65. Muzyczny Festiwal w Łańcucie - Katarzyna Oleś Blacha i Mariola Cieniawa

6 czerwca 2026r., sobota, godz. 19:00 
SALA BALOWA MUZEUM ZAMKU W ŁAŃCUCIE

• Koszt udziału: 100 zł

Recital Katarzyny Oleś Blachy i Marioli Cieniawy to subtelna podróż przez świat wyobraźni, miłości i refleksji. Program łączy błyskotliwe arcydzieła Mozarta z poetyckimi pieśniami Karola Szymanowskiego, w których wirtuozeria wokalna splata się z bogactwem barw i wyrafinowaną ekspresją. Liryzm Różyckiego i Liszta, a także rzadko wykonywane utwory Stefana Henryka Berezy, polskiego kompozytora i adwokata, którego życie przerwała wojna w 1939 roku, wprowadzają kameralną intymność. Subtelne niuanse wokalne uzupełnia pianistyka Marioli Cieniawy, tworząca pełną barw i dialogu oprawę muzyczną. Całość wieńczą utwory Richarda Straussa, pełne światła i refleksji nad przemijaniem, spajając recital w poetycką opowieść o emocjach i czasie.

Prof. dr hab. Katarzyna Oleś – Blacha
Sopran dramatyczno-koloraturowy o wszechstronnych możliwościach technicznych i szerokim repertuarze. Artystka od wielu lat obecna jest na najważniejszych scenach operowych i estradach koncertowych w Polsce i zagranicą, łącząc działalność operową, koncertową, kameralną i pedagogiczną.

Edukację muzyczną rozpoczęła w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. Władysława Żeleńskiego w Krakowie w klasie fortepianu, następnie ukończyła z wyróżnieniem Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie prof. Wojciecha Jana Śmietany. W 2018 roku poszerzyła swoje kompetencje o studia podyplomowe z zakresu Zarządzania Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim.
Z Akademią Muzyczną im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie związana jest od 2001 roku, prowadząc klasę śpiewu solowego oraz działalność dydaktyczną i mistrzowską. W kwietniu 2021 roku otrzymała tytuł profesora sztuki. Regularnie prowadzi warsztaty wokalne i kursy mistrzowskie dla młodych śpiewaków.

Już w czasie studiów zwróciła na siebie uwagę jurorów międzynarodowych konkursów wokalnych.
W 1998 roku zdobyła I nagrodę podczas VII Międzynarodowego Festiwalu Wokalnego w Powell River
w Kanadzie w kategorii młodych solistów do 25. roku życia. W sezonie 1999/2000 otrzymała stypendium Ministra Kultury i Sztuki, a rok później Nagrodę Twórczą Miasta Krakowa. W 2010 roku uhonorowano ją III nagrodą w kategorii głosów żeńskich podczas VII Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie. Teatralną Nagrodę Muzyczną im. Jana Kiepury dla „Najlepszej śpiewaczki” została uhonorowana w 2012 roku, natomiast dwa lata później otrzymała nagrodę „Ars Quaerendi” za wybitne działania na rzecz promocji kultury.
Debiut sceniczny artystki miał miejsce 9 stycznia 2000 roku i była to partia Królowej Nocy w „Czarodziejskim flecie” W. A. Mozarta. Interpretacja tej roli spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem publiczności i krytyki zarówno w Polsce, jak i za granicą, m.in. w Berlinie, Monachium, Hannoverze, Stuttgarcie i Wolfsburgu. Z rolą Królowej Nocy związane są również jej występy na wielu europejskich scenach operowych oraz nominacja do nagrody „Bursztynowego Pierścienia” dla najlepszego aktora sezonu 2003 za kreację w Operze na Zamku w Szczecinie. Od 2004 roku pozostaje solistką Opery Krakowskiej.

W dorobku Katarzyny Oleś-Blachy znajduje się blisko 60 pierwszoplanowych partii operowych, operetkowych i musicalowych. Szczególne miejsce zajmują role Rozyny w „Cyruliku sewilskim” G. Rossiniego, Gildy w „Rigoletcie” G. Verdiego, Roksany w Król Roger K. Szymanowskiego, Fiorilli w „Turku we Włoszech” G. Rossiniego, Zerbinetty w „Ariadnie na Naksos” R. Straussa, Violetty w „La Traviacie”, Leonory w „Trubadurze”, Normy w operze V. Belliniego, Anny w „Annie Boleyn” G. Donizettiego oraz Olimpii, Antonii, Giulietty i Stelli w „Opowieściach Hoffmanna” J. Offenbacha. Na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie wystąpiła jako Łucja w „Lucii di Lammermoor” G. Donizettiego. Wśród ostatnich premier z jej udziałem znalazły się m.in. „Orfeusz w piekle” J. Offenbacha, „Turandot” G. Pucciniego oraz „Dyrektor teatru” W. A. Mozarta.

