Polska, Izrael, Turcja, USA) pismach naukowych, w tym przede wszystkim w encyklopedii „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” (Kassel, Niemcy), wydawnictwie Falls House Press (Nashua, USA), w publikacji specjalistycznej „Flöte aktuell” (Bad Nauheim, Niemcy). Brał udział w licznych międzynarodowych konferencjach naukowych, a także zasiadał w jury konkursów międzynarodowych.
Wielu studentów A. Karpiaka zdobywało nagrody na konkursach ogólnoukraińskich i międzynarodowych.

23 maja 2026r., sobota, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

KRZYSZTOF JAKOWICZ
Wybitny polski skrzypek, szczególnie ceniony przez Witolda Lutosławskiego, któremu wielki kompozytor powierzył polskie prawykonanie wszystkich swoich utworów skrzypcowych (Łańcuch II, Partita w wersji z orkiestrą, Subito – ostatnie dzieło mistrza). Na zaproszenie Mistrza, wykonywał dzieła kompozytora pod jego batutą w ważnych centrach muzycznych świata.

Krzysztof Jakowicz ukończył z odznaczeniem studia wiolinistyczne pod kierunkiem takich mistrzów, jak Tadeusz Wroński, Josef Gingold, Eugenia Umińska, János Starker, Henryk Szeryng. Jest laureatem I nagrody Konkursu im. E. Ysaÿe’a w Warszawie (1959), III nagrody i nagrody specjalnej Henryka Szerynga w IV Międzynarodowym Konkursie im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (1962).

Artysta jest wielokrotnie zapraszany do udziału w festiwalach o światowej renomie, jak np. Warszawska Jesień, Edinburgh Festival, Berliner Festspiele, Festiwal w Starym Krakowie, London City Festival, oraz festiwale w Bregenz i Schleswig-Holstein. Występuje ze sławnymi orkiestrami takimi, jak: English Chamber Orchestra, Filharmonia Izraelska, Wiener Symphoniker, BBC Scottish Orchestra, Orchestre National de France, Filharmonia Narodowa, Sinfonia Varsovia, NOSPR, Filharmonia w Oslo, Orquesta National de España, Polska Orkiestra Kameralna, Orkiestra „Amadeus”.

Był solistą na licznych tournée zagranicznych większości polskich orkiestr – z Filharmonią Narodową, Polską Orkiestrą Kameralną, Sinfonią Varsovią, NOSPR, Filharmonią Łódzką, Wrocławską, Śląską, Krakowską, Bydgoską, Orkiestrą „Amadeus” i in.
Współpracuje ze wszystkimi wybitnymi dyrygentami polskimi, a także z artystami tej miary, co Jiří Bělohlávek, Riccardo Chailly, Leopold Hager, Chikara Imamura, Pinchas Steinberg, Michael Tabachnik czy Takuo Yuasa. Przez dwa lata był pierwszym skrzypkiem słynnego Kwintetu Warszawskiego.
Od kilkunastu lat tworzy duet skrzypcowy ze swoim synem, Jakubem Jakowiczem. Współpracuje także z innymi wybitnymi artystami różnych generacji, m.in. Joanną Bocheńską, Krystyną Borucińską, Bronisławem Gimplem, Krzysztofem Jabłońskim, Stefanem Kamasą, Mischą Kozłowskim, Krzysztofem Maroskiem, Waldemarem Malickim, Robertem Morawskim, Tomaszem Strahlem, Władysławem Szpilmanem, Tsuyoshi Tsutsumi, Marcinem Zdunikiem.

Otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. nagrodę Związku Kompozytorów Polskich za wielokrotne wykonania muzyki współczesnej (w wielu przypadkach jemu dedykowanych), nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków „Orfeusz” (1986 – za najlepsze wykonanie utworu polskiego kompozytora na Warszawskiej Jesieni) i nagrodę krytyków francuskich Diapason d’Or” (1989) za Łańcuch II Lutosławskiego. Nagranie Partity Lutosławskiego zostało ukoronowane Fryderykiem ‘96. Artysta jest także laureatem licznych nagród państwowych.
Jest emerytowanym profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Muzycznego im. F. Chopina w Warszawie oraz visiting professor w Soai University w Osace (Japonia).

W ciągu swojej kariery dokonał wielu nagrań dla firm polskich i zagranicznych takich jak EMI, Angel, Le Chant du Monde, Riikonsert, Polskie Nagrania, DUX i inne. W swoim dorobku ma m.in. płyty z 4 koncertami W.A. Mozarta (Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej, K. Teutsch), Pory roku Vivaldiego (Polska Orkiestra Kameralna, J. Maksymiuk), z koncertem Brahmsa (M. Pijarowski), sonatami Fauré’go i Francka, miniaturami polskimi, utworami Kreislera i Gershwina, III Koncertem Grażyny Bacewicz. Na kolejnej płycie CD Krzysztof Jakowicz prezentuje 15 różnych polskich skrzypiec (od Groblicza do instrumentów współczesnych), grając 15 różnych kompozycji polskich kompozytorów. W 2012 nagrał 6 Sonat i Partit na skrzypce solo J.S. Bacha (MTJ).

Zapraszany jest często do uczestnictwa w pracach jury krajowych i zagranicznych konkursów, jak np. Konkurs im. Niccolò Paganiniego w Genui, im. Tadeusza Wrońskiego w Warszawie, im. H. Wieniawskiego w Poznaniu, im. Carla Nielsena w Odense (Dania), czy Konkurs im. K. Szymanowskiego w Łodzi. Krzysztof Jakowicz uważany jest za „skrzypcowego prawnuka” Henryka Wieniawskiego. Gra na skrzypcach włoskich podarowanych mu przez jego Mistrza, prof. Tadeusza Wrońskiego.

