nowości

11 czerwca 2026r., czwartek, godz. 19:00 
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

Jonas Kaufmann, uznany przez brytyjską gazetę Telegraph największym tenorem świata, zaśpiewał ponad 70 partii w najlepszych teatrach operowych. New York Times napisał o nim, że ma „świetny klarinowy głos, a jego śpiew łączy męskość i czułość”, oraz docenił jego „wyrafinowane umiejętności muzyczne”. Jonas Kaufmann to nie tylko wielki technik głosu, jego występy są również chwalone za dramatyzm: „w każdą rolę inwestuje tak dużo, że sprawia, iż widzowie myślą, że to jego ostatni występ” (Telerama). Jonas Kaufmann, będący jednym z najlepszych współczesnych wykonawców pieśni, jest bardzo cenionym artystą koncertowym. Za swoje występy i nagrania otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody, w tym 11 nagród ECHO/OPUS w kategorii muzyki klasycznej, tytuł „wykonawcy roku” przyznany mu przez różne magazyny zajmujące się muzyką klasyczną (np. Opernwelt, Diapason czy Musical America). Jest kawalerem orderu Ordre de l’Art et des Lettres i został odznaczony bawarskim Orderem Maksymiliana. W 2022 r. przyznano mu w Austrii tytuł zasłużonego śpiewaka operowego (niem. Kammersänger), a w 2024 r. otrzymał order Legii Honorowej.

Oprócz występów na całym świecie Jonas Kaufmann jest od 2024 r. dyrektorem odbywającego się w tyrolskiej miejscowości Erl festiwalu. Rok 2025 rozpoczął od występu w nowym wystawieniu „Pajaców” Leoncavallo w wiedeńskiej Staatsoper, po czym udał się na tournée po Azji, a następnie na tournée z Dianą Damrau i Helmutem Deutschem (pieśni Mahlera i Straussa). Ponadto wystąpił w roli tytułowej w „Parsifalu” na festiwalu w Erl oraz w nowej produkcji „Pajaców” w Bawarskiej Operze Państwowej.

Do najważniejszych wydarzeń sezonu 2025/26 z jego udziałem należą Cavaradossi w „Tosce” wystawionej w Zurychu i Paryżu, Eisenstein w „Zemście nietoperza” wystawionej w Nowy Rok w wiedeńskiej Staatsoper, Kalaf w „Turandocie” wystawionym w Bawarskiej Operze Państwowej oraz tournée zatytułowane „Magische Töne”, podczas którego towarzyszyli mu Malin Byström oraz dyrygent Jochen Rieder. Na początku sezonu wytwórnia Sony Classical wydała jego album „Doppelgänger”, na którym znalazły się nagrania audio pieśni Schumanna „Dichterliebe” oraz Schwanengesang” z udziałem Helmuta Deutscha oraz nagranie video z jego wykonania „Schwanengesang” podczas produkcji Clausa Guthriego w nowojorskiej sali Park Avenue Armory.

Jonas Kaufmann, którego głos świetnie sprawdza się w bardzo szerokim repertuarze, cieszy się wielkim uznaniem za swoje wykonania utworów w językach francuskim, niemieckim i włoskim, ale również za recitale. Jego najwybitniejsze partie to Don José, Werter, Don Carlo, Otello, Andrea Chenier, Maurizio, Lohengrin, Parsifal i Florestan, które zaśpiewał w takich operach jak Teatro alla Scala, Covent Garden, Bawarska Opera Państwowa, Metropolitan Opera, Opernhaus Zürich, Opéra national de Paris czy wiedeńska Staatsoper. Dokonał licznych nagrań różnego repertuaru, w tym pieśni, utworów z repertuaru operowego, operetkowego i innych.

Jonas Kaufmann, który pochodzi z Monachium, swoje wykształcenie muzyczne zdobył na monachijskiej Hochschule für Musik und Theater, a także w ramach klas mistrzowskich prowadzonych przez Hansa Hottera, Jamesa Kinga i Josefa Metternicha. Podczas swojego pierwszego sezonu występów na scenie Teatru Państwowego w Saarbrücken kontynuował naukę u Michaela Rhodesa w Trewirze.

Jochen Rieder
Przy okazji współpracy z wieloma podziwianymi na całym świecie solistami i orkiestrami Jochen Rieder regularnie występuje w najlepszych teatrach operowych i salach koncertowych świata, takich jak Teatro alla Scala, Carnegie Hall czy frankfurcka Alte Oper. Maestro Rieder, budzący entuzjazm artysta, który zdobył szerokie uznanie szczególnie za wykonania utworów kompozytorów niemieckich i włoskich, dyrygował orkiestrami podczas bardzo wysoko ocenionych przez krytyków występów i nagrań płytowych na całym świecie.

Od lat łączy go bardzo długa i intensywna przyjaźń muzyczna z Jonasem Kaufmannem. Razem wystąpili w londyńskiej Royal Festival Hall, Barbican Centre, Filharmonii Berlińskiej, Laeiszhalle Hamburg, Filharmonii Monachijskiej, Stuttgart Liederhalle, Festspielhaus w Baden-Baden, wiedeńskim Konzerthaus, KKL Lucerne, paryskim Théâtre des Champs-Elysées, Filharmonii w Essen, Palais des Beaux-Arts w Brukseli, Peralada Festival, Seoul Arts Center w Korei Południowej, Menuhin-Festival Gstaad (Szwajcaria), Royal Opera House w Muskacie (Oman), Konzerthaus Dortmund, frankfurckiej Alte Oper, Sydney Opera House (Australia), Movistar Arena Santiago de Chile (Ameryka Południowa), Teatro Real Madrid, Schlossfestspiele Regensburg, w Moskiewskim Konserwatorium im. Czajkowskiego, w amsterdamskim Concertgebouw, Osaka Festival Hall, Suntory-Hall Tokyo, Waldbühne Berlin, w nowojorskiej Carnegie Hall, Elbphilharmonie, Arena di Verona oraz na festiwalu muzycznym Schleswig-Holstein Music Festival.

Jochen Rieder dyrygował wieloma sławnymi orkiestrami, w tym Royal Philharmonic Orchestra, Orchestra Filarmonica della Scala Milano, London Philharmonic Orchestra, Rundfunk-Sinfonie-Orchester Berlin, Bruckner Orchestra Linz, RAI Symphony Orchestra, Prague Symphony Orchestra, Residentie Orkest The Hague oraz BBC Symphony Orchestra.

Oprócz koncertowania na całym świecie Jochen Rieder i Jonas Kaufmann dokonali wielu wspólnych nagrań, które zostały wydane przez wytwórnię Sony: w 2014 r. CD i DVD z Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin z ariami operetkowymi (które zostały nagrodzone platynową i złotą płytą Echo-Klassik 2015), w 2015 r. DVD z koncertem Pucciniego wykonanym w mediolańskim Teatro alla Scala (nagranie to było ponadto pokazane w wielu kinach), w 2016 r. DVD „Dolce Vita – My Italy” ze stowarzyszeniem Orchestra Sinfonica Nazionale della RAI di Torino, a w 2018 r. nagrane w Waldbühne Berlin ponownie ze stowarzyszeniem Rundfunk- Sinfonieorchester Berlin CD i DVD „An Italian night”, które otrzymały nagrodę OPUS KLASSIK 2019. Ich dalsze wspólne płyty to „My Vienna” (2020), „It´s Christmas” (2020) oraz „The Sound Of Movies” (2023).
Ponadto w 2015 r. wytwórnia NAXOS wydała płytę z pieśniami orkiestrowymi Mahlera wykonanymi przez szwedzkiego barytona Petera Mattei ze stowarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej z Norrköping pod dyrekcją Jochena Riedera.