Współpraca z czołowymi polskimi scenami operowymi i filharmoniami zaowocowała licznymi tournée zagranicznymi. Występowała m.in. z Operą Nova w Bydgoszczy, Operą Bałtycką w Gdańsku, Teatrem Wielkim w Łodzi, Operą na Zamku w Szczecinie oraz Filharmonią Podkarpacką. Koncertowała w Austrii, Belgii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Norwegii, Szwajcarii i Chinach, pojawiając się na scenach takich jak Philharmonie w Berlinie i Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Festspiel und Kongresshaus w Bregenz czy Rotterdamse Schouwburg.
Istotny nurt działalności artystycznej stanowi również muzyka dawna wykonywana we współpracy z Cappellą Cracoviensis, a także repertuar oratoryjno-kantatowy i kameralny. Artystka interpretowała dzieła J. S. Bacha, G. F. Händla, J. Haydna, L. van Beethovena, W. A. Mozarta, R. Straussa, C. Orffa oraz wielu innych kompozytorów, koncertując w licznych ośrodkach muzycznych Europy, Azji i Ameryki Południowej, m.in. w Paryżu, Lizbonie, Rzymie, Berlinie, Szanghaju, Bogocie i Kuwejcie.

Bogaty dorobek fonograficzny obejmuje nagrania radiowe, telewizyjne i płytowe. Szczególne uznanie zdobyły album „Per due Donne” (DUX 1351) oraz pierwsze płytowe wydanie opery „Beata” Stanisława Moniuszki (DUX 1531). W 2005 roku dokonała również rejestracji rzadko wykonywanego „Koncertu na sopran i orkiestrę” Z. Kasserna.

Ważne miejsce w działalności Katarzyny Oleś-Blachy zajmuje promocja muzyki współczesnej i prawykonania nowych dzieł. Szczególną uwagę poświęca również gatunkowi pieśni, w tym utworom R. Straussa, S. Rachmaninowa, K. Szymanowskiego, S. Moniuszki, G. Crumba i M. Ravela. W latach 2016–2021 pełniła funkcję kierownika artystycznego cyklu koncertów „Pieśń – Teatr Słowa” w Operze Krakowskiej, angażując się jednocześnie w działalność organizacyjną i promocyjną na rzecz młodych artystów oraz koncertów charytatywnych.
Na przestrzeni lat współpracowała z wybitnymi dyrygentami, pianistami i śpiewakami, wśród których znaleźli się m.in. Jan Tomasz Adamus, Łukasz Borowicz, Kai Bumann, Mariola Cieniawa, Paul McCreesh, Tomasz Konieczny, Mariusz Kwiecień, Krzysztof KsiążekArtur Ruciński, Tomasz Tokarczyk, Małgorzata Walewska i Agnieszka Rehlis.

Dorobek artystyczny, pedagogiczny oraz działalność na rzecz promocji kultury uhonorowano licznymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi, w tym medalami „Polonia Minor”, „Honoris Gratia”, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę oraz Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Mariola Cieniawa - fortepian, fot. z arch. Filharmonii Podkarpackiej 

Prof. dr hab. Mariola Cieniawa
Pianistka, kameralistka, pedagog. Profesor tytularny, pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. W roku 2014 z rąk Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej odebrała tytuł profesora sztuk muzycznych. W latach 2020-2022 Kierownik Katedry Fortepianu .

Mariola Cieniawa ukończyła z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Tadeusza Żmudzińskiego. Doskonaliła umiejętności pod kierunkiem prof. Andrzeja Jasińskiego w ramach Podyplomowego Studium Pianistyki Akademii Muzycznej im. F.Chopina w Warszawie, a następnie u prof. Karl-Heinza 12

Jest laureatką wielu nagród: I nagrody oraz Nagrody Specjalnej za najlepsze wykonanie utworów Karola Szymanowskiego na I Ogólnopolskim Konkursie im. K.Szymanowskiego w Łodzi (1983), Nagrody „Estrady Młodych” XVIII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1984), dwukrotną stypendystką – laureatką głównej nagrody Ogólnopolskich Konkursów Pianistycznych organizowanych przez Towarzystwo im. F. Chopina w Warszawie (1983, 1984). W roku 1985 reprezentowała Polskę (członek 6-osobowej oficjalnej ekipy polskich pianistów) na XI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie. W roku 1989 Mariola Cieniawa otrzymała Nagrodę Specjalną Jury III Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego ( dla laureatów międzynarodowych konkursów) w Palm Beach na Florydzie (USA) , a w 1990 roku została laureatką II Nagrody V Międzynarodowego Konkursu im. F. Chopina w Palmie na Majorce ( Hiszpania ). Jest także zdobywczynią III Nagrody Ogólnoniemieckiego Konkursu Chopinowskiego w Kolonii ( Niemcy 1991).