Wybrane opinie o Artyście:
„New York Times” – „Tytan skrzypiec”
Haller Kreisblatt – „Polski Menuhin – fascynujące przeżycie”
Witold Lutosławski – „(…) niezrównane wykonanie Łańcucha 2”
Prof. Josef Gingold (o koncertach Mozarta) – „Styl, muzykalność, dźwięk – najwyższej próby…”.

ROBERT MORAWSKI
Pianista, kameralista, pedagog, profesor sztuk muzycznych. Uczeń Bronisławy Kawalli i Jerzego Marchwińskiego.
Kierownik Katedry kameralistyki Fortepianowej i Smyczkowej, obecnie dziekan Wydziału Instrumentalnego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

Po raz pierwszy wystąpił w Filharmonii Narodowej, gdy miał zaledwie siedem lat. Koncertuje w kraju i za granicą, między innymi w Niemczech, Austrii, Belgii, Bułgarii, Czechach, Szwajcarii, Norwegii, we Włoszech, Wielkiej Brytanii i Francji oraz w Kanadzie, USA i Chinach. Występuje ze znakomitymi artystami, takimi jak: Katarzyna Duda, Urszula Kryger, Aleksandra Kurzak, Iwona Hossa, Anna Kutkowska-Kass, Anna Mikołajczyk-Niewiedział, Joanna Woś, Małgorzata Walewska, Vadim Brodski, Christian Danowicz, Andrzej Dobber, Robert Gierlach, Krzysztof Jakowicz, Rafał Kwiatkowski, Konstanty, Andrzej Kulka, Piotr Pławner, Kazimierz Pustelak, Artur Ruciński, Tomasz Strahl, Sławomir Tomasik, Janusz Wawrowski, Adam Zdunikowski, Marcin Zdunik, Camerata Quartett, Camerata Vistula, Michał Klauza, Sławomir Chrzanowski, Marek Moś, Szymon Wyrzykowski, Chór Polskiego Radia w Krakowie, Orkiestra Aukso, Modern Academy. Wystąpił na renomowanych festiwalach muzycznych: Warszawska Jesień, Schlezwig-Holstein Musik Festiwal, Muzyka w Starym Krakowie, Łańcuch, Bravo Maestro, Muzyka na Szczytach, 100-lecie Związku Kompozytorów Polskich.

Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. Fryderyka 2000, 2011 (wraz ze skrzypkiem Sławomirem Tomasikiem) oraz 2025 (wraz ze skrzypkiem Krzysztofem Jakowiczem), nagród dla najlepszego pianisty w konkursach wokalnych w Polsce (Warszawa, Nowy Sącz, Katowice, Bydgoszcz), Muzycznych Orłów, a także II nagrody w Międzynarodowym Konkursie Współczesnej Muzyki Kameralnej w Krakowie.

Prowadzi klasę kameralistyki fortepianowej w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina oraz kursy mistrzowskie w kraju i za granicą. Jego studenci zdobywają laury na polskich i międzynarodowych konkursach muzycznych. W latach 2020-2024 był kierownikiem Katedry Kameralistyki Fortepianowej i Skrzypcowej UMFC, obecnie dziekan Wydziału Instrumentalnego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

Ma na koncie prawykonania utworów współczesnych kompozytorów, takich jak: Witold Lutosławski, Roman Palester, Aleksander Kościów, Anna Danuta Jastrzębska, Przemysław Zych, Saori Yamauchi, Sebastian Krajewski, Marcin Jachim, Tomasz Kaczor, Edward Sielicki, Bartosz Kowalski-Banasewicz. Jego repertuar obejmuje dzieła od muzyki dawnej do ostatnich dziesięcioleci. Był wieloletnim pianistą Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie i kierownikiem zespołu pianistów.

Nagrywał dla Telewizji Polskiej, Polskiego Radia i dla Telewizji Węgierskiej. Dokonał ponad 30 nagrań płytowych, które ukazały się nakładem takich wydawnictw jak: CD Accord, DUX, Chopin Univeristy Press, Polskie Nagrania, Acte Préalable, Sarton.

21 maja 2026r., czwartek, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 150 zł

O Boże! co ia cierpię!.. Kocham Antka… ale ten nic mi pomódz nie może!.. Pan Jan iest bogaty… uszczęśliwi moię Matkę. – Jedno z tego obierać trzeba… albo dogodzić Matce, albo sobie… Ach! Antku móy! iakieżby nasze było rozstanie! – ia bym cię porzucić miała?.. Ale darmo, matka moia w nędzy, trzeba iéy szukać pomocy…
– to dylemat Kasi, głównej bohaterki dwuaktowej opery Macieja Kamieńskiego, z librettem Wojciecha Bogusławskiego na podstawie komedii Franciszka Bohomolca.

Nędza uszczęśliwiona powstała w 1778 roku na zamówienie króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Co ciekawe, Apollo – namalowany na plafonie w Teatrze Stanisławowskim przez Jana Bogumiła Plerscha – ma twarz tego właśnie władcy, wielkiego mecenasa kultury. Inscenizacja opery przygotowana przez Polską Operę Królewską w reżyserii Jarosława Kiliana jest swoistym ukłonem i podziękowaniem królowi za okazaną hojność. Poniatowski przyczynił się bowiem zarówno do skomponowania Nędzy uszczęśliwionej – pierwszej zachowanej opery w języku polskim, jak i do powstania teatru w budynku Starej Oranżerii w Łazienkach Królewskich.