W ostatnim czasie dyrygował przedstawieniami operowymi w Kapsztadzie (RPA), w Hessisches Staatstheater Wiesbaden oraz w Deutsche Oper am Rhein w Düsseldorfie, a także koncertami rosyjskiej sopranistki Aidy Garifulliny w Wiedniu, Pradze i Moskwie. Dyrygował występami skrzypka Daniela Röhna w hamburskiej Elbphilharmonie oraz w monachijskim Prinzregententheater, jak również Orkiestrą Symfoniczną z Bazylei podczas tournée „Das Lied von der Erde”.

Dyrygent Jochen Rieder urodził się w niemieckim kraju związkowym Nadrenia Palatynat. Jego kariera to ścieżka rozwoju klasycznego kapelmistrza, która obejmuje stanowiska dyrygenta od Karlsruhe, Bremę aż po Operę w Zurychu.

Malin Byström
Szwedzka sopranistka Malin Byström słynie z eleganckiej prezencji scenicznej oraz głosu, który świetnie odnajduje się tak w repertuarze lirycznym, jak i dramatycznym. Swoją karierę Malin Byström opiera na regularnych występach jako artystka goszcząca w wiedeńskiej Staatsoper, Bawarskiej Operze Państwowej i Królewskiej Operze Covent Garden, a także na występach w licznych teatrach operowych, takich jak m.in. Teatro Real, Niderlandzka Opera Narodowa, Oper Frankfurt, San Francisco Opera, Metropolitan Opera oraz na festiwalach w Bregencji czy Aix-en-Provence.
Krytycy muzyczni doceniają cechujące Malin Byström połączenie dramatycznej inteligencji z koloraturą wokalną. Za wykonanie Salomei w Niderlandzkiej Operze Narodowej z Orkiestrą Symfoniczną teatru operowego Concertgebouw pod dyrekcją maestro Daniele Gattiego otrzymała prestiżową nagrodę „Śpiewaczki roku” podczas gali Międzynarodowych Nagród Operowych w 2018 r.

Jej repertuar jest bardzo szeroki i obejmuje zarówno dzieła Mozarta i Verdiego, jak również Straussa i Wagnera. Śpiewa m.in. partie Toski, Rusałki, Jenufy, Donny Anny (Don Giovanni), Desdemony (Otello), Elzy (Lohengrin), Elżbiety de Valois (Don Carlos), Minnie (Dziewczyna ze Złotego Zachodu) oraz Marii (Wozzeck), a także partie w różnych operach Straussa, m.in. Arabellę, Marszałkową (Kawaler srebrnej róży), Hrabinę (Capriccio) oraz partię tytułowa w „Miłości Danae”.

W 2016 r. Malin Byström otrzymała medal Litteris et Artibus przyznawany przez króla Szwecji Karola Gustawa XVI, a w 2018 r. została mianowana „Śpiewaczką dworską” (Hovsångerska).

7 czerwca 2026r., niedziela, godz. 19:00 
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

• Koszt udziału: 200 zł

AYỌ
To obywatelka świata, która zdołała wpisać każdy krok i okruch wspomnienia swojej podróży w DNA swoich piosenek
Rzadko mamy do czynienia z artystką, której płynny, potężny głos przenosi w inny wymiar od pierwszych nut. Wokalistka, kompozytorka i performerka czerpie przede wszystkich ze swoich korzeni: soulu, folku i reggae, by tworzyć wyjątkowe i żywe brzmienie. Wrażliwa kobieta, doświadczona muzyk, kompozytorka i nieustraszona improwizatorka, która może być równie melancholijna, co pogodna, krzyżując muzyczne epoki i gatunki z wielką łatwością.

Świat poznał jej talent w 2006 roku kiedy to debiutanckim albumem „Joyful” AYỌ radośnie podbiła serca słuchaczy . To właśnie z tej płyty pochodzi jej przebój Down on my knees. Jej surowość i szczerość niezmiennie poruszają serca fanów. Kolejne płyty: „Gravity at Last” (2008), „Billie-Eve” (2011), „Ticket to the World” (2013) i „Royal” (2020) były zaproszeniem dla słuchaczy do intensywnej muzycznej podróży, w której emocje mieszają się z hipnotyzującymi melodiami.

AYỌ to wspaniała artystka i nienasycona podróżniczka. Jej siódmy album, „Mami Wata”, został zainspirowany przeprowadzką na Tahiti. Ten introspektywny album wyznacza nowy rozdział w karierze artystki. Tam, na tej wyspie Polinezji Francuskiej otoczonej wodami Pacyfiku, skomponowała 13 nowych piosenek. “Mami Wata” (bogini morza w nigeryjskiej religii Jorubów) jest mapą i przekonującym świadectwem nowego przypływu boskiej siły artystki. Nic nie jest pozostawione przypadkowi w jej tekstach wypowiadanych jako wolny wiersz, ani w jej melodiach, harmoniach i aranżacjach.
W tym wyjątkowym roku jubileuszu 20-lecia płyty Joyful będzie doskonała okazja by na koncercie AYỌ posłuchać m.in. przebojów z tego albumu

6 czerwca 2026r., sobota, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

Recital Katarzyny Oleś Blachy i Marioli Cieniawy to subtelna podróż przez świat wyobraźni, miłości i refleksji. Program łączy błyskotliwe arcydzieła Mozarta z poetyckimi pieśniami Karola Szymanowskiego, w których wirtuozeria wokalna splata się z bogactwem barw i wyrafinowaną ekspresją. Liryzm Różyckiego i Liszta, a także rzadko wykonywane utwory Stefana Henryka Berezy, polskiego kompozytora i adwokata, którego życie przerwała wojna w 1939 roku, wprowadzają kameralną intymność. Subtelne niuanse wokalne uzupełnia pianistyka Marioli Cieniawy, tworząca pełną barw i dialogu oprawę muzyczną. Całość wieńczą utwory Richarda Straussa, pełne światła i refleksji nad przemijaniem, spajając recital w poetycką opowieść o emocjach i czasie.

Prof. dr hab. Katarzyna Oleś – Blacha
Sopran dramatyczno-koloraturowy o wszechstronnych możliwościach technicznych i szerokim repertuarze. Artystka od wielu lat obecna jest na najważniejszych scenach operowych i estradach koncertowych w Polsce i zagranicą, łącząc działalność operową, koncertową, kameralną i pedagogiczną.

Edukację muzyczną rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie w klasie fortepianu, następnie ukończyła z wyróżnieniem Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Wojciecha Jana Śmietany. W 2018 roku poszerzyła swoje kompetencje o studia podyplomowe z zakresu Zarządzania Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Z Akademią Muzyczną im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie związana jest od 2001 roku, prowadząc klasę śpiewu solowego oraz działalność dydaktyczną i mistrzowską. W kwietniu 2021 roku otrzymała tytuł profesora sztuki. Regularnie prowadzi warsztaty wokalne i kursy mistrzowskie dla młodych śpiewaków.