Jako solistka i kameralistka wielokrotnie brała udział w kilkudziesięciu znaczących polskich i zagranicznych festiwalach muzycznych, m.in.: Międzynarodowych Festiwalach Chopinowskich w Neapolu, Mariańskich Łaźniach i Dusznikach , Międzynarodowym Festiwalu „Settembre Musica” w Turynie, Międzynarodowym Festiwalu Sztuki w Phenianie (Korea Północna), Międzynarodowym „Maratonie Pianistycznym” Madryt-Bilbao, Międzynarodowych Festiwalach Klarnetowych w Krakowie, Międzynarodowych Festiwalach „Dni Muzyki Karola Szymanowskiego” w Zakopanem, Festiwalach Pianistyki Polskiej w Słupsku, Międzynarodowych Festiwalach „Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich” w Krakowie, Festiwalach „Wawel o zmierzchu” w Krakowie, Festiwalach „Bravo Maestro”w Kąśnej-Dolnej.

Jako kameralistka miała przyjemność współpracować z wybitnymi polskimi i zagranicznymi wykonawcami i artystami m.in.: skrzypkami – Kają Danczowską i Robertem Kabarą; wokalistami – Urszulą Kryger, Małgorzatą Walewską, Katarzyną Oleś-Blachą, Edytą Piasecką, Henryką Januszewską, Stanisławem Kuflyukiem, Tomaszem Kukiem; wiolonczelistami – Andrzejem Bauerem, Tomaszem Strahlem, Dorotą Imiełowską ; klarnecistami – Arkadiuszem Adamskim, Philippe’m Cuperem, Guy Dangain’em , Davidem Campbell’em ; flecistami – Barbarą Świątek- Żelazną, Jadwigą Kotnowską.

Występowała jako solistka z orkiestrami pod batutą czołowych polskich i zagranicznych dyrygentów: Witolda Krzemieńskiego, Krzysztofa Missony, Józefa Radwana, Renarda Czajkowskiego, Tomasza Bugaja, Tomasza Strugały , Jerzego Swobody, Stanisława Gałońskiego, Chikary Imamury (Japonia), Giwi Asmaiparaschwili (Gruzja) , Wolfganga Hoyera, Sybille Werner, Petera Winklera (Niemcy).
Mariola Cieniawa koncertowała w wielu krajach europejskich : Austria, Niemcy , Belgia, Hiszpania, Dania, Norwegia, Finlandia, Szwecja, Węgry, Czechosłowacja , ZSRR, Włochy , Wielka Brytania , a także w USA oraz wielokrotnie w Egipcie.
Jako solistka i kameralistka dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji , Grupy Twórczej „Castello” oraz dla wytwórni: „Polskie Nagrania”, CD Accord , KOCH Classic.

Artystka ma na swym koncie prawykonania utworów ( w tym jej dedykowanych) napisanych przez polskich kompozytorów : Marka Stachowskiego, Krystynę Moszumańską –Nazar, Adama Walacińskiego, Annę Zawadzką – Gołosz, Macieja Negrey’a, Pawła Sydora.
W dotychczasowym dorobku fonograficznym posiada 7 płyt CD oraz nagrania archiwalne dla Polskiego Radia i Telewizji.
W latach 1994-2001 Mariola Cieniawa sprawowała opiekę artystyczną i organizacyjną nad Mistrzowskimi Kursami Pianistycznymi w Krynicy-Zdroju prowadzonymi przez znakomitego amerykańskiego pianistę Kevina Kennera , których to kursów była inicjatorką. Przez 10 lat była dyrektorem artystycznym Letniego Festiwalu Muzycznego w Krynicy-Zdroju. W roku 2025 została Dyrektorem Artystycznym Festiwalu „Chopin w Ojcowie” im.Janusza Olejniczaka.

Pianistka prowadzi bardzo aktywną działalność pedagogiczną spotykając się z utalentowaną młodzieżą w ramach cyklicznych kursów i warsztatów m.in.: Międzynarodowych Kursów Mistrzowskich w Żywcu, Ogólnopolskich Warsztatów Pianistycznych w Krynicy-Zdroju, Ogólnopolskich Warsztatów „Od rzemiosła do mistrzostwa” w Łańcucie, Letniej Akademii Muzycznej w Krakowie . Konsultuje także uczniów klas fortepianu w szkolnictwie muzycznym niższych szczebli.
Jest zapraszana do udziału w pracach jury ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych oraz kameralnych .

W roku 2007 Mariola Cieniawa otrzymała Nagrodę Specjalną „Mosty Starosty” za szczególne osiągnięcia w dziedzinie pianistyki oraz popularyzacji sztuki muzycznej, w 2013 „Medal Komisji Edukacji Narodowej” przyznany przez Ministra Edukacji Narodowej, w roku 2020 Srebrny Krzyż Zasługi przyznany przez Prezydenta RP, w roku 2023 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” przyznany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2025 roku Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia naukowe.
Jest matką chrzestną pociągu „Nikifor”, relacji Kraków- Krynica-Zdrój.