Już w czasie studiów zwróciła na siebie uwagę jurorów międzynarodowych konkursów wokalnych.
W 1998 roku zdobyła I nagrodę podczas VII Międzynarodowego Festiwalu Wokalnego w Powell River
w Kanadzie w kategorii młodych solistów do 25. roku życia. W sezonie 1999/2000 otrzymała stypendium Ministra Kultury i Sztuki, a rok później Nagrodę Twórczą Miasta Krakowa. W 2010 roku uhonorowano ją III nagrodą w kategorii głosów żeńskich podczas VII Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie. Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury dla „Najlepszej śpiewaczki” została uhonorowana w 2012 roku, natomiast dwa lata później otrzymała nagrodę „Ars Quaerendi” za wybitne działania na rzecz promocji kultury.
Debiut sceniczny artystki miał miejsce 9 stycznia 2000 roku i była to partia Królowej Nocy w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta. Interpretacja tej roli spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności i krytyki zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Berlinie, Monachium, Hannoverze, Stuttgarcie i Wolfsburgu. Z rolą Królowej Nocy związane są również jej występy na wielu europejskich scenach operowych oraz nominacja do nagrody „Bursztynowego Pierścienia” dla najlepszego aktora sezonu 2003 za kreację w Operze na Zamku w Szczecinie. Od 2004 roku pozostaje solistką Opery Krakowskiej.

W dorobku Katarzyny Oleś-Blachy znajduje się blisko 60 pierwszoplanowych partii operowych, operetkowych i musicalowych. Szczególne miejsce zajmują role Rozyny w „Cyruliku sewilskim” G. Rossiniego, Gildy w „Rigoletcie” G. Verdiego, Roksany w Król Roger K. Szymanowskiego, Fiorilli w „Turku we Włoszech” G. Rossiniego, Zerbinetty w „Ariadnie na Naksos” R. Straussa, Violetty w „La Traviacie”, Leonory w „Trubadurze”, Normy w operze V. Belliniego, Anny w „Annie Boleyn” G. Donizettiego oraz Olimpii, Antonii, Giulietty i Stelli w „Opowieściach Hoffmanna” J. Offenbacha. Na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie wystąpiła jako Łucja w „Lucii di Lammermoor” G. Donizettiego. Wśród ostatnich premier z jej udziałem znalazły się m.in. „Orfeusz w piekle” J. Offenbacha, „Turandot” G. Pucciniego oraz „Dyrektor teatru” W. A. Mozarta.

Współpraca z czołowymi polskimi scenami operowymi i filharmoniami zaowocowała licznymi tournée zagranicznymi. Występowała m.in. z Operą Nova w Bydgoszczy, Operą Bałtycką w Gdańsku, Teatrem Wielkim w Łodzi, Operą na Zamku w Szczecinie oraz Filharmonią Podkarpacką. Koncertowała w Austrii, Belgii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Norwegii, Szwajcarii i Chinach, pojawiając się na scenach takich jak Philharmonie w Berlinie i Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Festspiel und Kongresshaus w Bregenz czy Rotterdamse Schouwburg.
Istotny nurt działalności artystycznej stanowi również muzyka dawna wykonywana we współpracy z Cappellą Cracoviensis, a także repertuar oratoryjno-kantatowy i kameralny. Artystka interpretowała dzieła J. S. Bacha, G. F. Händla, J. Haydna, L. van Beethovena, W. A. Mozarta, R. Straussa, C. Orffa oraz wielu innych kompozytorów, koncertując w licznych ośrodkach muzycznych Europy, Azji i Ameryki Południowej, m.in. w Paryżu, Lizbonie, Rzymie, Berlinie, Szanghaju, Bogocie i Kuwejcie.

Bogaty dorobek fonograficzny obejmuje nagrania radiowe, telewizyjne i płytowe. Szczególne uznanie zdobyły album „Per due Donne” (DUX 1351) oraz pierwsze płytowe wydanie opery „Beata” Stanisława Moniuszki (DUX 1531). W 2005 roku dokonała również rejestracji rzadko wykonywanego „Koncertu na sopran i orkiestrę” Z. Kasserna.

Ważne miejsce w działalności Katarzyny Oleś-Blachy zajmuje promocja muzyki współczesnej i prawykonania nowych dzieł. Szczególną uwagę poświęca również gatunkowi pieśni, w tym utworom R. Straussa, S. Rachmaninowa, K. Szymanowskiego, S. Moniuszki, G. Crumba i M. Ravela. W latach 2016–2021 pełniła funkcję kierownika artystycznego cyklu koncertów „Pieśń – Teatr Słowa” w Operze Krakowskiej, angażując się jednocześnie w działalność organizacyjną i promocyjną na rzecz młodych artystów oraz koncertów charytatywnych.
Na przestrzeni lat współpracowała z wybitnymi dyrygentami, pianistami i śpiewakami, wśród których znaleźli się m.in. Jan Tomasz Adamus, Łukasz Borowicz, Kai Bumann, Mariola Cieniawa, Paul McCreesh, Tomasz Konieczny, Mariusz Kwiecień, Krzysztof KsiążekArtur Ruciński, Tomasz Tokarczyk, Małgorzata Walewska i Agnieszka Rehlis.

Dorobek artystyczny, pedagogiczny oraz działalność na rzecz promocji kultury uhonorowano licznymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi, w tym medalami „Polonia Minor”, „Honoris Gratia”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę oraz Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Mariola Cieniawa - fortepian, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej 

Prof. dr hab. Mariola Cieniawa
Pianistka, kameralistka, pedagog. Profesor tytularny, pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. W roku 2014 z rąk Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej odebrała tytuł profesora sztuk muzycznych. W latach 2020-2022 Kierownik Katedry Fortepianu .

Mariola Cieniawa ukończyła z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Tadeusza Żmudzińskiego. Doskonaliła umiejętności pod kierunkiem prof. Andrzeja Jasińskiego w ramach Podyplomowego Studium Pianistyki Akademii Muzycznej im. F.Chopina w Warszawie, a następnie u prof. Karl-Heinza 12

Jest laureatką wielu nagród: I nagrody oraz Nagrody Specjalnej za najlepsze wykonanie utworów Karola Szymanowskiego na I Ogólnopolskim Konkursie im. K.Szymanowskiego w Łodzi (1983), Nagrody „Estrady Młodych” XVIII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1984), dwukrotną stypendystką – laureatką głównej nagrody Ogólnopolskich Konkursów Pianistycznych organizowanych przez Towarzystwo im. F. Chopina w Warszawie (1983, 1984). W roku 1985 reprezentowała Polskę (członek 6-osobowej oficjalnej ekipy polskich pianistów) na XI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie. W roku 1989 Mariola Cieniawa otrzymała Nagrodę Specjalną Jury III Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego ( dla laureatów międzynarodowych konkursów) w Palm Beach na Florydzie (USA) , a w 1990 roku została laureatką II Nagrody V Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Palmie na Majorce ( Hiszpania ). Jest także zdobywczynią III Nagrody Ogólnoniemieckiego Konkursu Chopinowskiego w Kolonii ( Niemcy 1991).

Jako solistka i kameralistka wielokrotnie brała udział w kilkudziesięciu znaczących polskich i zagranicznych festiwalach muzycznych, m.in.: Międzynarodowych Festiwalach Chopinowskich w Neapolu, Mariańskich Łaźniach i Dusznikach , Międzynarodowym Festiwalu „Settembre Musica” w Turynie, Międzynarodowym Festiwalu Sztuki w Phenianie (Korea Północna), Międzynarodowym „Maratonie Pianistycznym” Madryt-Bilbao, Międzynarodowych Festiwalach Klarnetowych w Krakowie, Międzynarodowych Festiwalach „Dni Muzyki Karola Szymanowskiego” w Zakopanem, Festiwalach Pianistyki Polskiej w Słupsku, Międzynarodowych Festiwalach „Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich” w Krakowie, Festiwalach „Wawel o zmierzchu” w Krakowie, Festiwalach „Bravo Maestro”w Kąśnej-Dolnej.

Jako kameralistka miała przyjemność współpracować z wybitnymi polskimi i zagranicznymi wykonawcami i artystami m.in.: skrzypkami – Kają Danczowską i Robertem Kabarą; wokalistami – Urszulą Kryger, Małgorzatą Walewską, Katarzyną Oleś-Blachą, Edytą Piasecką, Henryką Januszewską, Stanisławem Kuflyukiem, Tomaszem Kukiem; wiolonczelistami – Andrzejem Bauerem, Tomaszem Strahlem, Dorotą Imiełowską ; klarnecistami – Arkadiuszem Adamskim, Philippe’m Cuperem, Guy Dangain’em , Davidem Campbell’em ; flecistami – Barbarą Świątek- Żelazną, Jadwigą Kotnowską.

Występowała jako solistka z orkiestrami pod batutą czołowych polskich i zagranicznych dyrygentów: Witolda Krzemieńskiego, Krzysztofa Missony, Józefa Radwana, Renarda Czajkowskiego, Tomasza Bugaja, Tomasza Strugały , Jerzego Swobody, Stanisława Gałońskiego, Chikary Imamury (Japonia), Giwi Asmaiparaschwili (Gruzja) , Wolfganga Hoyera, Sybille Werner, Petera Winklera (Niemcy).
Mariola Cieniawa koncertowała w wielu krajach europejskich : Austria, Niemcy , Belgia, Hiszpania, Dania, Norwegia, Finlandia, Szwecja, Węgry, Czechosłowacja , ZSRR, Włochy , Wielka Brytania , a także w USA oraz wielokrotnie w Egipcie.
Jako solistka i kameralistka dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji , Grupy Twórczej „Castello” oraz dla wytwórni: „Polskie Nagrania”, CD Accord , KOCH Classic.

Artystka ma na swym koncie prawykonania utworów ( w tym jej dedykowanych) napisanych przez polskich kompozytorów : Marka Stachowskiego, Krystynę Moszumańską –Nazar, Adama Walacińskiego, Annę Zawadzką – Gołosz, Macieja Negrey’a, Pawła Sydora.
W dotychczasowym dorobku fonograficznym posiada 7 płyt CD oraz nagrania archiwalne dla Polskiego Radia i Telewizji.
W latach 1994-2001 Mariola Cieniawa sprawowała opiekę artystyczną i organizacyjną nad Mistrzowskimi Kursami Pianistycznymi w Krynicy-Zdroju prowadzonymi przez znakomitego amerykańskiego pianistę Kevina Kennera , których to kursów była inicjatorką. Przez 10 lat była dyrektorem artystycznym Letniego Festiwalu Muzycznego w Krynicy-Zdroju. W roku 2025 została Dyrektorem Artystycznym Festiwalu „Chopin w Ojcowie” im.Janusza Olejniczaka.

Pianistka prowadzi bardzo aktywną działalność pedagogiczną spotykając się z utalentowaną młodzieżą w ramach cyklicznych kursów i warsztatów m.in.: Międzynarodowych Kursów Mistrzowskich w Żywcu, Ogólnopolskich Warsztatów Pianistycznych w Krynicy-Zdroju, Ogólnopolskich Warsztatów „Od rzemiosła do mistrzostwa” w Łańcucie, Letniej Akademii Muzycznej w Krakowie . Konsultuje także uczniów klas fortepianu w szkolnictwie muzycznym niższych szczebli.
Jest zapraszana do udziału w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz kameralnych .

W roku 2007 Mariola Cieniawa otrzymała Nagrodę Specjalną „Mosty Starosty” za szczególne osiągnięcia w dziedzinie pianistyki oraz popularyzacji sztuki muzycznej, w 2013 „Medal Komisji Edukacji Narodowej” przyznany przez Ministra Edukacji Narodowej, w roku 2020 Srebrny Krzyż Zasługi przyznany przez Prezydenta RP, w roku 2023 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” przyznany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2025 roku Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia naukowe.
Jest matką chrzestną pociągu „Nikifor”, relacji Kraków- Krynica-Zdrój.

31 maja 2026r., niedziela, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

Atom String Quartet to jeden z najbardziej intrygujących kwartetów smyczkowych na świecie, należący do grona najlepszych wykonawców jazzowych w Polsce. Zespół łączy możliwości kwartetu smyczkowego z szeroko rozumianą improwizacją. W jego twórczości – oprócz jazzu – słychać inspiracje polskim folklorem, muzyką z różnych regionów świata, a także muzyką współczesną i klasyczną. 

Kwartet powstał w 2010 roku w Warszawie, tworzą go skrzypkowie: Dawid Lubowicz i Mateusz Smoczyński, altowiolista – Michał Zaborski oraz wiolonczelista – Krzysztof Lenczowski. Wszyscy muzycy odebrali gruntowne klasyczne wykształcenie – są absolwentami warszawskiej uczelni muzycznej. Wszyscy także komponują i z powodzeniem prowadzą własne, solowe projekty. Od momentu zdobycia Grand Prix XIII Bielskiej Zadymki Jazzowej w 2011 roku zespół stale gości na największych polskich i światowych scenach muzycznych.

Kwartet nagrał osiem autorskich albumów: FADE IN, PLACES, AtomSPHERE, SEIFERT, PENDERECKI, ESSENCE z których dwa (FADE IN oraz PLACES) otrzymały nagrodę polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk”.

W 2023 roku Atom String Quartet podpisał ekskluzywny kontrakt z międzynarodową wytwórnią fonograficzną Warner Music, czego efektem jest 2-płytowy album UNIVERSUM (wyd. 2024), na który złożyły się 4 kilkuczęściowe kwartety smyczkowe, skomponowane przez każdego z muzyków zespołu. Pod koniec 2025 roku ukazała się świąteczna płyta zespołu, pt. CHRISTMAS WITH ATOM STRING QUARTET, na której znalazły się kolędy w instrumentalnych wersjach, zainspirowane mistrzowskimi opracowaniami Witolda Lutosławskiego i okraszone improwizacjami.

W sezonie 2017/2018 Atom String Quartet był artystą – rezydentem Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie.
W marcu 2021 roku Atom String Quartet, wspólnie z pianistką Hanią Rani, wykonali utwór Maxa Richtera pt. „Testament”. Zamówiona przez Instytut Adama Mickiewicza kompozycja została napisana i zadedykowana artystom jako hołd dla zmarłego w 2020 roku Krzysztofa Pendereckiego. Prawykonanie utworu zarejestrowała TVP Kultura.
Muzycy Atom String Quartet są regularnie zapraszani do udziału w sesjach nagraniowych innych muzyków, współpracują z czołówką polskich i zagranicznych artystów oraz orkiestr.

29 maja 2026r., piątek, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

NATALIA PASIECZNIK
„Mistrzowsko opanowała instrument. Można odnieść wrażenie, że problemy takie jak technika, paleta dźwięków czy interpretacja dla niej nie istnieją. Wszystko to brzmi przekonywająco”. Tak o Natalii Pasiecznik powiedział Jewgienij Swietłanow, jeden z największych dyrygentów XX wieku.

Jest ona pierwszym muzykiem szwedzkim, który otrzymał złoty medal Global Music Award.
Naukę muzyki rozpoczęła w wieku trzech lat i kontynuowała we Lwowie w szkole z internatem dla dzieci uzdolnionych muzycznie. Następnie uczyła się w Lwowskim Konserwatorium. Ukończyła studia podyplomowe na Akademii Muzycznej im. Chopina w Warszawie oraz na Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie.

Koncertowała w całej Europie, USA, Japonii, Argentynie, w najsłynniejszych salach koncertowych, takich jak Santory Hall (Tokio), Berwald Hall (Sztokholm), Konserthuset (Sztokholm), de Singel (Antwerpia), Auditori Winterthur (Barcelona), Musikhalle (Hamburg), Teatro Colon (Buenos Aires), we wszystkich znaczących polskich salach koncertowych, na festiwalach, w tym na festiwalach beethovenowskich i mozartowskich, La Folle Journee, Gdańskiej Jesieni Pianistycznej (Polska), Schubertiada (Hiszpania), Pałace St. Petersburga (Rosja). Występowała razem z Orkiestrą Symfoniczną Szwedzkiego Radia, Mozarteum (Niemcy), Orchestre d’Auvergne (Francja), Orkiestrami Symfonicznymi Filharmonii z Krakowa, Wrocławia, Gdańska i Poznania (Polska), z Norrlandsoperan (Szwecja), pod batutą takich dyrygentów jak Michael Zilm, Christopher Hogwood, Jewgienij Swietłanow, Arie van Beck, Jacek Kaspszyk, Marek Moś, B. Tommy Andersson, Robert Stehli.

Dzięki swojemu szerokiemu repertuarowi gra nie tylko muzykę współczesną na fortepianie, ale również z elegancją radzi sobie z instrumentami historycznymi.

Natalia Pasiecznik dokonała licznych nagrań dla radia i telewizji (dla szwedzkiego radia P2, BBC Radio 3, hiszpańskich i belgijskich stacji radiowych, szwedzkiej telewizji TV4, Polskiego Radia i Telewizji), nagrań komercyjnych dla takich wytwórni jak BIS Records, NAXOS (Chopin; otrzymała 5 gwiazdek od pism Gramophone, Diapason, Svenska Dagbladet), OPUS 111, Pro Musica Camerata, Musicon (Bach, Messiaen; otrzymała pięć gwiazdek od magazynu Music of the 21th century). Jej najnowsza płyta „Consolation – Forgotten Treasures of the Ukrainian Soul” (BIS Records) została bardzo wysoko oceniona przez krytyków, a dziennik Mittelbayerische Zeitung uznał ją za najważniejszą płytę roku w Niemczech.

Jest laureatką 5. Skandynawskiego Konkursu Pianistycznego w Nyborgu (Dania), światowego konkursu pianistycznego w Cincinatti (USA, 1999), a w 2001 r. otrzymała nagrodę specjalną Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Umberto Micheliego odbywającego się w Mediolanie (Włochy). Wykłada w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie. W 2000 r. otrzymała prestiżową nagrodę im. Andersa Walla, w 2017 r. otrzymała dotację na kulturę miasta Sztokholm za swój wkład w życie kulturalne Szwecji, a w 2022 r. otrzymała prestiżowe stypendium kulturowe na projekt badawczy „Przemyślenia nad klawesynem dobrze temperowanym” [ang. Rethinking the Well-Tempered Clavier]. Za swoją indywidualną kreatywność otrzymała w 2024 r. nagrodę muzyczną Bringborn. W 2024 r. nagrodzono ją złotym medalem Global Music Awards i jest pierwszą szwedzką pianistką, która otrzymała tę nagrodę.

Natalia Pasiecznik jest często członkiem jury różnych międzynarodowych konkursów pianistycznych i regularnie prowadzi klasy mistrzowskie. Jest ponadto założycielką kursów muzyki kameralnej na Akademii Ostrogskiej. Jest założycielką (2014) i dyrektorem Instytutu Ukraińskiego w Szwecji. W ostatnich latach była też kierownikiem artystycznym kilku festiwali muzycznych (np. Festiwalu Europejskiego: Ukraińska Wiosna). W czerwcu 2021 r. otrzymała tytuł doktora sztuk pięknych za projekt na temat makrokosmosu George’a Crumba, w czerwcu 2023 r. otrzymała od Akademii Im. Griega Uniwersytetu w Bergen tytuł doktora habilitowanego za badania artystyczne w ramach projektu „Przemyślenia nad klawesynem dobrze temperowanym: Nowa interpretacja klawesynu dobrze temperowanego J. S. Bacha” [ang. Rethinking WTC: A New Interpretation of the Well-Tempered Clavier by J. S. Bach].

Natalia Pasiecznik - fortepian, fot.z arch. Filharmonii Podkarpackiej

CALMUS ENSEMBLE
Od ponad 25 lat założony w Lipsku zespół Calmus z pasją tworzy programy koncertów i produkuje płyty CD, które opowiadają fascynujące historie. Spójnie łączą one repertuar klasyczny z nowymi odkryciami, owocują premierowymi koncertami i poruszają publiczność dzięki pełnym ekspresji występom. Calmus, uznawany za jeden z najlepszych niemieckich zespołów wokalnych, prezentuje szeroki wachlarz stylów i gatunków, dzięki czemu miał okazję występować w salach koncertowych w całych Niemczech, w Europie i regularnie w USA. 

Cechą wyróżniającą zespół jest jego specyficzna kultura dźwiękowa, która pozostaje niezmienna pomimo zmian, do jakich dochodziło w składzie zespołu w ostatnim ćwierćwieczu: bogata kolorystyka tonów, jednorodność, skrupulatna dbałość o szczegóły oraz interpretacja muzyki w oparciu o teksty. 

Ich repertuar prawie nie zna granic. Obok muzyki wokalnej z okresu renesansu, baroku i romantyzmu zespół, który został założony przez byłych członków chóru chłopięcego skupionego wokół kościoła św. Tomasza, regularnie wykonuje dzieła kompozytorów lipskich. Równie ważna dla zespołu jest muzyka współczesna. Calmus zlecił napisanie i wystąpił z premierami wielu utworów skomponowanych przez Paula Moraveca, Mathew Rosenbluma, Steffena Schleiermachera, Wolframa Buchenberga, Billa Dobbinsa, Mię Makaroff, Gordona Kampe, Bernda Franke (2024 r. – „face to face”) oraz Haralda Bantera („Elemente des Seins”).

Swój repertuar zespół wzbogaca także o aranżacje popowe, folkowe i jazzowe oraz wydaje liczne edycje nutowe. Współpraca z cieszącymi się uznaniem zespołami, takimi jak Sjaella, Singer Pur, amarcord, lautten compagney BERLIN, kwartet saksofonowy Raschèr, hr-Bigband czy Capella de la Torre to sposób na pogłębienie i urozmaicenie ich oferty dla publiczności.

Ostatnimi ważnymi wydarzeniami z punktu widzenia zespołu były występy w hamburskiej Elbphilharmonie, Konserthuset Stockholm oraz w ARD Mediathek, a także współpraca z Sir Johnem Rutterem i poprowadzenie warsztatów w katedrze mogunckiej dla 1,5 tyś. śpiewaków podczas dnia chórów.

Łącznie z ostatnią płytą Liebesleid kwintet wydał 28 albumów i ma na swoim koncie wiele nagród międzynarodowych, w tym OPUS KLASSIK 2019 za najlepszą płytę z muzyką chóralną. Ponadto Calmus poświęca wiele czasu na rozwijanie młodych talentów poprzez warsztaty i udział w jury konkursowych, tak w Lipsku, jak również na całym świecie. W to zaangażowanie wpisują się patronaty nad chórem Rundfunkjugendchor Wernigerode, szkołą letnią HfM Saar Summer School oraz międzynarodowymi klasami mistrzowskimi dla dyrygentów chóralnych, organizowanymi przez Bayerische Musikakademie Marktoberdorf, a także częste angaże w USA.
Innowacyjność, oddanie oraz przyjaźń to wartości, które prezentuje na zewnątrz i które spajają zespół od wewnątrz.

28 maja 2026r., czwartek, godz. 19:00 
SALA KONCERTOWA FILHARMONII PODKARPACKIEJ

• Koszt udziału: 100 zł

DAVID GIMÉNEZ
Urodzony w Barcelonie David Giménez studiował fortepian i kompozycję na Conservatori del Liceu w swoim rodzinnym mieście. Następnie odbył studia drugiego stopnia z dyrygentury na wiedeńskim uniwersytecie Hochschule für Musik u Karla Österreichera oraz na londyńskiej Royal Academy of Music pod kierunkiem Sir Colina Davisa.

Od czasu swojego debiutu w 1994 r. z hanowerską Orkiestrą NDR występował na całym świecie, dyrygując najbardziej znane orkiestry i solistów w takich salach koncertowych jak Royal Albert Hall, Berlin Philharmonie, Salle Pleyel, Vienna Konzerthaus, tokijska Suntory Hall oraz w nowojorskich Carnegie Hall i Avery Fisher Hall. W trakcie swojej kariery David Giménez dyrygował orkiestrami takimi jak Vienna Philharmonic, London Symphony, Philharmonia, Münchner Philharmoniker, Orchestre de Paris oraz Filarmonica della Scala.

Opera odgrywa ważną rolę w kalendarzu występów Maestro Giméneza, który wykonuje szeroki wachlarz sztuk operowych w teatrach takich jak Teatro alla Scala, Vienna Staatsoper, Royal Opera House Covent Garden, Zurich Opera, Berlin Deutsche Oper, Théâtre du Champs Elysées, Washington Opera, barceloński Gran Teatre del Liceu, madrycki Teatro Real czy Sydney Opera House.

Będąc obdarzonym wyjątkowym wyczuciem głosów Maestro Giménez regularnie współpracuje ze śpiewakami operowymi takimi jak José Carreras, Plácido Domingo, Anna Netrebko, Roberto Alagna, José Cura, Bryn Terfel, Joseph Calleja i Charles Castronovo.

Maestro Giménez był także członkiem jury podczas kilku konkursów, jak np. podczas Międzynarodowego Konkursu Śpiewaków Operowych wykonujących utwory Verdiego w Parmie, Operalia a także podczas konkursu dla kompozytorów odbywającym się w Reina Sofia w Madrycie. W 2022 r. został powołany na dyrektora artystycznego festiwalu Sounds of Oradea Festival w rumuńskim Oradea, a w 2024 r. mianowany głównym dyrygentem Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie.

W trakcie obecnego sezonu Maestro Giménez dyrygował m.in. Royal Philharmonic, National Orchestra of Belgium, Orchestra dell´Arena di Verona, Orchestra della Rai Torino, paryską Orchestre de l´Ille de France oraz Orquestra de Barcelona.
Niedawno rozpoczął także sezon operowy barcelońskiego Opera House (Gran Teatre del Liceu) serią koncertów poświęconych Giuseppe Verdiemu, a także został wybrany na dyrektora muzycznego nowej opery El Juez, skomponowanej przez Christiana Kolonovitsa, której światowa premiera miała miejsce w Bilbao oraz podczas austriackiego festiwalu Erl Festival. Z tą operą Maestro Giménez debiutował w nowym Teatrze Maryjskim w St. Petersburgu oraz w Theater an der Wien.

Inne ważne wydarzenia z jego udziałem obejmują produkcje operowe takie jak Traviata, Lunatyczka oraz Carmen (Sofia Opera oraz Las Palmas Opera). Maestro Giménez prowadził również koncerty na całym świecie odbywające się w ramach tournee pożegnalnego Jose Carrerasa, a ostatnio podczas tournee Roberto Alagni po Francji i Belgii.
Maestro Giménez dokonywał nagrań dla wytwórni a Decca, BMG Classics, Koch-Schwann, Erato oraz Discmedi.

Sabina Puértolas cieszy się uznaniem za wykonanie takich ról jak Manon (Massenet), Violetta (Traviata), Gilda (Rigoletto), Norina (Don Pasquale), Fiorilla (Turek we Włoszech) czy Rodelinda (Haendel). Jej ostatnie sukcesy to debiutancki występ w nowojorskiej Carnegie Hall, partie Anny Boleyn i Manon w Teatrze Operowym w Oviedo, Mariny w Teatro de la Zarzuela, Ismeny (Mitrydates, król Pontu), występ w Traviacie w madryckim Teatro Real, partie Gildy (Rigoletto) w Trieście i Micaëli (Carmen) w Salerno pod dyrekcją Daniela Orena, koncert w madryckim Teatro Real oraz w pekińskim Narodowym Centrum Sztuk Scenicznych w listopadzie 2025 r.

Jej kariera nabrała rozpędu w 2001 r. po debiucie jako Oskar (Bal maskowy) w La Scali pod dyrekcją Riccardo Mutiego. W ostatnich latach śpiewała partie Gildy (Rigoletto) i Despiny (Così fan tutte) w Operze Królewskiej oraz w Chile, Rozyny (Cyrulik sewilski) w Operze w Seattle, Fiorilli (Turek we Włoszech) i Servilii (Łaskawość Tytusa) w Théâtre du Capitole w Tuluzie, Marii (Córka pułku) oraz Hrabiny de Folleville (Podróż do Reims) w Gran Teatre del Liceu, a także Rodelindy w Teatro Real.

Jej dyskografia obejmuje „Così fan tutte” (OpusArte), „Alcina” (Alpha Classics), „Ariodante” (Virgin) oraz „La Llama” skoponowaną przez hiszpańskiego kompozytora José María Usandizaga (Deutsche Grammophon).
W 2023 r. wytwórnia IBS Classical wydała jej solowy album „Cisnes en palacio” (Łabędzie w pałacu) z dziełami Emilio Arriety.

Antonio Gandía
W 2024 r. zadebiutował jako Rodolfo w „Cyganerii” u boku Krassimiry Stojanowej na Międzynarodowym Festiwalu Letnim w Warnie, a rolę tę zaśpiewał ponownie w 2025 r. podczas festiwalu w Tarragonie. Święcił sukcesy jako Alfredo w „Traviacie” w Teatro Villamarta w Jerez, wystąpił podczas koncertów galowych muzyki operowej z Orkiestrą Symfoniczną im. Roberta Schumanna, Orkiestrą Symfoniczną z Bogoty, w barcelońskim Palau de la Musica z Ramonem Vargasem i Jose Brosem. Razem z Placido Domingo zaśpiewał „Requiem” Verdiego w Madrycie. Wystąpił ponadto jako Pinkerton w „Madame Butterfly” wystawionej w Teatro Cervantes w Maladze.

Wcześniej można go było zobaczyć w światowej premierze opery J. Muniza „Fuenteovejuna” w Operze na Teneryfie, jako Ismael w „Nabucco”, jako Jorge w zarzuelli „Marina” wystawionej w teatrze w Oviedo, jako Jose Miguel w „El Caseno” na festiwalu zarzuelli w Teatro Campoamor oraz jako Duca Di Mantova w „Rigoletcie” podczas festiwalu na wyspie Lanzarote.

W 2026 r. wystąpi po raz pierwszy jako Andre Chenier w Teatro Municipal w chilijskim Santiago. Antonio Gandía, który jest uczniem hiszpańskiego tenora Alfredo Krausa, zadebiutował w 2000 r. rolą włoskiego tenora w operze „Kawaler srebrnej róży” wystawionej w madryckim Teatro Real, po czym został od razu zaangażowany przez kilka najważniejszych teatrów operowych.

Antonio Gandía śpiewał partie Alfredo, Wertera, Duce, Pinkertona, Elvino w „Lunatyczce”, Orombello w „Beatrycze z Tendy”, Edgardo w „Łucji z Lammermooru”, Rinuccio, Ernesto w „Don Pasquale”, Nemorino, Fentona czy Tonio w „Córce pułku” w mediolańskiej La Scali, nowojorskiej Metropolitan Opera, Teatro Real, San Carlo di Napoli, operach w Waszyngtonie, Los Angeles, Tokio, Bolonii, Weronie, Opera di Roma, Maggio Fiorentino, Gran Teatre del Liceu, Tenerife Opera, Palma de Gran Canaria, w operach w Bilbao, Oviedo, Opera Royal de Wallonie, Opera de Metz, Opera de Toulon, Ancona, Cagliari, Modena, Reggio Emilia, Palermo, Treviso, Jesi, Pavia, Brescia, Como, Cremona oraz na festiwalach takich jak Peralada czy Santander.

Artysta jest bardzo cenionym tenorem śpiewającym zarzuellę. Jako Javier Moreno można go było podziwiać w zarzuelli „Luisa Fernanda” w Waszyngtonie i Los Angeles. Wystąpił z koncertem zarzuelli w Carnegie Hall, zaś w Warszawie zaprezentował partię Miguela w „La del soto del Parral”. Regularnie występuje w madryckim Teatro de la Zarzuela oraz na Festival de Zarzuela Campoamor. Brał udział w wielu koncertach ze znanymi hiszpańskimi orkiestrami symfonicznymi. Do najważniejszych wydarzeń z jego udziałem należą światowa premiera „Oh My Son” w Teatro de la Zarzuela oraz koncert „Liryczna gala” w Auditorio w Las Palmas na wyspach kanaryjskich pod dyrekcją Adriana Leaperin, który poświęcony był nauczycielowi Antonio Gandíi – Alfredo Krausowi.

Antonio Gandía był nagradzany na wielu konkursach: zajął pierwsze miejsce i zdobył nagrodę publiczności podczas Konkursu im. Alfredo Krausa na Wyspach Kanaryjskich, otrzymał nagrodę zarzuelli podczas organizowanych w Waszyngtonie Operalii, zajął pierwsze miejsce podczas I Iberoamerykańskiego Konkursu Śpiewaków w Meksyku, pierwsze miejsce podczas Konkursu im. Pedro Lavrigena, pierwsze miejsce podczas Konkursu im. Luisa Mariano w Irun, zajął pierwsze miejsce, otrzymał dwie nagrody Placido Domingo i nagrodę publiczności podczas Międzynarodowego Konkursu im. Francisco Vinasa.

25 maja 2026r., poniedziałek, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

Orkiestra kameralna „WIRTUOZI LWOWA” została założona w 1994r. w Lwowskiej Filharmonii z najlepszych lwowskich muzyków-kameralistów. Wielu z nich ma na swym koncie występy ze znanymi europejskimi orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi. Orkiestra składa się z 20 – 40 muzyków, w zależności od wykonywanego programu.
W repertuarze orkiestry znajdują się dzieła muzyczne pochodzące z różnych epok i styli muzycznych: od Bacha i Corelliego, po utwory współczesne oraz muzykę ukraińską.

Orkiestra często koncertuje ze znanymi dyrygentami i solistami pochodzącymi z Polski, Austrii, Anglii, Stanów Zjednoczonych, Litwy, Niemiec.
Zespół gościnnie występował we Włoszech, Niemczech, Szwajcarii, Watykanie, a także brał udział w wielu polskich festiwalach: w Krakowie, Tarnowie, Warszawie, Sandomierzu, Kielcach, Przemyślu czy Szczecinie.
Orkiestra współpracowała z polskimi dyrygentami, m.in. Jerzym Maksymiukiem, Czesławem Grabowskim, Józefem Wilkomirskim, Szymonem Kowalla, Tomaszem Szrederem czy Romanem Rewakowiczem, a także wybitnymi solistami, tj. Teresą Zylis-Jara, Wadimem Brodskim, Kają Danczowską, Bogusławem Morką, Izabellą Klosińską czy Arturem Jaroniem.

Kierownik artystyczny orkiestry to zasłużony działacz sztuk na Ukrainie. Serhij Burko ukończył Lwowskie Konserwatorium im. M. Lysenki, w klasie skrzypiec i dyrygentury. Jak dyrygent uczestniczył też w kursie mistrzowskim we Freiburgu (Niemcy). Jego styl prowadzenia orkiestry wyróżnia się bogatą techniką manualną, ze szczególnym zainteresowaniem dzieł epoki romantyzmu, charakteryzujące się liryzmem i subtelnością przy jednoczesnym zachowaniu ekspresji.

Koncertmistrzem orkiestry jest Wolodymyr Duda – muzyk znany w Ukraine i poza jej granicami, wspaniały interpretator muzyki współczesnej i klasycznej muzyki, solista – instrumentalista, zasłużony artysta Ukrainy.
Muzycznym konsultantem orkiestry jest wybitny ukrainski dyrygent profesor Jurij Luciw-Ludowy – artysta Ukrainy, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy im.T. Szewczenki.

Serhij Burko - dyrygent, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

SERHIJ BURKO
Urodzony w Złoczowie (obw. lwowski). Po ukończeniu Lwowskiego liceum muzycznego studiował w Konserwatorium lwowskim im. M. Lysenki, które ukończyl z 1979 r. Jako skrzypek( u prof. B. Kaskiwa) , a w 1999r.  jako dyrygent ( u prof. I. Juziuka). Od 1989 roku i po dzień dzisiejszy pracuje jako kierownik artystyczny Lwowskiej filharmonii.

Znany w Ukrainie i poza jej granicami organizator wielu projektów artystycznych: Międzynarodowego festiwalu „Wirtuozi”, założyciel, kierownik artystyczny i dyrektor orkiestry kameralnej „Wirtuozi Lwowa”, który z sukcesem występuje w wielu krajach ( Polska, Niemcy, Szwajcaria, Włochy, Watykan, Słowacja, Czechy, Kolumbia, Ekwador).

W dorobku orkiestry szereg CD, wydanych w Ukrainie i za granicą. Intensywnie i sukcesywnie pracuje w kierunku rozwoju ukraińsko- polskich, włoskich, niemieckich kontaktów. Bezpośrednio przez niego były nawiązane kontakty w znanymi wykonawcami i dyrygentami z tych krajów, co stało się początkiem współpracy z wieloma festiwalami i sprzyja integracji ukraińskiej kultury muzycznej do europejskiej i światowej wspólnoty. Serhij Burko- znany muzyk, dyrygent i współorganizator wielu międzynarodowych projektów, które zdobyły międzynarodowy rozgłos.

W 1999 r. został odznaczony jako „Zasłużony działacz sztuki Ukrainy” za osobisty wniosek w rozwój kultury narodowej i sztuki (4.11. 1999), 20.04. 2005 –otrzymał Honorowe odznaczenie ministra kultury „Za osiągnięcia w rozwoju kultury i sztuki”, 04.11. 2009 – otrzymał honorową odznakę Ministra kultury i dziedzictwa narodowego RP. 27. 10 2009 – Dekretem Prezydenta Ukrainy nadano honorowy tytuł Artysta narodowy Ukrainy.

Sofia Soloviy - sopran, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej 

SOFIA SOLOVIY
Artystka urodziła się we Lwowie, gdzie rozpoczęła naukę muzyki w wieku czterech lat. Ukończyła studia na Akademii Muzycznej im. Mykoły Łysenki, uzyskując z wyróżnieniem dyplom z zakresu śpiewu (pod kierunkiem Wołodymyry Czaiki i Ihora Kuszplera), fortepianu oraz muzykologii.

W 2000 roku przeniosła się do Włoch, gdzie studiowała u Rainy Kabaivanskiej i Williama Matteuzziego w Akademii Sztuki Operowej w Osimo. Następnie kontynuowała naukę na kursach w Akademii Rossiniego w Pesaro oraz w Akademii Muzycznej Chigiana w Sienie pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego, Gustava Kuhna i Alberto Zeddy. Zdobyła nagrody w czternastu międzynarodowych konkursach, w tym w Konkursie Corradettiego w Padwie, Konkursie Ziino w Rzymie oraz Konkursie Deutschlandsberg Tagliavini w Austrii. Otrzymała również pierwszą nagrodę oraz Nagrodę Publiczności na Konkursie Viottiego w Vercelli.

Sofia Soloviy występowała w operach w Atenach, Lublanie, Luksemburgu, Madrycie, Neapolu, Nicei, Walencji, Rzymie, Wenecji i Wiedniu, a także brała udział w licznych festiwalach operowych. Współpracowała z takimi dyrygentami jak Roberto Abbado, John Axelrod, Maurizio Benini, Gabriele Ferro i Christophe Rousset, reżyserami Abbasem Kiarostamim, Davide Livermore’em i Pierluigim Pizzim oraz kompozytorami Matteo D’Amico, Jurijem Łaniukiem, Krzysztofem Pendereckim i Mirosławem Skorykiem.

Jej dyskografia obejmuje nagrania oper: Lodoïska Cherubiniego (Polskie Radio), Salvator Rosa Gomesa (Dynamic), Il ritorno d’Ulisse Monteverdiego (Brilliant Classics), Idomeneo (wersja Mozart/Strauss) i Salome Straussa ( Dynamic), Le comte Ory Rossiniego (Naxos) oraz L’incoronazione di Dario Vivaldiego (Naïve). Ponadto, wystąpiła w nagraniach DVD oper Anna Bolena Donizettiego (Dynamic) oraz L’Olimpiade Pergolesiego (Arthaus Musik).

Andryi Karpiak - flet, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej

ANDRYI KARPIAK
Od 1996 r. Andrij Karpiak (Andriy Karpyak) pracuje jako pedagog. Kilka lat później został zatrudniony na stanowisku adiunkta, a od 2014 r. kieruje Wydziałem Instrumentów Dętych i Perkusyjnych Lwowskiej Narodowej Akademii Muzycznej im. Łysenki. Karpiak jest doktorem historii sztuki (2002) i doktorem habilitowanym historii sztuki (2014). Był nagradzany na Wszechzwiązkowym Konkursie Instrumentów Dętych (1991), Ogólnoukraińskim Konkursie Instrumentów Dętych (1992), Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych (1998) oraz Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej (2004). Studiował u wybitnych muzyków i brał udział w klasach mistrzowskich organizowanych przez takie sławy jak Andras Adorjan, Jenny Backstresser czy Pierre-Yves Artaud.

Brał aktywny udział w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych, do których należą m.in.: Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich, Międzynarodowe Forum Młodych Muzyków, Das Treffen, Międzynarodowy Festiwal Muzyki Kameralnej, Małopolski Festiwal Fletowy, KyivMusicFest, Virtuosos, Millennium Music, Contrasts, GOGOLFEST, Muzyka bez Granic. Występował jako solista, razem z zespołami i muzyk orkiestrowy w Niemczech, Szwajcarii, Polsce, Rosji, Francji, Niderlandach, Belgii, we Włoszech, na Węgrzech, w Ameryce Północnej i Południowej.
Na płytach CD nagrał programy koncertowe: „Flute in the Music of the 20th Century” (2004), „Concert in the City of Lions” razem z zespołem flecistów (2006), „Concert Season of a Flutist” (2011). Jest solistą zespołu Cluster grającego muzykę współczesną oraz pierwszym wykonawcą dzieł wielu znanych kompozytorów ukraińskich i zagranicznych. Utworzył Doppler Sextet, zespół flecistów, który jest laureatem konkursu międzynarodowego.

Andrij Karpiak napisał ponad 60 prac naukowych poświęconych kwestiom związanym z grą oraz historią gry na flecie. Publikował w ukraińskich i zagranicznych (Niemcy, Polska, Izrael, Turcja, USA) pismach naukowych, w tym przede wszystkim w encyklopedii „Die Musik in Geschichte und Gegenwart” (Kassel, Niemcy), wydawnictwie Falls House Press (Nashua, USA), w publikacji specjalistycznej „Flöte aktuell” (Bad Nauheim, Niemcy). Brał udział w licznych międzynarodowych konferencjach naukowych, a także zasiadał w jury konkursów międzynarodowych.
Wielu studentów A. Karpiaka zdobywało nagrody na konkursach ogólnoukraińskich i międzynarodowych.